Relaties
alle pijlers
ik snap het NIET!
vrijdag 8 oktober 2010 om 23:27
Ik ga jullie even gebruiken om iets van me af te schrijven. Ik verwacht geen antwoorden want ik denk niet dat er een antwoord is. Ik snap het niet en ik wil het ook niet snappen.
Nu ±8 jaar geleden kwam ik mijn jeugdliefde weer tegen. Ze woonde aan de andere kant van het land en had aan dochtertje van 4 met 'onbekende' vader. De vonk sloeg weer over. Ze vertelde me dat ze niet op de normale manier zwanger kon worden maar binnen 4 maanden was het 'raak'. Baan opgezegd, verhuisd, zoon op de wereld gezet, dochter erkend, getrouwd, huis gekocht... en toen ging het na 3,5 jaar mis en goed ook. Letterlijk een bom die ontplofte. Relatietherapeut nam me apart en zei me letterlijk: "maak dat je weg komt". Maar mijn kinderen zijn heilig, ik ben zo lang mogelijk gebleven tot het echt niet meer ging. Goede afspraken gemaakt over co-ouderschap, week om week voor beide kinderen. Dat ging 3 weken goed tot ze besloot dat ik de kinderen niet meer mocht zien. Na 3 dagen had ze overigens een nieuwe kerel in huis waar ze door dochter mee in bed gevonden werd.
Na 3 maanden had ze weer een ander, raakte zwanger van haar derde en een jaar later is ze weer getrouwd. Ik ontdekte dat ze verhuisplannen had (met kinderen) de rechtszaak die won ik. Co-ouderschap moest in stand blijven. Weer gelazer, weer rechtszaak, onderzoek rvk, beschuldiging van misbruik naar mij, mediators, 2 jaar ellende, door politie van straat geplukt om valse aangiften. Rechtzaak weer gewonnen, co-ouderschap moet in belang van de kinderen in stand blijven. Ex trekt heel erg hard aan dochter, veel minder hard aan zoon. Heeft ooit voorgesteld ze op te splitsen, dochter bij haar, zoon bij mij... *()&$)*(&@$ Ik heb twee kinderen! Tot op een dag de maat vol was, dochter kwam thuis met verhalen die ik hier niet zal herhalen. Ik ben met haar nieuwe man gaan praten dat het beinvloeden en onder druk zetten van dochter moest stoppen. Toen is het rustig(er) geworden. Nu sinds een jaar gaat het goed. Kinderen de ene week bij mij, andere week bij hun. Kinderen zitten lekker in hun vel al trekt zoon meer naar mij en dochter meer naar haar moeder. We geven ze beide de ruimte hier in. Relatie met ex gaat weer wat beter, haar nieuwe man ook geen kwaaie peer. Mijn leventje eindelijk weer beetje op orde... pfffff. Gaat goed met de kinderen, zijn gelukkig, vrolijk, gaat goed op school. Zoon wel steeds vaker bij mij, ex is druk met die kleine van haar en zoon komt wat aandacht tekort. Wel nog gezeur om geld e.d., het huis.... maar dat noem ik 'rustig'. Dochter gaat naar middelbare school, is nu 12 en geeft aan liever meer naar haar moeder te gaan. Die is altijd thuis, ik werk.... schoolboeken en en weer is lastig en ik snap dat. Het dus met pijn in mijn hart en na een goed gesprek onze dochter laten weten dat ze mag kiezen en dat ik haar steun. Komt dochter een paar dagen erna met een contract aanzetten. Of ik even mijn handtekening wil zetten. Was zo verbaasd dat ik dat gedaan heb. Heb haar vervolgens gevraagd waarom dit zo moet. Van mama dus. Ben naar ex en man gegaan voor een goed gesprek. Heb aangegevens dat ik het gevoel kreeg dat de kinderen 'verdeeld' werden. Dit ontkennen ze dus, komt oprecht over. Maar wat ze wel zeggen is dat zoon van nu zeven nu eenmaal liever bij mij is... ex zegt laat hem maar bij jou wonen dat is fijner voor hem... Dat wil dus zeggen dat zoon en dochter uit elkaar gehaald worden!!!! Ik sta hier niet achter, krijg een knoop in mijn maag als ik er aan denk. Van de andere kant hoor en zie ik aan alle kanten dat zoon daar tussen wal en schip valt. Dat ze geen tijd voor hem hebben. Natuurlijk wil ik hem dolgraag altijd om me heen maar dit klopt niet! Ik heb in een ander draadje hier een paar dagen geleden het co-ouderschap nog lopen verdedigen, ik heb er zo hard voor gevochten om voor iedereen een eerlijke 50/50 basis te krijgen. En nu denk ik dat ik er toch naast zat. Misschien is dat niet het beste voor kinderen, misschien kan het toch niet
Nu ±8 jaar geleden kwam ik mijn jeugdliefde weer tegen. Ze woonde aan de andere kant van het land en had aan dochtertje van 4 met 'onbekende' vader. De vonk sloeg weer over. Ze vertelde me dat ze niet op de normale manier zwanger kon worden maar binnen 4 maanden was het 'raak'. Baan opgezegd, verhuisd, zoon op de wereld gezet, dochter erkend, getrouwd, huis gekocht... en toen ging het na 3,5 jaar mis en goed ook. Letterlijk een bom die ontplofte. Relatietherapeut nam me apart en zei me letterlijk: "maak dat je weg komt". Maar mijn kinderen zijn heilig, ik ben zo lang mogelijk gebleven tot het echt niet meer ging. Goede afspraken gemaakt over co-ouderschap, week om week voor beide kinderen. Dat ging 3 weken goed tot ze besloot dat ik de kinderen niet meer mocht zien. Na 3 dagen had ze overigens een nieuwe kerel in huis waar ze door dochter mee in bed gevonden werd.
