Gokverslaafde man

Volgens mij ben ik eens eerder een topic begonnen over de gokverslaving van mijn man. We zijn inmiddels 11 jaar getrouwd en hebben drie kinderen. We hebben een jaar geleden onze eerste koopwoning gekocht.

Mijn man heeft in de 11 jaren meerdere malen enorme bedragen vergokt. De afgelopen 3 a 4 jaar heeft hij dit, naar zijn zeggen dan, nooit gedaan. Het ging financieel ook uitstekend en dat bevestigde voor mij dat hij echt was gestopt. De afgelopen weken gaat het niet zo lekker met onze relatie en dat was voor hem vorige week een aanleiding al de kinderbijslag te vergokken. Rekenend op het bedrag van de bijslag, had ik allerlei bestellingen voor de kinderen, zoals nieuwe schoenen en kleding. Deze bedragen en veel rekeningen kan ik nu niet op tijd betalen.

Hoe ik erachter ben gekomen was vreselijk. Hij was mijn pinpas, die hij mee had voor boodschappen, ergens verloren, maar ik had deze echt nodig. Ik ben toen maar naar de bank gegaan met mijn legitimatie om daar aan de balie het geld maar op te nemen. Die mevrouw zei 'hoeveel wil je opnemen want er staat maar € 5 euro op je rekening'. Ik trok helemaal wit, want de kinderbijslag was nog maar net binnen en met drie kinderen is dat toch een enorm bedrag wat niet zo maar kan verdwijnen. Ik keek even mee en ik zag op twee avonden binnen een uur of twee tientallen bedragen van mijn rekening afgeschreven. Ik wist gelijk wat er aan de hand was. Die vrouw vroeg waarom al die bedragen zo binnen zo een korte tijd. Ik huilend aan de balie vertelt dat mijn man een gokverslaving heeft en dat hij dit waarschijnlijk heeft geflikt. Met lege handen terug naar huis, ging ik helemaal door lint. Hoe kan je me dit toch voor de zoveelste keer flikken. Hoe kut of rot je je ook voelt, dit kan je ons niet meer aan doen.

Dit is gisteren gebeurt en sinds gisteren voel ik me een grote wrak. Ik heb niet geslapen, ik krijg niets binnen. Wat moet ik nu toch met hem. Hij is een hele lieve partner en een geweldige vader. Hij houdt heel veel van zijn gezin. Hij gokt niet dagelijks, echt alleen om de zoveel jaar. Er zijn immers ook gokverslaafden die het hardnekkig dagelijks moeten doen. Dit zijn allemaal factoren, waardoor mijn gevoel zegt 'geef om nog een kans'. Mijn verstand zegt echter dat het nu echt klaar moet zijn. Het staat nu vast, hoe dan ook, hij komt er toch nooit van af. Ik heb geen zin om weer streng over de pinpassen en rekeningen te bewaken, zijn ieder gedraging te controleren, hem 's avonds binnen te houden, elke dag te checken of er niets vreemds aan de hand is met de rekeningen. Ik heb hier geen zin meer in. Eens moet het toch over zijn? Het is zo moeilijk om deze keuze te maken, want een alleenstaande moeder zijn van drie kinderen is ook zwaar en we hebben nu de koopwoning. Nu moet ik een woonruimte zoeken, er gaan zoveel dingen veranderen.

Sorry voor dit chaotisch verhaal, maar het is echt een weerspiegeling van mijn hoofd. Ik weet het niet meer. Ik ben zo op......