Relaties
alle pijlers
In dubio
zondag 2 april 2017 om 09:56
Ik lees al langer mee, maar wil graag mn verhaal kwijt hier.
Ik heb een relatie van 4 jaar en is stabiel te noemen. Ik heb mn vriendin leren kennen toen ik in het ziekenhuis lag vanwege chemo's door een tumor in mn rug. Daardoor is later ook een deel van mn been afgezet en heb nu 1,5 jaar een prothese. Sinds 9 maanden woon ik ook bij haar. We hebben het erg gezellig. Er is alleen 1 ding wat mij nogal bezig houdt. Al vanaf het begin van onze relatie hebben we nog geen sex gehad. Dit lukt haar niet, ze zegt pijn te hebben als ik haar daar aanraak en slaat daarbij ook op slot. Ik heb haar ook aangeraden om naar de dokter te gaan, ze stemde hiermee in, maar tot op heden is er nooit een afspraak geweest omdat ze zich niet fijn voelt om erover met de dokter te praten. Ik heb op internet gezocht en ik heb het vermoeden dat ze vaginisme heeft, de symptomen komen nl best overeen met wat zij ervaart. Ik vind het best jammer dat ik niet met haar kan vrijen en dat zet best druk op onze relatie.
Sinds 2 jaar heb ik contact met een vrouw. Die heb ik leren kennen toen ik voor de 2de operatie aan mn been in het ziekenhuis lag. Ze is heel begripvol en snapt me heel goed als ik vertel dat ik sommige dingen niet kan. Iets wat mijn vriendin niet begrijpt. Die andere vrouw heeft zelf ook een aandoening en daarom kan ze zich goed inleven in hoe ik me weleens voel. We kunnen goed praten over vanalles en nog wat dus ook over de sexuele problemen die ik ervaar met mijn vriendin. Ze zegt weleens dat ze niet snapt dat ik bij haar blijf, maar dan zeg ik dat het goed voelt en dat het niet alleen om sex stuk hoeft te gaan. Vorig jaar hebben we een paar maanden geen contact gehad door omstandigheden, maar doordat ik onze gesprekken zo miste heb ik weer contact gezocht met haar. Al snel kwam er een ontmoeting, iets wat in het jaar van actief comtact niet kon vanwege mijn fysieke toestand. Bij deze omtmoeting hebben we ook sex gehad en dat voelde supergoed. Ik was ook heel onzeker omdat de tumor in mn rug wat zenuwen bekneld die de sexuele prikkel moeilijk doorlaat. Sindsdien spreken we vaker af en hebben dan zolang het kan sex. We praten nog steeds iedere dag met elkaar en hebben het er weleens over hoe het zou zijn als wij een relatie zouden hebben. Doordat we beide een beperking hebben snappen we elkaar super goed en het zou echt wel werken tussen ons. We klikken echt op alle gronden.
Mijn vriendin weet sinds kort ook van haar bestaan af, zodat het wat makkelijker is om naar haar toe te gaan, onder de smoes "even een bakkie doen", dit doe ik dat als mn vriendin werken is zodat ze niet alleen hoeft te zitten. Ze wil ook dat ik bij haar ben als zij vrij is en daardoor is het ook lastiger om af te spreken omdat mijn vriendin mij op de bank wil vinden als ze thuis komt. Ik ben heel erg in dubio, mijn vriendin waar ik een stabiele sexloze relatie mee heb, of mijn andere vriendin waar het super mee klikt. Ik durf mijn vriendin ook niet zomaar te verlaten, zou het vreselijk vinden, maar ergens knaagt het wel dat het ook anders kan. Is er iemand die dit ook heeft meegemaakt en zo ja wat deed je?
Ik heb een relatie van 4 jaar en is stabiel te noemen. Ik heb mn vriendin leren kennen toen ik in het ziekenhuis lag vanwege chemo's door een tumor in mn rug. Daardoor is later ook een deel van mn been afgezet en heb nu 1,5 jaar een prothese. Sinds 9 maanden woon ik ook bij haar. We hebben het erg gezellig. Er is alleen 1 ding wat mij nogal bezig houdt. Al vanaf het begin van onze relatie hebben we nog geen sex gehad. Dit lukt haar niet, ze zegt pijn te hebben als ik haar daar aanraak en slaat daarbij ook op slot. Ik heb haar ook aangeraden om naar de dokter te gaan, ze stemde hiermee in, maar tot op heden is er nooit een afspraak geweest omdat ze zich niet fijn voelt om erover met de dokter te praten. Ik heb op internet gezocht en ik heb het vermoeden dat ze vaginisme heeft, de symptomen komen nl best overeen met wat zij ervaart. Ik vind het best jammer dat ik niet met haar kan vrijen en dat zet best druk op onze relatie.
Sinds 2 jaar heb ik contact met een vrouw. Die heb ik leren kennen toen ik voor de 2de operatie aan mn been in het ziekenhuis lag. Ze is heel begripvol en snapt me heel goed als ik vertel dat ik sommige dingen niet kan. Iets wat mijn vriendin niet begrijpt. Die andere vrouw heeft zelf ook een aandoening en daarom kan ze zich goed inleven in hoe ik me weleens voel. We kunnen goed praten over vanalles en nog wat dus ook over de sexuele problemen die ik ervaar met mijn vriendin. Ze zegt weleens dat ze niet snapt dat ik bij haar blijf, maar dan zeg ik dat het goed voelt en dat het niet alleen om sex stuk hoeft te gaan. Vorig jaar hebben we een paar maanden geen contact gehad door omstandigheden, maar doordat ik onze gesprekken zo miste heb ik weer contact gezocht met haar. Al snel kwam er een ontmoeting, iets wat in het jaar van actief comtact niet kon vanwege mijn fysieke toestand. Bij deze omtmoeting hebben we ook sex gehad en dat voelde supergoed. Ik was ook heel onzeker omdat de tumor in mn rug wat zenuwen bekneld die de sexuele prikkel moeilijk doorlaat. Sindsdien spreken we vaker af en hebben dan zolang het kan sex. We praten nog steeds iedere dag met elkaar en hebben het er weleens over hoe het zou zijn als wij een relatie zouden hebben. Doordat we beide een beperking hebben snappen we elkaar super goed en het zou echt wel werken tussen ons. We klikken echt op alle gronden.
Mijn vriendin weet sinds kort ook van haar bestaan af, zodat het wat makkelijker is om naar haar toe te gaan, onder de smoes "even een bakkie doen", dit doe ik dat als mn vriendin werken is zodat ze niet alleen hoeft te zitten. Ze wil ook dat ik bij haar ben als zij vrij is en daardoor is het ook lastiger om af te spreken omdat mijn vriendin mij op de bank wil vinden als ze thuis komt. Ik ben heel erg in dubio, mijn vriendin waar ik een stabiele sexloze relatie mee heb, of mijn andere vriendin waar het super mee klikt. Ik durf mijn vriendin ook niet zomaar te verlaten, zou het vreselijk vinden, maar ergens knaagt het wel dat het ook anders kan. Is er iemand die dit ook heeft meegemaakt en zo ja wat deed je?
zondag 2 april 2017 om 10:04
Wat een lang verhaal om recht proberen te lullen wat krom is. Alle toestanden rondom je ziek zijn hebben hier mijn insziens niets mee te maken. Je hebt een relatie (van 4jaar!) waarin je geen seks hebt. Je vriendin wil niets doen om het seksuele probleem op te lossen. Nu zoek je het buiten de deur en lieg je tegen je vriendin. Waarom in godsnaam blijf je nog bij je vriendin? Jullie hebben geen seks en zij wil niet op zoek naar een oplossing en je bedriegt haar. Hebben ze ook je ballen weggehaald in het ziekenhuis?
Grow up, verbreek je relatie, je vriendin verdient beter en jij wil duidelijk geen seksloze relatie.
Grow up, verbreek je relatie, je vriendin verdient beter en jij wil duidelijk geen seksloze relatie.
zondag 2 april 2017 om 10:07
quote:madamecannibale schreef op 02 april 2017 @ 10:04:
Wat een lang verhaal om recht proberen te lullen wat krom is. Alle toestanden rondom je ziek zijn hebben hier mijn insziens niets mee te maken. Je hebt een relatie (van 4jaar!) waarin je geen seks hebt. Je vriendin wil niets doen om het seksuele probleem op te lossen. Nu zoek je het buiten de deur en lieg je tegen je vriendin. Waarom in godsnaam blijf je nog bij je vriendin? Jullie hebben geen seks en zij wil niet op zoek naar een oplossing en je bedriegt haar. Hebben ze ook je ballen weggehaald in het ziekenhuis?
Grow up, verbreek je relatie, je vriendin verdient beter en jij wil duidelijk geen seksloze relatie.Dit dus!
Wat een lang verhaal om recht proberen te lullen wat krom is. Alle toestanden rondom je ziek zijn hebben hier mijn insziens niets mee te maken. Je hebt een relatie (van 4jaar!) waarin je geen seks hebt. Je vriendin wil niets doen om het seksuele probleem op te lossen. Nu zoek je het buiten de deur en lieg je tegen je vriendin. Waarom in godsnaam blijf je nog bij je vriendin? Jullie hebben geen seks en zij wil niet op zoek naar een oplossing en je bedriegt haar. Hebben ze ook je ballen weggehaald in het ziekenhuis?
Grow up, verbreek je relatie, je vriendin verdient beter en jij wil duidelijk geen seksloze relatie.Dit dus!
Do good. And good will come to you.
zondag 2 april 2017 om 10:10
Het gross van je verhaal is rechtvaardiging naar jezelf toe waarom je vreemd gaat. Of je nou een been bent verloren, je erectieprovlemen hebt, of welke achtergrond je dan ook hebt.
je blijft een lul die zijn vriendin bedondert.
Je mist iets binnen je relatie en je zoekt het buiten je relatie op, ipv open te zijn naar je vriendin.
je blijft een lul die zijn vriendin bedondert.
Je mist iets binnen je relatie en je zoekt het buiten je relatie op, ipv open te zijn naar je vriendin.
You're a diamond dear, they can't break you
zondag 2 april 2017 om 12:40
quote:badmeester schreef op 02 april 2017 @ 10:01:
1 jij versiert wel wat af in t ziekenhuis he?
2 je gaat vreemd
3 maakt het uit
Idioot
Precies dit! Je houdt je vriendin aan het lijntje!!!!!! Dat is erg egoïstisch van jou en je bent blijkbaar helemaal niet te vertrouwen!
Je gooit alles wat zo persoonlijk is, gewoon bij iemand anders. Je verraad je vriendin om over jullie problemen en over haar zo te praten met anderen.
Bah, vertel het je vriendin, dan maakt zij het wel uit voor je, omdat jij dat niet durft!!
1 jij versiert wel wat af in t ziekenhuis he?
2 je gaat vreemd
3 maakt het uit
Idioot
Precies dit! Je houdt je vriendin aan het lijntje!!!!!! Dat is erg egoïstisch van jou en je bent blijkbaar helemaal niet te vertrouwen!
Je gooit alles wat zo persoonlijk is, gewoon bij iemand anders. Je verraad je vriendin om over jullie problemen en over haar zo te praten met anderen.
Bah, vertel het je vriendin, dan maakt zij het wel uit voor je, omdat jij dat niet durft!!
zondag 2 april 2017 om 16:51
Je vermoedt dat je vriendin vaginisme heeft, maar in plaats van haar veel liefde, geduld en hulp te bieden op seksueel gebied, zoek je het ergens anders. Niet alleen nu zeer respectloos tegenover je vriendin, maar denk ook eens aan wat voor gevolgen het voor haar kan hebben als zij dit te weten komt. Vaginisme wordt namelijk vaak veroorzaakt door een onderliggend psychologisch probleem/trauma. Liefde en geduld is alles wat zij nodig heeft, en jij zoekt het ergens anders omdat je anders zelf niet aan je trekken komt. Terwijl ik zeker weet dat zij het fysieke contact ook vast mist, ze kan er alleen niet naar op zoek gaan omdat het pijn en angst met zich meebrengt.
Op z'n zachtst gezegd ben je dus een enorme eikel en je had er voor haar moeten zijn.
Nu is het enige wat je nog kan doen het haar eerlijk vertellen en uit elkaar gaan, want dit heeft zo geen toekomst. Als je om haar geeft, zoals je zelf beweert (maar waar ik me eigenlijk niks bij voor kan stellen), dan probeer je dit zo netjes mogelijk te beëindigen.
Maar vooral: zo snel mogelijk.
Op z'n zachtst gezegd ben je dus een enorme eikel en je had er voor haar moeten zijn.
Nu is het enige wat je nog kan doen het haar eerlijk vertellen en uit elkaar gaan, want dit heeft zo geen toekomst. Als je om haar geeft, zoals je zelf beweert (maar waar ik me eigenlijk niks bij voor kan stellen), dan probeer je dit zo netjes mogelijk te beëindigen.
Maar vooral: zo snel mogelijk.
zondag 2 april 2017 om 20:22
Ik vind dat je eerlijk moet zijn tégen je vriendin.
Wat je nu doet is gewoon vreemdgaan.
Ik geloof dat jij en je vriendin zich bij het seksloze neer hebben gelegd anders hadden jullie wel wat geprobeerd en dan had je mee kunnen gaan naar de dokter.
Misschien vind ze het niet erg als je vreemd gaat maar wel als ze het niet weet
Zij hoort hier een keuze in te krijgen
Wat je nu doet is gewoon vreemdgaan.
Ik geloof dat jij en je vriendin zich bij het seksloze neer hebben gelegd anders hadden jullie wel wat geprobeerd en dan had je mee kunnen gaan naar de dokter.
Misschien vind ze het niet erg als je vreemd gaat maar wel als ze het niet weet
Zij hoort hier een keuze in te krijgen
zondag 2 april 2017 om 20:40
quote:yara2125 schreef op 02 april 2017 @ 16:51:
Je vermoedt dat je vriendin vaginisme heeft, maar in plaats van haar veel liefde, geduld en hulp te bieden op seksueel gebied, zoek je het ergens anders. Niet alleen nu zeer respectloos tegenover je vriendin, maar denk ook eens aan wat voor gevolgen het voor haar kan hebben als zij dit te weten komt. Vaginisme wordt namelijk vaak veroorzaakt door een onderliggend psychologisch probleem/trauma. Liefde en geduld is alles wat zij nodig heeft, en jij zoekt het ergens anders omdat je anders zelf niet aan je trekken komt. Terwijl ik zeker weet dat zij het fysieke contact ook vast mist, ze kan er alleen niet naar op zoek gaan omdat het pijn en angst met zich meebrengt.
Op z'n zachtst gezegd ben je dus een enorme eikel en je had er voor haar moeten zijn.
Nu is het enige wat je nog kan doen het haar eerlijk vertellen en uit elkaar gaan, want dit heeft zo geen toekomst. Als je om haar geeft, zoals je zelf beweert (maar waar ik me eigenlijk niks bij voor kan stellen), dan probeer je dit zo netjes mogelijk te beëindigen.
Maar vooral: zo snel mogelijk.
Leuk hoor, liefde en geduld. Maar als ze na 4 jaar (!) geen sex nog niet naar de dokter wil want 'het voelt niet fijn om er met de dokter over te praten' dan zet ze toch echt haar relatie op scherp.
Wie houdt zoiets vol, een sexloze relatie, jaar na jaar, met iemand die niet eens aan dat probleem wil werken.
Blijft dat TO natuurlijk zich gedraagt als een lapzwans door vreemd te gaan.
Dude, je weet nu dat een relatie zonder (uitzicht op) sex voor jou niet werkt.
Kap er dan ook mee of regel met haar dat je sex buiten de relatie kan zoeken.
Je vermoedt dat je vriendin vaginisme heeft, maar in plaats van haar veel liefde, geduld en hulp te bieden op seksueel gebied, zoek je het ergens anders. Niet alleen nu zeer respectloos tegenover je vriendin, maar denk ook eens aan wat voor gevolgen het voor haar kan hebben als zij dit te weten komt. Vaginisme wordt namelijk vaak veroorzaakt door een onderliggend psychologisch probleem/trauma. Liefde en geduld is alles wat zij nodig heeft, en jij zoekt het ergens anders omdat je anders zelf niet aan je trekken komt. Terwijl ik zeker weet dat zij het fysieke contact ook vast mist, ze kan er alleen niet naar op zoek gaan omdat het pijn en angst met zich meebrengt.
Op z'n zachtst gezegd ben je dus een enorme eikel en je had er voor haar moeten zijn.
Nu is het enige wat je nog kan doen het haar eerlijk vertellen en uit elkaar gaan, want dit heeft zo geen toekomst. Als je om haar geeft, zoals je zelf beweert (maar waar ik me eigenlijk niks bij voor kan stellen), dan probeer je dit zo netjes mogelijk te beëindigen.
Maar vooral: zo snel mogelijk.
Leuk hoor, liefde en geduld. Maar als ze na 4 jaar (!) geen sex nog niet naar de dokter wil want 'het voelt niet fijn om er met de dokter over te praten' dan zet ze toch echt haar relatie op scherp.
Wie houdt zoiets vol, een sexloze relatie, jaar na jaar, met iemand die niet eens aan dat probleem wil werken.
Blijft dat TO natuurlijk zich gedraagt als een lapzwans door vreemd te gaan.
Dude, je weet nu dat een relatie zonder (uitzicht op) sex voor jou niet werkt.
Kap er dan ook mee of regel met haar dat je sex buiten de relatie kan zoeken.
zondag 2 april 2017 om 21:01