houden van

Ik geloof er inderdaad in dat echte liefde blijft en dat je ondanks van alles altijd van iemand kunt blijven houden.

Overigens denk ik wel dat het afhangt van hoe slecht iemand je daadwerkelijk heeft behandeld. Ik kan mij bijvoorbeeld niet voorstellen dat ik zou blijven houden van iemand die mij mishandelt. In dat geval zou ik mij realiseren dat degene waar ik van hield niet bleek te zijn wie ik dacht dat hij was.

Ik zeg alleen maar dit;





de kenmerken van echte liefde:



Onbaatzuchtig

Echte liefde is niet gericht op een bepaald belang, laat staan eigen belang.

Belang is simpelweg van een andere orde, het doet er niet toe. Dat betekent ook dat men zich kan losmaken van externe factoren of mensen. Echte liefde is zuivere, ongemengde betrokkenheid op de ander. Ze verdraagt geen kritisch commentaar langs de zijlijn, laat staan consciëntieuze rekenmeesters die precies bijhouden hoeveel winst en verlies de relatie oplevert.



Totaal

Echte liefde wordt gevoeld voor de ander als totale persoon, dus niet voor specifieke eigenschappen. Liefde is (veel) meer dan de optelsom van een aantrekkelijk uiterlijk, een riant inkomen, een boeiende uitstraling en een charmante babbel. Wie blind is van liefde zal weliswaar tal van goede eigenschappen in de ander zien, maar steeds het gevoel hebben dat het hem dáár niet in zit. Liefde gaat immers uit naar een ondefinieerbare grootheid, de ander als persoon.



Gericht op de ander

Bij echte liefde is men - in principe - met heel zijn hart gericht op de ander. Men wil er voor de ander zijn, men wil helpen, beschermen, verzorgen. Dat betekent ook dat men de partner tijd en ruimte geeft om zijn eigen weg in te slaan.



Actief

De mens kan overvallen worden door verliefdheid, maar niet door liefde. Echte liefde ontstaat dus niet plotseling, als een donderslag bij heldere hemel, maar volgt een proces waarbij de liefde steeds weer wordt bevestigd en getoond. Liefde vóelen is niet voldoende. Het vergt vormgeving en onderhoud, zodat de ander de liefde ook werkelijk vóelt.



Liefde als levenshouding

Tot op zekere hoogte is liefde een manier van in deze wereld staan. Het is niet die exclusieve, magische ketting die de partners voor eens en voor altijd aan elkaar vastketent, het is een open houding naar de wereld als geheel. Liefde staat dus (ook) voor ontvankelijkheid en een blik die naar buiten is gericht. Iemand die zich helemaal afzondert in zichzelf en voortdurend op voet van oorlog staat met wat er om hem heen gebeurt, zal niet makkelijk liefde voelen.



Gezonde wortels

Echte liefde spruit voort uit rijkdom in plaats van armoede, uit groei in plaats van stilstand, uit willen in plaats van moeten. De ander is niet iemand die je eigen bestaan kan rechtvaardigen of je eenzaamheid kan verdrijven, maar iemand die je deelgenoot kunt maken van je eigen existentie. Dat kan alleen als we in het reine zijn met onszelf, met ons verleden en de omringende wereld. Er moet immers - in psychologische zin - plaats zijn voor iemand anders.



Wederkerigheid

De ideale liefde veronderstelt wederkerigheid en gelijkwaardigheid. Alles wat je in de relatie investeert, komt (op een andere manier) weer terug. Daarbij gaat het niet om objectieve, kwantificeerbare uitwisselingstransacties, maar om een fundamenteel gevoel dat de relatie `klopt'. Zo lang als we het gevoel hebben dat we van de ander voldoende krijgen, zal het ons geen enkele moeite kosten om te (blijven) geven. Op het moment dat we dat gevoel niet meer hebben, zullen we automatisch en onbewust een stapje terug doen.



