Gevoel van falen
dinsdag 24 april 2018 om 07:04
Twijfel of dit hier moet of bij psyche maar goed.
Heb lang getwijfeld om hier over te schrijven, maar in het kader van van me afschrijven doe ik het toch.
Ik ben inmiddels zo'n 3,5 jaar single, niet helemaal, ik heb een aantal pogingen gedaan een relatie op te bouwen met een vrij ingewikkelde, niet Nederlandse man.
Dit weekend heb ik na een fikse ruzie, waarin ik schandalig behandeld ben ingezien dat deze man niet goed voor mij is en dat ik hem echt los moet laten. (Lijkt makkelijk maar ik was de laatste maanden echt verliefd geworden. Die verliefdheid is helaas niet 123 weg en ik voel me zwaar *****.
Ik baal momentaal stevig dat het weer, 2e of 3e x dat ik hem voordeel vd twijfel gaf, niet gelukt is.
Nee deze man is niet goed voor mij, maar ik heb gewoon een zwak voor deze man en dat zet ik niet zomaar uit. (Echt afkicken dus, voelt momenteel als een onmogelijke opgave)
Afstand nemen dus en geen contact, dan ebt hoop ik mn gevoel eindelijk weg hoop ik. (En dat wordt hoog tijd)
Ik weet dat het niet nodig is om zo negatief te denken, en ik weet dat ik me niks aan moet trekken van meningen van anderen, maar ik heb een diep gewortelde angst dat mensen vinden dat ik faal dat ik al een lange tijd single ben en dat het bij mannen die ik tegenkom het mij niet lukt om een relatie op te bouwen.
Ik weet dat het stom en nutteloos is, maar deze angst zit vrij diep. (En heeft denk ik ook maken met dat ik mezelf misschien een loser vind. Ook niet nodig, ik weet het)
Complex verhaal misschien, maar ik wil hier zo graag vanaf en gewoon genieten van het leven... (ja ik kan mezelf uitstekend vermaken, al kan dat ook nog wel wat beter, wordt aan gewerkt
)
Herkent iemand dit? Tips?
Ik begin overigens mijn geloof dat er ook niet complexe en leuke relaties bestaan een beetje te verliezen..
Ik ben er in ieder geval voorlopig wel weer even klaar mee....
Heb lang getwijfeld om hier over te schrijven, maar in het kader van van me afschrijven doe ik het toch.
Ik ben inmiddels zo'n 3,5 jaar single, niet helemaal, ik heb een aantal pogingen gedaan een relatie op te bouwen met een vrij ingewikkelde, niet Nederlandse man.
Dit weekend heb ik na een fikse ruzie, waarin ik schandalig behandeld ben ingezien dat deze man niet goed voor mij is en dat ik hem echt los moet laten. (Lijkt makkelijk maar ik was de laatste maanden echt verliefd geworden. Die verliefdheid is helaas niet 123 weg en ik voel me zwaar *****.
Ik baal momentaal stevig dat het weer, 2e of 3e x dat ik hem voordeel vd twijfel gaf, niet gelukt is.
Nee deze man is niet goed voor mij, maar ik heb gewoon een zwak voor deze man en dat zet ik niet zomaar uit. (Echt afkicken dus, voelt momenteel als een onmogelijke opgave)
Afstand nemen dus en geen contact, dan ebt hoop ik mn gevoel eindelijk weg hoop ik. (En dat wordt hoog tijd)
Ik weet dat het niet nodig is om zo negatief te denken, en ik weet dat ik me niks aan moet trekken van meningen van anderen, maar ik heb een diep gewortelde angst dat mensen vinden dat ik faal dat ik al een lange tijd single ben en dat het bij mannen die ik tegenkom het mij niet lukt om een relatie op te bouwen.
Ik weet dat het stom en nutteloos is, maar deze angst zit vrij diep. (En heeft denk ik ook maken met dat ik mezelf misschien een loser vind. Ook niet nodig, ik weet het)
Complex verhaal misschien, maar ik wil hier zo graag vanaf en gewoon genieten van het leven... (ja ik kan mezelf uitstekend vermaken, al kan dat ook nog wel wat beter, wordt aan gewerkt
Herkent iemand dit? Tips?
Ik begin overigens mijn geloof dat er ook niet complexe en leuke relaties bestaan een beetje te verliezen..
Ik ben er in ieder geval voorlopig wel weer even klaar mee....
dinsdag 24 april 2018 om 16:45
Trouwens,
Bij mijzelf zie ik mijn single zijn ook niet als falen.
