Hulp met mijn ex.

Liefde hoort geen pijn te doen namelijk. En hij is niet stabiel genoeg voor jou en je kinderen. Laten gaan dus. Dit is geen liefde, het is gewenning aan iemand. En natuurlijk heeft iemand zijn goede kanten ook. Dat heeft (bijna) iedereen namelijk.

Toen ik je verhaal las,kon ik mijn ogen niet geloven. Het leek wel of ik een autobiografie over de relatie tussen mij en mijn ex zat te lezen. En toen ik in dezelfde situatie zat als waar jij nu in zit gedroeg ik me net zo wanhopig. Want dat is gewoon wat je nu doet! En dat durf ik hier neer te zetten omdat ik het herken.

Ik heb mezelf achteraf zo achterlijk gevonden dat ik het zo lang geaccepteerd heb. Ik vond mezelf nadien echt een eerste klas stomkop. Ik zag hem als een zielepiet en als een soort van klein kind wat troost nodig had. En ik had zo te doen met hem dat ik alles maar sneu vond voor hem. Terwijl hij niks anders deed dan daar misbruik van maken. Want zo zielig zijn zulke mannen niet hoor.! Die hebben alle shit waarin ze zitten echt aan zich zelf te danken en niet aan domme pech, en weten donders goed hoe ze daarmee iemand flink om de tuin heen kunnen lijden. Hij veroorzaak ellende en hij gooit de zooi bij jou neer. En jij mag het opruimen. Nou lekker! Ik heb de 5 beste jaren van mijn leven bijna door zo,n kerel laten vergallen. Geen dag kon ik genieten van mijn eigen leven ,ik was alleen maar bezig met hem zielig vinden en met hem verdedigen het voor hem op te nemen hem troosten. En het heeft geen moer geholpen want hij veranderde er echt niet door. Uit eindelijk heeft mijn moeder die echt ten einde raad was me zelfs gechanteerd. Ze zei : Je stopt met die viespeuk en anders ben je bij mij niet meer welkom want ik weiger nog langer je verhalen over hem aan te horen en ik weiger om jou nog langer kapot gemaakt te zien worden. Pas toen werd ik wakker (en reken erop dat ik eigenwijs ben en dat dat dus lang geduurd heeft !) want mijn ouders zijn me onbeschrijflijk veel waard. En al zeker meer dan het zielige gedrag van die ex van mij. Dus dat heeft me echt over de drempel doen stappen.

En het heeft even geduurd voordat mijn *blindheid* over was maar t is me wel gelukt. Ik heb mijn leven weer op orde en mijn ex is nog steeds dat zielige aandachtstrekkertje wat hij toen ook al was. En heeft na mij helaas nog veel meer vrouwen zo dom gekregen om er in te trappen. Maar dat boeit me verder niet. Het enige wat mij nog rest is een soort van schuld gevoel wat ik heb naar mezelf toe, dat ik me ondanks dat het nu goed af is gelopen toch bijna kapot had laten maken!. En als jij aan de situatie die jij nu omschrijft hier op dit topic niets veranderd en hem zo blijft behandelen zal het jou uitendelijk ook overkomen ! Ik hoop dat je wat kunt met mijn verhaal!

Het is dus geen stabiele relatie.

Jij wil hem laten inzien dat wat jullie hebben heel fijn is en dat hij moet veranderen.



Sommige/veel mensen/mannen kan je niet veranderen. Dat moet je ook niet willen.

Het enige wat je moet doen is de deur dichtlaten als hij er weer voor staat! Jijzelf hebt alles voor elkaar!



En wat je ook eens moet doen is: Lezen wat de mensen hier schrijven! En als je dat niet aankan, open dan geen topic!



Als jij hem echt terug zou willen, is g beste wat je kunt doen: deur dicht. Niks van je laten horen (alleen zakelijk als t om de kinderen gaat) pas dan wordt hij

Misschien (!) wakker!

Misschien moet ie eerst eens stoppen met drugs gebruiken want ik heb zo mijn vermoedens als ik lees hoe jij hem

Beschrijft...



Wees sterk en kies voor jezelf en de kids! Hij komt vanzelf wel terug zodra hij merkt dat hij meer moeite moet dien en niet meer op zijn wenken wordt bediend!

Sorry voor het slordige typen, ik typ vanaf mn telefoon!

quote:knuffel1982 schreef op 23 februari 2012 @ 10:42:

Ik heb nog nooit eerder een bericht gestuurd..En ja we hebben kinderen samen...En Ja ik hou van hem echt en ik weet wel wat houden van is...Daarom durf ik hem ook te vergeven.Maar hij zit in een fase waar hij zich zelf niet is..En hij is daar aan het werken ..

Ik zit met wat ik nu moet doen...