Onbedoelde bevrediging

Echte liefde is niet gericht op beloning of bevrediging. Dit zijn onbedoelde effecten die vanzelf ontstaan, zonder dat ze beoogd waren. Maar dát deze effecten optreden, tegelijk met het uiten van liefde, is wel belangrijk. Liefde die bevrediging nastreeft, is net zo kansloos als liefde die nimmer bevredigend is.

Ik denk dat 'houden van' niet altijd gelijk stopt als de relatie over is. Dat betekent niet dat hij de enige/ware is, of dat het altijd zo zal blijven, of dat je bij elkaar moet blijven.

Gezonde wortels

Echte liefde spruit voort uit rijkdom in plaats van armoede, uit groei in plaats van stilstand, uit willen in plaats van moeten. De ander is niet iemand die je eigen bestaan kan rechtvaardigen of je eenzaamheid kan verdrijven, maar iemand die je deelgenoot kunt maken van je eigen existentie. Dat kan alleen als we in het reine zijn met onszelf, met ons verleden en de omringende wereld. Er moet immers - in psychologische zin - plaats zijn voor iemand anders.



Wederkerigheid

De ideale liefde veronderstelt wederkerigheid en gelijkwaardigheid. Alles wat je in de relatie investeert, komt (op een andere manier) weer terug. Daarbij gaat het niet om objectieve, kwantificeerbare uitwisselingstransacties, maar om een fundamenteel gevoel dat de relatie `klopt'. Zo lang als we het gevoel hebben dat we van de ander voldoende krijgen, zal het ons geen enkele moeite kosten om te (blijven) geven. Op het moment dat we dat gevoel niet meer hebben, zullen we automatisch en onbewust een stapje terug doen

Volmondig JA !!

ik ben zo vaak gekrenkt door mijn vriend , heb heb vergeven en vergeven . het is echt een hork 1e klas.Kan niet anders zeggen .

Hij laat me nu in de vakantie ook weer zitten , gaat liever met zijn zoon een paar dagen weg.

Iedere keer als het te heet wordt onder zijn voeten zegt hij laat me maar een poos met rust(we wonen niet samen)

En na een week of twee of eerder belt hij weer ,en ik vergeef dan weer . ik heb al ontelbare keren tegen mijzelf gezegd IK WIL DIT NIET MEER . en nu stop ik er echt mee!! Maar ik hou zo veel van die gozer dat ik als misselijk wordt bij het idee dat hij met een andere vrouw verder gaat.

Ik kan er een heel boek over schrijven maar we zitten hier nu om jou te steunen .Niet voor dit probleem

Wat levert het je op om te denken dat je altijd van iemand zal blijven houden waar je niet mee samen wilt en kunt zijn?

ja hoor dat kan. Houden van heeft geen aan/uit knop maar in de realiteit is een partnerliefde niet echt onvoorwaardelijk. gelukkig maar, als het verstand zegt wegwezen, luister daar dan naar, de liefde zal dan vanzelf doven, uit het oog uit het hart

@smily is dat houden van of gewoon uit angst niks beters te kunnen krijgen?

Ik denk wel dat het blijft. Merk het ook bij mezelf dat dat tijd nodig heeft. Heb 2 jaar relatie gehad met mijn ex. 16tot18jaar was ik. Relatie was niet altijd fijn maar toch blijft het bij me, ik heb nu 9 maanden een nieuwe relatie, maar merk wel dat er een apart gevoel blijft voor mijn ex. Ook al wil ik niks meer met hem te maken hebben. (is niets meer dan een arrogante lul die elke vriendin bedriegd, laatst probeerde hij dat ook bij mij. Eerst raakte het me, toen dacht ik helder na en besefte ik dat hij hopeloos was. Maar het gevoel kwam toch weer even terug. )

quote:smily63 schreef op 16 juli 2011 @ 01:28:

Volmondig JA !!

ik ben zo vaak gekrenkt door mijn vriend , heb heb vergeven en vergeven . het is echt een hork 1e klas.Kan niet anders zeggen .

