Relaties
alle pijlers
heb ik bindingsangst?
vrijdag 2 maart 2012 om 16:45
Sinds een aantal maanden heb ik een relatie en het is vrij serieus. Wij zijn beide gescheiden en hebben beide kinderen. We zien elkaar niet vaak omdat hij veel in het buitenland is en ik ook heel veel tijd voor mezelf nodig heb.
Ik kom uit een erg slecht huwelijk met een horror-scheiding erna, nu circa 3 jaar geleden.
Mijn nieuwe vriend is echt fantastisch; erg lief, zorgzaam, wil me werkelijk overal mee helpen, ziet er goed uit, goede baan enz.
Hij wil niks liever dan huisje, boompje, beestje, zo snel mogelijk.
En dat benauwt me zo vreselijk!
Dit weekend komt hij bij mij en blijft slapen. Hier zie ik ook steeds meer tegenop (slapen komt bijna nooit voor omdat ik mijn kinderen hier nog steeds niet in wil betrekken)
Ik zie er tegenop omdat als ik hem vraag wat hij wil doen, antwoordt hij steeds in de trant van: samen, samen, zoenen, knuffelen, als ik maar bij jou ben, samen, samen en nog eens samen. Als we bellen o.i.d. Zegt hij steeds dat hij er zo naar uit ziet en bijna niet kan wachten en ik weet gewoon niet wat ik het hele weekend met hem aanmoet:-(
Tja, wat wil ik hier nu mee? Vinden jullie bijv dat ik mijn handjes dicht moet knijpen met zo'n lieve man die helemaal voor mij gaat? Of kunnen jullie je best voorstellen dat het mij benauwt?
En wat zou ik op bijv een zondag overdag met hem kunnen doen bij mij thuis? Wij wonen niet samen dus hij heeft hier ook niks van zichzelf en ben bang dat ik hem moet 'entertainen.'
Ik kom uit een erg slecht huwelijk met een horror-scheiding erna, nu circa 3 jaar geleden.
Mijn nieuwe vriend is echt fantastisch; erg lief, zorgzaam, wil me werkelijk overal mee helpen, ziet er goed uit, goede baan enz.
Hij wil niks liever dan huisje, boompje, beestje, zo snel mogelijk.
En dat benauwt me zo vreselijk!
Dit weekend komt hij bij mij en blijft slapen. Hier zie ik ook steeds meer tegenop (slapen komt bijna nooit voor omdat ik mijn kinderen hier nog steeds niet in wil betrekken)
Ik zie er tegenop omdat als ik hem vraag wat hij wil doen, antwoordt hij steeds in de trant van: samen, samen, zoenen, knuffelen, als ik maar bij jou ben, samen, samen en nog eens samen. Als we bellen o.i.d. Zegt hij steeds dat hij er zo naar uit ziet en bijna niet kan wachten en ik weet gewoon niet wat ik het hele weekend met hem aanmoet:-(
Tja, wat wil ik hier nu mee? Vinden jullie bijv dat ik mijn handjes dicht moet knijpen met zo'n lieve man die helemaal voor mij gaat? Of kunnen jullie je best voorstellen dat het mij benauwt?
En wat zou ik op bijv een zondag overdag met hem kunnen doen bij mij thuis? Wij wonen niet samen dus hij heeft hier ook niks van zichzelf en ben bang dat ik hem moet 'entertainen.'
vrijdag 2 maart 2012 om 17:49
Ik lees overigens nu nog eens je OP en er valt me een zin op: hij wil niets liever dan huisje, boompje, beestje zo snel mogelijk.
Weet je, dat zou mij ook benauwen. En ik heb heel geen horrorscheiding met agressieve ex achter de rug.
Je mag dat ook heel prima niet willen hoor. Dat is dan wel lastig, want dan hebben jullie op dat gebied allebei een andere wens. Maar dat betekent helemaal niet dat er met jou iets mis zou zijn, of dat je bindingsangst hebt.
Weet je, dat zou mij ook benauwen. En ik heb heel geen horrorscheiding met agressieve ex achter de rug.
Je mag dat ook heel prima niet willen hoor. Dat is dan wel lastig, want dan hebben jullie op dat gebied allebei een andere wens. Maar dat betekent helemaal niet dat er met jou iets mis zou zijn, of dat je bindingsangst hebt.
Zeg maar Spijker.
vrijdag 2 maart 2012 om 17:58
Bedankt iedereen voor de reacties!
Het is al een vrij kort weekend, van morgenmiddag tot zondag (eind van de middag)
Naar hem toe gaan is inderdaad wel een goed idee, dan kan ik weggaan wanneer ik wil. Even over nadenken.
Maria, ik heb dat inderdaad ook, weg willen rennen en ook weer alleen willen zijn. Ik wil het ook echt een kans geven, zo'n fijne man zal ik niet gauw weer treffen.
Mijn vriend weet van mijn verleden met mijn ex af, vindt het echt heel erg voor mij. Verder vraagt hij er niet naar maar als ik wil praten, is hij er zeker weten voor mij.
Ik denk dat het toch beter isd om (weer) professionele hulp te gaan zoeken, hij moet ook niet hulpverlener worden van mij natuurlijk:-)
Het is al een vrij kort weekend, van morgenmiddag tot zondag (eind van de middag)
Naar hem toe gaan is inderdaad wel een goed idee, dan kan ik weggaan wanneer ik wil. Even over nadenken.
Maria, ik heb dat inderdaad ook, weg willen rennen en ook weer alleen willen zijn. Ik wil het ook echt een kans geven, zo'n fijne man zal ik niet gauw weer treffen.
Mijn vriend weet van mijn verleden met mijn ex af, vindt het echt heel erg voor mij. Verder vraagt hij er niet naar maar als ik wil praten, is hij er zeker weten voor mij.
Ik denk dat het toch beter isd om (weer) professionele hulp te gaan zoeken, hij moet ook niet hulpverlener worden van mij natuurlijk:-)
vrijdag 2 maart 2012 om 19:08
@maria: ik denk dan ook als ik twijfel: dan ben ik vast niet gek genoeg op hem en wil ik er wel een punt achter zetten om er maar vanaf te zijn.
Maar, hij geeft mij ook zo'n fijn gevoel, het is zo'n leuke, lieve, bijzondere man!
Ik wil hem niet opgeven want dan zou ik zeker spijt krijgen maar moeilijk is het zeker he!
Maar, hij geeft mij ook zo'n fijn gevoel, het is zo'n leuke, lieve, bijzondere man!
Ik wil hem niet opgeven want dan zou ik zeker spijt krijgen maar moeilijk is het zeker he!
vrijdag 2 maart 2012 om 19:34
@lotus: dat wegrennen bij mij komt misschien ook wel dat ik vlucht naar de zekerheid van het leven dat ik nu heb en prima vind. Mijn scheiding was en is goed geregeld, geen gedoe. Maar hoe dan ook is het moeilijk om je weer ECHT open te stellen voor iemand.
Heb het afgelopen half jaar flink wat dates gehad, maar allemaal met mannen waarvan ik wist 'dit is toch niet serieus'. Dus hoefde ik ook niet na te denken over gevoelens.
Maar ik heb er ondertussen dus al 3x een streep onder gezet. Dacht echt dat ik niet genoeg voelde als het me zo benauwde. Daarom fijn om te lezen dat er toch meer vrouwen zijn die het zo voelen, los van de reden.
Goed dat je in therapie wilt gaan om je verleden een plek te geven, daar kun je alleen maar sterker uit gaan komen lijkt me.
Heb het afgelopen half jaar flink wat dates gehad, maar allemaal met mannen waarvan ik wist 'dit is toch niet serieus'. Dus hoefde ik ook niet na te denken over gevoelens.
