Ik loop vast in mijn relatie..

19-12-2018 22:21 19 berichten
Alle reacties Link kopieren
Mijn vriend en ik hebben inmiddels een relatie van iets langer dan 5 jaar.
(We zijn allebei 20 jaar)

Wij wonen beide nog thuis bij onze ouders. Mijn vriend heeft geen makkelijke thuissituatie. Hij heeft een erg aanwezige moeder. Mijn schoonmoeder is haar man verloren toen mijn vriend 9 jaar oud was. Sindsdien is mijn vriend de man in het huis geweest en wordt hij veel opgeroepen door zijn moeder.

Hij wilt niets liever dan uit huis gaan en samen te gaan wonen. Ik wil zelf ook graag uit huis. Maar wij weten beide dat we dat financieel nu niet zouden redden. Ik zit zelf nog op school. (Tweedejaars)

Bij mijn vriend is het lastiger. Hij heeft 2 jaar lang een opleiding gedaan en is er toen mee gestopt omdat het hem niet beviel. Hij heeft erg lang gewacht met hrt inschrijven voor een volgende opleiding en heefg met veel geluk dit schooljaar nog een opleiding kunnen krijgen.

Al gauw merkte ik dat dit het ook niet was voor hem. Hij kwam steeds later online op whatsapp terwijl hij normaal vroeg in de ochtend al online is. Als ik naar school vroeg kreeg ik korte antwoorden. Ik heb hem er daarna mee geconfronteerd en hij heeft me toen verteld dat hij niet meer naar school ging. Ook deze keer omdat hij de opleiding niet leuk vind.

Ik krijg zovaak te horen dat hij uit huis wilt maar hoe gaan we dat bereiken als hij zo met zijn toekomst omgaat? Ik vind het ook niet normaal dat ik er zelf achter moest komen. Het volgende probleem is dat zijn ouders hier ook niet vanaf weten. Ik hou wijselijk mijn mond dicht. . Het is dan ook niet aan mij om dit aan zijn ouders te vertellen natuurlijk.

Inmiddels zijn er nog een aantal punten die steeds zwaarder mee gaan tellen voor me.

Ik ben iemand die graag weet waar ze aan toe is. Ik wil graav met de feestdagen bij hem en zijn familie zijn en verwacht dat ik hem ook een dag mee kan nemen naar mijn familie. Ik ben ieder jaar degene die vraagt of het allemaal mogelijk is. Afgelopen week heeft hij gezegd dat de feestdagen hem gewoon niet bezighouden.

Ik ben een familiepersoon en mijn familie wilt mijn vriend ook graag zien met de feestdagen.

Zo gaat het ook met vakantie plannen. Ik ben in deze jaren nog nooit met hem op vakantie geweest omdat hij en zijn gezin alles op het laatste moment plannen. Of het antwoord is 'weet ik niet'.



Ik heb heel veel leuke en goede momenten met mijn vriend, ik hou ontzettend veel van hem, maar dit zijn voor mij wel belangrijke punten waarop het misloopt.

Ik heb deze punten bij hem aangegeven en we hebben op dit moment een 'break'. Mijn vriend zegt hier samen uit te willen komen maar ikzelf weet niet goed wat ik hiervan moet verwachten.

Ik wil graag een toekomst met hem en deze relatie in stand houden. Ik moet hoop alleen dat hij meer initiatief gaat tonen..

Heeft iemand tips voor me?
Alle reacties Link kopieren
Als ik heel eerlijk ben.. Jullie zijn nu 20 en hebben al 5 jaar verkering.. Het loopt zo te lezen niet erg soepel. Geniet van je jonge jaren nu je nog kan. Zonde om je nu druk te maken over dit soort dingen. Ik had ook op die leeftijd lang verkering en ging veelste vroeg/jong samenwonen. Achteraf spijt van gehad. Ga eerst eens op jezelf wonen, op kamers ofzo. Maar dat is waarschijnlijk niet wat je wilt horen.
Hou het uit.
Jullie staan nu op een punt waarbij jij naar de toekomst kijkt en daaraan werkt en hij stilstaat en zijn toekomst laat versloffen.

Hij heeft al een moeder. Jij hoeft er niet een van te zijn. En dat ga je wel worden.

Laat hem zijn eigen fouten maken, maar laat het niet jou meenemen.
Alle reacties Link kopieren
Waarom wil je graag een toekomst met hem? Ik vrees namelijk dat die er niet in zit.
¡Apagando las luces!
Alle reacties Link kopieren
Zijn ouders? Zn vader is toch overleden?
ik geef mn bek ook maar een douw
Alle reacties Link kopieren
Misschien komt het omdat ik jong en naïef ben. Maar ik zie mezelf niet samen met iemand anders. Als ik verliefd ben, ben ik dat ook echt. Ik geef niet snel op en zie altijd het goede van iemand. Ik heb veel steun aan hem en we kunnen samen erg goed lachen. Hij houdt van me voor wie ik ben. Ik ben zelf nogal onzeker, hij neemt die onzekerheden weg.
tsja ik vind het lastig je tips te geven zeker omdat je het al met hem besproken heb en hebt aangegeven.. ik vind het sneu voor jou, dat je 5 jaar een relatie hebt en serieus met de toekomst bezig bent en verder wilt en samen wilt gaan wonen en daar na toe werken., alleen dat beeld krijg ik van je vriend niet zo de motivatie bedoel 2x stoppen met een opleiding.. gaat hij nu werken dan ipv een opleiding te volgen?