Hij laat me nu in de vakantie ook weer zitten , gaat liever met zijn zoon een paar dagen weg.

Iedere keer als het te heet wordt onder zijn voeten zegt hij laat me maar een poos met rust(we wonen niet samen)

En na een week of twee of eerder belt hij weer ,en ik vergeef dan weer . ik heb al ontelbare keren tegen mijzelf gezegd IK WIL DIT NIET MEER . en nu stop ik er echt mee!! Maar ik hou zo veel van die gozer dat ik als misselijk wordt bij het idee dat hij met een andere vrouw verder gaat.

Ik kan er een heel boek over schrijven maar we zitten hier nu om jou te steunen .Niet voor dit probleem



De rest kan ik niet over oordelen hoor maar dat hij liever een paar dagen met zijn zoon weggaat i.p.v. met jou lijkt mij volkomen normaal.

Daar zie ik niets horkerigs in..

Ik heb wel een zwak voor een ex van me, maar dat is meer een vorm van puur fysieke aantrekkingskracht (chemie) dan 'houden van', denk ik.

Wij moeten niet bij elkaar in de buurt komen......dan is het hek weer van de dam.

@bgbianca: wat een hoop uitleg.. heel duidelijk ook... kan iedereen wel wat mee die een relatie heeft, had of krijgt... thanks!

Ik geloof er niets van. Je ex heeft je nu beroerd behandeld. En je gelooft dat je altijd van hem zult houden. Straks komt er een nieuwe vriend waar je ook heel veel van houdt. Die relatie gaat misschien uit met alle ellende, stress en pijn van dien. En over 25 jaar ben je misschien getrouwd met kinderen en heb je heel veel meegemaakt. Denk je nu echt dat je nog van dit ex-vriendje zult houden? Liefde moet gevoed worden, anders sterft het en dat is maar goed ook. Je bewaart misschien speciale herinneringen aan hem,en als je denkt aan wat je met hem hebt gehad dan kriebelt er misschien iets, maar dat is iets anders dan houden van.

Ja dat kan. Met je hart houdt je van je ex en met je verstand weet je dat hij niet goed voor je is geweest. Hart en hoofd zitten niet altijd op een lijn. Daarom blijven (denk ik) zoveel vrouwen ook zitten in relaties waarin ze gebruikt/misbruikt/mishandeld/bedrogen/etc. worden.



Mijn zusje heeft ook lang gezeten (nu gelukkig niet meer) in een relatie met een man die haar heel slecht behandelde (en soms zelfs sloeg). Maar toch bleef ze volhouden dat ze van hem hield. En volgens mij sprak ze de waarheid.



Oh en iemand is bijna nooit helemaal 100% alleen maar slecht. Iedereen heeft goede en lieve kanten. Het zou kunnen dat je de slechte dingen verdringt en houdt van de goede kanten.



Edit: en of dit gevoel blijft? Dat ligt eraan hoe sterk jij het in stand houdt...

het kan inderdaad.

ik houd nog van de vader van mijn zoon, ookal zou ik never nooit meer iets met hem willen hebben, maar als je een bepaald deel van je leven hebt gedeeld en in dit geval een kind en je hebt respect voor elkaar, dan vind ik daar niks mis mee

Op een bepaalde manier hou ik ook nog van mijn ex.

En ondanks alles of misschien juist dankzij alles, zal hij altijd een speciaal plekje in mijn hart houden.

Mijn ex houdt nog steeds van mij, en dat weet de hele wereld, ook zijn nieuwe vrouw.

Ja hoor zeker weten, mijn ex is een van de allergrootste smerigste klootzak die rond loopt op deze wereld en toch hou ik nog van hem. Al heel lang. Ik ben nu getrouwd, en hou heel veel van mijn man maar toch is er altijd een klein stukje in mijn hart voor mijn ex. En dat is andersom ook, hij gaat nu trouwen (met mijn ex-beste vriendin) en ik weet dat ik voor hem ook zijn enige liefde ben