Relaties
alle pijlers
Ik ben weg....
zaterdag 24 juli 2010 om 20:00
Ik ben dus eindelijk weg...
en god wat doet het pijn...wat is het moeilijk.
Maar ik weet ook dat het vechten tegen de bierkaai is.
Maar ik ga door een hell.
Alle reacties, tips, adviezen, aanmoedigingen(vooral van de gene die mijn topics nog kennen) zijn meer dan welkom.
Voel me zo rot... de witte wijn haalt voor de nu de scherpe kantjes eraf...maar als ik aan morgen denk...het gevoel wat ik weer ga voelen..zakt de moed in me schoenen...
Help....tis zo moeilijk...nog nooit zo erg heb ik dit ervaren
en god wat doet het pijn...wat is het moeilijk.
Maar ik weet ook dat het vechten tegen de bierkaai is.
Maar ik ga door een hell.
Alle reacties, tips, adviezen, aanmoedigingen(vooral van de gene die mijn topics nog kennen) zijn meer dan welkom.
Voel me zo rot... de witte wijn haalt voor de nu de scherpe kantjes eraf...maar als ik aan morgen denk...het gevoel wat ik weer ga voelen..zakt de moed in me schoenen...
Help....tis zo moeilijk...nog nooit zo erg heb ik dit ervaren
zaterdag 24 juli 2010 om 20:52
Nu voelt het allemaal klote op een gegeven moment ben je blij dat je voor jezelf hebt gekozen en dat je weer echt kunt gaan leven. Want als ik het goed begrijp heb je dat jaren niet kunnen doen. Laat het verdriet even toe en ga dan met opgeheven hoofd je nieuwe leven tegemoet.
Sterkte ermee. En weet er komt een moment dat je weer kunt lachen en heeel trots bent op jezelf.
Sterkte ermee. En weet er komt een moment dat je weer kunt lachen en heeel trots bent op jezelf.
Don't worry be happy
zaterdag 24 juli 2010 om 20:55
Dankjewel jojoanneke...
Ja ik hoop het echt dat dat moment komt..
Het voelt net of ik geamputeerd ben, hoe slecht mijn relatie ook kon zijn, dit doet zo vreselijk veel pijn..
Heb meerdere relaties gehad maar nog nooit deze pijn zo erg ervaren en op deze manier ervaren..
Geen jaren lang hoor....1,5 jaar...maar voelde kwa liefde als 10.... het zit en zat diep..maar ik weet...dat ik het op moet geven hoe pijnlijk ook.
Ja ik hoop het echt dat dat moment komt..
Het voelt net of ik geamputeerd ben, hoe slecht mijn relatie ook kon zijn, dit doet zo vreselijk veel pijn..
Heb meerdere relaties gehad maar nog nooit deze pijn zo erg ervaren en op deze manier ervaren..
Geen jaren lang hoor....1,5 jaar...maar voelde kwa liefde als 10.... het zit en zat diep..maar ik weet...dat ik het op moet geven hoe pijnlijk ook.
zaterdag 24 juli 2010 om 21:00
Het is heel moeilijk om een relatie te beëindigen die niet goed voor je is, maar waar je wel van houdt. Daarom doet het zo'n pijn. Als de liefde over was zou het makkelijker zijn, maar juist doordat je nog liefde voelt is het zo moeilijk. Maar je kiest nu wel voor jezelf en dat is heel wat waard.
Don't worry be happy
zaterdag 24 juli 2010 om 21:09
Maar dan nog is het een fase waar je doorheen moet. Je zult je niet de rest van je leven rot blijven voelen om dit moment. Nu is dit heel moeilijk, maar je weet dat het de goede keuze is. Je kijkt hier straks op terug als de beste beslissing die je ooit genoemen hebt.
668, the neighbour of the Beast
zaterdag 24 juli 2010 om 21:43
Je moet juist aan de positieve dingen denken. De toekomst ligt weer open voor je!Concentreer je op de mooie leuke dingen die nog in het verschiet liggen. Geloof me na zo'n dappere beslissing word je alleen maar sterker. Blijf niet te lang hangen in het verleden, richt je op de toekomst. Doe de komende tijd alleen maar dingen die goed voor je zijn en waar je energie uit haalt!
Don't worry be happy
zondag 25 juli 2010 om 10:17
Morgen allemaal
Wat een klote nacht en wat voelde ik me raar vanmorgen.
