Hoe voelt verliefdheid?

12-07-2021 20:11 28 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik ben normaal puberaal verliefd, buikpijn/vlinders de hele rambam.

Inmiddels volwassen, een kind verder en nu toe aan weer iets nieuws.

Heb iemand ontmoet onverwachts met wie het heel goed klikt, we zijn beide geschrokken van hoe makkelijk alles verloopt en we matchen. Ik wil hem graag knuffelen als ik wakker ben (wat ik niet snel heb), bij hem in de buurt zijn en dingen met hem delen. Ook kan ik niet snel slapen naast een ‘nieuw’ iemand en sliep bij hem heel gemakkelijk.

Normaal kon ik in één uur verliefd worden, ook nog niet zo lang geleden en nu voel ik niet die kriebels en die heftigheid. Is dit het dan niet? Of maak ik het hele verliefd zijn te groot?
Alle reacties Link kopieren
Ik ben in mijn hele leven maar één keer verliefd geweest. Toen ik 13 was, op een jongen op de camping. Leuk hoor, maar veel teveel gedoe. Daarna prima relaties gehad zonder verliefdheid en inmiddels 17 jaar samen met de vader van mijn kinderen.
Alle reacties Link kopieren
Niet zo veel nadenken. Geniet er gewoon lekker van. Het klinkt heel fijn.
Alle reacties Link kopieren
Het klinkt inderdaad juist fijn. Zonde om dat kapot te gaan redeneren.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Alle reacties Link kopieren
Nee hebben jullie gelijk in, probeer zowel naar hem en mezelf eerlijk te zijn als dingen kwetsbaar worden, vroeger sloot ik me dan af.

Maar omdat hij zo duidelijk aangeeft dat het echt wel apart is hoe dit zo samenloopt, mooi hoe fijn het gaat en hij daar blij mee is. Dat maakt dat ik denk: jeetje kan dit echt zo goed zijn en wat worden.

Maar we hebben inderdaad afgesproken om het gewoon te ervaren, af te spreken en kijken of het wat kan worden.
Ahhh klassiek verhaal. jij verwardt stress en onzekerheid met echte verliefdheid. Je denkt dat je mogelijk niet verliefd bent omdat het te rustig, te stabiel voelt. Is herkenbaar hoor. Ik ben gebleven om te kijken waar het schip zou stranden. Ook met de gedachte: "als dit het niet is, kan ik altijd nog weg".

We zijn 9 jaar verder en heel happy samen :).

Die alles overheersende vorm van verliefdheid gaat eigenlijk altijd gepaard met angst en onzekerheid. Bevestiging voelt dan als enorme opluchting en giga rush. Heerlijk. Totdat er weer iets gebeurt waardoor je onzeker wordt en dan kun je je enorm kut voelen. High highs, low lows. Heel heftig. En dat is dus juist niet nastrevenswaardig :). Waarschijnlijk voel je je "niet verliefd" omdat deze man je geen reden tot onzekerheid geeft.
Alle reacties Link kopieren
Haha Kokoro je slaat misschien wel de spijker op zijn kop!

Hij laat inderdaad duidelijk weten dat ik het ben in de zin de moeite om het samen te verkennen en ik ken dat niet op die manier. Zo open en eerlijk.

Hij noemt dingen als mocht het zo doorgaan dan wil ik je hier en hier meenemen en een reflex is dan bij mij: rennen, dit is eng en veel. Maar ik ben gewend niet altijd al je kaarten laten zien.

Niet dat het met andere mannen altijd spelletjes waren maar er was wel altijd meer onduidelijkheid.

Maar dank voor je inzicht, merk dat ik bang ben om hem te kwetsen omdat hij er zo duidelijk in zit maar ook om mezelf te kwetsen als ik het niet voor hem ben.