Maar ik heb er ondertussen dus al 3x een streep onder gezet. Dacht echt dat ik niet genoeg voelde als het me zo benauwde. Daarom fijn om te lezen dat er toch meer vrouwen zijn die het zo voelen, los van de reden.
Goed dat je in therapie wilt gaan om je verleden een plek te geven, daar kun je alleen maar sterker uit gaan komen lijkt me.
zondag 4 maart 2012 om 11:29
Even een update:-)
Gister een leuke dag gehad; lekker geshopt, even bij familie op de koffie en 's avonds lekker uit eten geweest. We hebben toen wel goed gepraat en ik heb ook gezegd dat ik het intieme van bij elkaar slapen moeilijk vind. We hebben wel gewoon sex maar hij blijft bijna nooit slapen i.v.m. Mijn kids.
Ik heb hem gezegd dat ik onder een 1 persoons deken wil slapen. Dit ben ik zo gewend en ii heb ook mijn slaap nodig omdat mijn kinderen slechte slapers zijn.
Nou ja, na wat gezelligheid:-) behoorlijk klote geslapen. Kon me gewoon niet neergeven.
Half 8 ook al wakker!
En nu... Zitten we op de bank en weet ik niet wat ik moet. Ben brak en wil ook graag weer alleen zijn.
Hij komt niet echt met een leuk idee als ik hem vraag wat hij wil doen en wil me graag de hele dag aankijken, ook nu ik dit zit te typen
Heb al gezegd dat ik vanmiddag even plat wil, omdat ik later vanmiddag de kinderen ook weer terugkrijg. Hij wil echt alles samen doen maar ik wil dat hij zich nu even zelf vermaakt.
Enniwee... Beetje onwennig zit ik nu op de bank met hem..
Gister een leuke dag gehad; lekker geshopt, even bij familie op de koffie en 's avonds lekker uit eten geweest. We hebben toen wel goed gepraat en ik heb ook gezegd dat ik het intieme van bij elkaar slapen moeilijk vind. We hebben wel gewoon sex maar hij blijft bijna nooit slapen i.v.m. Mijn kids.
Ik heb hem gezegd dat ik onder een 1 persoons deken wil slapen. Dit ben ik zo gewend en ii heb ook mijn slaap nodig omdat mijn kinderen slechte slapers zijn.
Nou ja, na wat gezelligheid:-) behoorlijk klote geslapen. Kon me gewoon niet neergeven.
Half 8 ook al wakker!
En nu... Zitten we op de bank en weet ik niet wat ik moet. Ben brak en wil ook graag weer alleen zijn.
Hij komt niet echt met een leuk idee als ik hem vraag wat hij wil doen en wil me graag de hele dag aankijken, ook nu ik dit zit te typen
Heb al gezegd dat ik vanmiddag even plat wil, omdat ik later vanmiddag de kinderen ook weer terugkrijg. Hij wil echt alles samen doen maar ik wil dat hij zich nu even zelf vermaakt.
Enniwee... Beetje onwennig zit ik nu op de bank met hem..
zondag 4 maart 2012 om 11:35
Bindingsangst is vermomde verlatingsangst.
Dwz je kan zo gekwetst worden dat je erg bang wordt om je weer te binden aan iemand. Want als je je niet bindt kun je ook niet verlaten worden / gekwetst worden.
Misschien dus goed idee om eerst het onverwerkt verdriet aan te pakken, en dan zien hoe en in welke vorm je verder wilt met je nieuwe liefde.
Sterkte!!
Dwz je kan zo gekwetst worden dat je erg bang wordt om je weer te binden aan iemand. Want als je je niet bindt kun je ook niet verlaten worden / gekwetst worden.
Misschien dus goed idee om eerst het onverwerkt verdriet aan te pakken, en dan zien hoe en in welke vorm je verder wilt met je nieuwe liefde.
Sterkte!!