Hebben jullie dat wel eens?
vrijdag 1 april 2011 om 20:24
Hoi meiden,
Ik begin een beetje te twijfelen aan mijn relatie met mijn vriend. Ik praat erg slecht over mijn gevoelens (ben er gewoon erg slecht in) en mijn vriend weet daardoor niet dat ik begin te twijfelen aan onze relatie. Ik heb in het verleden uitgemaakt met mijn ex na een paar jaar relatie en op een of andere manier wil ik graag dat dit gaat werken. Ik speel daarom nu ook een beetje mooi weer in mijn relatie. Laat aan hem (en aan de buitenwereld) merken dat ik van hem hou maar diep van binnen voel ik dat dit minder wordt. Eigenlijk hou ik mijzelf een beetje voor de gek. Waarom weet ik niet. Heeft een van jullie hier ervaring mee? Een relatie tegen beter weten in?
Ik begin een beetje te twijfelen aan mijn relatie met mijn vriend. Ik praat erg slecht over mijn gevoelens (ben er gewoon erg slecht in) en mijn vriend weet daardoor niet dat ik begin te twijfelen aan onze relatie. Ik heb in het verleden uitgemaakt met mijn ex na een paar jaar relatie en op een of andere manier wil ik graag dat dit gaat werken. Ik speel daarom nu ook een beetje mooi weer in mijn relatie. Laat aan hem (en aan de buitenwereld) merken dat ik van hem hou maar diep van binnen voel ik dat dit minder wordt. Eigenlijk hou ik mijzelf een beetje voor de gek. Waarom weet ik niet. Heeft een van jullie hier ervaring mee? Een relatie tegen beter weten in?
zaterdag 2 april 2011 om 11:55
Hoi suniss,
ongeveer een week geleden (volgens mij niet eens) plaatste ik op het forum ongeveer een zelfde soort post. Het gevoel dat je omschrijft herken ik heel erg, al heb ik zelf niet het idee dat ik toneel aan het spelen ben. Ik ken mezelf ook als een piekeraar, als ik 1x ergens over nadenk en ik kan niet plaatsen welk gevoel ik er bij heb, blijf ik net zo lang door piekeren tot ik het weet. Wat als gevolg heeft dat ik alle rampscenario's in mijn hoofd haal, wat me vervolgens weer het gevoel geeft dat het allemaal echt is... Inmiddels probeer ik mezelf elke keer weer te vertellen dat deze gedachtes niet echt zijn, ik hou ontzettend veel van mijn vriend en ik zou hem absoluut niet op willen geven. Mijn vriend zei afgelopen zondag ook: als je er zo erg mee zit, is het gevoel er nog, als het gevoel weg is, zou je je geen zorgen meer maken over hoe ik me voel... Volgens mij was dat de beste raad ooit!
ongeveer een week geleden (volgens mij niet eens) plaatste ik op het forum ongeveer een zelfde soort post. Het gevoel dat je omschrijft herken ik heel erg, al heb ik zelf niet het idee dat ik toneel aan het spelen ben. Ik ken mezelf ook als een piekeraar, als ik 1x ergens over nadenk en ik kan niet plaatsen welk gevoel ik er bij heb, blijf ik net zo lang door piekeren tot ik het weet. Wat als gevolg heeft dat ik alle rampscenario's in mijn hoofd haal, wat me vervolgens weer het gevoel geeft dat het allemaal echt is... Inmiddels probeer ik mezelf elke keer weer te vertellen dat deze gedachtes niet echt zijn, ik hou ontzettend veel van mijn vriend en ik zou hem absoluut niet op willen geven. Mijn vriend zei afgelopen zondag ook: als je er zo erg mee zit, is het gevoel er nog, als het gevoel weg is, zou je je geen zorgen meer maken over hoe ik me voel... Volgens mij was dat de beste raad ooit!
zondag 3 april 2011 om 00:27
quote:suniss schreef op 02 april 2011 @ 11:22:
Bedankt voor de reacties tot nu toe! Voelt wel goed om te weten dat het niet compleet abnormaal is.