Nee waar jij mee bezig bent is van de plaat voor je kop een muur te maken. wat hij doet is niet normaal en die k*t smoes dat hij in een fase zit is te belachelijk voor woorden.



Ik twijfel geen seconde of jij van hem houdt, dat weet ik zeker, het straalt van je posts af. Het probleem is alleen dat hij geen donder om jou geeft! Anders zat hij namelijk niet in deze "fase".

NIETS wat hij heeft meegemaakt rechtvaardigd zijn huidige gedrag!

Ik heb ook veel meegemaakt, HEEL ERG VEEL.

Maar ik behandel mn man ook niet zo.

Ach ja...sommige mensen die zijn toch zo ontzettend onzeker! Die blijven liever jaren met de duivel thuis, dan dat ze even over het drempeltje heen stappen om naar de engel in de tuin te gaan.

Meid hoe hoog is een drempel? Die is er speciaal voor gemaakt om daar over heen te kunnen stappen! Dat hij bij een psycholoog loopt is echt niet heilig hoor! Je praat er over alsof dat echt iets geweldigs is. En dat dat ook maar meteen de reden is om hem alles maar dan ook alles te vergeven. Wow hij loopt bij een psycholoog dus dan mag ie verder alles maar doen wat ie wil? Hij is zich zelf aan t kapot maken en krijgt het zowaar voor elkaar om dat bij jou en je kids ook te doen. Je hebt hier nu al zoveel waarschuwingen gekregen....... verdedig hem nu niet iedere keer. Want t is heel naar voor hem at ie in zo,n fase zit . Maar dat hoeft niet ten koste te gaan van jou.

[quote]knuffel1982 schreef op 23 februari 2012 @ 13:32:

Ik wil niemand verdedigen, Maar ik weet wel dat hij in de afgelopen jaren veel voor zijn kiezen heeft gekregen.

ook voor onze relatie..En of ik afstand neem hij blijf bellen..zelfs vandaag al 5 keer..En hij laat beetje bij beetje los..

ook over zijn verleden.En natuurlijk is het niet netjes wat hij heeft gedaan..En nog doet waarschijnlijk..wat moeilijk te checken is..En wat ik misschien ook niet wil weten..

Ik neem al afstand maar hij zoet steeds contact..

Mijn drempel zal zeker wel te hoog voor sommige mensen.

ook mijn leven is een gaos geweest..waardoor ik misschien te veel geduld heb met mensen. Die veel voor me beteken.En omdat het ook echt voelt als hij er is..en niet zoals toen we net uit elkaar waren en toen ik ook niet wist dat hij vreemd ging..

Als we dan bij elkaar waren voor de kinderen was er een grote afstand tussen ons..En ik zeg niet dat ik hem terug wil..dat weet ik zelf niet eens..vind dit leven wel fijn maar nogmaals het voelt ook super net als eerst toen het goed ging tussen ons..En hij geeft aan dat hij dat ook heeft..alleen laat ik het niet merken dat ik het fijn fijn vind..maak het gezellig... en daar blijft het bij..we hebben een x gezoent en ook die voelde fijn..

Ik loop ook al bij maatschappelijk werkster..dus ja..eerlijk gezeg weet ik zelf niet of ik hem terug wil...of dat ik het de tijd wil geven...maar hem de deur wijzen kan ik helaas niet...[/quote]



Jij bent niet zijn verpleegster. Jij bent ook niet zijn psycholoog. Jij bent ook niet zijn maatschappelijk werkster. Jij bent zijn ex. En dat is niet voor niets als ik het zo lees.



Op dit moment ben je erg in de war en dat is begrijpelijk. Je zit er midden in. Konden we je maar van een afstandje naar je eigen verhaal laten kijken.... Dan zou je zien dat de huidige situatie je niets dan ellende brengt.



Jij houdt van een droombeeld. Het is alleen maar 'super' op die momenten dat jullie bij elkaar zijn, omdat je dan niet ziet wie je tegenover je hebt. Namelijk iemand die geen rekening met jouw gevoelens houdt, die je bedrogen heeft en laat zitten met jullie kinderen...



Als hij het echt goed met je voor zou hebben, dan zou hij eerst zijn zaakjes op orde brengen, het contact met andere vrouwen resoluut afkappen uit respect voor de moeder van zijn kinderen en dan zou hij al zijn tijd steken in zijn herstel.



Maar dat doet hij niet. Hij gaat door met andere vrouwen, hij respecteert je niet en komt alleen maar zielig doen en uithuilen, omdat hij weet dat jij hem toch niet laat gaan.



Kom op meid! Waar is je zelfrespect? Echt waar: het beste wat je nu kunt doen, is hem loslaten! En wel zo snel mogelijk. Zorg dat je zelf sterk wordt; dat je genoeg eigenwaarde krijgt om goed voor jezelf en je kinderen te zorgen.