Ten eerste: Ik ga geen relatie aan met iemand waar ik verder geen gevoelens voor heb, alleen maar om een relatie te hebben. En dat verwacht ik dus ook niet van de ander richting mij.
Ten tweede: Ik weet wat ik te bieden heb en weet dat ik voor iemand een geweldige catch zou zijn, dat tot nu toe niemand daar verder werk van heeft gemaakt ligt aan punt 1.
Vind ik dat wel eens jammer? Ja. Is dat falen van mijn kant? Nee.
Bij mijzelf zie ik mijn single zijn ook niet als falen.
Ten eerste: Ik ga geen relatie aan met iemand waar ik verder geen gevoelens voor heb, alleen maar om een relatie te hebben. En dat verwacht ik dus ook niet van de ander richting mij.
Ten tweede: Ik weet wat ik te bieden heb en weet dat ik voor iemand een geweldige catch zou zijn, dat tot nu toe niemand daar verder werk van heeft gemaakt ligt aan punt 1.
Vind ik dat wel eens jammer? Ja. Is dat falen van mijn kant? Nee.
Disclaimer: All presented text are opinionated and present only a written account of my mental state at that time.
dinsdag 24 april 2018 om 19:42
Ik ook niet..
Ik ben wel in gaan zien dat ik de eerste periode hem wel leuk vond maar niet verliefd, het ging veel te snel. Dat is de laatste tijd pas gekomen. (Dat gaat niet zo snel bij mij)
Hij kwam ook echt rustiger en liever over. Ja tot de afgelopen week.
Mjah ik ben zo belachelijk behandeld zondag, ik kan dat echt niet accepteren.
En of hij het nou bewust doet, ik denk het niet.. eerder geval dikke muur om zich heen. (Hij lachte me vierkant uit toen ik dat zei dus grote kans dat ik gelijk heb...)
Het ging echt leuk, weinig aan de hand, en net als de vorige x, ineens lijkt zn interesse wat te verminderen, en van het een op het andere moment wordt ie kwaad om, i.m.o, iets onbenulligs.
En dan neem ik afstand en dan een tijd later komt ie met hangende pootjes terug.
Kwam want zoals al duidelijk was, ik word hier niet blij van.
Ja nu heb ik het weer over hem, ik weet wat ik doen moet maar leuk vind ik het niet en ik baal stevig dat het niet werkt tussen ons.
Ik ben wel in gaan zien dat ik de eerste periode hem wel leuk vond maar niet verliefd, het ging veel te snel. Dat is de laatste tijd pas gekomen. (Dat gaat niet zo snel bij mij)
Hij kwam ook echt rustiger en liever over. Ja tot de afgelopen week.
Mjah ik ben zo belachelijk behandeld zondag, ik kan dat echt niet accepteren.
En of hij het nou bewust doet, ik denk het niet.. eerder geval dikke muur om zich heen. (Hij lachte me vierkant uit toen ik dat zei dus grote kans dat ik gelijk heb...)
Het ging echt leuk, weinig aan de hand, en net als de vorige x, ineens lijkt zn interesse wat te verminderen, en van het een op het andere moment wordt ie kwaad om, i.m.o, iets onbenulligs.
En dan neem ik afstand en dan een tijd later komt ie met hangende pootjes terug.
Kwam want zoals al duidelijk was, ik word hier niet blij van.
Ja nu heb ik het weer over hem, ik weet wat ik doen moet maar leuk vind ik het niet en ik baal stevig dat het niet werkt tussen ons.
anoniem_20949 wijzigde dit bericht op 24-04-2018 22:54
9.07% gewijzigd
dinsdag 24 april 2018 om 19:56
Jee Phoebe, je bent al net zo veranderlijk als het weer.
Het ene moment hemel je je ex op en gaat ie op een voetstuk en dan is weer geen knip voor de neus waard vervolgens hijs je hem weer ophoog en bewonder je hem mateloos en daarna gaat ie onverbiddelijk weer tegen de grond.
Ik denk dat beide niet realistisch zijn en dat je vooral drama zoekt in je leven.
Himmelhoch jauchzend zum tode betrübt.
Tja...
Het ene moment hemel je je ex op en gaat ie op een voetstuk en dan is weer geen knip voor de neus waard vervolgens hijs je hem weer ophoog en bewonder je hem mateloos en daarna gaat ie onverbiddelijk weer tegen de grond.
Ik denk dat beide niet realistisch zijn en dat je vooral drama zoekt in je leven.
Himmelhoch jauchzend zum tode betrübt.
Tja...