Relaties
alle pijlers
Hij irriteert me mateloos
maandag 7 juni 2010 om 11:25
Ik ben al 10 jaar samen met mijn vriend. Tijden is het goed gegaan, maar ineens benik er klaar mee. Een jaar of 4 geleden kreeg ik gevoelens voor een ander en heb het toen uitgemaakt. Na 6 maanden bleek ik mijn vriend zo te missen dat we weer een relatie kregen. Dat ging goed, maar nu twijfel ik weer.
Wat me nu het meest irriteert zijn de volgende dingen:
Mijn vriend werkt veel vanuit huis, we zien elkaar dus veel. Hij baalt van zijn werk en loopt vaak chaggerijnig rond. Hij heeft nauwelijks vrienden, terwijl ik een druk sociaal leven heb. Hij kan hypergevoelig reageren. Als ik vertel over een vriend van mij die een eigen zaak gaat beginnen, dan kan hij niet enthousiast zijn, maar krijg ik een kregelige reactie. Over een vriendin die ziek is wil hij ook niks horen.
Hij klaagt veel over zijn leven, maar ik zie hem nooit actie ondernemen om iets te veranderen.
Zo is het eigenlijk altijd geweest.
Hij irriteert me dus. Het uitmaken wil ik zomaar niet, ik ben ook bang dat ik hem dan weer zo ga missen als toen, maar zo wil ik ook niet verder.
Ik weet niet wat ik moet doen.
Wat me nu het meest irriteert zijn de volgende dingen:
Mijn vriend werkt veel vanuit huis, we zien elkaar dus veel. Hij baalt van zijn werk en loopt vaak chaggerijnig rond. Hij heeft nauwelijks vrienden, terwijl ik een druk sociaal leven heb. Hij kan hypergevoelig reageren. Als ik vertel over een vriend van mij die een eigen zaak gaat beginnen, dan kan hij niet enthousiast zijn, maar krijg ik een kregelige reactie. Over een vriendin die ziek is wil hij ook niks horen.
Hij klaagt veel over zijn leven, maar ik zie hem nooit actie ondernemen om iets te veranderen.
Zo is het eigenlijk altijd geweest.
Hij irriteert me dus. Het uitmaken wil ik zomaar niet, ik ben ook bang dat ik hem dan weer zo ga missen als toen, maar zo wil ik ook niet verder.
Ik weet niet wat ik moet doen.
maandag 7 juni 2010 om 11:35
Zijn er ook dingen die nog wel leuk aan hem zijn? Wat maakt het dat je bang bent dat je hem gaat missen, wat ga je missen?
Praat je hierover met je vriend, dat je het soms moeilijk vind om te zien hoe hij reageert op dingen en wat je liever zou zien? Want als je het niet vertelt, kan hij het niet weten natuurlijk.
Als laatste is er actie-reactie. Kijk eens hoe je -als je dat wilt- het samen weer leuk kan maken. Als hij op een bepaalde manier reageert, reageer jij vast ook weer geïrriteerd, waardoor hij geïrriteerd raakt en de spanning steeds verder opbouwt.
Misschien kun je eens kijken hoe het gaat als je een tijdje probeert om niet meteen op de kast te zitten als hij iets zegt, maar vriendelijk te blijven reageren. Zomaar eens een complimentje maken over wat hij wel goed doet, hem een kus geven of even een snelle knuffel als hij aan het werk is, hem bedanken voor een klusje dat hij gedaan heeft etc. Wie weet ontdooit hij wat als hij zich weer wat meer gewaardeerd voelt.
Praat je hierover met je vriend, dat je het soms moeilijk vind om te zien hoe hij reageert op dingen en wat je liever zou zien? Want als je het niet vertelt, kan hij het niet weten natuurlijk.
Als laatste is er actie-reactie. Kijk eens hoe je -als je dat wilt- het samen weer leuk kan maken. Als hij op een bepaalde manier reageert, reageer jij vast ook weer geïrriteerd, waardoor hij geïrriteerd raakt en de spanning steeds verder opbouwt.
Misschien kun je eens kijken hoe het gaat als je een tijdje probeert om niet meteen op de kast te zitten als hij iets zegt, maar vriendelijk te blijven reageren. Zomaar eens een complimentje maken over wat hij wel goed doet, hem een kus geven of even een snelle knuffel als hij aan het werk is, hem bedanken voor een klusje dat hij gedaan heeft etc. Wie weet ontdooit hij wat als hij zich weer wat meer gewaardeerd voelt.
Ook als je naast me ligt, je gezicht opnieuw het mooiste blijkt te zijn
maandag 7 juni 2010 om 11:35
quote:voordezekeer schreef op 07 juni 2010 @ 11:25:
Ik ben al 10 jaar samen met mijn vriend. Tijden is het goed gegaan, maar ineens benik er klaar mee. Een jaar of 4 geleden kreeg ik gevoelens voor een ander en heb het toen uitgemaakt. Na 6 maanden bleek ik mijn vriend zo te missen dat we weer een relatie kregen. Dat ging goed, maar nu twijfel ik weer.
Iemand missen is geen basis voor een relatie... Dan dient de ander enkel als sociale (op)vulling in je leven.
Wat me nu het meest irriteert zijn de volgende dingen:
Mijn vriend werkt veel vanuit huis, we zien elkaar dus veel. Hij baalt van zijn werk en loopt vaak chaggerijnig rond. Hij heeft nauwelijks vrienden, terwijl ik een druk sociaal leven heb. Hij kan hypergevoelig reageren. Als ik vertel over een vriend van mij die een eigen zaak gaat beginnen, dan kan hij niet enthousiast zijn, maar krijg ik een kregelige reactie. Over een vriendin die ziek is wil hij ook niks horen.
Hij klaagt veel over zijn leven, maar ik zie hem nooit actie ondernemen om iets te veranderen.
Zo is het eigenlijk altijd geweest.
Wat doe je dan bij hem als hij je mateloos irriteert ? Je kan ook leven zonder een relatie met hem te hebben. Wat vind je wél leuk aan hem?
Hij irriteert me dus. Het uitmaken wil ik zomaar niet, ik ben ook bang dat ik hem dan weer zo ga missen als toen, maar zo wil ik ook niet verder.
Wat egoïstisch! Je wil geen relatie met hem want hij is stom en er is geen vervanging/ je durft niet alleen te zijn. Maar je bent te laf om de beslissing te nemen, bang dat je "hem gaat missen". Toon dan ruggegraat en maak die beslissing.
Ik weet niet wat ik moet doen.
Ruggegraat kweken en je vriend niet verwijten wat je zelf ook doet: geen beslissing nemen en veel klagen maar nergens wat (durven) veranderen!
Ik ben al 10 jaar samen met mijn vriend. Tijden is het goed gegaan, maar ineens benik er klaar mee. Een jaar of 4 geleden kreeg ik gevoelens voor een ander en heb het toen uitgemaakt. Na 6 maanden bleek ik mijn vriend zo te missen dat we weer een relatie kregen. Dat ging goed, maar nu twijfel ik weer.
Iemand missen is geen basis voor een relatie... Dan dient de ander enkel als sociale (op)vulling in je leven.
Wat me nu het meest irriteert zijn de volgende dingen:
Mijn vriend werkt veel vanuit huis, we zien elkaar dus veel. Hij baalt van zijn werk en loopt vaak chaggerijnig rond. Hij heeft nauwelijks vrienden, terwijl ik een druk sociaal leven heb. Hij kan hypergevoelig reageren. Als ik vertel over een vriend van mij die een eigen zaak gaat beginnen, dan kan hij niet enthousiast zijn, maar krijg ik een kregelige reactie. Over een vriendin die ziek is wil hij ook niks horen.
Hij klaagt veel over zijn leven, maar ik zie hem nooit actie ondernemen om iets te veranderen.
Zo is het eigenlijk altijd geweest.
Wat doe je dan bij hem als hij je mateloos irriteert ? Je kan ook leven zonder een relatie met hem te hebben. Wat vind je wél leuk aan hem?
Hij irriteert me dus. Het uitmaken wil ik zomaar niet, ik ben ook bang dat ik hem dan weer zo ga missen als toen, maar zo wil ik ook niet verder.
Wat egoïstisch! Je wil geen relatie met hem want hij is stom en er is geen vervanging/ je durft niet alleen te zijn. Maar je bent te laf om de beslissing te nemen, bang dat je "hem gaat missen". Toon dan ruggegraat en maak die beslissing.
Ik weet niet wat ik moet doen.
Ruggegraat kweken en je vriend niet verwijten wat je zelf ook doet: geen beslissing nemen en veel klagen maar nergens wat (durven) veranderen!
maandag 7 juni 2010 om 11:38
Eens met Mips. Dat eindeloze gepraat van vrouwen doet trouwens ook geen goed. Het heeft veelal als doel dat de ander zich zodanig aanpast dat zij zich weer happy voelt.
