Relaties
alle pijlers
In de war...
donderdag 5 december 2019 om 11:44
Hallo,
De feestdagen komen er aan en er is in ons gezin / familie een flinke bom gebarsten en dat is mijn schuld.Denk ik.
Ik ben volwassen en heb een zusje van 2 jaar jonger. Al zo lang ik me kan herinneren bepaald zij hoe het huishouden er uit ziet. Natuurlijk zijn wij nu beiden uit huis en getrouwd, dus heb ik hier veel minder mee te maken en ook veel minder last van. Maar toch, iedere keer weer als wij mijn mijn ouders op bezoek zijn voel ik me ongemakkelijk, niet op mijn plek, minderwaardig, in de war en regelmatig voor geschut gezet. Door mijn zusje. Zij bepaald dan wat we eten, wie waar zit, enz. En mijn ouders zeggen dan "laat maar, er iets van zeggen heeft toch geen zin". En dat bouwde op en op en op..
Tot een paar dagen geleden, ik kon mijn mond echt niet langer houden en vond dat mijn gevoelens ook wel eens gehoord mochten worden. Omdat ik weet dat ze toch over mij heen walst heb ik dit dus in een lange app geschreven. Misschien niet direct persoonlijk, maar zo kon ik wel zeggen wat ik ook wilde zeggen. Ze belde me op, of ik geen profecionele hulp nodig had en of ik niet goed geworden was ofzo. Waarom ik nooit eerder iets heb gezegt, nou dat heb ik zo vaak gedaan, maar dat wordt gewoon van de tafel geveegd. Dat zij zich er allemaal niet zo druk op maakte en dat zij zich ook niet ging aanpassen of veranderen voor een ander. Daar eindigde het gesprek ook.
Omdat ik er NIET doorheen kwam bij haar ben ik op internet gaan zoeken hoe je omgaat met iemand waar je niet tot doordringt en toen kwam ik lijsten met symptomen van narcistisch gedrag tegen. Nou echt... alle puzzel stukjes vallen op de plek. Hoe zij zich gedraagt, hoe ik mij voel. Ze is misschien geen overdreven narcist, of ze is juist een hele slimme. Maar ze heeft duidelijk narcistische trekjes.
Wat dan ook altijd bij die informatie staat aangegeven is dat hier niks aan gedaan kan worden. Zeker niet als de persoon in kwestie het probleem niet ziet. Mijn zusje dus.
Nu is het bijna kerst, die heb ik dus voor iedereen flink verknald, want mijn zusje heeft al aangegeven niet te komen, mijn ouders hebben tot zo ver nog geen contact met mij opgenomen en nu raak ik toch wel weer in de war. Heb ik hier wel goed aan gedaan? Want aan de andere kant valt er zo'n extreme last van mijn schouders nu ik weet dat ik niet echt gek geworden ben en het niet allemaal aan mij ligt. Maar dan toch denk ik weer, wat als ik mijn mond had gehouden om de goede vrede te bewaren... Maar dan had ik mezelf weer aan de kant gezet. Heeft iemand ervaring met een soortgelijke situatie?
Ik ben best in de war. Aan de ene kant opgelucht, maar aan de andere kant bang dat ik het contact met mijn ouders verlies, want mijn zusje weet alles mooi te draaien, dat het aan mij ligt, ook iets wat ze altijd al gedaan heeft.
Alvast dankjewel.
De feestdagen komen er aan en er is in ons gezin / familie een flinke bom gebarsten en dat is mijn schuld.Denk ik.
Ik ben volwassen en heb een zusje van 2 jaar jonger. Al zo lang ik me kan herinneren bepaald zij hoe het huishouden er uit ziet. Natuurlijk zijn wij nu beiden uit huis en getrouwd, dus heb ik hier veel minder mee te maken en ook veel minder last van. Maar toch, iedere keer weer als wij mijn mijn ouders op bezoek zijn voel ik me ongemakkelijk, niet op mijn plek, minderwaardig, in de war en regelmatig voor geschut gezet. Door mijn zusje. Zij bepaald dan wat we eten, wie waar zit, enz. En mijn ouders zeggen dan "laat maar, er iets van zeggen heeft toch geen zin". En dat bouwde op en op en op..
Tot een paar dagen geleden, ik kon mijn mond echt niet langer houden en vond dat mijn gevoelens ook wel eens gehoord mochten worden. Omdat ik weet dat ze toch over mij heen walst heb ik dit dus in een lange app geschreven. Misschien niet direct persoonlijk, maar zo kon ik wel zeggen wat ik ook wilde zeggen. Ze belde me op, of ik geen profecionele hulp nodig had en of ik niet goed geworden was ofzo. Waarom ik nooit eerder iets heb gezegt, nou dat heb ik zo vaak gedaan, maar dat wordt gewoon van de tafel geveegd. Dat zij zich er allemaal niet zo druk op maakte en dat zij zich ook niet ging aanpassen of veranderen voor een ander. Daar eindigde het gesprek ook.
Omdat ik er NIET doorheen kwam bij haar ben ik op internet gaan zoeken hoe je omgaat met iemand waar je niet tot doordringt en toen kwam ik lijsten met symptomen van narcistisch gedrag tegen. Nou echt... alle puzzel stukjes vallen op de plek. Hoe zij zich gedraagt, hoe ik mij voel. Ze is misschien geen overdreven narcist, of ze is juist een hele slimme. Maar ze heeft duidelijk narcistische trekjes.
Wat dan ook altijd bij die informatie staat aangegeven is dat hier niks aan gedaan kan worden. Zeker niet als de persoon in kwestie het probleem niet ziet. Mijn zusje dus.
Nu is het bijna kerst, die heb ik dus voor iedereen flink verknald, want mijn zusje heeft al aangegeven niet te komen, mijn ouders hebben tot zo ver nog geen contact met mij opgenomen en nu raak ik toch wel weer in de war. Heb ik hier wel goed aan gedaan? Want aan de andere kant valt er zo'n extreme last van mijn schouders nu ik weet dat ik niet echt gek geworden ben en het niet allemaal aan mij ligt. Maar dan toch denk ik weer, wat als ik mijn mond had gehouden om de goede vrede te bewaren... Maar dan had ik mezelf weer aan de kant gezet. Heeft iemand ervaring met een soortgelijke situatie?
Ik ben best in de war. Aan de ene kant opgelucht, maar aan de andere kant bang dat ik het contact met mijn ouders verlies, want mijn zusje weet alles mooi te draaien, dat het aan mij ligt, ook iets wat ze altijd al gedaan heeft.
Alvast dankjewel.
donderdag 5 december 2019 om 17:12
Je zegt:
“Als jij je kunt identificeren met de kenmerken van een narcist dan heb je het dikwijls bij het juiste eind. Je stelt geen diagnose maar je krijgt een sterk vermoeden waarop je jouw gedrag kunt aanpassen. ”
En je zegt dat je daar wetenschappelijk bewijs voor hebt
Dat is bullshit en dat weet je zelf ook wel. Dat je niet eens een poging doet om een bron te vermelden zegt genoeg
“Als jij je kunt identificeren met de kenmerken van een narcist dan heb je het dikwijls bij het juiste eind. Je stelt geen diagnose maar je krijgt een sterk vermoeden waarop je jouw gedrag kunt aanpassen. ”
En je zegt dat je daar wetenschappelijk bewijs voor hebt
Dat is bullshit en dat weet je zelf ook wel. Dat je niet eens een poging doet om een bron te vermelden zegt genoeg
donderdag 5 december 2019 om 17:12
ik heb het over jou, jij hebt het over ‘een narcist’Koes_1989 schreef: ↑05-12-2019 17:08Overigens: TO heeft het over narcistisch gedrag en niet over een narcistische persoonlijkheidsstoornis dus de aanval op haar is niet juist is
Ik, daarentegen durf hardop uit te spreken dat zij a) doordat zij direct zegt dat to hulp moet zoeken en b) leugens verspreid over haar bij ouders/mensen tegen elkaar opzetten behoorlijk narcistisch slachtoffergedrag vertoont.
Het zijn interessante mensen maar als je er niet goed mee omgaat zuigen ze je helemaal leeg
donderdag 5 december 2019 om 17:21
Dit is het klassieke voorbeeld van iemand die of wilt rellen of zich dermate aangevallen voelt door de inhoud van een topic dat ze als een klein kind blijft krijsen tot ze haar gelijk krijgt
Echter, daar pas ik voor dus via deze weg wil ik álle forumgenoten een fijne pakjesavond wensen en to, sterkte
Echter, daar pas ik voor dus via deze weg wil ik álle forumgenoten een fijne pakjesavond wensen en to, sterkte
donderdag 5 december 2019 om 19:53
donderdag 5 december 2019 om 21:22
Ik heb de meeste reacties gelezen (maar niet alles, het zijn er erg veel ondertussen) en er moet me toch iets van het hart. Iemand schrijft hoe erg dit is voor je ouders. Natuurlijk is dat ergens ook zo, MAAR ......
Zonder dat ze dit natuurlijk bewust hebben gedaan zijn zij mede schuldig aan het feit dat in jullie familie de relaties nu zijn zoals ze zijn.
Daarmee zeg ik niet dat ze dit echt hadden kunnen voorkomen, maar ooit waren jij en je zus klein, en toen is ergens de kiem gelegd voor dit gedrag. Door haar haar zin te geven en haar gedrag te tolereren hebben zij de ontwikkeling van dit "probleem" waar jij nu last van het gefaciliteerd.
En ook voor hun gedrag is vast weer een reden, een reden dat ze niet kordater waren of het tij hebben kunnen keren.
Ik zeg dit alleen omdat ik vind dat je je niet schuldig moet voelen. OK dit is niet leuk, voor niemand van jullie, maar genoeg is genoeg, en het moment van actie is nooit goed. En als je nooit je mond hebt leren opendoen is niet zo gek dat het niet zo soepel en evenwichtig verloopt als je wel zou willen.
O ja, wat ik zou doen (en dus heb gedaan, want ik herken hier zoveel in). Lekker een buitenlandse reis met Kerst. Lekker niet thuis en lekker rustig met een drankje aan een zwembad ipv met stress een familie happening, sterkte. Ik bedoel dan volgende Kerst want voor nu lijkt het toch geregeld zo.
Zonder dat ze dit natuurlijk bewust hebben gedaan zijn zij mede schuldig aan het feit dat in jullie familie de relaties nu zijn zoals ze zijn.
Daarmee zeg ik niet dat ze dit echt hadden kunnen voorkomen, maar ooit waren jij en je zus klein, en toen is ergens de kiem gelegd voor dit gedrag. Door haar haar zin te geven en haar gedrag te tolereren hebben zij de ontwikkeling van dit "probleem" waar jij nu last van het gefaciliteerd.
En ook voor hun gedrag is vast weer een reden, een reden dat ze niet kordater waren of het tij hebben kunnen keren.
Ik zeg dit alleen omdat ik vind dat je je niet schuldig moet voelen. OK dit is niet leuk, voor niemand van jullie, maar genoeg is genoeg, en het moment van actie is nooit goed. En als je nooit je mond hebt leren opendoen is niet zo gek dat het niet zo soepel en evenwichtig verloopt als je wel zou willen.
O ja, wat ik zou doen (en dus heb gedaan, want ik herken hier zoveel in). Lekker een buitenlandse reis met Kerst. Lekker niet thuis en lekker rustig met een drankje aan een zwembad ipv met stress een familie happening, sterkte. Ik bedoel dan volgende Kerst want voor nu lijkt het toch geregeld zo.
donderdag 5 december 2019 om 21:32
'Tot een paar dagen geleden, ik kon mijn mond echt niet langer houden en vond dat mijn gevoelens ook wel eens gehoord mochten worden. Omdat ik weet dat ze toch over mij heen walst heb ik dit dus in een lange app geschreven. '
Is dat handig net voor de feestdagen?
En via app?
En op een aanvallende manier?
Met diagnose?
Daar heb je de andere 11 maanden van het jaar, en laten we zeggen 16 x 12 maanden van je leven tijd voor gehad, om rustig te gaan zitten en op een positieve manier bespreekbaar te maken wat je dwars zit en wat zou helpen om het beter te krijgen?
Is dat handig net voor de feestdagen?
En via app?
En op een aanvallende manier?
Met diagnose?
Daar heb je de andere 11 maanden van het jaar, en laten we zeggen 16 x 12 maanden van je leven tijd voor gehad, om rustig te gaan zitten en op een positieve manier bespreekbaar te maken wat je dwars zit en wat zou helpen om het beter te krijgen?
donderdag 5 december 2019 om 21:56
je uitspraken zijn wetenschappelijk onderbouwd? En in welk boekje staat dat?Ik zou daar toch even een studie van laten we zeggen 10 jaar op loslaten voordat je zoiets zo stellig kunt zeggen. En dan nog blijft een diagnose van narcisme moeilijk, omdat dit doorgaans niet de mensen zijn die zich graag tegenover een psycholoog mét kennis zetten.
En nee, arrogantie is geen narcisme, en arrogantie is de enige basis die we uit de (gekleurde) berichten van de to kunnen halen.
TO daarentegen is net zo arrogant. Ze geeft haar ouders tijd. Waarvoor? Om tot dezelfde conclusie te komen? Om een keuze te maken tussen twee dochters die ze vast allebei innig liefhebben?
donderdag 5 december 2019 om 22:00
In hoeverre moeten we je wetenschappelijke mening mee laten wegen als jij zelf al een oordeel baseert op een tekst op een forum?Koes_1989 schreef: ↑05-12-2019 17:08Overigens: TO heeft het over narcistisch gedrag en niet over een narcistische persoonlijkheidsstoornis dus de aanval op haar is niet juist
Ik, daarentegen durf ook hardop uit te spreken dat zij a) doordat zij direct zegt dat to hulp moet zoeken en b) leugens verspreid over haar bij ouders/mensen tegen elkaar opzetten behoorlijk narcistisch slachtoffergedrag vertoont.
Het zijn interessante mensen maar als je er niet goed mee omgaat zuigen ze je helemaal leeg
Er zit geen enkele vorm van voorzichtigheid in, dus deskundige of opgeleid kun je niet zijn.