Maar wat je zegt, je kan altijd nog weg.
Alle reacties Link kopieren
Wat K0koro zegt! Geniet er lekker van :)
Bij mijn vriend sliep ik ook ineens rustig de eerste nacht en dat vond ik toen ook vreemd. Maar ben blij met de relatie en dat het niet zo onrustig is.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind van die paniekerige verliefdheid eigenlijk maar vervelend :p Ik kan dan eigenlijk helemaal nier meer helder denken en spiegel alles aan hoe hij het zou ervaren, wat hij ervan zou vinden, hoe hij dit zou doen etc. Meestal voel ik me dan ook heel onzeker over mezelf en weet ik ineens niet meer hoe ik me normaal moet gedragen.
Alle reacties Link kopieren
Ik kom net vers uit een klote huwelijk, totaal niet bezig met mannen, zat letterlijk te huilen in de auto, toen ineens kaboem hij voor me stond.
Vlinders kriebels hele dag appen krijg m niet uit mijn hoofd, vervelende ex compleet vergeten .
Ben al 45 en was 20 jaar getrouwd met vader van mijn kinderen.
Alle reacties Link kopieren
Susan schreef:
12-07-2021 20:55
Het klinkt inderdaad juist fijn. Zonde om dat kapot te gaan redeneren.
En toch
Als ie paar uur niet appt(moet gewoon werken) denk ik “ hij is me al vergeten “ lijk wel 15!
Alle reacties Link kopieren
Susan schreef:
12-07-2021 20:55
Het klinkt inderdaad juist fijn. Zonde om dat kapot te gaan redeneren.
En toch
Als ie paar uur niet appt(moet gewoon werken) denk ik “ hij is me al vergeten “ lijk wel 15!
Arequipa schreef:
12-07-2021 21:39
Maar dank voor je inzicht, merk dat ik bang ben om hem te kwetsen omdat hij er zo duidelijk in zit maar ook om mezelf te kwetsen als ik het niet voor hem ben.

Maar wat je zegt, je kan altijd nog weg.
Tsjah, jullie zijn beiden aan het kijken of jullie bij elkaar passen en met elkaar door willen. Je stelt je open en dat maakt altijd kwetsbaar. Zolang jouw intenties zuiver zijn, is zijn eventuele gekwetst raken niet "jouw schuld". Dus inderdaad; Je kunt altijd nog wel :D. Fijn dat mijn perspectief je wat rust brengt. Bij mij is het echt waarheid gebleken.
Alle reacties Link kopieren
Verliefdheid voelt voor mij stress..omdat ik er ook onzeker door wordt.
Ik eet slecht, ben moe, kost mij energie, en niet negatief hoor.
Bang dat ik dingen verkeerd zeg of doe.
Betreft het een paar uur niet reageren herken ik wel, maar dat hoeft helemaal niet zo te zijn dat er geen interesse is natuurlijk, er is nog een leven ernaast.
Mijn date..gaf afgelopen weekend aan dat hij met beide handen aangrijpt mij beter te willen leren kennen, en dat ik mij geen zorgen moet maken.
En dan nog die onzekerheid.

Maar als plannen ineens worden veranderd raak ik alweer in de stress, want wie zegt dat het allemaal waar is wat hij zegt.
Ja erg, en dat leg ik deels ook bij mijzelf neer vanuit mijn verleden.
Dus ik vind verliefdheid moeilijk.
Alle reacties Link kopieren
Mocht iemand dit nog lezen! Wat ik heel erg merk dat alles eigenlijk heel lekker loopt, we spreken elkaar uit dat we elkaar leuk vinden en brengen veel tijd met elkaar door. Merk dat als ik hem een paar dagen niet gezien heb (wel facetime/whatsapp) dat ik me dan ineens weer ga afvragen of het wel klopt, als we elkaar zien dan moet ik eerste uur weer heel erg wennen om het vervolgens weer fantastisch te vinden.

Het voelt alsof ik wacht tot de tegenslag komt, alles loopt zo soepel. Misschien omdat ik dat de afgelopen jaren niet meer heb meegemaakt. Wil er ook niet onzeker en aanhankelijk door worden want dat is ook niet wie ik ben maar merk dat ik het soms spannend vind en daardoor ook mijn gevoelens een beetje kan afsluiten.

