Gevoel van vrouw weg
dinsdag 25 juli 2017 om 14:38
Hallo allemaal,
Ik wil even me verhaal kwijt. Mijn vriendin en ik hebben 9 jaar een relatie samen. Sinds vorig jaar wonen we naar 7 jaar apart leven eindelijk samen. Daarbij hebben we een mooie dochter van 7 jaar. We hebben 7 jaar apart gewoond van elkaar omdat we simpelweg geen woning konden krijgen. Nu hebben we vorig jaar eindelijk een huis konden kopen. Dit huis heeft ons samen een hoop stress opgeleverd omdat er heel veel aan gedaan moest worden. Samen hebben we een hoop meegemaakt omdat we onze dochter op zeer jonge leeftijd kregen(ik was 16 en zei 17). Nu gaf ze een aantal weken geleden toe dat ze een time out wou hebben. Ik had hier best wel moeite mee omdat ik helemaal geen zin had om mijn eigen huis weg te gaan. Uiteindelijk naar veel hikken en wegen ben ik toch weggegaan. Eenmaal terug was de sfeer heel slecht. Ze gaf aan dat ze het 'gevoel' niet meer had. Ik heb er heel hard voor gevochten om het toch terug te krijgen maar op een of andere manier voel ik dat mijn gevoel nu ook heel erg weg is. Is dit normaal ? kan ik hier zelf wat aan doen ? Er is vroeger heel veel gebeurd (zei en ik zijn allebei vreemdgeweest) en van mij kant meer omdat ik het niet aankon dat ik op zo'n jonge leeftijd al een kind kreeg. Ik vraag me af of het goed gaat komen, als ze zo afstandelijk blijft doen ben ik bang dat ik er zelf een eind aan wil knopen. Stiekem weet ik dat ik haar helemaal niet wil missen maar mijn gevoel is ook zo hard achteruitgegaan de laatste tijd dat ik er heel erg van geschrokken ben.
Een radeloze vader.
Ik wil even me verhaal kwijt. Mijn vriendin en ik hebben 9 jaar een relatie samen. Sinds vorig jaar wonen we naar 7 jaar apart leven eindelijk samen. Daarbij hebben we een mooie dochter van 7 jaar. We hebben 7 jaar apart gewoond van elkaar omdat we simpelweg geen woning konden krijgen. Nu hebben we vorig jaar eindelijk een huis konden kopen. Dit huis heeft ons samen een hoop stress opgeleverd omdat er heel veel aan gedaan moest worden. Samen hebben we een hoop meegemaakt omdat we onze dochter op zeer jonge leeftijd kregen(ik was 16 en zei 17). Nu gaf ze een aantal weken geleden toe dat ze een time out wou hebben. Ik had hier best wel moeite mee omdat ik helemaal geen zin had om mijn eigen huis weg te gaan. Uiteindelijk naar veel hikken en wegen ben ik toch weggegaan. Eenmaal terug was de sfeer heel slecht. Ze gaf aan dat ze het 'gevoel' niet meer had. Ik heb er heel hard voor gevochten om het toch terug te krijgen maar op een of andere manier voel ik dat mijn gevoel nu ook heel erg weg is. Is dit normaal ? kan ik hier zelf wat aan doen ? Er is vroeger heel veel gebeurd (zei en ik zijn allebei vreemdgeweest) en van mij kant meer omdat ik het niet aankon dat ik op zo'n jonge leeftijd al een kind kreeg. Ik vraag me af of het goed gaat komen, als ze zo afstandelijk blijft doen ben ik bang dat ik er zelf een eind aan wil knopen. Stiekem weet ik dat ik haar helemaal niet wil missen maar mijn gevoel is ook zo hard achteruitgegaan de laatste tijd dat ik er heel erg van geschrokken ben.
Een radeloze vader.
dinsdag 25 juli 2017 om 14:44
Jeetje wat een verhaal, en wat hebben jullie veel meegemaakt in jullie jonge jaren.