Na 3 maanden had ze weer een ander, raakte zwanger van haar derde en een jaar later is ze weer getrouwd. Ik ontdekte dat ze verhuisplannen had (met kinderen) de rechtszaak die won ik. Co-ouderschap moest in stand blijven. Weer gelazer, weer rechtszaak, onderzoek rvk, beschuldiging van misbruik naar mij, mediators, 2 jaar ellende, door politie van straat geplukt om valse aangiften. Rechtzaak weer gewonnen, co-ouderschap moet in belang van de kinderen in stand blijven. Ex trekt heel erg hard aan dochter, veel minder hard aan zoon. Heeft ooit voorgesteld ze op te splitsen, dochter bij haar, zoon bij mij... *()&$)*(&@$ Ik heb twee kinderen! Tot op een dag de maat vol was, dochter kwam thuis met verhalen die ik hier niet zal herhalen. Ik ben met haar nieuwe man gaan praten dat het beinvloeden en onder druk zetten van dochter moest stoppen. Toen is het rustig(er) geworden. Nu sinds een jaar gaat het goed. Kinderen de ene week bij mij, andere week bij hun. Kinderen zitten lekker in hun vel al trekt zoon meer naar mij en dochter meer naar haar moeder. We geven ze beide de ruimte hier in. Relatie met ex gaat weer wat beter, haar nieuwe man ook geen kwaaie peer. Mijn leventje eindelijk weer beetje op orde... pfffff. Gaat goed met de kinderen, zijn gelukkig, vrolijk, gaat goed op school. Zoon wel steeds vaker bij mij, ex is druk met die kleine van haar en zoon komt wat aandacht tekort. Wel nog gezeur om geld e.d., het huis.... maar dat noem ik 'rustig'. Dochter gaat naar middelbare school, is nu 12 en geeft aan liever meer naar haar moeder te gaan. Die is altijd thuis, ik werk.... schoolboeken en en weer is lastig en ik snap dat. Het dus met pijn in mijn hart en na een goed gesprek onze dochter laten weten dat ze mag kiezen en dat ik haar steun. Komt dochter een paar dagen erna met een contract aanzetten. Of ik even mijn handtekening wil zetten. Was zo verbaasd dat ik dat gedaan heb. Heb haar vervolgens gevraagd waarom dit zo moet. Van mama dus. Ben naar ex en man gegaan voor een goed gesprek. Heb aangegevens dat ik het gevoel kreeg dat de kinderen 'verdeeld' werden. Dit ontkennen ze dus, komt oprecht over. Maar wat ze wel zeggen is dat zoon van nu zeven nu eenmaal liever bij mij is... ex zegt laat hem maar bij jou wonen dat is fijner voor hem... Dat wil dus zeggen dat zoon en dochter uit elkaar gehaald worden!!!! Ik sta hier niet achter, krijg een knoop in mijn maag als ik er aan denk. Van de andere kant hoor en zie ik aan alle kanten dat zoon daar tussen wal en schip valt. Dat ze geen tijd voor hem hebben. Natuurlijk wil ik hem dolgraag altijd om me heen maar dit klopt niet! Ik heb in een ander draadje hier een paar dagen geleden het co-ouderschap nog lopen verdedigen, ik heb er zo hard voor gevochten om voor iedereen een eerlijke 50/50 basis te krijgen. En nu denk ik dat ik er toch naast zat. Misschien is dat niet het beste voor kinderen, misschien kan het toch niet
zaterdag 9 oktober 2010 om 09:17
In dit geval zou ik het ideaal van coouderschap loslaten. Dat werkt alleen als beide ouders er met de beste intenties inzitten. En dat is niet het geval. Je zoon ondervindt duidelijk negatieve gevolgen van de situatie. Ik zou voor zijn welzijn kiezen, en hem bij je nemen.
Maak je dochter duidelijk dat je er altijd voor haar zult zijn en laat haar vrijer in haar keuze bij wie ze wanneer woont.
