Relaties
alle pijlers
Hoe ga ik hiermee om?
donderdag 26 september 2019 om 11:15
Hoi Vivalezers,
Willen jullie eens meedenken over een oplossing voor mijn probleem? Ik kom er zelf niet helemaal meer uit...
De situatie is ongeveer 5 jaar geleden ontstaan. Ik heb een vrij specifiek beroep en werk met experts van andere organisaties aan projecten. Bij een van die projecten ontmoette ik M. Ik was in die tijd alleenstaande moeder, voelde me gelukkig en was niet op zoek naar een relatie. En in eerste instantie voelde ik ook geen klik met M. Maar we werkten veel samen en er groeide een vriendschap die uiteindelijk een relatie werd. M lag op dat moment al een tijd in scheiding en woonde alleen. Niets stond een relatie in de weg en ik werd heel erg verliefd op hem. Het was ongelofelijk hoe leuk we het samen hadden en hoe vanzelf het allemaal ging. Ik was ervan overtuigd dat ik de liefde van mijn leven had gevonden, zeker toen hij ook nog eens goed overweg kon met mijn kinderen en ik met die van hem.
Maar helaas liep het anders. Na ongeveer een jaar, toen we al spraken over samenwonen, veranderde zijn gedrag. De lieve, zachtaardige persoon verdween volledig. Er bleef een manipulatieve man over die constant bezig was met spelletjes spelen, met liegen, met aantrekken en afstoten. En steeds gaf hij mij de schuld van de problemen. Als ik maar niet dit had gezegd en dat had gedaan. Maar na een tijdje merkte ik dat hij er een sport van maakte om problemen te creëren. Gewoon samen gelukkig zijn was voor hem niet genoeg. En heel veel dingen klopten niet. Na een nare ruzie via whatsapp blokkeerde hij me en wilde hij me nooit meer zien. Ik ging vlak daarna met mijn kinderen met vakantie en toen ik weer terug kwam was hij op een andere plek gedetacheerd. Een afrondend gesprek is er nooit meer gekomen en kort daarna hoorde ik dat hij terug was bij zijn ex.
Ik heb er lang over gedaan om deze relatie een plek te geven. Ik ben in het dagelijks leven best een sterke vrouw, maar na deze relatie was ik helemaal leeg. Ik had me nog nooit zo opengesteld voor iemand en voelde me bedrogen. Het heeft zeker anderhalf jaar geduurd voor ik weer een beetje van het leven kon genieten. En mijn vertrouwen in mannen zal waarschijnlijk nooit meer 100% worden. Maar ik kwam er bovenop en ben nu ook echt weer erg gelukkig. Maar er is wel een probleem....
Sinds anderhalf jaar is de betreffende man terug in mijn leven. Hij is weer ingezet op dezelfde projecten als ik en ik zie hem gemiddeld 2 tot 3 dagen per week gedurende werktijden. En binnen die samenwerking zoekt hij me op een vervelende manier op. Hij gaat te dichtbij me staan, kijkt me te lang en intens aan en maakt te persoonlijke opmerkingen. En hoewel hij weer samen is met zijn ex, is hij constant bezig met het versieren van wisselende vrouwelijke collega's. Ik herken daarbij nu de spelletjes die hij ook met mij heeft gespeeld. Hij haakt aan bij hun persoonlijke interesses en speelt hun beste vriend. En als ik het goed heb gezien heeft hem dat ook al 2 keer een affaire opgeleverd. Want als je zo nauw samenwerkt, valt het gewoon op als 2 mensen steeds op dezelfde momenten berichtjes sturen en verdwijnen of vrij nemen.
Voor mij is het echt vreselijk moeilijk om hier goed mee om te gaan. Ik probeer me zo professioneel en zakelijk mogelijk op te stellen. Voor de buitenwereld lijkt dat ook te lukken, maar van binnen vind ik het vreselijk. Ik wil niet dat hij in mijn buurt is, wil hem eigenlijk nooit meer zien. En ik wil ook niet zien hoe hij andere vrouwen meesleept in dat spel en steeds de twijfel voelen: moet ik ze waarschuwen of laat ik het gaan? Maar ik kan ook niet zomaar een andere baan zoeken. Ik moet mijn kinderen wel onderhouden en werk in een specialistisch vakgebied dus ik heb weinig alternatieven. Ik zoek dus eigenlijk vooral naar een manier om zijn gedrag niet meer binnen te laten komen, zodat het me gewoon allemaal niet meer boeit. Maar dat lukt me maar niet.
Heeft iemand enig idee hoe ik dit het beste kan aanpakken?
Willen jullie eens meedenken over een oplossing voor mijn probleem? Ik kom er zelf niet helemaal meer uit...
De situatie is ongeveer 5 jaar geleden ontstaan. Ik heb een vrij specifiek beroep en werk met experts van andere organisaties aan projecten. Bij een van die projecten ontmoette ik M. Ik was in die tijd alleenstaande moeder, voelde me gelukkig en was niet op zoek naar een relatie. En in eerste instantie voelde ik ook geen klik met M. Maar we werkten veel samen en er groeide een vriendschap die uiteindelijk een relatie werd. M lag op dat moment al een tijd in scheiding en woonde alleen. Niets stond een relatie in de weg en ik werd heel erg verliefd op hem. Het was ongelofelijk hoe leuk we het samen hadden en hoe vanzelf het allemaal ging. Ik was ervan overtuigd dat ik de liefde van mijn leven had gevonden, zeker toen hij ook nog eens goed overweg kon met mijn kinderen en ik met die van hem.
Maar helaas liep het anders. Na ongeveer een jaar, toen we al spraken over samenwonen, veranderde zijn gedrag. De lieve, zachtaardige persoon verdween volledig. Er bleef een manipulatieve man over die constant bezig was met spelletjes spelen, met liegen, met aantrekken en afstoten. En steeds gaf hij mij de schuld van de problemen. Als ik maar niet dit had gezegd en dat had gedaan. Maar na een tijdje merkte ik dat hij er een sport van maakte om problemen te creëren. Gewoon samen gelukkig zijn was voor hem niet genoeg. En heel veel dingen klopten niet. Na een nare ruzie via whatsapp blokkeerde hij me en wilde hij me nooit meer zien. Ik ging vlak daarna met mijn kinderen met vakantie en toen ik weer terug kwam was hij op een andere plek gedetacheerd. Een afrondend gesprek is er nooit meer gekomen en kort daarna hoorde ik dat hij terug was bij zijn ex.
Ik heb er lang over gedaan om deze relatie een plek te geven. Ik ben in het dagelijks leven best een sterke vrouw, maar na deze relatie was ik helemaal leeg. Ik had me nog nooit zo opengesteld voor iemand en voelde me bedrogen. Het heeft zeker anderhalf jaar geduurd voor ik weer een beetje van het leven kon genieten. En mijn vertrouwen in mannen zal waarschijnlijk nooit meer 100% worden. Maar ik kwam er bovenop en ben nu ook echt weer erg gelukkig. Maar er is wel een probleem....
Sinds anderhalf jaar is de betreffende man terug in mijn leven. Hij is weer ingezet op dezelfde projecten als ik en ik zie hem gemiddeld 2 tot 3 dagen per week gedurende werktijden. En binnen die samenwerking zoekt hij me op een vervelende manier op. Hij gaat te dichtbij me staan, kijkt me te lang en intens aan en maakt te persoonlijke opmerkingen. En hoewel hij weer samen is met zijn ex, is hij constant bezig met het versieren van wisselende vrouwelijke collega's. Ik herken daarbij nu de spelletjes die hij ook met mij heeft gespeeld. Hij haakt aan bij hun persoonlijke interesses en speelt hun beste vriend. En als ik het goed heb gezien heeft hem dat ook al 2 keer een affaire opgeleverd. Want als je zo nauw samenwerkt, valt het gewoon op als 2 mensen steeds op dezelfde momenten berichtjes sturen en verdwijnen of vrij nemen.
Voor mij is het echt vreselijk moeilijk om hier goed mee om te gaan. Ik probeer me zo professioneel en zakelijk mogelijk op te stellen. Voor de buitenwereld lijkt dat ook te lukken, maar van binnen vind ik het vreselijk. Ik wil niet dat hij in mijn buurt is, wil hem eigenlijk nooit meer zien. En ik wil ook niet zien hoe hij andere vrouwen meesleept in dat spel en steeds de twijfel voelen: moet ik ze waarschuwen of laat ik het gaan? Maar ik kan ook niet zomaar een andere baan zoeken. Ik moet mijn kinderen wel onderhouden en werk in een specialistisch vakgebied dus ik heb weinig alternatieven. Ik zoek dus eigenlijk vooral naar een manier om zijn gedrag niet meer binnen te laten komen, zodat het me gewoon allemaal niet meer boeit. Maar dat lukt me maar niet.
Heeft iemand enig idee hoe ik dit het beste kan aanpakken?
donderdag 26 september 2019 om 11:19
Dat hij het met je collega's aanlegt, probeer dat gewoon niet te zien: niet jouw probleem
bovenal: probeer hem totaal te negeren!
Als dat niet lukt,
Als hij te dichtbij komt staan, stapje naar achteren. Of spreek uit: je staat wel erg dichtbij. (met een glimlach)
Lang aankijken = wegkijken
Foute opmerkingen, voorzie je van een weerwoord, (hardop) en geef aan, dat je ze ongepast vind op de werkvloer.
bovenal: probeer hem totaal te negeren!
Als dat niet lukt,
Als hij te dichtbij komt staan, stapje naar achteren. Of spreek uit: je staat wel erg dichtbij. (met een glimlach)
Lang aankijken = wegkijken
Foute opmerkingen, voorzie je van een weerwoord, (hardop) en geef aan, dat je ze ongepast vind op de werkvloer.
donderdag 26 september 2019 om 11:22
donderdag 26 september 2019 om 11:24
donderdag 26 september 2019 om 11:33
Dit is allemaal veel te liefjes en geeft ruimte voor reacties.
Ik zou zeggen: "je staat te dichtbij, ga eens opzij". En zeker niet met een glimlach, waarom zou je glimlachen?
En bij foute opmerkingen geen weerwoord (want dan doe je hetzelfde), alleen zeggen "ik wil niet dat je zo'n opmerking tegen me maakt". En dat op de grammafoon als hij gaat vragen waarom en dat soort dingen.
Zie hem voor de sneue lul die hij is. Laat het werkelijk niet meer raken wat hij wel of niet doet waar en met wie. Wat hij doet heeft niets met jou te maken, jij bent wie jij bent. Kweek een teflonlaag (hoe moeilijk ook) en laat het je niet raken. Uiteindelijk werkt zijn spelletje niet meer en wordt hij uitgekotst door de groep. Dan lost het probleem zich vanzelf op.
donderdag 26 september 2019 om 11:34
Ik voel geen jaloezie, want ik moet er niet aan denken om hem nog in mijn leven te hebben. Het is waarschijnlijk vooral dat de spelletjes die hij speelt te confronterend zijn. Hij doet het voorkomen alsof hij juist helemaal niet geïnteresseerd is in een fysieke relatie, hij wil gewoon vriendschap en speelt dan stapje voor stapje in op je gevoel. Ergens voel ik me zo dom dat ik er destijds zo in ben getrapt. En door hem dagelijks op die manier bezig te zien word ik daar steeds opnieuw mee geconfronteerd.
donderdag 26 september 2019 om 11:36
Je trapt er nu toch niet meer in? Dus heb je ervan geleerd.Bibberrr schreef: ↑26-09-2019 11:34Ik voel geen jaloezie, want ik moet er niet aan denken om hem nog in mijn leven te hebben. Het is waarschijnlijk vooral dat de spelletjes die hij speelt te confronterend zijn. Hij doet het voorkomen alsof hij juist helemaal niet geïnteresseerd is in een fysieke relatie, hij wil gewoon vriendschap en speelt dan stapje voor stapje in op je gevoel. Ergens voel ik me zo dom dat ik er destijds zo in ben getrapt. En door hem dagelijks op die manier bezig te zien word ik daar steeds opnieuw mee geconfronteerd.
En nu zie je hoe andere dames in dezelfde val trappen. En dus zie je dat je niet dom bent, want als je nog nooit met zoiets te maken hebt gehad, zie je het ook niet. Nu wel. En dat is toch prima?
Je staat nu ver boven hem.
donderdag 26 september 2019 om 11:39
MarijeMarije schreef: ↑26-09-2019 11:33Dit is allemaal veel te liefjes en geeft ruimte voor reacties.
Ik zou zeggen: "je staat te dichtbij, ga eens opzij". En zeker niet met een glimlach, waarom zou je glimlachen?
En bij foute opmerkingen geen weerwoord (want dan doe je hetzelfde), alleen zeggen "ik wil niet dat je zo'n opmerking tegen me maakt". En dat op de grammafoon als hij gaat vragen waarom en dat soort dingen.
Zie hem voor de sneue lul die hij is. Laat het werkelijk niet meer raken wat hij wel of niet doet waar en met wie. Wat hij doet heeft niets met jou te maken, jij bent wie jij bent. Kweek een teflonlaag (hoe moeilijk ook) en laat het je niet raken. Uiteindelijk werkt zijn spelletje niet meer en wordt hij uitgekotst door de groep. Dan lost het probleem zich vanzelf op.
Helemaal dit, neem je ruimte en daarmee je kracht terug.
Succes want het lijkt me een moeilijke situatie.
donderdag 26 september 2019 om 11:41
Dus je ziet nu hoe dom je toen was, zeg maar. En dat vindt je vervelend, om daar mee geconfronteerd te worden? Klinkt logisch hoor, niemand krijgt graag zijn fouten onder zijn neus gewreven. Maar wat anderen ook al zeggen: je wist het toen niet. Je kunt alleen maar leren door een fout te maken, het is al goed dat je het nu ziet en er dus niet meer in trapt. Die andere dames moeten helaas ook de fout maken om het te leren, ze waarschuwen zal niets helpen en alleen maar negatief over jou worden uitgelegd.Bibberrr schreef: ↑26-09-2019 11:34Ik voel geen jaloezie, want ik moet er niet aan denken om hem nog in mijn leven te hebben. Het is waarschijnlijk vooral dat de spelletjes die hij speelt te confronterend zijn. Hij doet het voorkomen alsof hij juist helemaal niet geïnteresseerd is in een fysieke relatie, hij wil gewoon vriendschap en speelt dan stapje voor stapje in op je gevoel. Ergens voel ik me zo dom dat ik er destijds zo in ben getrapt. En door hem dagelijks op die manier bezig te zien word ik daar steeds opnieuw mee geconfronteerd.
Ga in elk geval naar hem heel duidelijk grenzen aangeven over wat hij zegt en hoe hij tegen je doet. Hij zal daar vast opmerkingen over gaan maken, waarom je nou zo doet, want jullie hadden het toch leuk samen. Of het proberen persoonlijk te maken. Zorg dat jij de touwtjes in handen hebt en dat je heel duidelijk bent. Geef hem niet de macht om te zorgen dat jij je ongemakkelijk voelt.
donderdag 26 september 2019 om 11:41
Dat is precies wat ik wil, die laag kweken zodat het niet meer zo binnenkomt. En als het me echt totaal niet meer raakt, zal hij inderdaad waarschijnlijk wel ophouden. Want het is een slimme man die waarschijnlijk ziet dat hij nog steeds ergens iets raakt, ook al is het iets negatiefs.
Maar hoe doe je zoiets zonder de sfeer in een klein team enorm te verpesten? Ik heb de zakelijke houding geprobeerd maar tot nu toe zonder resultaat. En zoals ik hem ken zal de botte houding waarschijnlijk maken dat hij me alleen maar gaat tegenwerken bij onze gezamenlijke opdracht.
Maar hoe doe je zoiets zonder de sfeer in een klein team enorm te verpesten? Ik heb de zakelijke houding geprobeerd maar tot nu toe zonder resultaat. En zoals ik hem ken zal de botte houding waarschijnlijk maken dat hij me alleen maar gaat tegenwerken bij onze gezamenlijke opdracht.
anoniem_385680 wijzigde dit bericht op 26-09-2019 11:43
1.49% gewijzigd
donderdag 26 september 2019 om 11:42
Geef het even tijd. Observeer dat gedrag. Je gaat er hopelijk vanzelf om lachen... Ben ik daar ingetrapt?!