Dat het gevoel van jou kant minder is geworden is wel te verklaren. Jij probeert jezelf (onbewust wellicht) te beschermen omdat zij heeft aangegeven dat haar gevoel weg is. Uit je post wordt niet echt duidelijk of zij wel wil proberen om het gevoel terug te krijgen (samen zonder kind weer wat leuks doen met z'n twee) of dat ze er echt helemaal klaar mee is en niks meer wil proberen.
Persoonlijk zou ik haar nu even wat rust geven, maar wel aangeven dat je in het belang van jullie dochter het onderste uit de kan wil halen zodat jullie haar wellicht toch samen (dus in één huis) kunnen opvoeden. Hopelijk draait ze een beetje bij nadat de rust is wedergekeerd. En het is gewoon heel belangrijk om tijd en aandacht voor elkaar te hebben. Veel sterkte en succes!
Dat het gevoel van jou kant minder is geworden is wel te verklaren. Jij probeert jezelf (onbewust wellicht) te beschermen omdat zij heeft aangegeven dat haar gevoel weg is. Uit je post wordt niet echt duidelijk of zij wel wil proberen om het gevoel terug te krijgen (samen zonder kind weer wat leuks doen met z'n twee) of dat ze er echt helemaal klaar mee is en niks meer wil proberen.
Persoonlijk zou ik haar nu even wat rust geven, maar wel aangeven dat je in het belang van jullie dochter het onderste uit de kan wil halen zodat jullie haar wellicht toch samen (dus in één huis) kunnen opvoeden. Hopelijk draait ze een beetje bij nadat de rust is wedergekeerd. En het is gewoon heel belangrijk om tijd en aandacht voor elkaar te hebben. Veel sterkte en succes!
dinsdag 25 juli 2017 om 15:05
Hoi Jamie Lee,
Zeg dat wel. We hebben veel te veel meegemaakt op een leeftijd waarvan je eigenlijk zou zeggen dat je dat pas op volwassen leeftijd meemaakt. Ik denk dat dat ook grotendeels het probleem is. Vaak lees je dat stelletjes die zo jong bij elkaar zijn gekomen het nooit lang volhouden. Ik trek hier mijn twijfels over, omdat als je echt iets wilt het ook wel gaat lukken. Punt is gewoon dat op een gegeven moment je de knoop moet doorhakken. Je kan niet jaren gaan aanmodderen terwijl ik(OF/En zei) nooit gelukkig word. Dat moet ze gaan inzien. We zijn alle 2 nog zo jong(ik 24 zei 25) en hebben nog een heel leven voor ons.
Zeg dat wel. We hebben veel te veel meegemaakt op een leeftijd waarvan je eigenlijk zou zeggen dat je dat pas op volwassen leeftijd meemaakt. Ik denk dat dat ook grotendeels het probleem is. Vaak lees je dat stelletjes die zo jong bij elkaar zijn gekomen het nooit lang volhouden. Ik trek hier mijn twijfels over, omdat als je echt iets wilt het ook wel gaat lukken. Punt is gewoon dat op een gegeven moment je de knoop moet doorhakken. Je kan niet jaren gaan aanmodderen terwijl ik(OF/En zei) nooit gelukkig word. Dat moet ze gaan inzien. We zijn alle 2 nog zo jong(ik 24 zei 25) en hebben nog een heel leven voor ons.
dinsdag 25 juli 2017 om 15:33
Waarom gooi je het niet over een andere boeg, uit elkaar gaan als vrienden en een super co-ouderschap hebben voor het welzijn van je dochter? Voor de frustraties bij allebei zo hoog oplopen dat het heel moeilijk wordt.
De rust keert snel weer en jullie zijn nog zo jong om een nieuw leven op te bouwen.
Het is een uitzondering om vanaf zeer jonge leeftijd een koppel te blijven voor het leven, geeft niet want jullie hebben het al prima gedaan.
De rust keert snel weer en jullie zijn nog zo jong om een nieuw leven op te bouwen.
Het is een uitzondering om vanaf zeer jonge leeftijd een koppel te blijven voor het leven, geeft niet want jullie hebben het al prima gedaan.