hypothetisch: stel dat...

25-05-2011 10:41 38 berichten
--
Alle reacties Link kopieren
quote:pippa2 schreef op 25 mei 2011 @ 21:00:

Bedankt voor alle leuke, herkenbare en behulpzame reacties zover!Wat is je eigen inbreng in het topic eigenlijk? waar sta jij?
Ik kan het niet helemaal invoelen.



Want neem je echt op een gegeven moment een besluit dat je geen partner meer wilt? Partner tegenkomen is toch niet gebonden aan leeftijd? Kan toch op elke leeftijd?



Tenzij je echt een heel moeilijk persoon bent met een ongelooflijke gebruiksaanwijzing waardoor redelijkerwijs niet valt te verwachten dat je ooit zult gaan samenwonen.



Maar anders lijkt het me meer 'even slikken en weer doorgaan'. Geen rouwproces. Voor mij dan.
quote:chocokat schreef op 25 mei 2011 @ 11:30:



Maar aan de andere kant heb je ik soms ook gewoon de behoefte aan veiligheid/verbondenheid etc. die je in een relatie hebt.Ik heb wel behoefte aan veiligheid/verbondenheid, maar ik vind dat op dit moment bij m'n hartsvriendin. Mannen komen en mannen gaan, maar met 'n beetje mazzel blijft 'n goeie vriendschap altijd bestaan. En dan is dat meer verbondenheid dan 'n (vaak tijdelijke) relatie kan geven.
Alle reacties Link kopieren
quote:Vlammetje1203 schreef op 25 mei 2011 @ 22:54:

[...]



Wat is je eigen inbreng in het topic eigenlijk? waar sta jij?Ben ik ook benieuwd naar. TO?
Alle reacties Link kopieren
Wellicht afwijkend van alle mooie opmerkingen die geplaatst zijn over de mooie kant van een "single bestaan": ik zou het simpelweg verschrikkelijk vinden.



Van jongs af aan is mijn droom geweest om ooit een gezin te stichten. En natuurlijk; als je -zoals TO suggereert in de situatieschets- al weet dat je alleen zult blijven, zullen er andere dingen in de plaats komen. Ik zou me focussen op mijn werk, vriendinnen, familie. Er is zoveel moois!



Maar ik zou altijd het "wat als.." in mijn achterhoofd houden. En niet omdat ik niet alleen zou kunnen zijn, maar simpelweg omdat dat beeld van een gezin een onderdeel van mij is.
Alle reacties Link kopieren
quote:Moonlight82 schreef op 25 mei 2011 @ 22:57:

Ik kan het niet helemaal invoelen.



Want neem je echt op een gegeven moment een besluit dat je geen partner meer wilt? Partner tegenkomen is toch niet gebonden aan leeftijd? Kan toch op elke leeftijd?



Tenzij je echt een heel moeilijk persoon bent met een ongelooflijke gebruiksaanwijzing waardoor redelijkerwijs niet valt te verwachten dat je ooit zult gaan samenwonen.



Maar anders lijkt het me meer 'even slikken en weer doorgaan'. Geen rouwproces. Voor mij dan.





Ik ben geen moeilijk persoon. Ben/woon al heel lang alleen en dat bevalt me gewoon heel goed. Zo goed zelfs, dat ik inderdaad besloten heb het zo te houden.

Zelfs als ik nog een leuke meneer tegen zou komen, kan ik me niet voorstellen dat ik een huis zou gaan delen met hem. Liever elk een eigen plek. Ik ben te graag alleen.



Als ik samenwonende koppels zie die het, zo te zien, heel fijn hebben samen denk ik altijd "leuk voor hen, maar ik hoef het niet". (niet meer)



Niks te rouwen daarom trouwens, nooit gedaan ook.



Aanvulling;

Vergeet te vertellen dat ik ooit, in een grijs verleden getrouwd ben geweest. Ik was nog heel jong maar besefte al snel dat "dat" het niet was voor mij. Zonder al te veel drama een eind aan gemaakt en nooit meer aan samenwonen begonnen.
Alle reacties Link kopieren
Ik weet niet of een partner mijn einddoel is, maar een kind is echter wel een doel. Mijn idee daarvan nu, is dat ik wel mislukt vind als dat niet zou lukken. Tevens is het ook wat lastig om als single man een kind te krijgen, dus een partner zou helpen.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk er hetzelfde over als Batworm en Elninjoo (scheelt een hoop typwerk)

2x samengewoond maar ik ben er niet geschikt voor.