Maar teken dat contract in ieder geval niet. Zo kan je de afspraken terugdraaien als blijkt dat je dochter weer meer bij jou wil zijn. Ze is nog maar 12 en moet de vrijheid hebben om te kunnen veranderen van mening, zonder druk van ouders of nog erger, een contract.
Maak je dochter duidelijk dat je er altijd voor haar zult zijn en laat haar vrijer in haar keuze bij wie ze wanneer woont.
Maar teken dat contract in ieder geval niet. Zo kan je de afspraken terugdraaien als blijkt dat je dochter weer meer bij jou wil zijn. Ze is nog maar 12 en moet de vrijheid hebben om te kunnen veranderen van mening, zonder druk van ouders of nog erger, een contract.
En zo is het toevallig ook nog eens een keer
zaterdag 9 oktober 2010 om 09:26
Co ouderschap gaat niet lukken ben ik bang..
Ik snap dat je het een naar idee vind dat de kids uit elkaar worden gehaald, maar misschien kan het gewoon niet anders.
Je zoon lijkt echt aandacht tekort te komen bij zijn moeder en stiefvader en zou bij jou misschien veel beter af zijn.
Aan je dochter kun je duidelijk maken dat jij haar papa blijft en er altijd voor haar zal zijn, dat ze altijd welkom is etc.(echt heel mooi hoe trouw je haar als jouw kind ziet, erg ontroerend voor iemand as ik die ook is opgevoed door de vader van mijn jongere zusje).
Je lijkt me een geduldige man en een lieve papa.
Ik hoop dat het goed uitpakt voor je!
zaterdag 9 oktober 2010 om 09:34
Co ouderschap werkt zeker wel wanneer BEIDE ouders normaal met elkaar om kunnen gaan!
Vaak is het een weekend om de week bij de vader ja dan kan je echt een band met de kinderen opbouwen Co ouderschap heb je toch meer gelijkwaardig de tijd met je kinderen en dat schept volgens mij meer een band met zowel de moeder als met de vader!
Voor TO geweldig dat jij een vader bent die zich het lot aantrekt van de kinderen kunnen veel een voorbeeld aannemen!
(En vele moeders ook, waarom denken veel vrouwen toch altijd dat ze het alleen recht op de kinderen hebben?)
Want ook dat zie ik zo vaak gebeuren de vader word afgescheept met een weekend en moeders wil is wet!
Vaak is het een weekend om de week bij de vader ja dan kan je echt een band met de kinderen opbouwen Co ouderschap heb je toch meer gelijkwaardig de tijd met je kinderen en dat schept volgens mij meer een band met zowel de moeder als met de vader!
Voor TO geweldig dat jij een vader bent die zich het lot aantrekt van de kinderen kunnen veel een voorbeeld aannemen!
(En vele moeders ook, waarom denken veel vrouwen toch altijd dat ze het alleen recht op de kinderen hebben?)
Want ook dat zie ik zo vaak gebeuren de vader word afgescheept met een weekend en moeders wil is wet!
zaterdag 9 oktober 2010 om 09:36
quote:Nu hebben we een broer en zus die elkaar op papier twee weekenden per maand zien. De afgelopen 7 jaar zijn ze onafscheidelijk geweest...
Maar zoon zal toch de weekenden dat dochter bij moeder is ook naar zijn moeder gaan? Dan zien ze elkaar in ieder geval alle weekenden.
Wat vinden ze er zelf van dat ze elkaar nog maar zo weinig zullen zien?
Maar zoon zal toch de weekenden dat dochter bij moeder is ook naar zijn moeder gaan? Dan zien ze elkaar in ieder geval alle weekenden.
Wat vinden ze er zelf van dat ze elkaar nog maar zo weinig zullen zien?
zaterdag 9 oktober 2010 om 10:21
Wat een lieve vader ben je! Ik vind het ook heel erg knap dat je normaal over jouw ex praat, ipv haar bij alles af te zeiken. Petje af. Je hebt duidelijk het beste voor met jouw kids.
Zoals meerderen hier schreven: jouw zoon wil bij jou, jouw aangenomen dochter wil liever bij haar moeder zijn. Als ze beiden 2 weekenden per maand naar de andere ouder zijn, zijn ze 2,5 van de 7 dagen bij elkaar. Misschien kunnen jullie er 3 van maken. Bijv vrijdagmiddag tot maandagmorgen. Dan zien ze elkaar nog erg vaak. En misschiendoor de week nog een keer extra?
Zoals meerderen hier schreven: jouw zoon wil bij jou, jouw aangenomen dochter wil liever bij haar moeder zijn. Als ze beiden 2 weekenden per maand naar de andere ouder zijn, zijn ze 2,5 van de 7 dagen bij elkaar. Misschien kunnen jullie er 3 van maken. Bijv vrijdagmiddag tot maandagmorgen. Dan zien ze elkaar nog erg vaak. En misschiendoor de week nog een keer extra?
