Relaties
alle pijlers
Ik weet niet hoe ik het moet aanpakken...
maandag 19 januari 2009 om 14:17
Hallo allen,
Ik heb een tijdje meegelezen hier op het forum en nu zelf maar eens een poging doen waar ik al een tijdje best meezit.
Heb nu bijna 2 jaar een relatie met een hele leuke en lieve jongen. We wonen nog apart, beiden in een huurhuis. Daarbij moet ik zeggen dat hij eigenlijk altijd bij mij is, omdat ik het thuis wat beter voor elkaar heb wat betreft voorzieningen en gezelligheid. Zijn huis staat in een wat ‘mindere’ buurt en ik ben ook niet van plan om daar te gaan wonen, en mijn woning is te klein om daar voor langere tijd te gaan samenwonen. Daarom zijn wij samen op zoek naar een koophuis. Samen hebben wij afgesproken dat hij eerst zijn HBO-studie zou afronden, die hij een tweetal jaar geleden heeft afgebroken. Overigens werkt hij daarnaast nog 36 uur. Nu moet hij nog een vijftal tentamens maken en 5 maanden afstuderen (stage lopen binnen een ander bedrijf). Hij heeft nu twee tentamens succesvol afgerond maar het probleem is dat hij geen actie onderneemt om een stageadres te vinden, daarnaast gaat hij ook niet meer naar school (1x p/ week) want hij denkt dat hij de andere tentamens wel kan behalen met zelfstudie.
Hij heeft mij zelfs beloofd om binnen een jaar zijn studie af te ronden. Maar als ik er zo naar kijk gaat hem dat niet lukken, hij zegt ook dat hij er misschien nog een half jaar langer over gaat doen. Ik probeer hem dan ook te stimuleren om een stageadres te zoeken, maar tevergeefs. Hij is in mijn ogen te laks daarin. Ik heb ook al aangegeven of hij wat minder moet gaan werken, maar dat wil hij zelf niet. Hij wil ook niet dat ik er steeds over begin, want dat geeft hem nog meer druk zegt hij. Dus langzamerhand praat ik er ook niet meer over met hem, maar toch zit ik er wel mee.
Want wanneer hij deze studie niet afrond zit hij met een fikse studieschuld!! En dat vind ik nog het ergste! ook i.v.m. een hypotheek.
Ik heb de afgelopen jaren zelf best hard gespaard om straks ook een leuk huis van te kunnen inrichten. Ik vind het dan ook jammer van hem dat hij niet wat harder werkt en vecht voor zijn studie en ons om het straks ook goed en fijn te kunnen hebben in een koophuis.
Ik ben niet van plan om met hem een huis te gaan kopen terwijl hij zijn studie nog niet heeft afgerond omdat ik dan bang ben dat het hem dan helemaal niet meer gaat lukken.
Dus nu moet ik waarschijnlijk nog langer wachten, en hij komt in tussentijd wel lekker elke dag bij mij over de vloer en ik zorg dat hij het hier ook goed heeft, dus ik verwacht ook wel wat meer actie van hem terug. We zijn beiden 29. Verwacht ik nu teveel of moet ik meer geduld hebben? Wat kan ik doen?
Ik heb een tijdje meegelezen hier op het forum en nu zelf maar eens een poging doen waar ik al een tijdje best meezit.
Heb nu bijna 2 jaar een relatie met een hele leuke en lieve jongen. We wonen nog apart, beiden in een huurhuis. Daarbij moet ik zeggen dat hij eigenlijk altijd bij mij is, omdat ik het thuis wat beter voor elkaar heb wat betreft voorzieningen en gezelligheid. Zijn huis staat in een wat ‘mindere’ buurt en ik ben ook niet van plan om daar te gaan wonen, en mijn woning is te klein om daar voor langere tijd te gaan samenwonen. Daarom zijn wij samen op zoek naar een koophuis. Samen hebben wij afgesproken dat hij eerst zijn HBO-studie zou afronden, die hij een tweetal jaar geleden heeft afgebroken. Overigens werkt hij daarnaast nog 36 uur. Nu moet hij nog een vijftal tentamens maken en 5 maanden afstuderen (stage lopen binnen een ander bedrijf). Hij heeft nu twee tentamens succesvol afgerond maar het probleem is dat hij geen actie onderneemt om een stageadres te vinden, daarnaast gaat hij ook niet meer naar school (1x p/ week) want hij denkt dat hij de andere tentamens wel kan behalen met zelfstudie.
Hij heeft mij zelfs beloofd om binnen een jaar zijn studie af te ronden. Maar als ik er zo naar kijk gaat hem dat niet lukken, hij zegt ook dat hij er misschien nog een half jaar langer over gaat doen. Ik probeer hem dan ook te stimuleren om een stageadres te zoeken, maar tevergeefs. Hij is in mijn ogen te laks daarin. Ik heb ook al aangegeven of hij wat minder moet gaan werken, maar dat wil hij zelf niet. Hij wil ook niet dat ik er steeds over begin, want dat geeft hem nog meer druk zegt hij. Dus langzamerhand praat ik er ook niet meer over met hem, maar toch zit ik er wel mee.
Want wanneer hij deze studie niet afrond zit hij met een fikse studieschuld!! En dat vind ik nog het ergste! ook i.v.m. een hypotheek.
Ik heb de afgelopen jaren zelf best hard gespaard om straks ook een leuk huis van te kunnen inrichten. Ik vind het dan ook jammer van hem dat hij niet wat harder werkt en vecht voor zijn studie en ons om het straks ook goed en fijn te kunnen hebben in een koophuis.
Ik ben niet van plan om met hem een huis te gaan kopen terwijl hij zijn studie nog niet heeft afgerond omdat ik dan bang ben dat het hem dan helemaal niet meer gaat lukken.
Dus nu moet ik waarschijnlijk nog langer wachten, en hij komt in tussentijd wel lekker elke dag bij mij over de vloer en ik zorg dat hij het hier ook goed heeft, dus ik verwacht ook wel wat meer actie van hem terug. We zijn beiden 29. Verwacht ik nu teveel of moet ik meer geduld hebben? Wat kan ik doen?
maandag 19 januari 2009 om 14:26
maandag 19 januari 2009 om 14:32
maandag 19 januari 2009 om 14:33
maandag 19 januari 2009 om 14:34
quote:EvyBlissy schreef op 19 januari 2009 @ 14:32:
@ Elninjoo. Het is lang niet altijd mogelijk om met één inkomen een huis te kopen helaas... Tenminste, niet in de regio waar ik woon, zeker niet voor jonge mensen / starters.Samen kopen houdt het risico in dat je je huis kwijt raakt als de relatie afgelopen is. Dus dan maar andere regio en kleiner zodat je je onafhankelijkheid niet verlies en wél iets voor jezelf opbouwt.
@ Elninjoo. Het is lang niet altijd mogelijk om met één inkomen een huis te kopen helaas... Tenminste, niet in de regio waar ik woon, zeker niet voor jonge mensen / starters.Samen kopen houdt het risico in dat je je huis kwijt raakt als de relatie afgelopen is. Dus dan maar andere regio en kleiner zodat je je onafhankelijkheid niet verlies en wél iets voor jezelf opbouwt.
maandag 19 januari 2009 om 14:48
quote:Madie1 schreef op 19 januari 2009 @ 14:17:
Want wanneer hij deze studie niet afrond zit hij met een fikse studieschuld!! En dat vind ik nog het ergste! ook i.v.m. een hypotheek.
Ik heb begrepen dat dat niet, of niet heel zwaar, wordt meegerekend bij de aanvraag voor een hypotheek. Dit omdat je immers die schuld hebt omdat je bent gaan studeren en men verwacht daar een redelijk goede baan voor terug.
Jammer dat hij zich niet zo inzet als jij had gehoopt. Kan je niet gewoon nog een jaartje of twee wachten? Dan is hij vast wel klaar. Of inderdaad voor jezelf kopen? Tja, het is echt heel moeilijk om hier als buitenstaander iets over te zeggen, maar push hem idd niet te veel, kan averechts werken.
Want wanneer hij deze studie niet afrond zit hij met een fikse studieschuld!! En dat vind ik nog het ergste! ook i.v.m. een hypotheek.
Ik heb begrepen dat dat niet, of niet heel zwaar, wordt meegerekend bij de aanvraag voor een hypotheek. Dit omdat je immers die schuld hebt omdat je bent gaan studeren en men verwacht daar een redelijk goede baan voor terug.
Jammer dat hij zich niet zo inzet als jij had gehoopt. Kan je niet gewoon nog een jaartje of twee wachten? Dan is hij vast wel klaar. Of inderdaad voor jezelf kopen? Tja, het is echt heel moeilijk om hier als buitenstaander iets over te zeggen, maar push hem idd niet te veel, kan averechts werken.
maandag 19 januari 2009 om 14:50
O en Madie, ik zie eigenlijk niet in waarom jullie nu zo snel mogelijk een huis moeten kopen. De afspraak is: wanneer hij klaar is met zijn studie. Dat duurt nog 1 tot 1.5 jaar: so be it.. Als hij het echt eindeloos uitstelt, zou ik ook met vraagtekens gaan zetten. Maar een half jaar langer, ja dat kan natuurlijk. Is toch niet zo heeel erg, of wel?
maandag 19 januari 2009 om 14:57
Bedankt voor jullie reacties tot dusver. Ik vind het jammer van het geld om eerst te investeren in een huis voor mezelf, wat betreft sauzen en extra dingen je vaak bij het kopen van het huis wilt veranderen. En daarbij ben ik er ook wel een keer aan toe; huisje, boompje, beestje. Mijn vriend wil dat ook graag, hij heeft me al zelfs ten huwelijk gevraagd. Maar ik zie hier zo geen vorderingen in als hij zich niet wat meer inzet voor zijn studie. In principe had hij nu begin februari kunnen beginnen met zijn afstudeerstage van 5 maanden. Ik had hem vorig jaar oktober al gezegd dat hij toen al moest solliciteren voor een stageadres. Maar nogmaals tevergeefs. Hij heeft vorige week op mijn verzoek 2 sollicitatiebrieven de deur uit gedaan zonder resultaat, en dan laat hij het er al gauw weer bij liggen.
maandag 19 januari 2009 om 15:06
Weet hij dat wanneer hij zich niet inzet voor zijn studie, jij dan eraan twijfelt of hij ook wel met jou wilt samenwonen etc.?
Aan de andere kant: misschien vind hij het wel prima om nog even te wachten met samenwonen. Kan je hem dat niet gewoon vragen? En zeggen: joh, als jij je niet inzet voor je studie, dan heb ik het idee dat je nog niet wilt samenwonen. Klopt dat?
Het kan best zijn dat hij gewoon heel erg tegen die stage opziet en dat dat niks met jou of het samenwonen te maken heeft.
Aan de andere kant: misschien vind hij het wel prima om nog even te wachten met samenwonen. Kan je hem dat niet gewoon vragen? En zeggen: joh, als jij je niet inzet voor je studie, dan heb ik het idee dat je nog niet wilt samenwonen. Klopt dat?
Het kan best zijn dat hij gewoon heel erg tegen die stage opziet en dat dat niks met jou of het samenwonen te maken heeft.
maandag 19 januari 2009 om 15:15
Bedankt El_lebel!
Nee wat hem betreft wil hij nu al wel een huis met mij kopen of samenwonen. Hij weet wel van mij dat ik eraan twijfel of hij met mij wil samenwonen als hij zich niet inzet voor zijn studie. En hij vindt die twijfels nergens voor nodig, dat doet hem dan ook wel zeer als ik dat zeg. Ik denk inderdaad dat hij erg tegen die stage opziet. Maar hoe kan ik hem dan een goed gevoel geven dat hij zijn studie succesvol kan afronden en dat hij er wat meer vaart achter zet. Ik begrijp niet zo goed dat hij er niet wat meer achteraan zit. En oke misschien moet ik dan nog een half jaartje geduld hebben wat jij zegt, maar ik hoop dan dat hij het ook goed afrond.
Nee wat hem betreft wil hij nu al wel een huis met mij kopen of samenwonen. Hij weet wel van mij dat ik eraan twijfel of hij met mij wil samenwonen als hij zich niet inzet voor zijn studie. En hij vindt die twijfels nergens voor nodig, dat doet hem dan ook wel zeer als ik dat zeg. Ik denk inderdaad dat hij erg tegen die stage opziet. Maar hoe kan ik hem dan een goed gevoel geven dat hij zijn studie succesvol kan afronden en dat hij er wat meer vaart achter zet. Ik begrijp niet zo goed dat hij er niet wat meer achteraan zit. En oke misschien moet ik dan nog een half jaartje geduld hebben wat jij zegt, maar ik hoop dan dat hij het ook goed afrond.
maandag 19 januari 2009 om 16:17
Madie1, was die studie afronden zijn idee of jouw idee? Wil hij wel echt in dat vakgebied gaan werken? Wellicht vindt hij het helemaal niet zo leuk en wil hij het daarom niet afronden, want hij wil helemaal niet de volgende 30 jaar in dat vakgebied doorbrengen. Of misschien ziet hij tegen de stage op omdat hij zich schaamt dat hij er langer over heeft gedaan en is hij bang dat iedereen hem daar daarop aan gaat kijken. Ik denk niet dat hij het willen samenwonen linkt aan die stage, dus ik zou niet denken dat omdat hij het ene niet doet het andere in zijn hart ook niet wil. Vraag het hem, en dan niet aanvallend, waarom heb je nu weer niets gedaan, maar vraag hem heel open wat hij wil met zijn toekomst, met banen, een carriere etc. En luister naar zijn antwoorden in plaats van jouw droomplaatje en jouw ideeen wat goed is voor je vriend. Hij weet zelf nog echt wel het beste wat goed voor hem is.
Wordt zijn studieschuld hem overigens kwijtgescholden als hij zijn studie afrondt? Want anders heeft hij toch die schuld, of hij nou stopt met de studie of niet?
Overigens is het jouw keus om te sparen voor een huis en inrichting, maar kun je van een ander niet verwachten dat hij hetzelfde doet of wilt. Dat hij dan meeprofiteert is leuk voor hem, andersom profiteer jij waarschijnlijk ook van leuke kanten/andere aanpak van hem.
Als jij overigens verwacht dat hij zich inzet voor de studie omdat jij het in jouw huis leuk voor hem maakt dan zou ik dat maar eens duidelijk naar je vriend communiceren. Waarschijnlijk vindt hij het erg lief van je, maar wil of kan niet aan de verwachting voldoen. Dit soort onuitgesproken verwachtingen, vooral als het gaat om voor iemand zorgen of het leuk maken zijn enorme frustratiegevers en kunnen echt funest zijn voor je relatie. Ik wil zelf echt absoluut niet zo denken en met mijn partner omgaan. Ik ben lief voor hem omdat ik lief voor hem wil zijn, niet omdat ik er iets voor terug verwacht. Ik zorg voor hem omdat dat bij mij bij een relatie hoort, bij partners zijn en niet omdat hij dan de was opruimt of zo. En zo denkt mijn partner er ook over.
Wordt zijn studieschuld hem overigens kwijtgescholden als hij zijn studie afrondt? Want anders heeft hij toch die schuld, of hij nou stopt met de studie of niet?
Overigens is het jouw keus om te sparen voor een huis en inrichting, maar kun je van een ander niet verwachten dat hij hetzelfde doet of wilt. Dat hij dan meeprofiteert is leuk voor hem, andersom profiteer jij waarschijnlijk ook van leuke kanten/andere aanpak van hem.
Als jij overigens verwacht dat hij zich inzet voor de studie omdat jij het in jouw huis leuk voor hem maakt dan zou ik dat maar eens duidelijk naar je vriend communiceren. Waarschijnlijk vindt hij het erg lief van je, maar wil of kan niet aan de verwachting voldoen. Dit soort onuitgesproken verwachtingen, vooral als het gaat om voor iemand zorgen of het leuk maken zijn enorme frustratiegevers en kunnen echt funest zijn voor je relatie. Ik wil zelf echt absoluut niet zo denken en met mijn partner omgaan. Ik ben lief voor hem omdat ik lief voor hem wil zijn, niet omdat ik er iets voor terug verwacht. Ik zorg voor hem omdat dat bij mij bij een relatie hoort, bij partners zijn en niet omdat hij dan de was opruimt of zo. En zo denkt mijn partner er ook over.
maandag 19 januari 2009 om 17:05
quote:Madie1 schreef op 19 januari 2009 @ 14:17:
Hallo allen,
Ik probeer hem dan ook te stimuleren om een stageadres te zoeken, maar tevergeefs. Hij is in mijn ogen te laks daarin.
Ik heb ook al aangegeven of hij wat minder moet gaan werken, maar dat wil hij zelf niet.
Want wanneer hij deze studie niet afrond zit hij met een fikse studieschuld!! En dat vind ik nog het ergste! ook i.v.m. een hypotheek.
Ik heb de afgelopen jaren zelf best hard gespaard om straks ook een leuk huis van te kunnen inrichten.
Ik vind het dan ook jammer van hem dat hij niet wat harder werkt en vecht voor zijn studie en ons om het straks ook goed en fijn te kunnen hebben in een koophuis.
Ik ben niet van plan om met hem een huis te gaan kopen terwijl hij zijn studie nog niet heeft afgerond omdat ik dan bang ben dat het hem dan helemaal niet meer gaat lukken.
Dus nu moet ik waarschijnlijk nog langer wachten, en hij komt in tussentijd wel lekker elke dag bij mij over de vloer en
Ik zorg dat hij het hier ook goed heeft, dus ik verwacht ook wel wat meer actie van hem terug. We zijn beiden 29.
Verwacht ik nu teveel of moet ik meer geduld hebben? Wat kan ik doen?Ik, ik, ik, ik, ik, ik, ik, ik, ik, ik, ik, ik.................wat je in mijn ogen zou kunnen doen is jezelf/jouw wensen niet belangrijker te vinden dan die van je vriend en je vriend eens als een volwassen vent van 29 gaan beschouwen, die naast zijn (nota bene) 36-urige een HBO-studie volgt waar ie (nota bene) bijna klaar mee is..............ik begrijp écht werkelijk je hele punt niet.......hij zègt met je te willen samenwonen, hij heeft je nota bene al ten huwelijk gevraagd............is het nu werkelijk zo onoverkomelijk als dat samenwonen een half jaartje of een jaartje later gaat gebeuren?.........
Hallo allen,
Ik probeer hem dan ook te stimuleren om een stageadres te zoeken, maar tevergeefs. Hij is in mijn ogen te laks daarin.
Ik heb ook al aangegeven of hij wat minder moet gaan werken, maar dat wil hij zelf niet.
Want wanneer hij deze studie niet afrond zit hij met een fikse studieschuld!! En dat vind ik nog het ergste! ook i.v.m. een hypotheek.
Ik heb de afgelopen jaren zelf best hard gespaard om straks ook een leuk huis van te kunnen inrichten.
Ik vind het dan ook jammer van hem dat hij niet wat harder werkt en vecht voor zijn studie en ons om het straks ook goed en fijn te kunnen hebben in een koophuis.
Ik ben niet van plan om met hem een huis te gaan kopen terwijl hij zijn studie nog niet heeft afgerond omdat ik dan bang ben dat het hem dan helemaal niet meer gaat lukken.
Dus nu moet ik waarschijnlijk nog langer wachten, en hij komt in tussentijd wel lekker elke dag bij mij over de vloer en
Ik zorg dat hij het hier ook goed heeft, dus ik verwacht ook wel wat meer actie van hem terug. We zijn beiden 29.
Verwacht ik nu teveel of moet ik meer geduld hebben? Wat kan ik doen?Ik, ik, ik, ik, ik, ik, ik, ik, ik, ik, ik, ik.................wat je in mijn ogen zou kunnen doen is jezelf/jouw wensen niet belangrijker te vinden dan die van je vriend en je vriend eens als een volwassen vent van 29 gaan beschouwen, die naast zijn (nota bene) 36-urige een HBO-studie volgt waar ie (nota bene) bijna klaar mee is..............ik begrijp écht werkelijk je hele punt niet.......hij zègt met je te willen samenwonen, hij heeft je nota bene al ten huwelijk gevraagd............is het nu werkelijk zo onoverkomelijk als dat samenwonen een half jaartje of een jaartje later gaat gebeuren?.........