En dan ben ik benieuwd of je hem nog wel terug wilt... Eerlijk gezegd denk ik van niet.

Zie je wel dat het niet uitmaakt wat wij allemaal zeggen en adviseren, je blijft het toch voor hem opnemen!



Okay, als je denkt daar gelukkig van te worden (wat absoluut niet het geval is), prima, geen medelijden mee. Maar wat triest voor je kids zeg..........

quote:loisnvt schreef op 23 februari 2012 @ 13:50:

Zie je wel dat het niet uitmaakt wat wij allemaal zeggen en adviseren, je blijft het toch voor hem opnemen!



Okay, als je denkt daar gelukkig van te worden (wat absoluut niet het geval is), prima, geen medelijden mee. Maar wat triest voor je kids zeg..........



Waarom reageer je zo hard, Lois? Ja, ze is in de war. Ja, ze pakt het niet slim aan op dit moment. Maar ik heb ook het gevoel dat ze wel probeert om kaas te maken van deze hele situatie... Niet iedereen is gezegend met een gezonde dosis zelfvertrouwen, eigenwaarde en zelfrespect. Hopelijk wordt TO wakker als ze leest, hoe anderen haar verhaal ervaren. Maar kennelijk is ze nog niet zover. Dat is inderdaad heel rot voor de kinderen.



TO heb je al eens overwogen om zelf in therapie te gaan bij een goede psycholoog? Puur om je gedachten te ordenen en te werken aan jezelf? Hem kun je immers niet veranderen. Jezelf wel.

Wat een ontzettend groot bord heb jij voor je kop...

Ik denk idd ook dat hier drugs in het spel zijn, meteen bij het lezen van de op.

Lees mijn verhaal maar eens

quote:lilaemme schreef op 23 februari 2012 @ 13:56:

[...]





Waarom reageer je zo hard, Lois? Ja, ze is in de war. Ja, ze pakt het niet slim aan op dit moment. Maar ik heb ook het gevoel dat ze wel probeert om kaas te maken van deze hele situatie... Niet iedereen is gezegend met een gezonde dosis zelfvertrouwen, eigenwaarde en zelfrespect. Hopelijk wordt TO wakker als ze leest, hoe anderen haar verhaal ervaren. Maar kennelijk is ze nog niet zover. Dat is inderdaad heel rot voor de kinderen.



TO heb je al eens overwogen om zelf in therapie te gaan bij een goede psycholoog? Puur om je gedachten te ordenen en te werken aan jezelf? Hem kun je immers niet veranderen. Jezelf wel.



Denk dat er wel hardere reacties tussen staan en daarnaast vind het niet hard, maar realistisch. Kan het dan allemaal wel mooi en zachtaardig gaan zeggen, maar dan komt het bij TO waarschijnlijk helemaal niet aan.



Daarnaast sta ik volledig achter mijn reactie. Vele personen hebben haar een milder advies gegeven, maar ze blijft haar man/vriend constant verdedigen en goedpraten. Als je moeder bent dien je er gewoon voor te zorgen dat je voor je kinderen een rustige en stabiele omgeving creëert. Het huis heeft ze al en ze geeft zelf aan dat er meer rust is, voila.......daar heeft ze dus haar antwoord. Wat doet ze, ze haalt hem toch steeds weer in huis en het begint weer van voor af aan. Want je kan het op je vingers natellen dat dit o zo onschuldige chatten, zoals man het zelf noemt, gaat uitlopen op meer dan alleen praten. Je moet dan wel heel erg naïef zijn als vrouw zijnde om dit niet te zien aankomen.



Dus nee, ik vind mijn reactie niet hard!

Weet je wat het is knuffel.? Dit is jou verhaal met jou beeld erbij en met jou en je vriend of ex in de hoofdrol.Jij zit in deze situatie Wij niet. Wij kijken er naar en lezen het vanaf dit forum. Dus het is logisch dat wanneer wij reageren dat wij dat alleen maar doen op de feiten die wij hier lezen.( Wij kennen hem niet ,,jou niet en we hebben er geen enkel beeld bij ,geen geluid niks en gaan puur en alleen af op de tekst ) Maar wat nou als dit niet jou verhaal was geweest maar dat van Jut en Jul? En jij leest hoe Jut alles maar over heeft voor Jul? En keer op keer maakt Jul er een potje van? Jul veegt wel maar de blaadjes worden opgeruimd door Jut? Dan had je toch zeker ook zo gereageerd als wij?Jul ruim nu zelf maar eens een keer je blaadjes op? Ik ben benieuwd wat jij geadviseerd had aan Jut? als zij over iets gelijks hier een topic had geopend.