Je eigen leven invullen zoals jij dat wil kan in den beginne ook nog in deze relatie. Niet beschikbaar voor negativiteit, wel voor goede input (wat niet altijd 'leuk' betekent) Dan groeit hij of naar je toe uit zichzelf, of jullie groeien uit elkaar en hak je de knoop door. (waarschijnlijk redelijk snel)
Je eigen leven invullen zoals jij dat wil kan in den beginne ook nog in deze relatie. Niet beschikbaar voor negativiteit, wel voor goede input (wat niet altijd 'leuk' betekent) Dan groeit hij of naar je toe uit zichzelf, of jullie groeien uit elkaar en hak je de knoop door. (waarschijnlijk redelijk snel)
maandag 7 juni 2010 om 11:39
Eens met Mips.
Overigens kan ik me wel voorstellen dat hij je irriteert, de vraag is alleen wat je er mee doet.
Als je echt je relatie wilt redden, wordt het tijd voor wat communicatie / therapie et cetera. Het klinkt alsof je nu zit te wachten tot er weer wat beters voorbij komt.
Weet je vriend eigenlijk van je twijfels af?
Overigens kan ik me wel voorstellen dat hij je irriteert, de vraag is alleen wat je er mee doet.
Als je echt je relatie wilt redden, wordt het tijd voor wat communicatie / therapie et cetera. Het klinkt alsof je nu zit te wachten tot er weer wat beters voorbij komt.
Weet je vriend eigenlijk van je twijfels af?
maandag 7 juni 2010 om 12:22
Ook eens met Mips.
Weet je vriend dat hij je irriteerd en waarom? En heb je zelf door dat je precies hetzelfde doet als hij? Hij klaagt over zijn leven maar dan wel tegen jou, jij weet dus wat er speelt bij hem.
Jij klaagt tegen 'ons' over hem, dat vind ik erger, je doet het achter zijn rug om tegen mensen die je niet eens kent! of is hij volledig op de hoogte van jouw irritaties?
Weet je vriend dat hij je irriteerd en waarom? En heb je zelf door dat je precies hetzelfde doet als hij? Hij klaagt over zijn leven maar dan wel tegen jou, jij weet dus wat er speelt bij hem.
Jij klaagt tegen 'ons' over hem, dat vind ik erger, je doet het achter zijn rug om tegen mensen die je niet eens kent! of is hij volledig op de hoogte van jouw irritaties?
maandag 7 juni 2010 om 12:34
quote:voordezekeer schreef op 07 juni 2010 @ 11:25:
Wat me nu het meest irriteert zijn de volgende dingen:
Mijn vriend werkt veel vanuit huis, we zien elkaar dus veel. Hij baalt van zijn werk en loopt vaak chaggerijnig rond. Hij heeft nauwelijks vrienden, terwijl ik een druk sociaal leven heb. Hij kan hypergevoelig reageren. Als ik vertel over een vriend van mij die een eigen zaak gaat beginnen, dan kan hij niet enthousiast zijn, maar krijg ik een kregelige reactie.
Zo is het eigenlijk altijd geweest.
Dit komt op mij over alsof je jezelf beter vindt dan je vriend. En ik kan ergens ook wel weer goed begrijpen dat hij moeite heeft met enthousiast te reageren dat een vriend van je een eigen zaak gaat beginnen als hij zelf zeer ontevreden is met zijn baan. Ik mis een stukje begrip voor zijn situatie wat jij helemaal niet kan opbrengen.
Ik weet niet wat ik moet doen.eerlijk zijn naar jezelf toe. Je werd verliefd op iemand anders en vervolgens kwam je toch weer bij je ex terug. Omdat je hem miste zeg je. Maar werkte het dan niet meer met degene op wie je verliefd was? En heb je vervolgens toen gedacht: hmmm het pakte niet zo goed uit, nu kan ik weer terug naar mijn ex. Wees eerlijk om dit toe te geven als dit mee heeft gespeeld. Dat je dus liever terug ging naar iemand waar je je twijfels bij had dan alleen verder te gaan.
Wat me nu het meest irriteert zijn de volgende dingen:
Mijn vriend werkt veel vanuit huis, we zien elkaar dus veel. Hij baalt van zijn werk en loopt vaak chaggerijnig rond. Hij heeft nauwelijks vrienden, terwijl ik een druk sociaal leven heb. Hij kan hypergevoelig reageren. Als ik vertel over een vriend van mij die een eigen zaak gaat beginnen, dan kan hij niet enthousiast zijn, maar krijg ik een kregelige reactie.
Zo is het eigenlijk altijd geweest.
Dit komt op mij over alsof je jezelf beter vindt dan je vriend. En ik kan ergens ook wel weer goed begrijpen dat hij moeite heeft met enthousiast te reageren dat een vriend van je een eigen zaak gaat beginnen als hij zelf zeer ontevreden is met zijn baan. Ik mis een stukje begrip voor zijn situatie wat jij helemaal niet kan opbrengen.
Ik weet niet wat ik moet doen.eerlijk zijn naar jezelf toe. Je werd verliefd op iemand anders en vervolgens kwam je toch weer bij je ex terug. Omdat je hem miste zeg je. Maar werkte het dan niet meer met degene op wie je verliefd was? En heb je vervolgens toen gedacht: hmmm het pakte niet zo goed uit, nu kan ik weer terug naar mijn ex. Wees eerlijk om dit toe te geven als dit mee heeft gespeeld. Dat je dus liever terug ging naar iemand waar je je twijfels bij had dan alleen verder te gaan.
maandag 7 juni 2010 om 12:43
quote:voordezekeer schreef op 07 juni 2010 @ 12:30:
Bedankt voor de reacties. Ik krijg zo wel genoeg om over na te denken.
Graag gedaan...
Ik heb net een gesprek met hem gehad, gezegd dat er dingen moeten veranderen, want zo is het niet meer leuk.
En ook benoemd wat jij zelf gaat veranderen om het samen weer fijn te krijgen?
Ik denk dat hij in een beete depri is en daarom zo laks is.
En wat denkt hij? Of is dat niet aan de orde geweest?
In goede relaties steun je elkaar waar je kan, wederzijds. Maar als je de persoon simpelweg niet (meer) leuk vindt dan houdt het op een gegeven moment gewoon op. Ieder persoon ontwikkelt zich gedurende zijn/haar leven en soms groeien stellen uit elkaar. Dan kan je beter apart verder gaan en je verder ontwikkelen dan stomzinnig bij elkaar blijven voor het gemak en het gezelschap..
Ik begrijp echt niet dat je samen bent met iemand enkel omdat je gezelschap miste. Dan kan je net zo goed een hond nemen, is ook gezellig en zorgt voor aanspraak.
Of vinden jullie het beiden wel goed zo?
Zie je jezelf over 20 jaar al zitten: als uitgeblust stel wat de hele dag op elkaar zit te vitten omdat ze elkaar kotsbeu zijn maar te bang zijn het heft in eigen handen te nemen en alleen verder te gaan....
Kijk even naar je toekomst op dit filmpje...
Tiny en Lau met kerstmis...
Ik zou er niet aan moeten denken!
Bedankt voor de reacties. Ik krijg zo wel genoeg om over na te denken.
Graag gedaan...
Ik heb net een gesprek met hem gehad, gezegd dat er dingen moeten veranderen, want zo is het niet meer leuk.
En ook benoemd wat jij zelf gaat veranderen om het samen weer fijn te krijgen?
Ik denk dat hij in een beete depri is en daarom zo laks is.
En wat denkt hij? Of is dat niet aan de orde geweest?
In goede relaties steun je elkaar waar je kan, wederzijds. Maar als je de persoon simpelweg niet (meer) leuk vindt dan houdt het op een gegeven moment gewoon op. Ieder persoon ontwikkelt zich gedurende zijn/haar leven en soms groeien stellen uit elkaar. Dan kan je beter apart verder gaan en je verder ontwikkelen dan stomzinnig bij elkaar blijven voor het gemak en het gezelschap..
Ik begrijp echt niet dat je samen bent met iemand enkel omdat je gezelschap miste. Dan kan je net zo goed een hond nemen, is ook gezellig en zorgt voor aanspraak.
Of vinden jullie het beiden wel goed zo?
Zie je jezelf over 20 jaar al zitten: als uitgeblust stel wat de hele dag op elkaar zit te vitten omdat ze elkaar kotsbeu zijn maar te bang zijn het heft in eigen handen te nemen en alleen verder te gaan....
Kijk even naar je toekomst op dit filmpje...
Tiny en Lau met kerstmis...
Ik zou er niet aan moeten denken!
anoniem_6092 wijzigde dit bericht op 07-06-2010 12:44
Reden: t teveel..
Reden: t teveel..
% gewijzigd
maandag 7 juni 2010 om 14:07