Hij belde net nog...deed heel hatelijk...en zei....ik hoop voor je dat ik je niet met iemand tegen kom(een man dus)
Ik zei dat jij daar aan denkt nu...denk daar nu echt niet aan komende minimaal jaar....
Maar hij waarschuwde mij min of meer...dat hij dat niet moest merken.. wenste me succes (sarcastisch , en hing op)
Snap deze reactie niet van hem..waarom denkt hij hier aan? denkt hij nu echt dat ik gelijk een ander zoek.???? Ik heb verdriet hoor... dan spoor je toch niet
En voel me hier ook niet echt prettig bij
Wat een klote nacht en wat voelde ik me raar vanmorgen.
Hij belde net nog...deed heel hatelijk...en zei....ik hoop voor je dat ik je niet met iemand tegen kom(een man dus)
Ik zei dat jij daar aan denkt nu...denk daar nu echt niet aan komende minimaal jaar....
Maar hij waarschuwde mij min of meer...dat hij dat niet moest merken.. wenste me succes (sarcastisch , en hing op)
Snap deze reactie niet van hem..waarom denkt hij hier aan? denkt hij nu echt dat ik gelijk een ander zoek.???? Ik heb verdriet hoor... dan spoor je toch niet
En voel me hier ook niet echt prettig bij
zondag 25 juli 2010 om 10:25
KLinkt niet fijn BF...waarom doet hij zo hatelijk eigenlijk? Omdat jij bent weggegaan? Zag hij het nog wel zitten? (misschien dat hij daarom denkt dat je meteen een ander zoekt). Ken ook niet je hele verhaal dus weet niet precies waar de schoen wringt. Maar kan me voorstellen dat je je hier niet prettig bij voelt. Anyway, sterkte!
zondag 25 juli 2010 om 10:29
Ik heb je andere topic (nog) niet gelezen, maar zo'n reaktie van hem is kan een uiting zijn van onmacht op dit moment; zijn ego is gekrenkt, hopelijk accepteert hij het snel en blijft het hierbij.
Jij hebt je besluit genomen, en hij heeft zich daar bij neer te leggen.
Ook ik heb letterlijk met dit soort uitspraken te maken gehad, ik weet hoe rot je je daardoor kan voelen, nog niet eens door het dreigende, als wel door de gedachte wat zo'n man in vredesnaam niet denkt, dat je gelijk met een andere man iets zou hebben, alsof je hoofd daarnaar zou staan.
Of dat het enige is waar het leven uit bestaat.
Butterfly, ik wens je sterkte en dat het allemaal een beetje soepel mag gaan verlopen, het op poten zetten van je nieuwe leven, knuffel.
Jij hebt je besluit genomen, en hij heeft zich daar bij neer te leggen.
Ook ik heb letterlijk met dit soort uitspraken te maken gehad, ik weet hoe rot je je daardoor kan voelen, nog niet eens door het dreigende, als wel door de gedachte wat zo'n man in vredesnaam niet denkt, dat je gelijk met een andere man iets zou hebben, alsof je hoofd daarnaar zou staan.
Of dat het enige is waar het leven uit bestaat.
Butterfly, ik wens je sterkte en dat het allemaal een beetje soepel mag gaan verlopen, het op poten zetten van je nieuwe leven, knuffel.
zondag 25 juli 2010 om 10:33
Ja hij is wel boos denk ik dat ik ben weg gegaan, had hij nooit verwacht dat ik zo gaaan denk ik.
Al mijn spullen moesten gelijk weg, hij wilde met niks meer geconfronteerd worden zei die.
Ik merkte dat toen ik zei ik kan niet meer, en hij door kreeg dat ik ging, hij meteen niks meer van me moest weten.
En eigenlijk alleen maar kan zeggen, ik moet je niet met een ander zien, want dan.....vul zelf maar in.
Hele verhaal in het kort... hij kon moeilijk communiceren, hield eigenlijk weinig tot geen rekening met mijn gevoel, wuifde mijn tranen en gevoel vaak weg.
Was altijd wantrouwend,,,maar vertrouwde me wel als het hem uit kwam..heel raar.
Hij wilde ineens weer snuiven, ik stemde niet toe..en via iemand waar ik een afspraak daar mee over heb heeft tie het toch kunnen doen, en die persoon loog keihard met hem mee, toen ik overstuur belde dat hij niet thuis kwam...en dat ik me zorgen maakte.
Al met al heeft alles te veel schade aan gericht...en weer een belofte verbroken...en als andere ook tegen me liegen kan ik nooit de controle houden over zijn gebruik...terwijl die net zo goed bezig was en toch weer ineens dat willen gaan doen.Ik kon er gewoon niet meer tegen
Beetje warrig sorry
Al mijn spullen moesten gelijk weg, hij wilde met niks meer geconfronteerd worden zei die.
Ik merkte dat toen ik zei ik kan niet meer, en hij door kreeg dat ik ging, hij meteen niks meer van me moest weten.
En eigenlijk alleen maar kan zeggen, ik moet je niet met een ander zien, want dan.....vul zelf maar in.
Hele verhaal in het kort... hij kon moeilijk communiceren, hield eigenlijk weinig tot geen rekening met mijn gevoel, wuifde mijn tranen en gevoel vaak weg.
Was altijd wantrouwend,,,maar vertrouwde me wel als het hem uit kwam..heel raar.
Hij wilde ineens weer snuiven, ik stemde niet toe..en via iemand waar ik een afspraak daar mee over heb heeft tie het toch kunnen doen, en die persoon loog keihard met hem mee, toen ik overstuur belde dat hij niet thuis kwam...en dat ik me zorgen maakte.
Al met al heeft alles te veel schade aan gericht...en weer een belofte verbroken...en als andere ook tegen me liegen kan ik nooit de controle houden over zijn gebruik...terwijl die net zo goed bezig was en toch weer ineens dat willen gaan doen.Ik kon er gewoon niet meer tegen
Beetje warrig sorry
zondag 25 juli 2010 om 10:38
zondag 25 juli 2010 om 10:38
en als andere ook tegen me liegen kan ik nooit de controle houden over zijn gebruik.
Dat kan je ook niet en moet je volgens mij ook nooit maar dan ook nooit willen om controle te willen hebben over een ander zijn doen en laten. Ik denk dat je er goed aan hebt gedaan om weg te gaan, ondanks dat je je er nu zo rot onder voelt. Richt je nu vooral op jezelf en wat goed voelt voor jou!
Dat kan je ook niet en moet je volgens mij ook nooit maar dan ook nooit willen om controle te willen hebben over een ander zijn doen en laten. Ik denk dat je er goed aan hebt gedaan om weg te gaan, ondanks dat je je er nu zo rot onder voelt. Richt je nu vooral op jezelf en wat goed voelt voor jou!
zondag 25 juli 2010 om 10:39
quote:Perel schreef op 25 juli 2010 @ 10:29:
Ik heb je andere topic (nog) niet gelezen, maar zo'n reaktie van hem is kan een uiting zijn van onmacht op dit moment; zijn ego is gekrenkt, hopelijk accepteert hij het snel en blijft het hierbij.
Jij hebt je besluit genomen, en hij heeft zich daar bij neer te leggen.
Ook ik heb letterlijk met dit soort uitspraken te maken gehad, ik weet hoe rot je je daardoor kan voelen, nog niet eens door het dreigende, als wel door de gedachte wat zo'n man in vredesnaam niet denkt, dat je gelijk met een andere man iets zou hebben, alsof je hoofd daarnaar zou staan.Of dat het enige is waar het leven uit bestaat.
Butterfly, ik wens je sterkte en dat het allemaal een beetje soepel mag gaan verlopen, het op poten zetten van je nieuwe leven, knuffel.Juist
Ik heb je andere topic (nog) niet gelezen, maar zo'n reaktie van hem is kan een uiting zijn van onmacht op dit moment; zijn ego is gekrenkt, hopelijk accepteert hij het snel en blijft het hierbij.
Jij hebt je besluit genomen, en hij heeft zich daar bij neer te leggen.
Ook ik heb letterlijk met dit soort uitspraken te maken gehad, ik weet hoe rot je je daardoor kan voelen, nog niet eens door het dreigende, als wel door de gedachte wat zo'n man in vredesnaam niet denkt, dat je gelijk met een andere man iets zou hebben, alsof je hoofd daarnaar zou staan.Of dat het enige is waar het leven uit bestaat.
Butterfly, ik wens je sterkte en dat het allemaal een beetje soepel mag gaan verlopen, het op poten zetten van je nieuwe leven, knuffel.Juist
zondag 25 juli 2010 om 10:42
@kleintjecool...Ja weet ik, ik las het ook terug en dacht zo bedoel ik het niet.