@Ashley, dat zou heel goed kunnen. Alleen ik heb zulke tegenstrijdige gevoelens. Ik hou van hem, heb zelfs vorige week nog een mooi horloge voor hem gekocht omdat ik wist dat hij die mooi vond. Dat doe je toch niet wanneer je niet oprecht van iemand houdt? Daarom pieker ik me suf.
Ik heb veel verdriet gehad van mijn vorige relatie die ik heb verbroken. Ik voelde me zo ontzettend schuldig tegenover mijn ex. Niemand in mijn omgeving snapte ook waarom ik het uitmaakte maar het voelde niet goed meer.
En nu wil je weer hetzelfde doen en zegt dat zometeen opnieuw niemand zal snappen waarom je het uitmaakt?
Nogmaals, praat met hem, vertel hem je twijfels. Op deze manier doe je het zometeen gelijk weer hetzelfde. Je moet voortaan ingrijpen voordat je gevoelens dusdanig afstandig worden dat je al kan lopen denken aan de relatie verbreken. Door uit te spreken dat je iets niet fijn vindt, dat je iets anders wilt, dat je je ergens niet prettig bij voelt voorkom je dat je steeds meer emotioneel afstand neemt zonder dat er wat aan je gevoel kan veranderen.
Door over dingen te praten geef je de ander de kans uitleg te geven, te luisteren, mee te denken, te weten wat er in jou afspeelt. En dat kan een hele grote invloed hebben op je eigen gevoelens. Lukt het alsnog niet om de relatie de goede kant op te sturen dan is de ander in ieder geval wél bij dat proces betrokken en komt het zometeen niet als een volkomen verrassing maar heb je daadwerkelijk aan je relatie gewerkt i.p.v. zomaar het bijltje er bij neer te gooien.
Ook al ben je er harstikke slecht in, een relatie daarom dan maar laten doodbloeden i.p.v. je probleem met praten over gevoelens aan te pakken (voor een tweede keer of zometeen een derde keer) vind ik absoluut de verkeerde oplossing.
Bedankt voor de reacties tot nu toe! Voelt wel goed om te weten dat het niet compleet abnormaal is.
@Ashley, dat zou heel goed kunnen. Alleen ik heb zulke tegenstrijdige gevoelens. Ik hou van hem, heb zelfs vorige week nog een mooi horloge voor hem gekocht omdat ik wist dat hij die mooi vond. Dat doe je toch niet wanneer je niet oprecht van iemand houdt? Daarom pieker ik me suf.
Ik heb veel verdriet gehad van mijn vorige relatie die ik heb verbroken. Ik voelde me zo ontzettend schuldig tegenover mijn ex. Niemand in mijn omgeving snapte ook waarom ik het uitmaakte maar het voelde niet goed meer.
En nu wil je weer hetzelfde doen en zegt dat zometeen opnieuw niemand zal snappen waarom je het uitmaakt?
Nogmaals, praat met hem, vertel hem je twijfels. Op deze manier doe je het zometeen gelijk weer hetzelfde. Je moet voortaan ingrijpen voordat je gevoelens dusdanig afstandig worden dat je al kan lopen denken aan de relatie verbreken. Door uit te spreken dat je iets niet fijn vindt, dat je iets anders wilt, dat je je ergens niet prettig bij voelt voorkom je dat je steeds meer emotioneel afstand neemt zonder dat er wat aan je gevoel kan veranderen.
Door over dingen te praten geef je de ander de kans uitleg te geven, te luisteren, mee te denken, te weten wat er in jou afspeelt. En dat kan een hele grote invloed hebben op je eigen gevoelens. Lukt het alsnog niet om de relatie de goede kant op te sturen dan is de ander in ieder geval wél bij dat proces betrokken en komt het zometeen niet als een volkomen verrassing maar heb je daadwerkelijk aan je relatie gewerkt i.p.v. zomaar het bijltje er bij neer te gooien.
Ook al ben je er harstikke slecht in, een relatie daarom dan maar laten doodbloeden i.p.v. je probleem met praten over gevoelens aan te pakken (voor een tweede keer of zometeen een derde keer) vind ik absoluut de verkeerde oplossing.