Herkenbaar voor iemand?
Ja herkenbaar :). Juist het feit dat ik het mét hem geweldig vond en op momenten zonder hem twijfelde, maakte het anders. Bij een foute man was het verlangen juist groter als ik niet bij hem was, en viel het soms tegen als we elkaar dan weer zagen (weinig genegenheid, ruzietjes etc.).
Alle reacties Link kopieren
Geen idee of je het te groot maakt.Zelf vaak heftig verliefd (nogal licht ontvlambaar) en dan zweef ik zo'n 10 cm boven de grond. Naast de nodige hormonen die dan opspelen. En nee,niet altijd leuk,meestal zelfs heel vermoeiend :@@:.Maar ok,het is wat het is en 'a man's gotta take what it takes'
Maar af en toe een wat 'rustiger verliefdheid' zou ik echt wel prima vinden.Het hoeft niet altijd (meer) dynamiet te zijn,wat mij betreft.Het gaat er uiteindelijk toch om dat je een fijne tijd hebt met elkaar,toch? :-]
Vraag blijft,why is the rum gone?
Alle reacties Link kopieren
K0koro schreef:
21-07-2021 15:50
Ja herkenbaar :). Juist het feit dat ik het mét hem geweldig vond en op momenten zonder hem twijfelde, maakte het anders. Bij een foute man was het verlangen juist groter als ik niet bij hem was, en viel het soms tegen als we elkaar dan weer zagen (weinig genegenheid, ruzietjes etc.).
Ja precies! Al is er wel heel veel angst, het voelt zoals het boekje waarover je hoort van anderen maar niet zelf meemaakt.

En dat we 2,5 uur uit elkaar wonen en zijn co ouderschap maakt dat hij ook ‘vast’ zit aan zijn woonplaats.
Alle reacties Link kopieren
Verliefdheid is naar mijn idee in de eerste fase vooral het projecteren van je eigen verlangens/ontbrekende delen van jezelf die je in de ander denkt te zien.
Hoe stabieler je zelf bent hoe minder je het nodig hebt om jezelf te verliezen in een ander.
Je leert elkaar kennen op basis wat er is en deze soort verliefdheid/liefde groeit dus.
Alle reacties Link kopieren
Anderlicht schreef:
22-07-2021 18:29
Verliefdheid is naar mijn idee in de eerste fase vooral het projecteren van je eigen verlangens/ontbrekende delen van jezelf die je in de ander denkt te zien.
Hoe stabieler je zelf bent hoe minder je het nodig hebt om jezelf te verliezen in een ander.
Je leert elkaar kennen op basis wat er is en deze soort verliefdheid/liefde groeit dus.

Mooi gezegd en dat is denk ook wat ik merk nu ik er over nadenk!

Ik ben eigenlijk heel stabiel en gelukkig met mezelf en mijn leven. Maar door me nu steeds meer open te stellen komen ook andere kwetsbaarheden meer naar boven, vanuit vorige relaties maar ook over andere dingen.

Maar ga het wel aan en ben open over wat er gebeurt als ik me gevoelsmatig afsluit zonder altijd door te hebben waarom dat zo is. Vervolgens krijg ik daar ook een goede reactie op en krijg ik een stukje kwetsbaarheid terug.

