Het is over
donderdag 15 december 2011 om 23:54
Ik weet het..... het is weinig origineel, maar helaas wel de situatie. Ik geloof dat mijn relatie zojuist is gestrand. Het lijkt maar niet te lukken met mij en relaties. Verdriet voel ik, en toch ook wat woede en ben teneergeslagen als ik over de toekomst nadenk. Geloof dat alles in het rouwproces valt, maar nevertheless it sucks! We zijn een half jaar samen geweest.
Dacht in hem echt alles gevonden te hebben in een man, maar het is gebleken dat de verschillen tussen ons enerzijds, en mijn zelfstandigheid anderzijds toch niet bepaald overbrugbaar lijken te zijn. Het doet pijn. Pijn voor mezelf, maar voelt ook als falen op een ander gebied. Mijn kindje van 5 verdient een voorbeeld van hoe een relatie kan zijn, maar ook stabiliteit. Ik ben heel zorgvuldig en terughoudend in wie ik laat kennismaken en wanneer kind en liefde elkaar zien. In dit geval heb ik ervoor gekozen om hen wel kennis te laten maken, en de ex in kwestie is ook geweldig met kinderen, die klik was er absoluut. Hij bleef ook regelmatig logeren (iets dat voordat ik zeker denk te zijn van een relatie niet eens overweeg). En nu moet dus niet alleen ik afscheid nemen van hem, maar ook mijn kindje moet dat doen. En dat voelt dus als falen, dat het me weer niet is gelukt.
Eerlijk gezegd weet ik niet zo goed wat ik met dit topic als doel heb. Het een beetje van me afschrijven denk ik. Dank voor jullie luisterend oor/oog.....
Dacht in hem echt alles gevonden te hebben in een man, maar het is gebleken dat de verschillen tussen ons enerzijds, en mijn zelfstandigheid anderzijds toch niet bepaald overbrugbaar lijken te zijn. Het doet pijn. Pijn voor mezelf, maar voelt ook als falen op een ander gebied. Mijn kindje van 5 verdient een voorbeeld van hoe een relatie kan zijn, maar ook stabiliteit. Ik ben heel zorgvuldig en terughoudend in wie ik laat kennismaken en wanneer kind en liefde elkaar zien. In dit geval heb ik ervoor gekozen om hen wel kennis te laten maken, en de ex in kwestie is ook geweldig met kinderen, die klik was er absoluut. Hij bleef ook regelmatig logeren (iets dat voordat ik zeker denk te zijn van een relatie niet eens overweeg). En nu moet dus niet alleen ik afscheid nemen van hem, maar ook mijn kindje moet dat doen. En dat voelt dus als falen, dat het me weer niet is gelukt.
Eerlijk gezegd weet ik niet zo goed wat ik met dit topic als doel heb. Het een beetje van me afschrijven denk ik. Dank voor jullie luisterend oor/oog.....
vrijdag 16 december 2011 om 00:01
quote:paulo_coelho schreef op 15 december 2011 @ 23:56:
Wat is er gebeurd?
Ineens kwamen er twijfels uit vanuit zijn kant. Over de verschillen tussen ons, die ook juist zo interessant zijn en zo leerzaam voor beide kanten. Hij denkt dat we in de toekomst tegen onoverkomelijke verschillen aan gaan lopen. Ik ben zelf eerlijk gezegd het type dat denkt: graag of niet. Ik ga niet mijn eigenheid aantasten om iemand anders maar happy te maken, dat wreekt zich altijd op een zeker punt. Maar ja, die houding voelt soms ook star, maar ik weet niet zo goed hoe ik hier anders mee om moet gaan. Hiervoor ben ik iets te feministisch opgevoed vrees ik
Vanavond een gesprek gevoerd en de outtake was dat we hier morgen over verder praten, maar volgens mij is het wel duidelijk....
Wat is er gebeurd?
Ineens kwamen er twijfels uit vanuit zijn kant. Over de verschillen tussen ons, die ook juist zo interessant zijn en zo leerzaam voor beide kanten. Hij denkt dat we in de toekomst tegen onoverkomelijke verschillen aan gaan lopen. Ik ben zelf eerlijk gezegd het type dat denkt: graag of niet. Ik ga niet mijn eigenheid aantasten om iemand anders maar happy te maken, dat wreekt zich altijd op een zeker punt. Maar ja, die houding voelt soms ook star, maar ik weet niet zo goed hoe ik hier anders mee om moet gaan. Hiervoor ben ik iets te feministisch opgevoed vrees ik
Vanavond een gesprek gevoerd en de outtake was dat we hier morgen over verder praten, maar volgens mij is het wel duidelijk....
vrijdag 16 december 2011 om 00:28
quote:fiefje01 schreef op 16 december 2011 @ 00:01:
[...]
Ineens kwamen er twijfels uit vanuit zijn kant. Over de verschillen tussen ons, die ook juist zo interessant zijn en zo leerzaam voor beide kanten. Hij denkt dat we in de toekomst tegen onoverkomelijke verschillen aan gaan lopen.
Verschillen kunnen idd verrijkend zijn maar ook afstand scheppen.. Het is nog niet helemaal uit. Zet m op morgen... Wie weet? Nieuwe dag nieuwe kansen...
[...]
Ineens kwamen er twijfels uit vanuit zijn kant. Over de verschillen tussen ons, die ook juist zo interessant zijn en zo leerzaam voor beide kanten. Hij denkt dat we in de toekomst tegen onoverkomelijke verschillen aan gaan lopen.
Verschillen kunnen idd verrijkend zijn maar ook afstand scheppen.. Het is nog niet helemaal uit. Zet m op morgen... Wie weet? Nieuwe dag nieuwe kansen...
vrijdag 16 december 2011 om 01:06
Je kan het ook anders zien.
Je geeft je kind ook het voorbeeld dat je trouw aan jezelf moet blijven en dat sommige leuke dingen overgaan.
Zal heus geen trauma worden. Hoe jij ermee omgaat is bepalend
Voor mini-fiefje.
Ik ga er vanuit dat hij nog geen ouderrol naar jouw kind toe had.
Het klinkt alsof je hier heel zorgvuldig mee om bent gegaan en dat krijgt hij/zij vooral mee.
Falen is het niet. Soms werkt het, soms niet.
That's life.
Al kan ik het me wel voorstellen hoor hoe jij je voelt. Ik ben ook een tijd alleen met m'n kleine geweest.
Vaak voelt alles voor ons veel dramatischer, dan hoe die kleintjes het ervaren.
Je geeft je kind ook het voorbeeld dat je trouw aan jezelf moet blijven en dat sommige leuke dingen overgaan.
Zal heus geen trauma worden. Hoe jij ermee omgaat is bepalend
Voor mini-fiefje.
Ik ga er vanuit dat hij nog geen ouderrol naar jouw kind toe had.
Het klinkt alsof je hier heel zorgvuldig mee om bent gegaan en dat krijgt hij/zij vooral mee.
Falen is het niet. Soms werkt het, soms niet.
That's life.
Al kan ik het me wel voorstellen hoor hoe jij je voelt. Ik ben ook een tijd alleen met m'n kleine geweest.
Vaak voelt alles voor ons veel dramatischer, dan hoe die kleintjes het ervaren.