Mocht er ooit nog eens een leuke vent langskomen want dat weet je immers nooit,dan zit samenwonen er niet in.

Sowieso niet zolang mijn kinderen nog niet volwassen zijn.

Maar eerlijk is eerlijk dat wordt door veel mensen nogal raar gevonden en dan hoor je alle blabla over te jong zijn om alleen te blijven etc...
quote:pippa2 schreef op 25 mei 2011 @ 10:41:

Stel dat je op 1 of andere manier zeker zou weten dat je voor altijd alleen zou blijven. Na het bijbehorende rouwproces etc. , hoe zou je je leven inrichten?



Dit is niet iets waar ik zelf (meer dan zoals iedereen misschien) bang voor ben, maar wel iets waar ik soms over nadenk. We gaan er allemaal zo vanuit dat we uiteindelijk wel samen & gesetteld zullen eindigen, maar stel dat dat gewoon niet gebeurt? Is je leven dan 'mislukt' ? Wat ga je doen? Wat worden je drijfveren als 'zoeken naar een partner' al zo lang een drijfveer/einddoel is geweest?



Genoeg om over te filosoferen dacht ik zo! Ik ben benieuwd!



'Altijd alleen zullen blijven' staat blijkbaar gelijk aan 'nooit meer een partner hebben'? En dat zou je dan overkomen?



Hm.



Ik blijf de rest van mijn leven vermoedelijk wel zonder partner. Dat is me niet overkomen, maar dat is een keuze waar geen rouwproces aan te pas is gekomen.



Wat verschrikkelijk triest dat in een samenleving met al die mogelijkheden iemands einddoel of drijfveer bestaat uit 'het vinden van een partner'.
Alle reacties Link kopieren
Ik kan niet alleen zijn. Niet alleen wonen. Ik zal nooit zelf een huisje kunnen kopen. Huis huren waarschijnlijk ook niet. Met wat ik binnen krijg is dat veel te duur. Meer werken zit er helaas niet in.



En al zou het wel kunnen qua financiën, ik zou mezelf teveel verwaarlozen. Slecht eten, of niet eten ('s avonds). Slecht drinken. Huishouden niet doen.
Alle reacties Link kopieren
Ik weet van mijzelf dat ik iemand ben die graag de momenten met iemand deel. Maar dat wil niet zeggen dat ik zomaar in een relatie zou stappen om maar met z'n 2 en te zijn. Ik streef naar een goede relatie waar ik me in vertrouwd en veilig voel en waarin ik me zelf kan zijn. Is deze voorwaarde er niet dan ben ik liever alleen en daar hoef ik niet om te rouwen.



Iemand zei eerder dat als zij alleen zou blijven

zou gaan reizen, een bedrijfje starten etc. Nu ze een partner heeft, heeft ze deze plannen laten

varen. Dat vind ik op z'n zachts gezegd heel erg jammer en voor mij onbegrijpelijk. Blijkbaar is een relatie een vervanger voor een bepaald onderdeel van jezelf. Waarom is het een hebben, iets anders laten? Waarom niet die reizen maken en dat bedrijfje starten? Wat is het, dat het hebben van een relatie doet, dat je denkt dat deze zaken niet samen zouden kunnen gaan?
Alle reacties Link kopieren
quote:VivaPepsi schreef op 26 mei 2011 @ 07:07:

Ik kan niet alleen zijn. Niet alleen wonen. Ik zal nooit zelf een huisje kunnen kopen. Huis huren waarschijnlijk ook niet. Met wat ik binnen krijg is dat veel te duur. Meer werken zit er helaas niet in.



En al zou het wel kunnen qua financiën, ik zou mezelf teveel verwaarlozen. Slecht eten, of niet eten ('s avonds). Slecht drinken. Huishouden niet doen.Dus je hebt eigenlijk een verzorger nodig met de nodige financiën?
Alle reacties Link kopieren
quote:superstar_2 schreef op 26 mei 2011 @ 06:47:

Maar eerlijk is eerlijk dat wordt door veel mensen nogal raar gevonden en dan hoor je alle blabla over te jong zijn om alleen te blijven etc...



Ja en op wonderbaarlijke wijze heeft iedereen in een keer een

buurvrouw, nicht, collega, hartsvriendin over die ook nog op

zoek is naar een relatie.

Alsof 1 + 1 = twee zo eenvoudig opgaat bij relaties.



Kreeg laatst een sms van een goede vriendin, had een leuke

date voor me want ze heeft een koophuis.

Mij ontging de logica een beetje

Ben er binnenkort, mag ze me uitleg geven
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven