Ik ben een slechte dochter

06-06-2018 20:18 105 berichten
Alle reacties Link kopieren
Althans, dat vindt mijn moeder. Ik doe niets goed, lieg de hele boel bij elkaar, ze kan niet met mij praten, ik zit onder de plak bij m'n partner, ik doe nooit iets voor haar en zo kan ik nog wel even zo doorgaan. En weten jullie, als je het maar vaak genoeg hoort dan ga je het zelf geloven. Een tijdje terug heb ik hulp gezocht omdat ik het allemaal niet meer trok maar dat heeft niet echt geholpen. Adviezen als kom voor jezelf op, noet op in gaan, ik heb ze allemaal ter harte genomen en opgevolgd met als enige resultaat, nog meer ruzie. Al die urenlange preken, het constant in de grond trappen, ik weet het gewoon echt niet meer.
Alle reacties Link kopieren
Begrijp ik nou goed dat je moeder je klein probeert te houden door je te vernederen en je slecht te laten denken over jezelf, zodat zij de macht over je houdt?

Dan ben jij niet een slechte dochter. Integendeel zelfs. Een slechte dochter was gewoon weggegaan en had moeders in haar sop laten gaarkoken.

Je ouders zijn gescheiden. Is je moeder hertrouwd? Het zou zo maar eens kunnen zijn dat ze zegt dat je jou wil behoeden voor van alles maar dat ze het eigenlijk over zich zelf heeft.
Onder het mom van 'maak niet dezelfde fouten als ik' .

Lastige situatie voor je.

Ik denk dat je het beste gewoon eerlijk kunt zijn en als je moeder een opmerking weggeeft, je zegt dat het je kwetst en dat je daarom even weg gaat.
En dan ga je even weg. Dan kom je weer terug en doe je net of je neus bloedt.

Doet ze het weer? Herhaling van zetten.
Maar maak geen ruzie.

Hoe dieper ze je kwetst, hoe langer de pauze.
Zet haar net als een kleuter op het strafbankje. Verder niets bespreken hierover. Het gaat om wat je doet. Als je de confrontatie met woorden aangaat, worden er nog meer dingen gezegd die kwetsend zijn en wordt de wond dieper.

Succes meid. Heel veel sterkte
Veni, vidi, vagina.
Hij kwam en zag dat het kut was
Alle reacties Link kopieren
Natuurlijk zijn er dingen die ik anders had kunnen doen, niemand is perfect. En ik ben ook de eerste om m'n fouten toe te geven.
je bent 43 schrijf je. Ga op je strepen staan. Doorgaan met een goed gesprek of tijdelijk niet doorgaan. De tijd van onder moeders paraplu is echt wel voorbij.
anoniem_67b430e81b88a wijzigde dit bericht op 06-06-2018 21:10
Reden: rare zinsbouw
13.48% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
itsuptoyou schreef:
06-06-2018 20:46
Mijn moeder doet alles uit bezorgdheid, zegt ze. Ze is er zo van overtuigd dat het slecht mij mij zal aflopen en probeert me daaar keer op keer voor te behoeden.

Het klinkt eerder alsof ze jou onder controle probeert te houden, jouw manier van denken probeert te sturen, omdat zij dat nodig heeft.
Wat naar, TO.
Sommige mensen hebben het nodig anderen te vernederen om zich goed te voelen. Dat is een probleem dat zij met zichzelf en met het leven hebben, jij bent slechts een pion daarin.
nounou
Alle reacties Link kopieren
Klein houden is wel een goede omschrijving denk ik. Doe ik wat zij zegt dan is er niets aan de hand maar o wee als ik het anders doe of een andere mening heb, dan zijn de rapen gaar, ben ik de slechte dochter en heeft zij het vreselijk slecht getroffen met een kind als ik. Prompt wordt ze dan ook ziek en wil ze dood.
Alle reacties Link kopieren
Dat wat mijn moeder mij aandoet, daar beschuldigd ze mij van dat ik dat bij haar doe. Ik verneder haar, kwets haar en zeg dingen die ze me nooit zal vergeven.
Je hoeft je fouten niet toe te geven. We maken allemaal continu keuzes en daarbij denken we in eerste instantie dat dat een goede keuze is. Daar heb je dan ook je redenen voor.
En daar leer je van.

Waar je niet van leert en wat je helemaal kapot maakt is als iemand continu op je zit te vitten. Urenlange preken bestaan alleen als er publiek is voor die preken (jij dus). Zonder jouw medewerking lult iemand maar wat voor zich uit - een uur lang. Dus wegwezen, ophangen, de hartelijke groeten doen etc.
itsuptoyou schreef:
06-06-2018 21:14
Dat wat mijn moeder mij aandoet, daar beschuldigd ze mij van dat ik dat bij haar doe. Ik verneder haar, kwets haar en zeg dingen die ze me nooit zal vergeven.
"ik merk dat we kennelijk het slechtste in elkaar losmaken. Dat betekent dat het voor ons allebei gezonder is om afstand van elkaar te nemen. Laten we over 5 jaar eens uit eten gaan en hierover praten. Tot die tijd kunnen we dan even uitproberen hoe het gaat zonder elkaar maar steeds te vernederen en kwetsen."
Alle reacties Link kopieren
Maar hoe kan een moeder toch zo zijn? Terwijl ik weet dat ze ook heel lief en aardig kan zijn. En ondanks hoe ze mij behandelt weet ik gewoon dat ze toch alles voor me zou doen.
Alle reacties Link kopieren
Wil je dingen voor haar doen. Zo nee, dan heeft ze gelijk en hoef je je daar niet schuldig over te voelen. Je bent niet verplicht dingen voor haar te doen.
Zelfde geld voor praten met haar.
Voor haar advies opvolgen.

Hoezo kan ze urenlang preken?! Ik heb geen zin in gezeur. Ow, je gaat door... Nou daaag :bye: mam, en wegwezen/haar de deur uitzetten/de telefoon ophangen.
Look at the stars, look how they shine for you
And everything you do; Yeah, they were all yellow
Ik heb mijn moeder opgegeven. Na heel vaak gekwetst te zijn en frustratie. Het koste me heel veel moeite. Nog soms. Maar ik had het veel eerder moeten doen! Wat een rust! Sterkte
Alle reacties Link kopieren
Afstand nemen is praktisch gezien ook moeilijk, we wonen bij elkaar in de straat.
Alle reacties Link kopieren
Sommige moeders zijn gewoon zo, TO. Helaas zijn niet alle ouders goed voor hun kinderen. Dit maakt jou kapot, zo te lezen. Contact verbreken, echt. Sterkte. :hug:
Life is short. Eat dessert first.
Alle reacties Link kopieren
Oei, dat liet ik onlangs uit m'n mond vallen. Dat ik haar geen verantwoording schuldig ben en haar niets verplicht ben. Ik dacht dat ze stikte in haar woede.
Alle reacties Link kopieren
Wat het zo moeilijk maakt en waar ik iedere keer weer zo'n pijn van heb is dat ik weet dat het ook goed kan gaan tussen ons. Als het weer eens mis is, dan denk ik terug aan die momenten en dat sloopt me.
Alle reacties Link kopieren
itsuptoyou schreef:
06-06-2018 21:19
Oei, dat liet ik onlangs uit m'n mond vallen. Dat ik haar geen verantwoording schuldig ben en haar niets verplicht ben. Ik dacht dat ze stikte in haar woede.
En wat deed jij toen?
Jij hoeft haar boosheid niet op te lossen. Dat is haar probleem.
Look at the stars, look how they shine for you
And everything you do; Yeah, they were all yellow
Volgens mij ga je hier niet in je eentje uitkomen. Omdat jij niet anders kent, denk je dat je alles al geprobeerd hebt óf dat er allerlei praktische bezwaren zijn in jouw specifieke geval.
Praat er eens over met een psycholoog, is mijn advies. Even een reality-check voor je zelfbeeld en denkwijze.
itsuptoyou schreef:
06-06-2018 21:17
Afstand nemen is praktisch gezien ook moeilijk, we wonen bij elkaar in de straat.
Waarom heb je jezelf dat aangedaan? Ik zou nooit bij mijn moeder in de straat gaan wonen, laat staan in haar buurt.
Beperk het contact. Neem afscheid wanneer ze vervelend begint te doen en leg de telefoon neer of vertrek.
Je bent echt de enige niet in die situatie hoor.
Alle reacties Link kopieren
In eerste instantie heb ik haar zwijgend aangehoord waardoor ze nog kwader en kwetsender werd en op een gegeven moment werd ik ook boos en heb ik haar eens goed de waarheid gezegd, waarbij ook ik kwetsende dingen heb gezegd. Ik ben vervolgens weggelopen.
Alle reacties Link kopieren
Zij is bij ons in de straat komen wonen en dat kon ik haar toch moeilijk verbieden.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb een poosje bij een psycholoog gelopen maar blijkbaar wil ik zo graag en normale moeder-dochter relatie dat ik het tegen beter weten ik toch blijf proberen.
Alle reacties Link kopieren
TO,

ik ben geen expert maar ik denk dat jij baat zult hebben bij een cognitieve gedragstherapeut.

De band met je moeder verstikt je. Daar kan zij (moeder) niets aan doen.
Maar jij wel en dat kun je heel goed doen met de juiste hulp.
Er is iets in jou zelf dat moet veranderen waardoor je moeder niet anders kan dan mee veranderen.
Zo'n therapeut kan je precies laten inzien hoe je innerlijke gedachtepatroon werkt en wat je kunt veranderen om het beter te maken. Zij kunnen je manieren leren om innerlijk sterker te worden en op een voor jullie juiste manier met elkaar om te gaan.

Dit is gedrag van jaren wat je niet zomaar even kunt uitwissen of veranderen. Dat moet inslijten als het ware.

Je bent je nu bewust geworden van je behoefte aan verandering. Dat is juist heel positief.
Veni, vidi, vagina.
Hij kwam en zag dat het kut was
Alle reacties Link kopieren
itsuptoyou schreef:
06-06-2018 21:26
In eerste instantie heb ik haar zwijgend aangehoord waardoor ze nog kwader en kwetsender werd en op een gegeven moment werd ik ook boos en heb ik haar eens goed de waarheid gezegd, waarbij ook ik kwetsende dingen heb gezegd. Ik ben vervolgens weggelopen.
Boos worden op iemand die in boosheid dingen roept is begrijpelijk, maar niet erg productief. Als ze kwetsende dingen zegt en boos is even (paar uur, een dag of wat) het contact verbreken tot de boosheid is gezakten er weer een gesprek mogelijk is.
Look at the stars, look how they shine for you
And everything you do; Yeah, they were all yellow
Alle reacties Link kopieren
itsuptoyou schreef:
06-06-2018 21:27
Zij is bij ons in de straat komen wonen en dat kon ik haar toch moeilijk verbieden.
O wow.
Life is short. Eat dessert first.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb even heel kort gelezen wat cognitieve gedragstherapie inhoudt, misschien is dit idd iets voor mij. Ik ga er morgen nog wat meer info over opzoeken.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven