Relaties
alle pijlers
Ik wel, hij niet... En dan?
vrijdag 16 april 2010 om 22:24
Vriend en ik zijn nu twee jaar samen. En best wel gelukkig.
Nu is er alleen iets wat de laatste tijd behoorlijk aan me knaagt: ik wil echt ontzettend graag kinderen, maar vriend heeft onlangs te kennen gegeven dat hij dat eigenlijk helemaal niet ziet zitten. Maar hij wil me niet kwijt. Ik hem ook niet.
Hoewel ik uiteraard eerder al wel van zijn (toen nog) twijfels wist, schrok ik best wel van deze boodschap. Heb steeds de hoop gehad dat ie wel bij zou draaien... ofzo. Andersom heeft hij waarschijnlijk hetzelfde gehoopt.
Wil er verder geen lang, dramatisch verhaal van maken, maar jullie wel graag de volgende vraag stellen:
Zou je een goede, stabiele relatie opgeven als de kinderwens er bij jou duidelijk wel is en bij hem niet...?
(Klein feitje: ik word 30.)
Misschien staat het er een beetje kort door de bocht zo, maar een langer verhaal zou uiteindelijk op hetzelfde neerkomen
Bedankt voor jullie reacties alvast.
Nu is er alleen iets wat de laatste tijd behoorlijk aan me knaagt: ik wil echt ontzettend graag kinderen, maar vriend heeft onlangs te kennen gegeven dat hij dat eigenlijk helemaal niet ziet zitten. Maar hij wil me niet kwijt. Ik hem ook niet.
Hoewel ik uiteraard eerder al wel van zijn (toen nog) twijfels wist, schrok ik best wel van deze boodschap. Heb steeds de hoop gehad dat ie wel bij zou draaien... ofzo. Andersom heeft hij waarschijnlijk hetzelfde gehoopt.
Wil er verder geen lang, dramatisch verhaal van maken, maar jullie wel graag de volgende vraag stellen:
Zou je een goede, stabiele relatie opgeven als de kinderwens er bij jou duidelijk wel is en bij hem niet...?
(Klein feitje: ik word 30.)
Misschien staat het er een beetje kort door de bocht zo, maar een langer verhaal zou uiteindelijk op hetzelfde neerkomen
Bedankt voor jullie reacties alvast.
zaterdag 17 april 2010 om 09:58
quote:[message=5758615,noline]BrightEyes80 schreef op 16
Wil er verder geen lang, dramatisch verhaal van maken, maar jullie wel graag de volgende vraag stellen:
Zou je een goede, stabiele relatie opgeven als de kinderwens er bij jou duidelijk wel is en bij hem niet?
Bedankt voor jullie reacties alvast.
Ja!
Wij hebben samen onze liefdevolle en goede en stabiele relatie van 17 jaar opgegeven, omdat we niet dezelfde wensen en verlangens hadden.... (en tegelijkertijd heel eerlijk naar onze lange relatie hebben gekeken en samen beseften dat die voor 85% prima was, maar de 15% die we beiden misten toch hele essentiele dingen waren....)
En ja, dat was hartverscheurend....
En ja, ik was al 35....
Maar ik had al snel het vertrouwen dat het, op welke manier dan ook, goed zou komen met mezelf.
En nu een jaar later hebben we beiden een nieuwe grote liefde gevonden!!
En wat de toekomst gaat brengen?? Geen idee, nu is nu en garanties krijg je nooit!!
Maar op kort termijn gaan mijn liefde en ik voor onze gezamenlijk grote kinderwens!
Luister naar jezelf en volg je gevoel.
Ik weet dat het een duivels dilemma is!!
Wil er verder geen lang, dramatisch verhaal van maken, maar jullie wel graag de volgende vraag stellen:
Zou je een goede, stabiele relatie opgeven als de kinderwens er bij jou duidelijk wel is en bij hem niet?
Bedankt voor jullie reacties alvast.
Ja!
Wij hebben samen onze liefdevolle en goede en stabiele relatie van 17 jaar opgegeven, omdat we niet dezelfde wensen en verlangens hadden.... (en tegelijkertijd heel eerlijk naar onze lange relatie hebben gekeken en samen beseften dat die voor 85% prima was, maar de 15% die we beiden misten toch hele essentiele dingen waren....)
En ja, dat was hartverscheurend....
En ja, ik was al 35....
Maar ik had al snel het vertrouwen dat het, op welke manier dan ook, goed zou komen met mezelf.
En nu een jaar later hebben we beiden een nieuwe grote liefde gevonden!!
En wat de toekomst gaat brengen?? Geen idee, nu is nu en garanties krijg je nooit!!
Maar op kort termijn gaan mijn liefde en ik voor onze gezamenlijk grote kinderwens!
Luister naar jezelf en volg je gevoel.
Ik weet dat het een duivels dilemma is!!
zaterdag 17 april 2010 om 10:40
zaterdag 17 april 2010 om 10:52
zaterdag 17 april 2010 om 10:59
quote:Quinty schreef op 17 april 2010 @ 10:52:
Op mijn 36e ben ik ook uit een relatie gestapt waarin het ja tegen nee was, qua kinderen. Nog steeds heb ik geen kinderen (nu bijna 40), maar ben nog steeds erg blij dat ik toen voor mijn mijzelf en mijn kinderwens ben gegaan.
Wie was hij om mij die kinderen te 'ontzeggen' op mijn 36e?En wie ben jij om hem een kind op te dringen die hij niet wil???
Op mijn 36e ben ik ook uit een relatie gestapt waarin het ja tegen nee was, qua kinderen. Nog steeds heb ik geen kinderen (nu bijna 40), maar ben nog steeds erg blij dat ik toen voor mijn mijzelf en mijn kinderwens ben gegaan.
Wie was hij om mij die kinderen te 'ontzeggen' op mijn 36e?En wie ben jij om hem een kind op te dringen die hij niet wil???
zaterdag 17 april 2010 om 11:22
quote:Quinty schreef op 17 april 2010 @ 10:52:
Op mijn 36e ben ik ook uit een relatie gestapt waarin het ja tegen nee was, qua kinderen. Nog steeds heb ik geen kinderen (nu bijna 40), maar ben nog steeds erg blij dat ik toen voor mijn mijzelf en mijn kinderwens ben gegaan.
Wie was hij om mij die kinderen te 'ontzeggen' op mijn 36e?
Zo voelt dat voor mij niet.
Kinderen zijn niet voor iedereen een "must" en daar heb ik respect voor.
Echter, als dat in een goede relatie tussen twee partners instaat, kan dat wel een dilemma worden/zijn, ja.
Op mijn 36e ben ik ook uit een relatie gestapt waarin het ja tegen nee was, qua kinderen. Nog steeds heb ik geen kinderen (nu bijna 40), maar ben nog steeds erg blij dat ik toen voor mijn mijzelf en mijn kinderwens ben gegaan.
Wie was hij om mij die kinderen te 'ontzeggen' op mijn 36e?
Zo voelt dat voor mij niet.
Kinderen zijn niet voor iedereen een "must" en daar heb ik respect voor.
Echter, als dat in een goede relatie tussen twee partners instaat, kan dat wel een dilemma worden/zijn, ja.
zaterdag 17 april 2010 om 13:13
Kinderen zijn voor mijn vriend geen must. Zijn kinderwens bestaat niet. Maar hij heeft er ook niets op tegen. Heeft geen hekel aan kinderen. Alleen hoeft het wat hem betreft niet zo.
Voor mij wel... En ik weet van zijn niet-wens en hij van mijn wel-wens. Ik denk dat we er uit gaan komen op den duur. En dat denkt hij ook. Het moment van 'proberen' is hier nog niet aangebroken. Ik ben 26... Dus heel veel haast heb ik (verstandelijk) nog niet. Daarnaast zijn de omgevingsfactoren nog niet ideaal voor het stichten van een gezin (hij woont nog in het westen, ik in het oosten). Hij is net 2 jaar bezig met zijn eenmanszaak... Wat eindelijk begint te gaan lopen.
Als het er tzt op aan komt dat hij het toch niet ziet zitten en ik absoluut wel... Dan hoop ik dat hij mij zou verlaten. Dus het verhaal van Poez... Want zelf de relatie verbreken zou ik, zoals ik er nu in sta, niet kunnen.
Voor mij wel... En ik weet van zijn niet-wens en hij van mijn wel-wens. Ik denk dat we er uit gaan komen op den duur. En dat denkt hij ook. Het moment van 'proberen' is hier nog niet aangebroken. Ik ben 26... Dus heel veel haast heb ik (verstandelijk) nog niet. Daarnaast zijn de omgevingsfactoren nog niet ideaal voor het stichten van een gezin (hij woont nog in het westen, ik in het oosten). Hij is net 2 jaar bezig met zijn eenmanszaak... Wat eindelijk begint te gaan lopen.
Als het er tzt op aan komt dat hij het toch niet ziet zitten en ik absoluut wel... Dan hoop ik dat hij mij zou verlaten. Dus het verhaal van Poez... Want zelf de relatie verbreken zou ik, zoals ik er nu in sta, niet kunnen.
zaterdag 17 april 2010 om 22:42
Tjonge... lijkt me inderdaad heel erg lastig!
Word zelf ook binnenkort 30 (ieieieeie) en hoewel het natuurlijk weinig uitmaakt, toch ga je over dit soort dingen serieuzer nadenken!!
En het lastige is dat een man dit vaak totaal niet heeft, logisch want hij heeft geen biologische klok (jammergenoeg...)
Mijn vriend wordt binnenkort 39 en hij denkt hier nog steeds niet over na, hij zegt dat hij misschien ooit wel kinderen wil maar nu zeker nog niet...
Terwijl hij toch wel de leeftijd heeft zou je zeggen...
Ik heb de wens zelf nog niet heel sterk (een beslissing made for life!) maar weet zeker dat het van mijn kant moet komen wat kinderen betreft...
Maar volgens mij werkt dit bij heel veel mannen zo?!
Weet je zeker dat hij het niet wil of wil hij het nu nog niet?
Word zelf ook binnenkort 30 (ieieieeie) en hoewel het natuurlijk weinig uitmaakt, toch ga je over dit soort dingen serieuzer nadenken!!
En het lastige is dat een man dit vaak totaal niet heeft, logisch want hij heeft geen biologische klok (jammergenoeg...)
Mijn vriend wordt binnenkort 39 en hij denkt hier nog steeds niet over na, hij zegt dat hij misschien ooit wel kinderen wil maar nu zeker nog niet...
Terwijl hij toch wel de leeftijd heeft zou je zeggen...
Ik heb de wens zelf nog niet heel sterk (een beslissing made for life!) maar weet zeker dat het van mijn kant moet komen wat kinderen betreft...
Maar volgens mij werkt dit bij heel veel mannen zo?!
Weet je zeker dat hij het niet wil of wil hij het nu nog niet?
zondag 18 april 2010 om 08:18
zondag 18 april 2010 om 10:59
Ik ben er wel zo'n beetje uit dat dit voor vriend echt is hoe ie er over denkt.
Hij heeft al vaker aangegeven dat ie de verantwoordelijkheid te groot vindt en dat ie daar geen trek in heeft. Heb 'm wel eens gevraagd of dat dan niet voortkomt uit "angst" of onzekerheid, gewoon omdat je als (eventuele) to be-ouder tenslotte niet weet wat er komt, maar daar werd hij boos om.
Hij is geweldig met zijn/mijn neefjes en nichtjes en daaruit durf ik af te leiden dat ie een hele leuke vader zou zijn..!
Maar hij geeft duidelijk aan dat ie kinderen zo op afstand hartstikke leuk vindt, maar dat dat genoeg is voor hem.
Ik zie dat beeld niet zo gauw meer veranderen... Iemand?
Hij heeft al vaker aangegeven dat ie de verantwoordelijkheid te groot vindt en dat ie daar geen trek in heeft. Heb 'm wel eens gevraagd of dat dan niet voortkomt uit "angst" of onzekerheid, gewoon omdat je als (eventuele) to be-ouder tenslotte niet weet wat er komt, maar daar werd hij boos om.
Hij is geweldig met zijn/mijn neefjes en nichtjes en daaruit durf ik af te leiden dat ie een hele leuke vader zou zijn..!
Maar hij geeft duidelijk aan dat ie kinderen zo op afstand hartstikke leuk vindt, maar dat dat genoeg is voor hem.
Ik zie dat beeld niet zo gauw meer veranderen... Iemand?
zondag 18 april 2010 om 16:29
BrightEyes, wat een moeilijke situatie waarin je zit. Het lijkt erop dat je vriend niet zo gauw van mening zal veranderen, maar helemaal zeker weten doe je dat nooit. Kun jij je kinderwens opgeven voor hem? Denk je dat dat niet tussen jullie in zal komen te staan later?
Ik heb in dezelfde situatie gezeten. Vriend wist niet of hij ooit kinderen wilde, ik wilde ze wel. Gevolg: veel praten en veel huilbuien van mijn kant. Mijn vriend heeft nooit definitief nee gezegd, maar aangegeven dat hij er erg over moest nadenken en zeker niet gepusht wilde worden. Ik vond dat erg moeilijk, mijn kinderwens was heel groot en de relatie met mijn vriend heel goed. Ik denk dat ik niet had kunnen kiezen. Gelukkig draaide mijn vriend bij en wil hij nu graag vader worden. We zitten nu zelfs in het medische circuit omdat ik moeilijk zwanger kan worden, en hij hoopt ook iedere ronde weer dat het lukt.
Het ziekenhuistraject is zwaar, maar ik vond de periode dat mijn vriend er nog niet uit was zwaarder. Nu hebben we dezelfde wens en zitten we samen in het proces.
Het is vreselijk om zo'n beslissing te moeten nemen, je relatie of je kinderwens. Het gevoel moeder te willen worden is zo sterk, ik denk dat ik dat voor niemand had willen opgeven. Aan de andere kant weet ik niet of ik mijn relatie had kunnen verbreken, juist ook omdat deze op alle andere vlakken zo fijn en stabiel was (en is). Ik hoop dat jullie eruit komen. Heel veel sterkte!!
Ik heb in dezelfde situatie gezeten. Vriend wist niet of hij ooit kinderen wilde, ik wilde ze wel. Gevolg: veel praten en veel huilbuien van mijn kant. Mijn vriend heeft nooit definitief nee gezegd, maar aangegeven dat hij er erg over moest nadenken en zeker niet gepusht wilde worden. Ik vond dat erg moeilijk, mijn kinderwens was heel groot en de relatie met mijn vriend heel goed. Ik denk dat ik niet had kunnen kiezen. Gelukkig draaide mijn vriend bij en wil hij nu graag vader worden. We zitten nu zelfs in het medische circuit omdat ik moeilijk zwanger kan worden, en hij hoopt ook iedere ronde weer dat het lukt.
Het ziekenhuistraject is zwaar, maar ik vond de periode dat mijn vriend er nog niet uit was zwaarder. Nu hebben we dezelfde wens en zitten we samen in het proces.
Het is vreselijk om zo'n beslissing te moeten nemen, je relatie of je kinderwens. Het gevoel moeder te willen worden is zo sterk, ik denk dat ik dat voor niemand had willen opgeven. Aan de andere kant weet ik niet of ik mijn relatie had kunnen verbreken, juist ook omdat deze op alle andere vlakken zo fijn en stabiel was (en is). Ik hoop dat jullie eruit komen. Heel veel sterkte!!
zondag 18 april 2010 om 16:40
Ja, ik zou mijn relatie ook daar om verbreken. Ik ben nog niet zover dat ik kinderen zou willen en mijn vriend is een stuk ouder. Ook hij denkt nog niet aan kinderen. Hij vind ze wel leuk, maar pas met 3+ omdat 'ze dan wat kunnen'. Of hij wel/geen kinderwens heeft... geen idee eigenlijk, nog niet over gehad omdat het ook nog niet aan de orde is geweest. Al houd ik zoveel van hem, mijn kinderwens zou te belangrijk worden en tussen ons in komen te staan.
zondag 18 april 2010 om 20:59
Ja, dat is wat mij betreft een dealbreaker. In mijn vorige relatie was ik degene met een duidelijke en uitgesproken kinderwens, mijn ex praatte er altijd een beetje omheen en vermeed het onderwerp. Uiteindelijk heeft het niet kunnen uitspreken van wel of geen kinderen samen willen er mede toe geleid dat ik ben opgestapt. Achteraf gezien wilde hij hoogst waarschijnlijk wel degelijk kinderen, maar niet met mij. En daar mag ik alleen maar heel blij om zijn.
De dag nadat ik definitief weg was, heb ik bij mezelf gedacht 'die kinderen zijn nu verder weg dan ooit' en zo voelde het op dat moment ook, tegelijk wist ik dat ik in ieder geval ruimte had gecreëerd voor een man die wel papa wilde worden.
En die man kwam er op een dag. Ik ben zo brutaal geweest om hem binnen de kortste keren te vragen hoe hij tegenover kinderen stond. Hij was even perplex, vond dat niet iets wat je aan je casual date zou vragen en daarom waren wij vanaf dat moment geen casual date meer. We zijn nu drie jaar later, wonen samen, hebben trouwplannen en na deze zomervakantie stoppen we met de pil. Hij heeft zelfs al een paar namen genoemd die hij mooi vindt, hij is er dus zelf ook echt mee bezig en dat is heel fijn. Samen lopen mijmeren, 'hoe zouden wij dat doen', dat heb ik eerder niet meegemaakt. Die kinderen, als alles goed gaat, zijn nu dus dichterbij dan ooit.
Terugkijkend was het moment dat ik uit mijn vorige relatie stapte, een van de beste keuzes van mijn leven. Het is nu zoveel beter en rijker.
De dag nadat ik definitief weg was, heb ik bij mezelf gedacht 'die kinderen zijn nu verder weg dan ooit' en zo voelde het op dat moment ook, tegelijk wist ik dat ik in ieder geval ruimte had gecreëerd voor een man die wel papa wilde worden.
En die man kwam er op een dag. Ik ben zo brutaal geweest om hem binnen de kortste keren te vragen hoe hij tegenover kinderen stond. Hij was even perplex, vond dat niet iets wat je aan je casual date zou vragen en daarom waren wij vanaf dat moment geen casual date meer. We zijn nu drie jaar later, wonen samen, hebben trouwplannen en na deze zomervakantie stoppen we met de pil. Hij heeft zelfs al een paar namen genoemd die hij mooi vindt, hij is er dus zelf ook echt mee bezig en dat is heel fijn. Samen lopen mijmeren, 'hoe zouden wij dat doen', dat heb ik eerder niet meegemaakt. Die kinderen, als alles goed gaat, zijn nu dus dichterbij dan ooit.
Terugkijkend was het moment dat ik uit mijn vorige relatie stapte, een van de beste keuzes van mijn leven. Het is nu zoveel beter en rijker.
zondag 18 april 2010 om 21:04
quote:BrightEyes80 schreef op 16 april 2010 @ 22:24:
Wil er verder geen lang, dramatisch verhaal van maken, maar jullie wel graag de volgende vraag stellen: Zou je een goede, stabiele relatie opgeven als de kinderwens er bij jou duidelijk wel is en bij hem niet...?
Als je ermee kunt leven nooit kinderen te hebben/krijgen, dan niet, maar als je echt echt echt graag kinderen wil, dan wel. Je kunt nu kiezen voor je relatie, maar die relatie kan op een later tijdstip alsnog stuklopen. En dan zit je wel zonder kind.
Ik ken een vrouw die graag een kind wilde. Haar partner wilde pertinent niet. Zij koos ervoor om bij hem te blijven. Nu is de relatie over en zij te oud om zwanger te worden.
Wil er verder geen lang, dramatisch verhaal van maken, maar jullie wel graag de volgende vraag stellen: Zou je een goede, stabiele relatie opgeven als de kinderwens er bij jou duidelijk wel is en bij hem niet...?
Als je ermee kunt leven nooit kinderen te hebben/krijgen, dan niet, maar als je echt echt echt graag kinderen wil, dan wel. Je kunt nu kiezen voor je relatie, maar die relatie kan op een later tijdstip alsnog stuklopen. En dan zit je wel zonder kind.
Ik ken een vrouw die graag een kind wilde. Haar partner wilde pertinent niet. Zij koos ervoor om bij hem te blijven. Nu is de relatie over en zij te oud om zwanger te worden.
maandag 19 april 2010 om 20:20
Gisteren zijn vriend en ik opnieuw over dit alles in gesprek geraakt en na lang praten hebben we besloten om even een break in te lassen.
Op die manier hebben we allebei de tijd en ruimte om voor onszelf te bedenken hoe (en of) verder.
En hoewel het een rotbesluit is, is het voor nu wel even het beste, denken we allebei.
Het onderwerp zit momenteel te hoog en dat maakt dat er te vaak gedoe over is en dat is sowieso niet bevorderlijk voor onze relatie.
Maar jee, wat kun je je beroerd voelen door zo'n "verstandig" besluit
Wilde jullie in ieder geval nog even bedanken voor alle reacties, heel fijn.
Op die manier hebben we allebei de tijd en ruimte om voor onszelf te bedenken hoe (en of) verder.
En hoewel het een rotbesluit is, is het voor nu wel even het beste, denken we allebei.
Het onderwerp zit momenteel te hoog en dat maakt dat er te vaak gedoe over is en dat is sowieso niet bevorderlijk voor onze relatie.
Maar jee, wat kun je je beroerd voelen door zo'n "verstandig" besluit
Wilde jullie in ieder geval nog even bedanken voor alle reacties, heel fijn.