We waren samen aan het vechten en kwa dat ging het goed...en als dan iemand die heeeel dichtbij staat en waar je een afspraak mee hebt...je keihard voor liegt is dat echt erg.
Ik weet dat ik geen controle kan houden over zo iets...maar probeerde hem wel te beschermen tegen zich zelf dat had hij ook nodig en dat ging goed...
Ik wist nu gewoon....ik kan hier niet tegen op..... was zo teleur gesteld en boos op die ander.
We waren samen aan het vechten en kwa dat ging het goed...en als dan iemand die heeeel dichtbij staat en waar je een afspraak mee hebt...je keihard voor liegt is dat echt erg.
Ik weet dat ik geen controle kan houden over zo iets...maar probeerde hem wel te beschermen tegen zich zelf dat had hij ook nodig en dat ging goed...
Ik wist nu gewoon....ik kan hier niet tegen op..... was zo teleur gesteld en boos op die ander.
zondag 25 juli 2010 om 10:45
Heel raar,... voel me zo leeg..lijkt wel dat ik al mijn basis kennis kwa het leven kwijt ben...alsof ik opnieuw moet leren.
Klinkt heel gek, maar merk nu dat ik voor hem leefde me liet lijden door zijn gedachtes en hoe hij dingen deed.
En nu sta ik ineens alleen en weet niet wat ik moet doen...raar dat ik me zo zwak voel...moet nu heel sterk zijn...wou dat ik een jaar kon slapen en dan wakker werd en het me niet meer herinnerde.
Ik denk he...dat dit verdriet nog weleens heel lang kan gaan duren, en ik besef nu eigenlijk dat ik op hem eigenlijk voor het eerst in mijn leven echt verliefd ben geweest.
Klinkt heel gek, maar merk nu dat ik voor hem leefde me liet lijden door zijn gedachtes en hoe hij dingen deed.
En nu sta ik ineens alleen en weet niet wat ik moet doen...raar dat ik me zo zwak voel...moet nu heel sterk zijn...wou dat ik een jaar kon slapen en dan wakker werd en het me niet meer herinnerde.
Ik denk he...dat dit verdriet nog weleens heel lang kan gaan duren, en ik besef nu eigenlijk dat ik op hem eigenlijk voor het eerst in mijn leven echt verliefd ben geweest.
zondag 25 juli 2010 om 10:46
Waarom kijk je niet naar de positieve kant van dit verhaal: je bent eindelijk van je niet te vertrouwen partner af en dito vrienden en dito gedrag.
Je kunt jezelf wel blijven voeden met verdriet (iets wat je imo al tijden doet - zoals ik dat af en toe in topics van je lees. ) Maar grijp jezelf eens bij je elkaar, steek je kin in de lucht en reserveer je energie voor de heling van jezelf.
Je kunt jezelf wel blijven voeden met verdriet (iets wat je imo al tijden doet - zoals ik dat af en toe in topics van je lees. ) Maar grijp jezelf eens bij je elkaar, steek je kin in de lucht en reserveer je energie voor de heling van jezelf.
zondag 25 juli 2010 om 10:49
Nou hij was wel te vertrouwen hoor kwa vrouwen enz.
Alleen verbrak die vaak zijn belofte kwa drugs, maar gaf het altijd eerlijk toe....loog geen dagen tegen me .
Ik weet het dat ik zo moet denken, maar het voelt zo zwaar en lijkt onmogelijk dat hier normaal door heen kom... Heb dit nog nooit gevoelt tijdens het beeindigen van mijn vorige relaties.
En af en toe probeer ik het wel hoor, even positief denken, mezelf een peptalk geven.
Maar dan ineens komt dat rot gevoel weer en stort ik weer in.
Alleen verbrak die vaak zijn belofte kwa drugs, maar gaf het altijd eerlijk toe....loog geen dagen tegen me .
Ik weet het dat ik zo moet denken, maar het voelt zo zwaar en lijkt onmogelijk dat hier normaal door heen kom... Heb dit nog nooit gevoelt tijdens het beeindigen van mijn vorige relaties.
En af en toe probeer ik het wel hoor, even positief denken, mezelf een peptalk geven.
Maar dan ineens komt dat rot gevoel weer en stort ik weer in.
