Relaties
alle pijlers
Ik wil mijn ex terug
donderdag 9 februari 2012 om 10:25
hallo,
Na bijna twee jaar heeft mijn vriend op oudjaarsdag een punt achter onze relatie gezet. We waren voor een paar dagen naar Hamburg, met zijn broer en een aantal vrienden. We waren uit geweest en allebei een beetje dronken. Toen we terug kwamen op het adres waar we overnachtten kregen we ruzie. Ik was erg overstuur en begon te huilen, mijn (toenmalige) vriend zei dat ik moest stoppen omdat iedereen lag te slapen. Hierdoor voelde ik me erg gekwetst. Ik pakte mijn spullen en begon naar het station te lopen. mijn ex rende achter mij aan en smeekte me om terug te komen, maar ik liep door. Hij zei dat hij mee ging en zijn spullen ging pakken, toen hij terug kwam vertelde hij me dat het over was en dat hij al een maand niet meer verliefd was.
Vervolgens is hij toch met mij mee gegaan en heb ik hem zes uur aan één stuk door gesmeekt om niet bij me weg te gaan (verkeerd begin ik weet het).
Die avond heeft hij meteen mijn spullen bij mij afgegooid, we zouden eigenlijk een film kijken en hij zou bij mij blijven slapen (hij wilde niet dat ik alleen was).
Ik probeerde te praten maar dat lukte niet echt, ik kreeg vrij weinig response (hij lag half te slapen). Toen zei ik dat het beter was als we geen film keken, ik stuurde hem naar huis (fout nummer 2 denk ik)
De daarop volgende dagen heb ik redelijk veel contact gezocht, ik haalde hem een paar dagen later over om met mij af te spreken (weer om een film te kijken, hij wilde graag vrienden zijn, stom idee) Deze ontmoeting liep erg uit de hand, ik probeerde hem te zoenen, dat viel niet goed en hij wilde weg gaan. Ik blokkeerde de deur en was erg hysterisch (stom stom stom).
Daarna ben ik een aantal dagen naar mijn zus gegaan, waar ik een klein beetje tot rust kwam. Het weekend daarop ging ik weer naar mijn ex toe, om mijn laatste spullen op te halen. Deze ontmoeting verliep wat beter, we praatten rustig en wat luchtiger. De daarop volgende dagen hadden we regelmatig contact, we belde soms uren en deden spelletjes (via internet), we hadden al een paar dagen ingepland om af te spreken. Tot ik op een gegeven moment zei dat ik het idee had dat hij me aan het lijntje hield, ik zei dat hij na moest denken en duidelijk moest zijn tegen mij over wat hij wilde (alweer stom).
Vervolgens hadden we een aantal dagen geen contact, tot ik hem op een gegeven moment belde. Ik bood mijn excuses aan en zei dat ik wel graag vrienden wilde zijn, dat hij maar de tijd moest nemen om na te denken. Toen kwam alles los, hij vertelde me alles wat hem dwars zat over onze relatie (dit had hij hiervoor nog nooit gedaan, hij was niet eens in staat de kleinste ergernis te uiten).
Hij vertelde me dat hij niet tegen de discussies kon, hij kon er niet tegen dat ik altijd ‘won’ en doorging tot hij “door het stof ging”. Ik heb sterk de behoefte om dingen uit te praten en alles uit te pluizen tot het 100% duidelijk is, hij heeft erg veel moeite met praten. Op het moment dat het net iets te heftig werd klapte hij dicht, dan ging ik hem pushen om te praten. Ik ging vaak veel te lang door, soms begon hij letterlijk te beven van de spanning.
Ik verwachte nooit van hem dat hij door het stof ging, ik verwachte dat hij zijn gevoelens uitte. Ik pakte dit alleen helemaal verkeerd aan.
Hij wist niet of hij een vriendschap nog wel zag zitten. De daarop volgende dagen heb ik een aantal mails gestuurd, hij reageerde hier niet op. Op een gegeven moment sprak ik hem even (via internet). Ik legde uit dat het niet mijn bedoeling was hem af te schrikken met de mails, ik bood mijn excuses aan. Hij zei op zijn beurt dat het niets uit maakte en dat hij de mails zelfs wel lief vond.
We spraken af om samen te gaan schaatsen. Ik zat al weer een stuk beter in mijn vel, ik had een tijdje oxazepam geslikt om wat te kalmeren en had blijkbaar een vitamine D tekort, waardoor ik erg veel last had van een winterdepressie (dit verklaart denk ik ook voor een groot deel de spanning en de vele ruzies in de laatste periode van mijn relatie). Ik kreeg vitamine-D supplementen waardoor ik me vrij snel veel beter voelde. Op mijn werk begon ik weer meer met mijn collega’s te praten, ook zocht ik contact met wat oude vrienden (tijdens mijn relatie waren al deze contacten verwaterd, ik had eigenlijk niemand meer). Ik schreef me in bij een datingsite, daar ontmoete ik iemand en we spraken af. Het was heel gezellig en ik besloot dat ik door moest met mijn leven, dus ik sprak met hem af op de dag dat ik eigenlijk mijn ex zou zien. Een aantal dagen later kreeg ik hier spijt van. Ik besefte dat ik nog lang niet over mijn ex heen was en dat ik het alleen maar probeerde te verdringen. Een aantal dagen later sprak ik met mijn ex af om zijn spullen terug te geven. We besloten wat te gaan drinken en het was heel gezellig.
Ook gaf hij mij chocolade (chocolade die ik altijd at en die hij, toen we nog iets hadden, wel vaker voor mij haalde). Dit vond ik erg verwarrend.
De daarop volgende dagen smste en belde ik hem een paar keer, zijn reactie was steeds erg kortaf. Hij was net begonnen aan zijn stage en had het daar erg druk mee, hij moest elke dag veel reizen en had niet veel tijd over.
Vandaag besloot ik hem op te wachten op het station en hem te vertellen dat ik van hem hou.
Toen hij me zag keek hij een beetje verward, hij lachte een beetje nerveus. Ik vertelde hem dat ik van hem hou en dat ik het graag nog een keer wil proberen. Op een gegeven moment zoende we bijna, hij zei dat hij dat niet kon doen, dat het niet meer kon werken en dat hij me alleen maar meer zou kwetsen. Ik vertelde dat ik dacht dat dat niet zo was en dat hij gewoon moest doen wat hij voelde. We zoende (erg gepassioneerd) tot hij op een gegeven moment (weer) zei dat het echt niet meer kon werken. Ik vroeg hem waarom en hij zei dat er iets stuk gegaan was wat niet meer gemaakt kon worden, dat hij de afgelopen maanden helemaal niet meer met mij durfde te praten. Vervolgens heb ik geprobeerd hem te overtuigen van het feit dat het anders kan en dat hij niet zo veel na moest denken maar gewoon naar zijn hart moest luisteren. Toen ging hij naar huis.
Ik weet niet wat ik moet doen, ik hou zo veel van hem en ik voel gewoon dat hij de ware is. Ik heb een vreselijke periode achter de rug, ik heb het erg druk met school en mijn vader heeft me een aantal maanden geleden op straat gezet. Dit nam erg veel stres met zich mee (woning zoeken, financiële problemen) hier had mijn relatie erg onder te leiden, daar bovenop kwam mijn winter depressie die het nog erger maakte.
Ik weet zeker dat ik aan mijn problemen kan werken en dat mijn relatie weer zou kunnen werken, ik heb alleen een kans nodig om dit te bewijzen…
Ik heb net op msn weer een redelijk goed gesprek met hem gehad. Ik heb echt het gevoel dat hij nog van me houdt, dat hij het diep van binnen wél nog wil, maar dat hij probeert dit te verdringen omdat zijn hoofd iets anders zegt.
Is er nog hoop? en hoe pak ik dit aan?
Na bijna twee jaar heeft mijn vriend op oudjaarsdag een punt achter onze relatie gezet. We waren voor een paar dagen naar Hamburg, met zijn broer en een aantal vrienden. We waren uit geweest en allebei een beetje dronken. Toen we terug kwamen op het adres waar we overnachtten kregen we ruzie. Ik was erg overstuur en begon te huilen, mijn (toenmalige) vriend zei dat ik moest stoppen omdat iedereen lag te slapen. Hierdoor voelde ik me erg gekwetst. Ik pakte mijn spullen en begon naar het station te lopen. mijn ex rende achter mij aan en smeekte me om terug te komen, maar ik liep door. Hij zei dat hij mee ging en zijn spullen ging pakken, toen hij terug kwam vertelde hij me dat het over was en dat hij al een maand niet meer verliefd was.
Vervolgens is hij toch met mij mee gegaan en heb ik hem zes uur aan één stuk door gesmeekt om niet bij me weg te gaan (verkeerd begin ik weet het).
Die avond heeft hij meteen mijn spullen bij mij afgegooid, we zouden eigenlijk een film kijken en hij zou bij mij blijven slapen (hij wilde niet dat ik alleen was).
Ik probeerde te praten maar dat lukte niet echt, ik kreeg vrij weinig response (hij lag half te slapen). Toen zei ik dat het beter was als we geen film keken, ik stuurde hem naar huis (fout nummer 2 denk ik)
De daarop volgende dagen heb ik redelijk veel contact gezocht, ik haalde hem een paar dagen later over om met mij af te spreken (weer om een film te kijken, hij wilde graag vrienden zijn, stom idee) Deze ontmoeting liep erg uit de hand, ik probeerde hem te zoenen, dat viel niet goed en hij wilde weg gaan. Ik blokkeerde de deur en was erg hysterisch (stom stom stom).
Daarna ben ik een aantal dagen naar mijn zus gegaan, waar ik een klein beetje tot rust kwam. Het weekend daarop ging ik weer naar mijn ex toe, om mijn laatste spullen op te halen. Deze ontmoeting verliep wat beter, we praatten rustig en wat luchtiger. De daarop volgende dagen hadden we regelmatig contact, we belde soms uren en deden spelletjes (via internet), we hadden al een paar dagen ingepland om af te spreken. Tot ik op een gegeven moment zei dat ik het idee had dat hij me aan het lijntje hield, ik zei dat hij na moest denken en duidelijk moest zijn tegen mij over wat hij wilde (alweer stom).
Vervolgens hadden we een aantal dagen geen contact, tot ik hem op een gegeven moment belde. Ik bood mijn excuses aan en zei dat ik wel graag vrienden wilde zijn, dat hij maar de tijd moest nemen om na te denken. Toen kwam alles los, hij vertelde me alles wat hem dwars zat over onze relatie (dit had hij hiervoor nog nooit gedaan, hij was niet eens in staat de kleinste ergernis te uiten).
Hij vertelde me dat hij niet tegen de discussies kon, hij kon er niet tegen dat ik altijd ‘won’ en doorging tot hij “door het stof ging”. Ik heb sterk de behoefte om dingen uit te praten en alles uit te pluizen tot het 100% duidelijk is, hij heeft erg veel moeite met praten. Op het moment dat het net iets te heftig werd klapte hij dicht, dan ging ik hem pushen om te praten. Ik ging vaak veel te lang door, soms begon hij letterlijk te beven van de spanning.
Ik verwachte nooit van hem dat hij door het stof ging, ik verwachte dat hij zijn gevoelens uitte. Ik pakte dit alleen helemaal verkeerd aan.
Hij wist niet of hij een vriendschap nog wel zag zitten. De daarop volgende dagen heb ik een aantal mails gestuurd, hij reageerde hier niet op. Op een gegeven moment sprak ik hem even (via internet). Ik legde uit dat het niet mijn bedoeling was hem af te schrikken met de mails, ik bood mijn excuses aan. Hij zei op zijn beurt dat het niets uit maakte en dat hij de mails zelfs wel lief vond.
We spraken af om samen te gaan schaatsen. Ik zat al weer een stuk beter in mijn vel, ik had een tijdje oxazepam geslikt om wat te kalmeren en had blijkbaar een vitamine D tekort, waardoor ik erg veel last had van een winterdepressie (dit verklaart denk ik ook voor een groot deel de spanning en de vele ruzies in de laatste periode van mijn relatie). Ik kreeg vitamine-D supplementen waardoor ik me vrij snel veel beter voelde. Op mijn werk begon ik weer meer met mijn collega’s te praten, ook zocht ik contact met wat oude vrienden (tijdens mijn relatie waren al deze contacten verwaterd, ik had eigenlijk niemand meer). Ik schreef me in bij een datingsite, daar ontmoete ik iemand en we spraken af. Het was heel gezellig en ik besloot dat ik door moest met mijn leven, dus ik sprak met hem af op de dag dat ik eigenlijk mijn ex zou zien. Een aantal dagen later kreeg ik hier spijt van. Ik besefte dat ik nog lang niet over mijn ex heen was en dat ik het alleen maar probeerde te verdringen. Een aantal dagen later sprak ik met mijn ex af om zijn spullen terug te geven. We besloten wat te gaan drinken en het was heel gezellig.
Ook gaf hij mij chocolade (chocolade die ik altijd at en die hij, toen we nog iets hadden, wel vaker voor mij haalde). Dit vond ik erg verwarrend.
De daarop volgende dagen smste en belde ik hem een paar keer, zijn reactie was steeds erg kortaf. Hij was net begonnen aan zijn stage en had het daar erg druk mee, hij moest elke dag veel reizen en had niet veel tijd over.
Vandaag besloot ik hem op te wachten op het station en hem te vertellen dat ik van hem hou.
Toen hij me zag keek hij een beetje verward, hij lachte een beetje nerveus. Ik vertelde hem dat ik van hem hou en dat ik het graag nog een keer wil proberen. Op een gegeven moment zoende we bijna, hij zei dat hij dat niet kon doen, dat het niet meer kon werken en dat hij me alleen maar meer zou kwetsen. Ik vertelde dat ik dacht dat dat niet zo was en dat hij gewoon moest doen wat hij voelde. We zoende (erg gepassioneerd) tot hij op een gegeven moment (weer) zei dat het echt niet meer kon werken. Ik vroeg hem waarom en hij zei dat er iets stuk gegaan was wat niet meer gemaakt kon worden, dat hij de afgelopen maanden helemaal niet meer met mij durfde te praten. Vervolgens heb ik geprobeerd hem te overtuigen van het feit dat het anders kan en dat hij niet zo veel na moest denken maar gewoon naar zijn hart moest luisteren. Toen ging hij naar huis.
Ik weet niet wat ik moet doen, ik hou zo veel van hem en ik voel gewoon dat hij de ware is. Ik heb een vreselijke periode achter de rug, ik heb het erg druk met school en mijn vader heeft me een aantal maanden geleden op straat gezet. Dit nam erg veel stres met zich mee (woning zoeken, financiële problemen) hier had mijn relatie erg onder te leiden, daar bovenop kwam mijn winter depressie die het nog erger maakte.
Ik weet zeker dat ik aan mijn problemen kan werken en dat mijn relatie weer zou kunnen werken, ik heb alleen een kans nodig om dit te bewijzen…
Ik heb net op msn weer een redelijk goed gesprek met hem gehad. Ik heb echt het gevoel dat hij nog van me houdt, dat hij het diep van binnen wél nog wil, maar dat hij probeert dit te verdringen omdat zijn hoofd iets anders zegt.
Is er nog hoop? en hoe pak ik dit aan?
donderdag 9 februari 2012 om 12:19
quote:juudjee schreef op 09 februari 2012 @ 12:15:
Dat weet ik allemaal wel.
Ik hou gewoon zielsveel van hem, maar ik haat het feit dat hij zo zwak is. Ik weet dat ik op het moment heel zwak over kom, maar ik denk dat hij in deze situatie de zwakkere is, als ik iets moois heb wil ik er voor vechten.Hij vond het niet mooi meer.... daarom is het uit. Hij vond het al een tijd niet mooi meer. Nogmaals, het stomste wat je kunt doen is voor hem denken. Hij IS helemaal niet zwak. Hij heeft gewoon voor zichzelf gekozen. Niet elke relatie is het waard om voor te vechten. De enige die dat kan bepalen is hij zelf. Jij niet. Hoe jij je relatie zag is heel anders dan hoe hij het zag. Het klinkt ook helemaal niet als een 'mooie' relatie. Iemand die altijd maar gelijk moet hebben, discussies 'moet' winnen en daarover doorzaagt, verwacht dat iemand de hele tijd zijn gevoelens verwoord terwijl die persoon daar geen behoefte aan heeft etc. etc. Dat is niet 'mooi'. Dat is gewoon niet accepteren hoe iemand is. En die iemand, die wil dat gewoon helemaal niet meer. Die heeft verdient iemand die hem neemt zoals hij is.....
Dat weet ik allemaal wel.
Ik hou gewoon zielsveel van hem, maar ik haat het feit dat hij zo zwak is. Ik weet dat ik op het moment heel zwak over kom, maar ik denk dat hij in deze situatie de zwakkere is, als ik iets moois heb wil ik er voor vechten.Hij vond het niet mooi meer.... daarom is het uit. Hij vond het al een tijd niet mooi meer. Nogmaals, het stomste wat je kunt doen is voor hem denken. Hij IS helemaal niet zwak. Hij heeft gewoon voor zichzelf gekozen. Niet elke relatie is het waard om voor te vechten. De enige die dat kan bepalen is hij zelf. Jij niet. Hoe jij je relatie zag is heel anders dan hoe hij het zag. Het klinkt ook helemaal niet als een 'mooie' relatie. Iemand die altijd maar gelijk moet hebben, discussies 'moet' winnen en daarover doorzaagt, verwacht dat iemand de hele tijd zijn gevoelens verwoord terwijl die persoon daar geen behoefte aan heeft etc. etc. Dat is niet 'mooi'. Dat is gewoon niet accepteren hoe iemand is. En die iemand, die wil dat gewoon helemaal niet meer. Die heeft verdient iemand die hem neemt zoals hij is.....
donderdag 9 februari 2012 om 12:19
Ik heb een collega die vaak chocolade voor me koopt. Die wil écht geen relatie met mij, die vindt het gewoon leuk om wat voor een aardige collega te kopen.
Hij wilde wat aardigs voor je doen, jij smeekt hem te blijven, je blijft sowieso erg smeken, en hij gaat weg. Laat gaan, alsjeblieft laat gaan. Hier word je niet gelukkig van, echt niet.
Hij wilde wat aardigs voor je doen, jij smeekt hem te blijven, je blijft sowieso erg smeken, en hij gaat weg. Laat gaan, alsjeblieft laat gaan. Hier word je niet gelukkig van, echt niet.
Later is nu
donderdag 9 februari 2012 om 12:27
Chocolade:
Als ik een ex zou hebben met een favo merk choco en het is net uit, dan kom ik daar ook niet mee aankakken. Dat zou behoorlijk verwarrend over kunnen komen. Dus nou niet zo gaan zitten zeiken op dat chocovoorbeeld van haar.
Overigens weten we niet of zij echt doorzeurt en zaagt. Dat is wat haar ex heeft gezegd. Hoeft per definitie niet zo te zijn.
@TO, ik kan je beloven dat het gevoel wat je nu hebt weggaat. Maar dat heeft echt tijd nodig. Zoek iemand waar je veel mee kunt praten. Desnoods een therapeut. Je bent nu in een staat van paniek, je krijgt mixed signals van je ex, probeer dat af te sluiten (letterlijk, block block block). Geen contact meer zoeken.
Als ik een ex zou hebben met een favo merk choco en het is net uit, dan kom ik daar ook niet mee aankakken. Dat zou behoorlijk verwarrend over kunnen komen. Dus nou niet zo gaan zitten zeiken op dat chocovoorbeeld van haar.
Overigens weten we niet of zij echt doorzeurt en zaagt. Dat is wat haar ex heeft gezegd. Hoeft per definitie niet zo te zijn.
@TO, ik kan je beloven dat het gevoel wat je nu hebt weggaat. Maar dat heeft echt tijd nodig. Zoek iemand waar je veel mee kunt praten. Desnoods een therapeut. Je bent nu in een staat van paniek, je krijgt mixed signals van je ex, probeer dat af te sluiten (letterlijk, block block block). Geen contact meer zoeken.
donderdag 9 februari 2012 om 12:30
quote:Oriane schreef op 09 februari 2012 @ 12:19:
[...]
Hij vond het niet mooi meer.... daarom is het uit. Hij vond het al een tijd niet mooi meer. Nogmaals, het stomste wat je kunt doen is voor hem denken. Hij IS helemaal niet zwak. Hij heeft gewoon voor zichzelf gekozen. Niet elke relatie is het waard om voor te vechten. De enige die dat kan bepalen is hij zelf. Jij niet. Hoe jij je relatie zag is heel anders dan hoe hij het zag. Het klinkt ook helemaal niet als een 'mooie' relatie. Iemand die altijd maar gelijk moet hebben, discussies 'moet' winnen en daarover doorzaagt, verwacht dat iemand de hele tijd zijn gevoelens verwoord terwijl die persoon daar geen behoefte aan heeft etc. etc. Dat is niet 'mooi'. Dat is gewoon niet accepteren hoe iemand is. En die iemand, die wil dat gewoon helemaal niet meer. Die heeft verdient iemand die hem neemt zoals hij is.....
Hij wilde wel praten, hij wist alleen niet hoe (dat vul ik niet zelf in, dat zei hij zelf, ik weet dat dat ook niet alles zegt) Op een bepaald punt in onze relatie ging het heel goed, het grootste deel van de tijd zelfs. Ik was geduldiger en hij durfde zich meer open te stellen. Toen brak er een periode aan waarin wij beiden veel stress hadden. Het werd moeilijker voor hem om te praten en moeilijker voor mij om hem de ruimte te geven.
Ik weet dat ik wat dat betreft ook veel te pushy was, maar ik weet ook dat dat dat anders kan, het is ten slotte ook een periode heel goed gegaan, we konden over alles praten.
Op een bepaald punt raakte ik gewoon te veel van mezelf kwijt en draaide het alleen nog maar om hem.
De ruzies waren niet 'mooi' nee, maar volgens mij is dat nooit het geval en dat is het punt waarop je aan een relatie moet gaan werken, ik pakte dit verkeerd aan, deed alles wat ik niet moest doen. Terwijl hij deed alsof er geen vuiltje aan de lucht was. Die twee gaan niet samen
[...]
Hij vond het niet mooi meer.... daarom is het uit. Hij vond het al een tijd niet mooi meer. Nogmaals, het stomste wat je kunt doen is voor hem denken. Hij IS helemaal niet zwak. Hij heeft gewoon voor zichzelf gekozen. Niet elke relatie is het waard om voor te vechten. De enige die dat kan bepalen is hij zelf. Jij niet. Hoe jij je relatie zag is heel anders dan hoe hij het zag. Het klinkt ook helemaal niet als een 'mooie' relatie. Iemand die altijd maar gelijk moet hebben, discussies 'moet' winnen en daarover doorzaagt, verwacht dat iemand de hele tijd zijn gevoelens verwoord terwijl die persoon daar geen behoefte aan heeft etc. etc. Dat is niet 'mooi'. Dat is gewoon niet accepteren hoe iemand is. En die iemand, die wil dat gewoon helemaal niet meer. Die heeft verdient iemand die hem neemt zoals hij is.....
Hij wilde wel praten, hij wist alleen niet hoe (dat vul ik niet zelf in, dat zei hij zelf, ik weet dat dat ook niet alles zegt) Op een bepaald punt in onze relatie ging het heel goed, het grootste deel van de tijd zelfs. Ik was geduldiger en hij durfde zich meer open te stellen. Toen brak er een periode aan waarin wij beiden veel stress hadden. Het werd moeilijker voor hem om te praten en moeilijker voor mij om hem de ruimte te geven.
Ik weet dat ik wat dat betreft ook veel te pushy was, maar ik weet ook dat dat dat anders kan, het is ten slotte ook een periode heel goed gegaan, we konden over alles praten.
Op een bepaald punt raakte ik gewoon te veel van mezelf kwijt en draaide het alleen nog maar om hem.
De ruzies waren niet 'mooi' nee, maar volgens mij is dat nooit het geval en dat is het punt waarop je aan een relatie moet gaan werken, ik pakte dit verkeerd aan, deed alles wat ik niet moest doen. Terwijl hij deed alsof er geen vuiltje aan de lucht was. Die twee gaan niet samen
donderdag 9 februari 2012 om 12:36
quote:h_l_g schreef op 09 februari 2012 @ 12:27:
Chocolade:
Als ik een ex zou hebben met een favo merk choco en het is net uit, dan kom ik daar ook niet mee aankakken. Dat zou behoorlijk verwarrend over kunnen komen. Dus nou niet zo gaan zitten zeiken op dat chocovoorbeeld van haar.
Overigens weten we niet of zij echt doorzeurt en zaagt. Dat is wat haar ex heeft gezegd. Hoeft per definitie niet zo te zijn.
@TO, ik kan je beloven dat het gevoel wat je nu hebt weggaat. Maar dat heeft echt tijd nodig. Zoek iemand waar je veel mee kunt praten. Desnoods een therapeut. Je bent nu in een staat van paniek, je krijgt mixed signals van je ex, probeer dat af te sluiten (letterlijk, block block block). Geen contact meer zoeken.
Dankjewel, iedereen doet alsof die tegenstrijdige signalen in mijn hoofd zitten, maar wat dat betreft is hij net zo labiel bezig als ik. Ik weet niet wat zijn motieven zijn en ik weet dat ik die niet voor hem in moet vullen. Feit is, het blijft gewoon verwarrend en ik denk dat het redelijk normaal is dat ik daar iets achter zoek.
Ik praat non-stop:p het probleem is dat ik het allemaal niet los kan laten, omdat ik het mezelf (en hem) kwalijk neem dat we het zover hebben laten komen. Dat het zo ver moest komen voordat ik mijn/onze fouten in zag. Ik blijf maar op een 'wat als' manier denken.. wat als ik in Hamburg zijn excuses geaccepteerd had... wat als..
En dat is het stomste wat ik kan doen, i know
Chocolade:
Als ik een ex zou hebben met een favo merk choco en het is net uit, dan kom ik daar ook niet mee aankakken. Dat zou behoorlijk verwarrend over kunnen komen. Dus nou niet zo gaan zitten zeiken op dat chocovoorbeeld van haar.
Overigens weten we niet of zij echt doorzeurt en zaagt. Dat is wat haar ex heeft gezegd. Hoeft per definitie niet zo te zijn.
@TO, ik kan je beloven dat het gevoel wat je nu hebt weggaat. Maar dat heeft echt tijd nodig. Zoek iemand waar je veel mee kunt praten. Desnoods een therapeut. Je bent nu in een staat van paniek, je krijgt mixed signals van je ex, probeer dat af te sluiten (letterlijk, block block block). Geen contact meer zoeken.
Dankjewel, iedereen doet alsof die tegenstrijdige signalen in mijn hoofd zitten, maar wat dat betreft is hij net zo labiel bezig als ik. Ik weet niet wat zijn motieven zijn en ik weet dat ik die niet voor hem in moet vullen. Feit is, het blijft gewoon verwarrend en ik denk dat het redelijk normaal is dat ik daar iets achter zoek.
Ik praat non-stop:p het probleem is dat ik het allemaal niet los kan laten, omdat ik het mezelf (en hem) kwalijk neem dat we het zover hebben laten komen. Dat het zo ver moest komen voordat ik mijn/onze fouten in zag. Ik blijf maar op een 'wat als' manier denken.. wat als ik in Hamburg zijn excuses geaccepteerd had... wat als..
En dat is het stomste wat ik kan doen, i know
donderdag 9 februari 2012 om 12:54
Nog zoiets, gisteren vertelde hij dat ik veranderd ben (sinds het uit is) dat ik weer meer ben zoals voordat ik iets met hem had (dat vond hij negatief:S wat raar is gezien het feit dat het probleem was dat ik veranderd was)
op een gegeven moment zat ik met hem in gesprek op msn en zei ik: ik ga nog even naar stadje
hij vertelde dat het raar was dat ik het woord 'stadje' gebruikte en dat dat niet voor mij was.
Ook zei hij dat het raar was dat ik zo overdreven liet weten dat ik andere mensen zag.
Toen wij elkaar zagen (toen hij de chocolade gaf) vroegen we hoe het met elkaar ging. Hij zei dat hij alleen maar blowde en startrek keek. Ik zei dat het best goed ging (dat deed het op dat moment ook) en dat ik veel oude contacten weer opgepakt had en ook steeds meer contacten kreeg op school en werk (dit lijkt mij geen overdreven manier van laten weten dat het beter gaat en dat ik weer een beetje sociaal bezig ben)
op een gegeven moment zat ik met hem in gesprek op msn en zei ik: ik ga nog even naar stadje
hij vertelde dat het raar was dat ik het woord 'stadje' gebruikte en dat dat niet voor mij was.
Ook zei hij dat het raar was dat ik zo overdreven liet weten dat ik andere mensen zag.
Toen wij elkaar zagen (toen hij de chocolade gaf) vroegen we hoe het met elkaar ging. Hij zei dat hij alleen maar blowde en startrek keek. Ik zei dat het best goed ging (dat deed het op dat moment ook) en dat ik veel oude contacten weer opgepakt had en ook steeds meer contacten kreeg op school en werk (dit lijkt mij geen overdreven manier van laten weten dat het beter gaat en dat ik weer een beetje sociaal bezig ben)
donderdag 9 februari 2012 om 12:59
Zucht, Juudje, ik ga mee in het advies van Cheerlesscard. Bind hem vast op een stoel en praat net zolang op hem in tot hij weer een relatie met je wilt. Lukt dat niet zou ik overgaan tot lichamelijke marteling.
Ook in je laatste stuk zie ik geen enkele aanleiding dat hij een relatie met je wil. Echt helemaal niks. Ik denk dat jij bepaalde dingen in je hoofdje heel erg groot maakt.
Ook in je laatste stuk zie ik geen enkele aanleiding dat hij een relatie met je wil. Echt helemaal niks. Ik denk dat jij bepaalde dingen in je hoofdje heel erg groot maakt.
donderdag 9 februari 2012 om 13:06
quote:juudjee schreef op 09 februari 2012 @ 12:54:
Nog zoiets, gisteren vertelde hij dat ik veranderd ben (sinds het uit is) dat ik weer meer ben zoals voordat ik iets met hem had (dat vond hij negatief:S wat raar is gezien het feit dat het probleem was dat ik veranderd was)
op een gegeven moment zat ik met hem in gesprek op msn en zei ik: ik ga nog even naar stadje
hij vertelde dat het raar was dat ik het woord 'stadje' gebruikte en dat dat niet voor mij was.
Ook zei hij dat het raar was dat ik zo overdreven liet weten dat ik andere mensen zag.
Toen wij elkaar zagen (toen hij de chocolade gaf) vroegen we hoe het met elkaar ging. Hij zei dat hij alleen maar blowde en startrek keek. Ik zei dat het best goed ging (dat deed het op dat moment ook) en dat ik veel oude contacten weer opgepakt had en ook steeds meer contacten kreeg op school en werk (dit lijkt mij geen overdreven manier van laten weten dat het beter gaat en dat ik weer een beetje sociaal bezig ben)Juudjee, als je wilt mag je me een email sturen, h_l_g@live.nl. Kijk maar of je daar behoefte aan hebt.
Nog zoiets, gisteren vertelde hij dat ik veranderd ben (sinds het uit is) dat ik weer meer ben zoals voordat ik iets met hem had (dat vond hij negatief:S wat raar is gezien het feit dat het probleem was dat ik veranderd was)
op een gegeven moment zat ik met hem in gesprek op msn en zei ik: ik ga nog even naar stadje
hij vertelde dat het raar was dat ik het woord 'stadje' gebruikte en dat dat niet voor mij was.
Ook zei hij dat het raar was dat ik zo overdreven liet weten dat ik andere mensen zag.
Toen wij elkaar zagen (toen hij de chocolade gaf) vroegen we hoe het met elkaar ging. Hij zei dat hij alleen maar blowde en startrek keek. Ik zei dat het best goed ging (dat deed het op dat moment ook) en dat ik veel oude contacten weer opgepakt had en ook steeds meer contacten kreeg op school en werk (dit lijkt mij geen overdreven manier van laten weten dat het beter gaat en dat ik weer een beetje sociaal bezig ben)Juudjee, als je wilt mag je me een email sturen, h_l_g@live.nl. Kijk maar of je daar behoefte aan hebt.
donderdag 9 februari 2012 om 13:07
Ik heb trouwens niet eens het idee dat je echt van hem houd.
Echte liefde is onvoorwaardelijk.
Hij geeft aan gelukkiger te zijn zonder jou. Hield je echt van hem dan zou je hem zijn geluk gunnen met of zonder jou.
Dan had je hem allang losgelaten.
Jij wil hem gewoon hebben...dat heeft niks met houden van te maken maar met claimen.
Echte liefde is onvoorwaardelijk.
Hij geeft aan gelukkiger te zijn zonder jou. Hield je echt van hem dan zou je hem zijn geluk gunnen met of zonder jou.
Dan had je hem allang losgelaten.
Jij wil hem gewoon hebben...dat heeft niks met houden van te maken maar met claimen.
donderdag 9 februari 2012 om 13:11
Pffffffffffffff wat moeizaam allemaal zeg. Als je van jezelf weet dat er wel wat verbeterd kan worden aan je communicatie e.d., ga daar dan aan werken. Je bent een leuke meid, anders was hij nooit voor je gevallen. Ga naar een therapeut, pak je issues aan. En duik dan lekker in een nieuwe relatie, een schone lei, geen nare herinneringen, geen bedreigend gevoel of hij het weer eens op zijn heupen krijgt. Gewoon weer lekker jij zijn. Tijd heelt alle wonden, en tijd laat zich ook niet haasten. Los laten is moeilijk, maar als je het eenmaal hebt geleerd ben je bevrijd. Laat hem los, geen contact, geen sms, msn, bellen, koffie en chocolade. Zet jezelf op de rails, bouw een eigen leven op, dan vindt je ook vast een nieuwe liefde.
donderdag 9 februari 2012 om 13:13
quote:juudjee schreef op 09 februari 2012 @ 12:36:
[...]
Dankjewel, iedereen doet alsof die tegenstrijdige signalen in mijn hoofd zitten, maar wat dat betreft is hij net zo labiel bezig als ik. Ik weet niet wat zijn motieven zijn en ik weet dat ik die niet voor hem in moet vullen. Feit is, het blijft gewoon verwarrend en ik denk dat het redelijk normaal is dat ik daar iets achter zoek.
Ik praat non-stop:p het probleem is dat ik het allemaal niet los kan laten, omdat ik het mezelf (en hem) kwalijk neem dat we het zover hebben laten komen. Dat het zo ver moest komen voordat ik mijn/onze fouten in zag. Ik blijf maar op een 'wat als' manier denken.. wat als ik in Hamburg zijn excuses geaccepteerd had... wat als..
En dat is het stomste wat ik kan doen, i know
Als deze relatie goed was en voorbestemd, dan had jij helemaal niets kunnen doen, waardoor hij ten einde kwam.
Enige wat ik zie dat jij doet wat stom is, is vol blijven houden dat je deze relatie wilt.
Echt... ik heb ook in een onmogelijke relatie gezeten, waarvan we zeiden "we kunnen niet met en niet zonder elkaar" totdat bleek, na een paar maanden geen contact, dat we bést zonder elkaar konden. Tenminste, ik kon uitstekend zonder hem en wilde dat graag zo houden.
Jij raakt op deze manier niet los van je ex. Probeer dat gewoon is. Ga niet in op bewuste of onbewuste gemengde signalen. Bel niet meer, sms niet meer, msn niet meer, geen contact. Heb je ook geen last van de signalen. Houd dit een paar weken maanden, op z'n minst, vol en bekijk de situatie dan nog eens.
Als je zo middenin deze gevoelens zit, is het ook moeilijk om de situatie objectief te bekijken, maar vanaf de buitenkant zien we je trekken aan een dood paard, zogezegd.
[...]
Dankjewel, iedereen doet alsof die tegenstrijdige signalen in mijn hoofd zitten, maar wat dat betreft is hij net zo labiel bezig als ik. Ik weet niet wat zijn motieven zijn en ik weet dat ik die niet voor hem in moet vullen. Feit is, het blijft gewoon verwarrend en ik denk dat het redelijk normaal is dat ik daar iets achter zoek.
Ik praat non-stop:p het probleem is dat ik het allemaal niet los kan laten, omdat ik het mezelf (en hem) kwalijk neem dat we het zover hebben laten komen. Dat het zo ver moest komen voordat ik mijn/onze fouten in zag. Ik blijf maar op een 'wat als' manier denken.. wat als ik in Hamburg zijn excuses geaccepteerd had... wat als..
En dat is het stomste wat ik kan doen, i know
Als deze relatie goed was en voorbestemd, dan had jij helemaal niets kunnen doen, waardoor hij ten einde kwam.
Enige wat ik zie dat jij doet wat stom is, is vol blijven houden dat je deze relatie wilt.
Echt... ik heb ook in een onmogelijke relatie gezeten, waarvan we zeiden "we kunnen niet met en niet zonder elkaar" totdat bleek, na een paar maanden geen contact, dat we bést zonder elkaar konden. Tenminste, ik kon uitstekend zonder hem en wilde dat graag zo houden.
Jij raakt op deze manier niet los van je ex. Probeer dat gewoon is. Ga niet in op bewuste of onbewuste gemengde signalen. Bel niet meer, sms niet meer, msn niet meer, geen contact. Heb je ook geen last van de signalen. Houd dit een paar weken maanden, op z'n minst, vol en bekijk de situatie dan nog eens.
Als je zo middenin deze gevoelens zit, is het ook moeilijk om de situatie objectief te bekijken, maar vanaf de buitenkant zien we je trekken aan een dood paard, zogezegd.
Later is nu
donderdag 9 februari 2012 om 13:18
Weetje Juudjee, mannen van 20 jaar wíllen soms wel een vriendin.
Maar het moet er dan wel een meisje zijn dat niet te veel drama maakt, niet constant gevoelens wil uitpluizen en vooral niet te afhankelijk is. Is namelijk allemaal erg onaantrekkelijk gedrag, voor alle mannen. Een relatie moet namelijk vooral een léúke aanvulling zijn op zijn leven, en eerlijk gezegd: jij bent geen leuke aanvulling geweest de afgelopen maanden.
Ja, je bent nu op je bek gegaan, en dat doet pijn. Ik weet het. Liefdesverdriet doet veel pijn, maar het gaat ook wel weer over meisje! Deze verbroken relatie, daar léér je van!
Adem in, adem uit.
Kap het contact met deze man af.
Ga investeren in jezelf! De volgende man dient zich vanzelf een keer aan.
Maar het moet er dan wel een meisje zijn dat niet te veel drama maakt, niet constant gevoelens wil uitpluizen en vooral niet te afhankelijk is. Is namelijk allemaal erg onaantrekkelijk gedrag, voor alle mannen. Een relatie moet namelijk vooral een léúke aanvulling zijn op zijn leven, en eerlijk gezegd: jij bent geen leuke aanvulling geweest de afgelopen maanden.
Ja, je bent nu op je bek gegaan, en dat doet pijn. Ik weet het. Liefdesverdriet doet veel pijn, maar het gaat ook wel weer over meisje! Deze verbroken relatie, daar léér je van!
Adem in, adem uit.
Kap het contact met deze man af.
Ga investeren in jezelf! De volgende man dient zich vanzelf een keer aan.
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
donderdag 9 februari 2012 om 13:21
Ik ben al bijna 20 jaar met mijn man. Hiervoor had ik ook een partner (erg lang). En ja hoor, ik hou nog steeds heel erg veel van die expartner (al 20 jaar dus). Ik heb ook nog steeds heel veel voor hem over en vind hem nog steeds heel erg lief.
Alleen een relatie met hem? Nooit maar dan ook nooit meer. Want in een een relatie samen falen we gewoon heel erg hard. Dat houden van mijn ex, dat zal echt nooit ophouden. Maar ik wil nooit meer met hem 'samen een stel' zijn.
Het kan best dat hij nog van je houdt. Dat is niet zomaar over. Maar geloof mij, houden van iemand is in de verste verte niet genoeg om een relatie te hebben en te houden...
Alleen een relatie met hem? Nooit maar dan ook nooit meer. Want in een een relatie samen falen we gewoon heel erg hard. Dat houden van mijn ex, dat zal echt nooit ophouden. Maar ik wil nooit meer met hem 'samen een stel' zijn.
Het kan best dat hij nog van je houdt. Dat is niet zomaar over. Maar geloof mij, houden van iemand is in de verste verte niet genoeg om een relatie te hebben en te houden...
donderdag 9 februari 2012 om 15:28
quote:cheerlesscard schreef op 09 februari 2012 @ 13:07:
Ik heb trouwens niet eens het idee dat je echt van hem houd.
Echte liefde is onvoorwaardelijk.
Hij geeft aan gelukkiger te zijn zonder jou. Hield je echt van hem dan zou je hem zijn geluk gunnen met of zonder jou.
Dan had je hem allang losgelaten.
Jij wil hem gewoon hebben...dat heeft niks met houden van te maken maar met claimen.
Dat is onzin, dat je echt van iemand houdt betekent niet dat je hem/haar zomaar los kunt laten.
dat was overigens ook het eerste wat ik dacht. Als ik hem ongelukkig maak dan moet ik het laten. Alleen de signalen zijn zo verwarrend, als ik het los probeer te laten zegt hij weer iets waardoor ik ga twijfelen...
Ik heb trouwens niet eens het idee dat je echt van hem houd.
Echte liefde is onvoorwaardelijk.
Hij geeft aan gelukkiger te zijn zonder jou. Hield je echt van hem dan zou je hem zijn geluk gunnen met of zonder jou.
Dan had je hem allang losgelaten.
Jij wil hem gewoon hebben...dat heeft niks met houden van te maken maar met claimen.
Dat is onzin, dat je echt van iemand houdt betekent niet dat je hem/haar zomaar los kunt laten.
dat was overigens ook het eerste wat ik dacht. Als ik hem ongelukkig maak dan moet ik het laten. Alleen de signalen zijn zo verwarrend, als ik het los probeer te laten zegt hij weer iets waardoor ik ga twijfelen...
donderdag 9 februari 2012 om 15:40
quote:juudjee schreef op 09 februari 2012 @ 15:28:
[...]
Dat is onzin, dat je echt van iemand houdt betekent niet dat je hem/haar zomaar los kunt laten.
dat was overigens ook het eerste wat ik dacht. Als ik hem ongelukkig maak dan moet ik het laten. Alleen de signalen zijn zo verwarrend, als ik het los probeer te laten zegt hij weer iets waardoor ik ga twijfelen...Dan zit er niets anders op dan hem te gaan stalken,voor zijn deur te gaan liggen etc net zolang tot hij eindelijk de politie belt inziet dat hij toch echt echt echt met jou weer een relatie moet beginnen..
Hou jezelf toch niet zo voor de gek..
[...]
Dat is onzin, dat je echt van iemand houdt betekent niet dat je hem/haar zomaar los kunt laten.
dat was overigens ook het eerste wat ik dacht. Als ik hem ongelukkig maak dan moet ik het laten. Alleen de signalen zijn zo verwarrend, als ik het los probeer te laten zegt hij weer iets waardoor ik ga twijfelen...Dan zit er niets anders op dan hem te gaan stalken,voor zijn deur te gaan liggen etc net zolang tot hij eindelijk de politie belt inziet dat hij toch echt echt echt met jou weer een relatie moet beginnen..
Hou jezelf toch niet zo voor de gek..
donderdag 9 februari 2012 om 15:48
quote:juudjee schreef op 09 februari 2012 @ 15:28:
[...]
Dat is onzin, dat je echt van iemand houdt betekent niet dat je hem/haar zomaar los kunt laten.
dat was overigens ook het eerste wat ik dacht. Als ik hem ongelukkig maak dan moet ik het laten. Alleen de signalen zijn zo verwarrend, als ik het los probeer te laten zegt hij weer iets waardoor ik ga twijfelen...Dus.. zoals al eerder gezegd: stop het contact, kun je ook niet meer twijfelen.
[...]
Dat is onzin, dat je echt van iemand houdt betekent niet dat je hem/haar zomaar los kunt laten.
dat was overigens ook het eerste wat ik dacht. Als ik hem ongelukkig maak dan moet ik het laten. Alleen de signalen zijn zo verwarrend, als ik het los probeer te laten zegt hij weer iets waardoor ik ga twijfelen...Dus.. zoals al eerder gezegd: stop het contact, kun je ook niet meer twijfelen.
Later is nu
donderdag 9 februari 2012 om 15:55
quote:dreamer schreef op 09 februari 2012 @ 15:48:
[...]
Dus.. zoals al eerder gezegd: stop het contact, kun je ook niet meer twijfelen.
Ga ik ook doen.
Ik vind het alleen een beetje frustrerend dat iedereen doet alsof ik een of andere stalker ben.
Zijn signalen waren onduidelijk, daarom ben ik gisteren naar hem toegegaan om hem duidelijk te maken dat ik het nog wel wilde proberen, zijn signalen werden er echter niet duidelijker op.
HIJ is MIJ niet waard en niet andersom. Hij zou zich vereerd moeten voelen dat ik zoveel voor hem over heb en dat ik, na alles wat er gebeurt is nog zoveel vertrouwen in hem heb.
Ik was er altijd alleen maar voor de 'lol' zodat hij zich niet alleen hoefde te voelen. Om een beetje gek mee te doen en om zich geliefd te voelen.
Hij was nooit in staat om mij binnen te laten en dat was ZIJN fout.
Ik begrijp dat iedereen de indruk heeft dat het allemaal aan mij ligt, ik leg de nadruk ook wel heel erg op mijn eigen fouten en als ik er zo over nadenk blaas ik deze ook erg op.
Tot nu toe was ik niet in staat om te zien wat HIJ verkeerd deed, want hij kon niets verkeerd doen, ik hield van hem en ik wilde alles voor hem doen, alles voor hem doormaken.
Daar is niets mis mee, het enige probleem is dat hij het al die tijd niet waard was
[...]
Dus.. zoals al eerder gezegd: stop het contact, kun je ook niet meer twijfelen.
Ga ik ook doen.
Ik vind het alleen een beetje frustrerend dat iedereen doet alsof ik een of andere stalker ben.
Zijn signalen waren onduidelijk, daarom ben ik gisteren naar hem toegegaan om hem duidelijk te maken dat ik het nog wel wilde proberen, zijn signalen werden er echter niet duidelijker op.
HIJ is MIJ niet waard en niet andersom. Hij zou zich vereerd moeten voelen dat ik zoveel voor hem over heb en dat ik, na alles wat er gebeurt is nog zoveel vertrouwen in hem heb.
Ik was er altijd alleen maar voor de 'lol' zodat hij zich niet alleen hoefde te voelen. Om een beetje gek mee te doen en om zich geliefd te voelen.
Hij was nooit in staat om mij binnen te laten en dat was ZIJN fout.
Ik begrijp dat iedereen de indruk heeft dat het allemaal aan mij ligt, ik leg de nadruk ook wel heel erg op mijn eigen fouten en als ik er zo over nadenk blaas ik deze ook erg op.
Tot nu toe was ik niet in staat om te zien wat HIJ verkeerd deed, want hij kon niets verkeerd doen, ik hield van hem en ik wilde alles voor hem doen, alles voor hem doormaken.
Daar is niets mis mee, het enige probleem is dat hij het al die tijd niet waard was
donderdag 9 februari 2012 om 15:55
Het woord is gevallen.
Nee, serieus, 19 en nu al zoveel drama?
Ik zou nokken en gewoon verder gaan met je leven. Als het toch de perfecte match voor jou is dan kom je 'm heus nog wel een keer tegen jaren later. Dit klinkt niet gezond.
Oja, als jullie beiden zoveel verkeerd doen dan lijkt het mij duidelijk dat jullie niet bij elkaar passen.
Misschien heb je simpelweg verlatingsangst, of wil je niet alleen zijn en maakt het je niet uit met wie je samen bent?
Ik merk geen zorgeloze gezelligheid op in je hele verhaal, dat soort relatie zou ik dus nooit willen hebben.
Nee, serieus, 19 en nu al zoveel drama?
Ik zou nokken en gewoon verder gaan met je leven. Als het toch de perfecte match voor jou is dan kom je 'm heus nog wel een keer tegen jaren later. Dit klinkt niet gezond.
Oja, als jullie beiden zoveel verkeerd doen dan lijkt het mij duidelijk dat jullie niet bij elkaar passen.
Misschien heb je simpelweg verlatingsangst, of wil je niet alleen zijn en maakt het je niet uit met wie je samen bent?
Ik merk geen zorgeloze gezelligheid op in je hele verhaal, dat soort relatie zou ik dus nooit willen hebben.
donderdag 9 februari 2012 om 16:03
quote:juudjee schreef op 09 februari 2012 @ 15:55:
[...]
Ga ik ook doen.
Ik vind het alleen een beetje frustrerend dat iedereen doet alsof ik een of andere stalker ben.
Zijn signalen waren onduidelijk, daarom ben ik gisteren naar hem toegegaan om hem duidelijk te maken dat ik het nog wel wilde proberen, zijn signalen werden er echter niet duidelijker op.
HIJ is MIJ niet waard en niet andersom. Hij zou zich vereerd moeten voelen dat ik zoveel voor hem over heb en dat ik, na alles wat er gebeurt is nog zoveel vertrouwen in hem heb.
Ik was er altijd alleen maar voor de 'lol' zodat hij zich niet alleen hoefde te voelen. Om een beetje gek mee te doen en om zich geliefd te voelen.
Hij was nooit in staat om mij binnen te laten en dat was ZIJN fout.
Ik begrijp dat iedereen de indruk heeft dat het allemaal aan mij ligt, ik leg de nadruk ook wel heel erg op mijn eigen fouten en als ik er zo over nadenk blaas ik deze ook erg op.
Tot nu toe was ik niet in staat om te zien wat HIJ verkeerd deed, want hij kon niets verkeerd doen, ik hield van hem en ik wilde alles voor hem doen, alles voor hem doormaken.
Daar is niets mis mee, het enige probleem is dat hij het al die tijd niet waard was
Goedzo, kies voor jezelf!
En dat we doen alsof jij een stalker bent, is omdat je jezelf hier zo neerzet.
[...]
Ga ik ook doen.
Ik vind het alleen een beetje frustrerend dat iedereen doet alsof ik een of andere stalker ben.
Zijn signalen waren onduidelijk, daarom ben ik gisteren naar hem toegegaan om hem duidelijk te maken dat ik het nog wel wilde proberen, zijn signalen werden er echter niet duidelijker op.
HIJ is MIJ niet waard en niet andersom. Hij zou zich vereerd moeten voelen dat ik zoveel voor hem over heb en dat ik, na alles wat er gebeurt is nog zoveel vertrouwen in hem heb.
Ik was er altijd alleen maar voor de 'lol' zodat hij zich niet alleen hoefde te voelen. Om een beetje gek mee te doen en om zich geliefd te voelen.
Hij was nooit in staat om mij binnen te laten en dat was ZIJN fout.
Ik begrijp dat iedereen de indruk heeft dat het allemaal aan mij ligt, ik leg de nadruk ook wel heel erg op mijn eigen fouten en als ik er zo over nadenk blaas ik deze ook erg op.
Tot nu toe was ik niet in staat om te zien wat HIJ verkeerd deed, want hij kon niets verkeerd doen, ik hield van hem en ik wilde alles voor hem doen, alles voor hem doormaken.
Daar is niets mis mee, het enige probleem is dat hij het al die tijd niet waard was
Goedzo, kies voor jezelf!
En dat we doen alsof jij een stalker bent, is omdat je jezelf hier zo neerzet.
Later is nu
donderdag 9 februari 2012 om 16:08
quote:dreamer schreef op 09 februari 2012 @ 16:03:
[...]
Goedzo, kies voor jezelf!
En dat we doen alsof jij een stalker bent, is omdat je jezelf hier zo neerzet.Dat weet ik en dat is ook goed denk ik. Anders was ik nu niet in staat geweest om dat anders te zien. Ik heb mijn best gedaan en dat was niet goed genoeg. Hij heeft al die tijd niets gedaan (ook toen we nog een relatie hadden) en ik had al lang geleden in moeten zien dat dát niet goed genoeg was. Ik ben er niet alleen maar om mooie momentjes mee te delen, ik heb ook mijn behoeften.
[...]
Goedzo, kies voor jezelf!
En dat we doen alsof jij een stalker bent, is omdat je jezelf hier zo neerzet.Dat weet ik en dat is ook goed denk ik. Anders was ik nu niet in staat geweest om dat anders te zien. Ik heb mijn best gedaan en dat was niet goed genoeg. Hij heeft al die tijd niets gedaan (ook toen we nog een relatie hadden) en ik had al lang geleden in moeten zien dat dát niet goed genoeg was. Ik ben er niet alleen maar om mooie momentjes mee te delen, ik heb ook mijn behoeften.
donderdag 9 februari 2012 om 16:13
@juudje, je gedrag werkt averechts. Hou er mee op, accepteer dat hij niet meer wil en ga door met je leven.
Zoals ik het lees, is zijn liefde voor jou over omdat er te veel gebeurd is. Door zo opdringerig te zijn en te smeken stoot je helemaal alleen nog maar verder van je af. Werk aan jezelf, wordt zelfstandig en zorg dat je alleen gelukkig bent. Pas als je dat hebt bereikt kun je een gezonde relatie aan. Je hebt nog een lange weg te gaan. Succes
Zoals ik het lees, is zijn liefde voor jou over omdat er te veel gebeurd is. Door zo opdringerig te zijn en te smeken stoot je helemaal alleen nog maar verder van je af. Werk aan jezelf, wordt zelfstandig en zorg dat je alleen gelukkig bent. Pas als je dat hebt bereikt kun je een gezonde relatie aan. Je hebt nog een lange weg te gaan. Succes