en ook over de feestdagen ook al is het voor hem niet zo belangrijk..voor jou wel en als hij dan van je houdt dan gaat hij toch voor jou mee naar je familie of zorgt hij dat jullie het leuk hebben,..ook qua de vakantie" omdat hij en zijn gezin" en jij dan???? kom op niet alles draait om hem., en denk ook aan jezelf je bent nu nog jong en kan met iedereen een toekomst opbouwen waarom bij iemand blijven die in 5 jaar vrij weinig moeite doet om vooruit te komen om in de zin van de toekomst, samen wonen.. hij moet inderdaad meer initiatief gaan tonen maar het lijkt mij beetje trekken aan een dood paard.. ik heb een ex die antwoorde ook altijd weet ik niet.. of misschien en toonde ook nooit initiatief echt zo bloed irritant, is uiteindelijk ook niks geworden omdat het mij steeds meer ging irriteren en ik mij ook niet serieus meer genomen voelde of geliefd voelde,.. je moet jezelf afvragen wat je wilt in een relatie of van hem en of hij bereid is daar aan te gemoed te komen of aan te werken..
Alle reacties Link kopieren
Met zijn ouders bedoel ik zijn moeder en zijn stiefvader. Excuses voor onduidelijkheid
Alle reacties Link kopieren
Hij moet eerst maar eens volwassen worden en een opleiding gaan volgen.
Ik bedoel, hij is nog maar 20. Zonder diploma zal hij altijd de laagbetaalde k*t baantjes krijgen. Onze zoon begon op zn 21e aan het HBO en was klaar toen hij 26 was. Daarna zijn ze pas gaan samenwonen.
Het feit dat jij graag samen de feestdagen door wilt brengen, boeit hem niet. Hij is teveel met zichzelf bezig. Dat geeft niet, dat heb je vaak als je nog maar 20 bent. Over 5 jaar zal dat wel anders zijn. Denk maar niet dat je hem kan veranderen, dat gaat niet werken.
ik geef mn bek ook maar een douw
Alle reacties Link kopieren
Eerst lekker allebei op jezelf gaan wonen. Een kamer zoeken. Samen wonen kan daarna wel. Het is erg belangrijk dat je eerst even op jezelf aangewezen bent. Loskomen van je ouders en voor je zelf leren zorgen.
Jij bent iemand die graag alles wil vastleggen en plannen. Maar hij is niet zo iemand. Dat heeft weinig te maken met jou. Draai het eens om. Dat hij zijn manier aan jou opdringt. Jouw manier is niet de enige echte juiste manier. Hij heeft zijn eigen stijl.

Je gedraagt je een beetje als een moedertje. Hij is 20. Hij mag nog zoekende zijn. De een weet al vanaf zijn 4de wat hij wil worden. De ander heeft op zijn 30ste nog geen idee. Laat hem lekker. Hij eet jouw brood toch niet op?

Jij bent serieus, wil alles plannen en vooruit kijken. Dat is prima he. Je vind dat alleen allemaal betere waardes dan die van hem. Maar hij vind dat misschien helemaal niet.

Laat het een beetje los.. dan zie je vanzelf of dit de man voor de rest van je leven is of niet.
Alle reacties Link kopieren
RBML_ schreef:
19-12-2018 22:44
Misschien komt het omdat ik jong en naïef ben. Maar ik zie mezelf niet samen met iemand anders. Als ik verliefd ben, ben ik dat ook echt. Ik geef niet snel op en zie altijd het goede van iemand. Ik heb veel steun aan hem en we kunnen samen erg goed lachen. Hij houdt van me voor wie ik ben. Ik ben zelf nogal onzeker, hij neemt die onzekerheden weg.
Blijf je bij hem omdat je van hem houdt, of omdat je het misschien eng vindt om 'alleen' te zijn.
Je bent zo'n beetje samen opgegroeid en jij lijkt nu een andere kant op te gaan. Wil je dat hij meegaat dan zal hij moeten veranderen, maar het klinkt niet of hij dat kan/wil.
Valhalla! Where the brave may live Forever!
Alle reacties Link kopieren
Jullie zijn pas 20 jaar en zitten nog vol in ontwikkeling.

Jij bent nu op een punt waarop jij gericht naar de toekomst kijkt en daaraan wil werken, heel erg goed maar helaas is jouw vriend dus niet zo.
Een goed gesprek lijkt mij de meest logische stap en daaruit kun je een conclusie trekken, doorgaan of niet.

