Ik mis HEM. Geen persoon.

Hier een bericht waarbij ik vraag om jullie advies. Sinds een aantal maanden is de relatie tussen mij en mijn ex-vriend uit. Niet omdat het niet liep, we waren juist gek op elkaar. We dachten dat het beter zou zijn voor ons allebei! Het gesprek over onze relatie ging ik zelf aan... eigenlijk niet met het idee het uit te maken, maar om dichter tot elkaar te komen. Hij hakte de knoop door en maakte het uit. We zijn allebei erg verdrietig geweest. Hij wil vriendschap op bijna het wanhopige af. Als ik tegen hem zeg dat vriendschap voor mij niet werkt dan schrikt hij en hij blijft wanhopig vragen of hij langs mag komen als vrienden... maar omdat ik veel gevoel voor hem heb, denk ik dat een vriendschap samen niet verstandig is. Echter zit ik er heel erg mee dat nu mijn verdriet grotendeels over is, ik hem ontzettend mis. Eigenlijk meer dan tijdens mijn verdriet. En daarmee weet ik zeker dat het geen gemis van iemand is.... maar van hem. De manier waarop hij de dingen doet en hem om mij heen mis ik. Voor wie ik ben als ik met hem ben. We waren elkaars aller beste vrienden en ook dat ben ik nu kwijt. Wellicht is het voor ons allebei het beste dat onze wegen zijn gescheiden... maar niemand lijkt zo goed bij mij te matchen als mijn ex. We hebben zoveel gezamenlijke interesses en alle mannen die ik nu ontmoet matchen dan misschien wel meer bij mijn toekomstperspectief, maar ik heb totaal geen raakvlakken met hun qua interesses. Wat moet ik met deze mis gevoelens? Hoe meer afleiding ik zoek en hoe meer ik date met andere mannen, des te groter wordt mijn verlangen naar mijn ex. Als ik hem dit app reageert hij niet...

Jufjoke schreef: ↑

11-09-2017 11:32

Inderdaad, zoals je het beschrijft zijn jullie toekomstvisies onverenigbaar. Dan zul je toch los van hem moeten komen. Geen contact, echt helemaal niets. Geen vriendschap. En hem niet meer zo op een voetstuk plaatsen. Er is echt wel een man die wel hetzelfde wil, en die ook heel goed bij je past. Zolang je hem zo idealiseert, is daar echter geen ruimte voor.

Nu ik hem zo mis denk ik alleen waarom zou ik het allemaal niet uitstellen, want zou het graag met hem willen...maar misschien moet ik dan toch langer wachten op het echte huisje boompje beestje.... of is dat stom om te doen? Het enige wat ik denk is straks wil hij over 5 jaar nog steeds lang leve de lol... dat weet je nooit van te voren.

Hightower schreef: ↑

11-09-2017 11:49

En verder: samenwonend? Of ieder zelfstandig apart? Of misschien allebei nog thuis?

Wij kennen je ex niet en weten niet hoe jullie relatie was, maar ik kan me wel voorstellen dat huis kopen, trouwen en kinderen krijgen (of erover praten) iets is "voor als je later groot bent", in de ogen van je ex. Omdat dat misschien nog ver weg klinkt, omdat de horizon die je in je gesprekken had verder weg ligt dan dat jullie een relatie hadden.

We woonden samen! In een huurhuis. We zouden gaan kopen... ik denk dat het allemaal te dichtbij kwam voor hem. En dat ik er juist wel aan toe was

Hightower schreef: ↑

11-09-2017 12:02

Klopt! Maar het kan ook stoer gedrag zijn (terwijl hij er eigenlijk wel over nadenkt), of hij wil niet de eerste van zijn vriendengroep zijn die zich definitief gaat settelen. Of hij woont nog in hotel papa en mama en dan snap ik het ook wel.

Hij is 28. Toen ik 28 was, maakte ik ook wel eens een geintje dat kinderen wel komt "als ik later groot ben". 5 jaar later was ik blijkbaar toch al groot.

We woonden samen. Zijn vrienden zijn inderdaad vrij 'los'. Wonen wel samen. Maar ook in huur huizen en gaan ieder weekend de kroeg in... er is maar 1 stel dat getrouwd is en nu een kindje verwacht in zijn vriendengroep.