Wel aangeven hoor als hij vervelende opmerkingen maakt. Je kan zelf voelen wat beter werkt voor je met humor of streng.
Geen leuke ervaring voor je, maar zoals je ziet trappen er meer vrouwen in. Wees een beetje mild voor jezelf. Sommige mensen zijn echt goed in de boel belazeren.
Wel aangeven hoor als hij vervelende opmerkingen maakt. Je kan zelf voelen wat beter werkt voor je met humor of streng.
Geen leuke ervaring voor je, maar zoals je ziet trappen er meer vrouwen in. Wees een beetje mild voor jezelf. Sommige mensen zijn echt goed in de boel belazeren.
donderdag 26 september 2019 om 11:45
Wat een eikel. Enige oplossing; Negeren en op zijn plek zetten. Even bot; je bent een specialist in je vakgebied, een goede ongetwijfeld, dan laat je je toch niet op je kop zitten door een foute man? Zie hem niet als de man om wie je ooit gehuild hebt, maar als een irritante collega die je de kriebels geeft.
Dat betekent Aanstaren = terugkijken. Te dichtbij komen = dat hardop melden én blijven staan; ‘goh M, kun je een gepaste afstand houden? Dit is werk, geen kroeg’. En elke persoonlijke opmerking afslaan, waarbij je hem en de omgeving duidelijk maakt dat hij over een grens gaat. Denk aan ‘en wat voegt dit toe aan de voortgang van dit project’ of ‘ik heb geen behoefte om mijn privé met je te bespreken. Zullen we het bij project Y houden’. Geen grapjes of sorry of lief doen, maar kort en effectief. Je wil niet dat hij er lol aan heeft, dus laat je na zo’n opmerking ook niet tot een discussie verleiden (ik mag toch wel een grapje maken?) maar blijf bij het onderwerp waar je wel met hem over in gesprek moet. (Ik ben hier voor mijn werk en vind je grapjes niet leuk en ongepast. Kun je nu weer over werk praten)
En denk vooral aan de de onverslaanbare ‘goh M, de voortgang van dit project staat op het scherm, niet op mijn borsten’.
Die andere vrouwen, daar kun je weinig mee helaas. Of ze pikken je opmerkingen die je tegen hem maakt op en gaan zelf nadenken of ze moeten helaas zelf tegen de muur aanlopen. Er tegen hen iets van zeggen, maakt hem alleen maar interessanter want jij bent dan de jaloerse vrouw. Niet doen dus.
Dat betekent Aanstaren = terugkijken. Te dichtbij komen = dat hardop melden én blijven staan; ‘goh M, kun je een gepaste afstand houden? Dit is werk, geen kroeg’. En elke persoonlijke opmerking afslaan, waarbij je hem en de omgeving duidelijk maakt dat hij over een grens gaat. Denk aan ‘en wat voegt dit toe aan de voortgang van dit project’ of ‘ik heb geen behoefte om mijn privé met je te bespreken. Zullen we het bij project Y houden’. Geen grapjes of sorry of lief doen, maar kort en effectief. Je wil niet dat hij er lol aan heeft, dus laat je na zo’n opmerking ook niet tot een discussie verleiden (ik mag toch wel een grapje maken?) maar blijf bij het onderwerp waar je wel met hem over in gesprek moet. (Ik ben hier voor mijn werk en vind je grapjes niet leuk en ongepast. Kun je nu weer over werk praten)
En denk vooral aan de de onverslaanbare ‘goh M, de voortgang van dit project staat op het scherm, niet op mijn borsten’.
Die andere vrouwen, daar kun je weinig mee helaas. Of ze pikken je opmerkingen die je tegen hem maakt op en gaan zelf nadenken of ze moeten helaas zelf tegen de muur aanlopen. Er tegen hen iets van zeggen, maakt hem alleen maar interessanter want jij bent dan de jaloerse vrouw. Niet doen dus.
donderdag 26 september 2019 om 11:45
Het enige dat je moet doen is blij zijn dat je van hem af bent. Bij alles wat hij je flikt nóg meer! Wat een dropl#l!