Jullie zijn al lang samen, eigenlijk jullie hele jeugd, het is misschien goed om alleen verder te gaan. Jullie staan momenteel lijnrecht tegenover elkaar met wat jullie willen.

Ik denk dat het verstandig is om van die 'break' waar jullie nu in zitten echt een beslissing te gaan nemen, een relatie verbreken is nooit leuk maar in dit geval denk ik wel het beste.
Men lijd het meest om het lijden dat men vreest.
Alle reacties Link kopieren
Kennelijk hebben jullie een verschillende instelling en vinden jullie verschillende dingen belangrijk in het leven. Jij bent een planner, hij doet alles op het laatste moment. Dat is nou eenmaal zo en dat gaat ook niet zo snel veranderen. Als je bij hem blijft zullen jullie die verschillen moeten accepteren, en anders uit elkaar gaan. Meer smaken zijn er niet toch?
Alle reacties Link kopieren
Ik ging heel erg veel typen, tot ik aan het einde las: "ik hou heel veel van hem, maar". Die zin die komt mij zo beladen over, je hebt het misschien zelf niet door. Lijkt alsof je de keuze wel al gemaakt hebt maar ze niet definitief durft stellen.

In een relatie is er geen maar. Tuurlijk zijn er kantjes van mijn vriend (zelfs kantEN) die ik zelf anders zou aanpakken, maar er is geen MAAR. Ik hou van hem zoals hij is en die kantjes daar praten we over als ze zich voordoen en we proberen elkaars standpunt te begrijpen. Ik zeg niet "ik hou van hem maar goh sommige dingen eigenlijk niet".
RBML_ schreef:
19-12-2018 22:44
Misschien komt het omdat ik jong en naïef ben. Maar ik zie mezelf niet samen met iemand anders. Als ik verliefd ben, ben ik dat ook echt. Ik geef niet snel op en zie altijd het goede van iemand. Ik heb veel steun aan hem en we kunnen samen erg goed lachen. Hij houdt van me voor wie ik ben. Ik ben zelf nogal onzeker, hij neemt die onzekerheden weg.
Het gaat niet om het goede of slechte van iemand. Het gaat erom of je bij elkaar past en daar lijkt het niet op. Het lijkt alsof je je verschuilt achter zogenaamde loyaliteit terwijl je volgens mij gewoon bang bent. Bang om zelf aan je onzekerheid te werken en dat niet door hem te laten fixen. Het klinkt niet echt gezond dat hij je onzekerheden wegneemt.
anoniem_228343 wijzigde dit bericht op 20-12-2018 13:10
4.26% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Begrijp me niet verkeerd, ik wil dat mijn vriend een opleiding doet die hij leuk vind en waarvoor hij gemotiveerd is. Maar hij is heel afwachtend, niet aan het kijken voor oplossingen. Terwijl hij eerst heel overtuigend zei dat je zonder hbo niets bent.

Maar goed, ik lees in vele reacties dat we misschien toch teveel verschillen van elkaar. Ik denk dat jullie op zekere hoogte ook gelijk hebben.

Ik ben het er ook zeker mee eens dat ik hem niet kan veranderen en dat ook niet zou moeten willen.

In mijn ogen is er wel een verschil tussen iemand de ruimte geven om niet alles te willen plannen en gewoon altijd maar afwachtend moeten zijn. Dat komt bij mij binnen als desinteresse.

De rode lijn van het verhaal is zoals velen van jullie zeggen; ik ben bezig voor onze toekomst en hij loopt op het moment vast.

Ik wil en probeer hem daarmee ook te helpen maar hij geeft aan het eerst allemaal alleen te willen doen..

Ik wil jullie allemaal bedanken voor jullie reacties. Ik heb veel om overna te denken en jullie reacties helpen daar bij.

Nogmaals dank!
Je hoeft met je plannen niet af te wachten he. Ik zeg tegen man 1ste kerstdag ga ik naar tante, je bent ook welkom. Hij wil ook altijd afwachten. Ik niet. Nu doen we beide waar we zin in hebben. Meestal heeft hij dan alsnog zin in mijn plan. Soms niet. Prima toch.

Zonder HBO ben je niets is gewoon napraterij. Hij heeft nooit HBO gedaan of HBO baan gehad. Dus heeft hij geen idee wat hij zegt. 20 jarige roepen wel vaker dingen waar ze niets van af weten. Misschien is het te moeilijk. Of teveel moeite. Met MBO kom je er ook. Of met niets. Caissières en ander laag/ onopgeleid personeel zijn ook individuen. Je bent niet je opleiding of baan.
Joh je bent 20 jaar en bent al 5 jaar met hem samen. Fundamentele problemen beginnen zich nu op te stapelen ... . Tijd om door te gaan met je eigen leven. Je kunt niet zijn problemen erbij hebben. Zeker niet nu hij hier geen hulp bij wil hebben en je zelf ook volop in ontwikkeling bent. Geniet van het leven ... je bent 20! Tijd om verder te kijken.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven