Relaties
alle pijlers
Ik voel me zo rot
dinsdag 25 mei 2010 om 11:08
Het was ook te snel en ik had het niet moeten doen, maar daar heb ik nu niet meer zoveel aan. Ik zal denk ik een manier moeten vinden om mijn nieuwe baan weer leuk te vinden.
Nee, we hebben het er niet meer over gehad. Ik wilde het contact tijdens onze laatste reis weer aanhalen, maar dat is niet helemaal gelukt en nu spreken we elkaar nog nauwelijks.
Nee, we hebben het er niet meer over gehad. Ik wilde het contact tijdens onze laatste reis weer aanhalen, maar dat is niet helemaal gelukt en nu spreken we elkaar nog nauwelijks.
dinsdag 25 mei 2010 om 11:12
Tja, er zit niets anders op dan het maar los te laten. Als jij daar wilt blijven werken, dan moet jij je best doen om het contact met je collega's op orde te krijgen. beste vrienden wordt je niet meer (collega's zijn collega's, vrienden zijn vrienden, zoek die gewoon ergens anders), maar maak het voor alle partijen werkbaar en aangenaam.
dinsdag 25 mei 2010 om 11:12
quote:boebele schreef op 25 mei 2010 @ 11:08:
Het was ook te snel en ik had het niet moeten doen, maar daar heb ik nu niet meer zoveel aan. Ik zal denk ik een manier moeten vinden om mijn nieuwe baan weer leuk te vinden.
Nee, we hebben het er niet meer over gehad. Ik wilde het contact tijdens onze laatste reis weer aanhalen, maar dat is niet helemaal gelukt en nu spreken we elkaar nog nauwelijks.Een koffie-afspraak maken en even uitpraten. Vertellen dat het jammer is dat het niets is geworden en dat je graag weer normaal aan het werk wilt. GEdane zaken nemen geen keer, maar de boel netjes afronden kan helpen. En als dat niet lukt, voorzichtig iets anders gaan zoeken waar je zonder nare gevoelens opnieuw kan beginnen.
Het was ook te snel en ik had het niet moeten doen, maar daar heb ik nu niet meer zoveel aan. Ik zal denk ik een manier moeten vinden om mijn nieuwe baan weer leuk te vinden.
Nee, we hebben het er niet meer over gehad. Ik wilde het contact tijdens onze laatste reis weer aanhalen, maar dat is niet helemaal gelukt en nu spreken we elkaar nog nauwelijks.Een koffie-afspraak maken en even uitpraten. Vertellen dat het jammer is dat het niets is geworden en dat je graag weer normaal aan het werk wilt. GEdane zaken nemen geen keer, maar de boel netjes afronden kan helpen. En als dat niet lukt, voorzichtig iets anders gaan zoeken waar je zonder nare gevoelens opnieuw kan beginnen.
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
dinsdag 25 mei 2010 om 11:19
Ow het is niet dat het niet werkbaar is o.i.d.. We hebben op de werkvloer gelukkig niet heel veel met elkaar te maken en andere collega's hebben er geen 'last' van. Maar ik zelf dus wel en ik voel me ook een ontzettende sukkel dat ik er uberhaupt aan ben begonnen.
Ik zal het inderdaad los moeten laten, maar ik weet nu nog niet of dat lukt. Voel me een vreemde eend in de bijt en dat ligt niet alleen aan wat er gebeurd is.
Ik zal het inderdaad los moeten laten, maar ik weet nu nog niet of dat lukt. Voel me een vreemde eend in de bijt en dat ligt niet alleen aan wat er gebeurd is.
dinsdag 25 mei 2010 om 12:46
quote:boebele schreef op 25 mei 2010 @ 10:48:
Hij en die andere mannelijke collega gaan nu niet meer met me om, en met de rest van de groep heb ik niet zoveel contact, dus nu heb ik het gevoel helemaal buiten de groep te liggen. Heb je in het begin vooral veel tijd geinvesteerd in het contact met die 2 mannelijke collega's?
Hij en die andere mannelijke collega gaan nu niet meer met me om, en met de rest van de groep heb ik niet zoveel contact, dus nu heb ik het gevoel helemaal buiten de groep te liggen. Heb je in het begin vooral veel tijd geinvesteerd in het contact met die 2 mannelijke collega's?
dinsdag 25 mei 2010 om 19:52
Ik ben in het begin inderdaad vooral met hun omgegaan waardoor ik met de rest van de groep niet echt contact heb gemaakt. Nu probeer ik dat natuurlijk wel, maar ik vind het erg moeilijk. Ik hou mijn hart vast voor etentjes die nog gaan komen, want dan zit ik op een gegeven moment altijd in mijn eentje.
Ik denk dat ik inderdaad wel veel verwacht van het contact met mijn collega's. Misschien moet ik ze gewoon als collega's zien en niet verwachten dat ik levenslang durende vriendschappen moet aangaan. Maar zoals ik al zei: in nederland vind ik het makkelijker: dan ga ik na het werk gewoon naar huis en spreek ik af met mijn 'eigen mensen'. Als we in het buitenland zijn zijn we toch veel op elkaar aangewezen en daar voel ik me vaak dan ook vreselijk eenzaam.
Ik denk dat ik inderdaad wel veel verwacht van het contact met mijn collega's. Misschien moet ik ze gewoon als collega's zien en niet verwachten dat ik levenslang durende vriendschappen moet aangaan. Maar zoals ik al zei: in nederland vind ik het makkelijker: dan ga ik na het werk gewoon naar huis en spreek ik af met mijn 'eigen mensen'. Als we in het buitenland zijn zijn we toch veel op elkaar aangewezen en daar voel ik me vaak dan ook vreselijk eenzaam.
dinsdag 25 mei 2010 om 19:57
Misschien voelden jouw collega's zich ook wel afgewezen door jou, aangezien jij alleen maar oog had voor de 2 mannelijke collega's. Ik ben bang dat de meesten daar toch wel een mening over hebben.
Misschien kun je een leuk initiatief nemen als jullie de volgende keer in het buitenland zijn? Etentje/stapavond/feestje organiseren en dan iedereen persoonlijk uitnodigen.
Misschien kun je een leuk initiatief nemen als jullie de volgende keer in het buitenland zijn? Etentje/stapavond/feestje organiseren en dan iedereen persoonlijk uitnodigen.