Hij kijkt je te lang en intens aan... dat kan alleen als jij terugkijkt. Zorg dus dat je hem niet aankijkt. Draai je om en ga met iets anders door. Laat hem maar naar je kijken!
Bij persoonlijke opmerkingen: Ik hou werk en privé graag gescheiden! En doorgaan waar je mee bezig bent!
Zorg dat hij totaal geen grip op je krijgt! Ook al voelt dat van binnen misschien anders....
Hij kijkt je te lang en intens aan... dat kan alleen als jij terugkijkt. Zorg dus dat je hem niet aankijkt. Draai je om en ga met iets anders door. Laat hem maar naar je kijken!
Bij persoonlijke opmerkingen: Ik hou werk en privé graag gescheiden! En doorgaan waar je mee bezig bent!
Zorg dat hij totaal geen grip op je krijgt! Ook al voelt dat van binnen misschien anders....
donderdag 26 september 2019 om 11:50
Je er van bewust zijn dat jij het niet bent die de sfeer verpest, maar hij. Jij bent er niet verantwoordelijk voor zijn gedrag onder de pet te houden.
Dus inderdaad benoemen wat je niet fijn vindt op een zakelijke en rustiger manier. En als hij er dan op ingaat de boodschap herhalen. Niet ingaan op zijn antwoord maar weer precies hetzelfde zeggen.
donderdag 26 september 2019 om 11:50
donderdag 26 september 2019 om 11:55
Hey, m is niet de enige eikel die op de werkvloer rondhupst en jij bent zeker niet de eerste die last heeft van dit soort types. Dus voel je niet alleen of schuldig omdat je ooit wat met hem gehad hebt of voor hem gevallen bent. Dit soort haantjes zijn de pest in elk project, totdat je ze zover hebt dat ze gewoon met je werken ipv je als prooi zien.
En dat bereik je door zakelijk en bij de les te blijven. Zoals je met een onwillige kleuter doet. ‘M, ik heb geen interesse in de kleur van je auto, kan het nu weer over project Z gaan’. Niet bang zijn, maar wees overtuigd van je eigen kwaliteiten. Je bent beter dan eikel die aandacht nodig heeft.
Normaal ben ik overigens wel van de kwinkslagen om iemand op zijn plek te zetten, maar als ik je zo lees, vindt hij dat alleen maar leuk en grappig. Vandaar de negeren en afkappen. Hij is je aandacht niet waard, anders dan dat hij zijn werk moet doen.
donderdag 26 september 2019 om 11:59
Hij verpest de sfeer, dat doet jij niet. Hij is onprofessioneel, maakt ongepaste opmerkingen, zoekt teveel contact. Als hij nu al met de 2e een affaire heeft, is er in elk geval nog een vrouw (de 1e) die al niet blij met hem is. En geloof me, er zijn vast meer mensen in de groep die hem al zien voor wat hij is. Als hij je werkelijk gaat tegenwerken, heb je ook nog concrete punten om hem op aan te spreken, of uiteindelijk een klacht over hem in te dienen. Zorg dat je dingen documenteert. Zet zaken op de mail als hij iets niet goed doet, of niet volgens afspraak. Zet ook afspraken op de mail. Blijf professioneel, vertrouw op je eigen kunnen, dek jezelf in (afspraken en alles op mail) en wacht tot hij door de mand valt.Bibberrr schreef: ↑26-09-2019 11:41Dat is precies wat ik wil, die laag kweken zodat het niet meer zo binnenkomt. En als het me echt totaal niet meer raakt, zal hij inderdaad waarschijnlijk wel ophouden. Want het is een slimme man die waarschijnlijk ziet dat hij nog steeds ergens iets raakt, ook al is het iets negatiefs.
Precies, hij heeft door dat het je iets doet en geniet daarvan. Zo'n lul is het gewoon.
Maar hoe doe je zoiets zonder de sfeer in een klein team enorm te verpesten? Ik heb de zakelijke houding geprobeerd maar tot nu toe zonder resultaat. En zoals ik hem ken zal de botte houding waarschijnlijk maken dat hij me alleen maar gaat tegenwerken bij onze gezamenlijke opdracht.