Inmiddels kan ik wel zeggen dat de verliefdheid steeds meer komt. Minder radicaal dan vroeger maar zeker wel vlinders en een grote behoefte om tijd met hem door te brengen.
Alle reacties Link kopieren
Klinkt goed. Verliefdheid als groeimodel.
Gezond aan elkaar hechten is een proces en kost tijd.
Alle reacties Link kopieren
Dat van die high en lows herken ik wel, constant een soort van stress. Verslaafd aan stress in relatievorm kan ook een 'verliefd' gevoel geven , gewoon de kick als je die beloning weer krijgt. Ik zou lekker doorgaan, wat kan je overkomen.
Alle reacties Link kopieren
Arequipa schreef:
21-07-2021 09:02
Mocht iemand dit nog lezen! Wat ik heel erg merk dat alles eigenlijk heel lekker loopt, we spreken elkaar uit dat we elkaar leuk vinden en brengen veel tijd met elkaar door. Merk dat als ik hem een paar dagen niet gezien heb (wel facetime/whatsapp) dat ik me dan ineens weer ga afvragen of het wel klopt, als we elkaar zien dan moet ik eerste uur weer heel erg wennen om het vervolgens weer fantastisch te vinden.

Het voelt alsof ik wacht tot de tegenslag komt, alles loopt zo soepel. Misschien omdat ik dat de afgelopen jaren niet meer heb meegemaakt. Wil er ook niet onzeker en aanhankelijk door worden want dat is ook niet wie ik ben maar merk dat ik het soms spannend vind en daardoor ook mijn gevoelens een beetje kan afsluiten.

Herkenbaar voor iemand?

Oo jaa, herkenbaar..
Wij brengen 2 a 3 dagen in de week met elkaar door, in het weekend, dit ivm uur afstand en werk in de week.
Als we niet samen zijn, ben ik zo onzeker als wat.
Ik ben iemand van de goedemorgen en welterusten, hij vrijwel niet, en dan hoor ik soms niks.
Dat vind ik niet leuk.
Ik weet ook dat hij heel erg moe is door diverse oorzaken en in de avond in slaap valt op de bank, om vervolgens snachts te vertrekken naar bed, ja dan app je niet.

We spreken erg vaak uit dat we elkaar leuk vinden, hij vroeg mij afgelopen weekend of we serieus zijn en hij bevestigde zelf al dat hij dat wilde.
Dus we zijn serieus.
En nu ben ik weer thuis, en slaat de twijfel weer toe.
En waarom?
Omda tik een briefje onder zijn dekbed heb gelegd met iets liefs erop en geen reactie krijg daarop.
Omdat ik hem goedemorgen wens om 11u, en hij vraagt of ik nu pas wakker ben.
Ik zeg hem dat ik voortaan hem om 8u een app zal sturen, zegt hij dat dat niet hoeft..want hij slaapt nog half op werk en is daar aan het wakker worden..is geintje natuurlijk.
En als ik dan weer zeg dat hij dat juist van mij zou moeten worden, krijg ik als antwoord "eigenlijk wel he"..

Dus..ga ik mij om zoiets druk maken, terwijl hij nu 2x heeft aangegeven dat wij serieus zijn.
WAAROM dan die onzekerheid.
Ja ligt bij mijzelf, dat klopt, en ik weet precies waarom, en daar moet ik wat mee doen.
Alle reacties Link kopieren
Wat een herkenbare verhalen dames.
Ik had relaties afgezworen door echte h*ft*rs uit het verleden die aardig wat ‘mentale schade’ hebben aangericht.

En dan kom je iemand tegen. En het klikt. Het is leuk en fijn en goed.

We zien elkaar graag. Spreken naar elkaar uit hoe leuk we elkaar vinden. Hebben exclusiviteit en zelfs labeltje relatie geplakt.

En toch, zodra hij weg is dan 24u later beginnen de twijfels. Gewoon zomaar. Maar ook het vertrouwensdingetje die eerdere relaties stuk hebben gemaakt.
Waarom zou deze leuke kerel wel te vertrouwen zijn? Kloppen zijn verhalen wel? Hoeveel andere vrouwen heeft hij nog. Waarom reageert hij niet. Etc etc.

Om vervolgens toch weer de allerliefste berichtjes, kaartjes, quotes ed te mogen ontvangen.

Ik vind die eerste maanden zo niet leuk vh daten en elkaar leren kennen en vertrouwen opbouwen. Pffffff.

Sorry moest het even kwijt 😊😊😊

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven