Relaties
alle pijlers
In shock...
dinsdag 26 oktober 2010 om 05:06
Pppfff hoe ga ik dit kort houden?!
Ik heb een relatie van 13 jaar achter de rug. Wij hadden een grote kinderwens. Mijn lichaam werkte niet mee en we zijn in de medische molen van hormonen, IUI en ga zo maar verder terecht gekomen. Na 3 jaar waren wij zwanger... dit eindigde in een miskraam. Ik zat er door heen kon niet meer. In plaats van dat mijn vent er voor mij kon zijn vluchten hij in de armen van een ander... hij ging vreemd. Hier kwam ik achter, wilde knokken, wilde 13 jaar niet zomaar weggooien. HIj besliste anders en zette een punt achter ons. Dit is een kleine 7 maanden geleden gebeurd.
Hij is vrij snel na onze breuk naar haar gegaan met wie hij ook vreemd is gegaan. Hij sprak niet serieus over deze relatie t.o.v. mij maar ook familie en vrienden... in de trant we zien wel!!
In die periode zocht hij nog vaak contact met mij, kon mij niet loslaten. Ook hebben wij tot enkele weken geleden nog diverse keren het bed gedeeld (maar dat is weer een ander verhaal).
Praktisch is nog steeds niet alles afgehandeld.
Gisteren een telefoontje of ik langs kon komen... ZE ZIJN ZWANGER!!! Geraakt zoals ik nog nooit geraakt ben. Mijn wens is zo groot zo sterk... dit is zo oneerlijk. Hij zegt dat het een bewuste keuze is. Kleine rekensom, gemaakt na ongeveer 3/4 mnd samen zijn. Ze wonen niet samen, en weten ook niet of ze dat nu wel gaan doen. Bewust misschien doet dit nog wel meer pijn als dat wanneer dat het niet in de planning had gezeten... BEWUST dat betekend dat je er over nagedacht hebt. Hier is toch niet over nagedacht?! Toeval of niet uitgeteld in dezelfde periode dat wij dat ook waren...
Ik ben in shock en weet niet hoe ik hier mee om moet gaan....
Ik heb een relatie van 13 jaar achter de rug. Wij hadden een grote kinderwens. Mijn lichaam werkte niet mee en we zijn in de medische molen van hormonen, IUI en ga zo maar verder terecht gekomen. Na 3 jaar waren wij zwanger... dit eindigde in een miskraam. Ik zat er door heen kon niet meer. In plaats van dat mijn vent er voor mij kon zijn vluchten hij in de armen van een ander... hij ging vreemd. Hier kwam ik achter, wilde knokken, wilde 13 jaar niet zomaar weggooien. HIj besliste anders en zette een punt achter ons. Dit is een kleine 7 maanden geleden gebeurd.
Hij is vrij snel na onze breuk naar haar gegaan met wie hij ook vreemd is gegaan. Hij sprak niet serieus over deze relatie t.o.v. mij maar ook familie en vrienden... in de trant we zien wel!!
In die periode zocht hij nog vaak contact met mij, kon mij niet loslaten. Ook hebben wij tot enkele weken geleden nog diverse keren het bed gedeeld (maar dat is weer een ander verhaal).
Praktisch is nog steeds niet alles afgehandeld.
Gisteren een telefoontje of ik langs kon komen... ZE ZIJN ZWANGER!!! Geraakt zoals ik nog nooit geraakt ben. Mijn wens is zo groot zo sterk... dit is zo oneerlijk. Hij zegt dat het een bewuste keuze is. Kleine rekensom, gemaakt na ongeveer 3/4 mnd samen zijn. Ze wonen niet samen, en weten ook niet of ze dat nu wel gaan doen. Bewust misschien doet dit nog wel meer pijn als dat wanneer dat het niet in de planning had gezeten... BEWUST dat betekend dat je er over nagedacht hebt. Hier is toch niet over nagedacht?! Toeval of niet uitgeteld in dezelfde periode dat wij dat ook waren...
Ik ben in shock en weet niet hoe ik hier mee om moet gaan....
dinsdag 26 oktober 2010 om 05:23
´Gisteren een telefoontje of ik langs kon komen... ZE ZIJN ZWANGER!!!´
Wat vreemd om jou daarbij te betrekken, nota bene door speciaal te bellen of je langskomt. Ik vind het vreemd van hem, vreemd van haar, de reden vind ik vreemd gezien jullie verhoudingen en al helemaal omdat het juist voor jou extra pijnlijk is - en dat weten ze allebei.
Vind je het vreemd dat ik hier zo over denk?
Wat vreemd om jou daarbij te betrekken, nota bene door speciaal te bellen of je langskomt. Ik vind het vreemd van hem, vreemd van haar, de reden vind ik vreemd gezien jullie verhoudingen en al helemaal omdat het juist voor jou extra pijnlijk is - en dat weten ze allebei.
Vind je het vreemd dat ik hier zo over denk?
dinsdag 26 oktober 2010 om 06:09
IUI en alle andere behandelingen zijn zwaar. De hele periode daarvoor om tot die beslissing te komen is al zwaar. Het niet zwanger kunnen worden is zwaar. Ik kan me wel voorstellen dat je eigenwaarde even zoek is en dingen doet die je beter niet kunt doen als je vriend na zo´n zware tijd ook nog eens vreemd gaat.
En dat zij nu in no time zwanger is, nog zo kort ´bij elkaar´ onder het mom van we zien wel....jeetje wat krijg je een hoop op je bordje. In jouw geval zou ik vanaf nu afstand houden, heel veel afstand. Ik zou hier niet verder mee geconfronteerd willen worden.
Heel veel sterkte met alles. Praat met een goeie vriendin hierover om alles te kunnen verwerken. Zoek desnoods hulp.
Dit is zoveel in zo´n korte tijd.
En dat zij nu in no time zwanger is, nog zo kort ´bij elkaar´ onder het mom van we zien wel....jeetje wat krijg je een hoop op je bordje. In jouw geval zou ik vanaf nu afstand houden, heel veel afstand. Ik zou hier niet verder mee geconfronteerd willen worden.
Heel veel sterkte met alles. Praat met een goeie vriendin hierover om alles te kunnen verwerken. Zoek desnoods hulp.
Dit is zoveel in zo´n korte tijd.
dinsdag 26 oktober 2010 om 06:28
ZE zijn zwanger? Zij is zwanger neem ik aan, hij toch niet?
Maar even serieus, wat afschuwelijk voor jou zeg! Vaag ook dat ze dit jou laten weten, waarom is dat? Tjee ik vind het moeilijk om hier advies over te geven. Kan me voorstellen dat je niet weet hoe je hiermee om moet gaan. Probeer even wat afstand van hem te nemen, zou ik zeggen, hoe moeilijk het ook is.... Jullie zitten nog erg aan elkaar vast. Misschien wilde hij het je wel laten weten juist omdat hij weet dat het pijnlijk is, omdat hij niet wilde dat je er veel later alsnog achterkomt?
Maar even serieus, wat afschuwelijk voor jou zeg! Vaag ook dat ze dit jou laten weten, waarom is dat? Tjee ik vind het moeilijk om hier advies over te geven. Kan me voorstellen dat je niet weet hoe je hiermee om moet gaan. Probeer even wat afstand van hem te nemen, zou ik zeggen, hoe moeilijk het ook is.... Jullie zitten nog erg aan elkaar vast. Misschien wilde hij het je wel laten weten juist omdat hij weet dat het pijnlijk is, omdat hij niet wilde dat je er veel later alsnog achterkomt?
dinsdag 26 oktober 2010 om 07:15
De kinderwens van je vriend is net zo onmenselijk bewust als die van jou. Als je zo lang als jullie in hyperfocus naar een doel toewerkt is het heel moeilijk om niet 'op te gaan' in je doel. Ik geloof dus absoluut dat hij heel erg goed heeft nagedacht over de stap an sich. Maar ik denk dat hij dat in al zijn verdriet, wanhoop en gekreukeld mannelijk ego verwart met het idee dat hij zou hebben nagedacht over deze baby, met deze dame, in deze situatie.
Daar koop jij nu natuurlijk niks voor. Voor jou is het leven gewoon tijdelijk hels. Misschien helpt het je later wat te relativeren. Sta jezelf toe om te zien dat de afgelopen jaren bij je ex ook niet in zijn koude kleren zijn gaan zitten. Niet omdat dat zijn handelen goedpraat, maar omdat het de boel een klein beetje begrijpelijker maakt.
Qua fatsoensnormen is wat hij doet natuurlijk abject. Maar fatsoen is alleen ons gepolijste bovenlaagje. Als er onder dat laagje in de kern wordt gekrast dan nemen veel instinctievere processen het roer over. En in een situatie met vruchtbaarheidsproblematiek worden bij mannen nou eenmaal andere gevoelige snaren geraakt dan bij vrouwen.
Ik hoop dat je snel weer kan voelen dat er na al deze ellende voor jou ook weer ruimte komt om gelukkig te zijn. Heel veel sterkte.
Daar koop jij nu natuurlijk niks voor. Voor jou is het leven gewoon tijdelijk hels. Misschien helpt het je later wat te relativeren. Sta jezelf toe om te zien dat de afgelopen jaren bij je ex ook niet in zijn koude kleren zijn gaan zitten. Niet omdat dat zijn handelen goedpraat, maar omdat het de boel een klein beetje begrijpelijker maakt.
Qua fatsoensnormen is wat hij doet natuurlijk abject. Maar fatsoen is alleen ons gepolijste bovenlaagje. Als er onder dat laagje in de kern wordt gekrast dan nemen veel instinctievere processen het roer over. En in een situatie met vruchtbaarheidsproblematiek worden bij mannen nou eenmaal andere gevoelige snaren geraakt dan bij vrouwen.
Ik hoop dat je snel weer kan voelen dat er na al deze ellende voor jou ook weer ruimte komt om gelukkig te zijn. Heel veel sterkte.
dinsdag 26 oktober 2010 om 07:42
TO veel sterkte, wat rot voor je en dan druk ik me nog zacht uit.
Ik heb al eerder wat topics van je gelezen en vind het erg dat het zover heeft moeten komen.
Het enige advies dat ik je kan geven is; neem nu vooral de tijd voor jezelf. Rust uit, sterk aan..ga voor jezelf na hoe je dit het beste kan verwerken. Zoek en vraag hulp als je die nodig hebt, van vrienden,familie of zelfs professioneel.
Hoe moeilijk het ook is, probeer verder te gaan.Het gaat namelijk nu om JOU. Jij moet verder en voor jezelf zorgen.
Ik wens je echt het allerbeste!
Ik heb al eerder wat topics van je gelezen en vind het erg dat het zover heeft moeten komen.
Het enige advies dat ik je kan geven is; neem nu vooral de tijd voor jezelf. Rust uit, sterk aan..ga voor jezelf na hoe je dit het beste kan verwerken. Zoek en vraag hulp als je die nodig hebt, van vrienden,familie of zelfs professioneel.
Hoe moeilijk het ook is, probeer verder te gaan.Het gaat namelijk nu om JOU. Jij moet verder en voor jezelf zorgen.
Ik wens je echt het allerbeste!
dinsdag 26 oktober 2010 om 07:52
Het leven is soms vreselijk oneerlijk. Jullie zijn samen jaren bezig om een kind te krijgen. Hij gaat vreemd en vervolgens krijgen ze nu samen een kind. Dat is zo ontzettend pijnlijk.
Op zich wel goed dat hij het zelf heeft verteld. Niet dat je het via via hoort of haar opeens met een dikke buik ziet lopen. Wel raar dat hij dat persoonlijk vertelt en niet bijvoorbeeld via brief. Dan kan je de emotie zelf opvangen.
Het lijkt erop dat zij heel graag kind wilde; hij misschien onbewust wilde bewijzen dat hij 'gewoon' kind kan verwekken en dat het daarom zo snel ging. Zoals twinkeling al zei: onbewuste instinctieve processen. Vraag me wel af of deze relatie op lange termijn standhoudt en of het allemaal 'in best interest' of het kind is.
Wat klote voor je allemaal. Straks komt ook nog het pijnlijke moment dat de baby er is en hij vader wordt en jij geen moeder.
Sterkte!
Op zich wel goed dat hij het zelf heeft verteld. Niet dat je het via via hoort of haar opeens met een dikke buik ziet lopen. Wel raar dat hij dat persoonlijk vertelt en niet bijvoorbeeld via brief. Dan kan je de emotie zelf opvangen.
Het lijkt erop dat zij heel graag kind wilde; hij misschien onbewust wilde bewijzen dat hij 'gewoon' kind kan verwekken en dat het daarom zo snel ging. Zoals twinkeling al zei: onbewuste instinctieve processen. Vraag me wel af of deze relatie op lange termijn standhoudt en of het allemaal 'in best interest' of het kind is.
Wat klote voor je allemaal. Straks komt ook nog het pijnlijke moment dat de baby er is en hij vader wordt en jij geen moeder.
Sterkte!
dinsdag 26 oktober 2010 om 08:00
MJ: je kúnt hiermee omgaan, dat weet ik zeker. Er zit niets anders op dan de dag nemen zoals hij is, en ook die gaat vanzelf weer voorbij. Ik begrijp dat het een ontzettende klap voor je is, vooral omdat jullie samen ook zo geknokt hebben voor een kindje samen. Maar feitelijk is het jouw zaak niet meer wat hij doet, hoe lullig dat ook klinkt en dat wil je ook vast niet horen.
Het enige wat je ermee kunt, is eigenlijk niets. Ja afstand nemen, tot jezelf komen, hem laten voor wat hij is, en proberen je eigen geluk te hervinden... Sterkte!
Het enige wat je ermee kunt, is eigenlijk niets. Ja afstand nemen, tot jezelf komen, hem laten voor wat hij is, en proberen je eigen geluk te hervinden... Sterkte!
dinsdag 26 oktober 2010 om 08:12
Tja,heel lullig voor je,maar als ze "al 7 maanden" samen zijn,en jij nog steeds het nest met hem deelt,is het ook een beetje je eigen schuld dat dit zo hard binnen komt.
Als je 7 maanden geleden afstand had genomen,en verder was gegaan,was deze klap nog kei en kei hard,maar had je ex waarschijnlijk niet gebeld met deze mededeling..........
Wat ik op zich heel raar vind,hoe vind zijn nieuwe vriendin dat dan,zijn jullie allemaal dikke vriendjes ,die bij elkaar op de koffie gaan,en ondertussen ook met dezelfde kerel het nest induiken?
Meid,effe lekker een weekje janken,dat heb je verdient,en dan......schouders eronder en door!
Sterkte en een dikke knuffel...
Als je 7 maanden geleden afstand had genomen,en verder was gegaan,was deze klap nog kei en kei hard,maar had je ex waarschijnlijk niet gebeld met deze mededeling..........
Wat ik op zich heel raar vind,hoe vind zijn nieuwe vriendin dat dan,zijn jullie allemaal dikke vriendjes ,die bij elkaar op de koffie gaan,en ondertussen ook met dezelfde kerel het nest induiken?
Meid,effe lekker een weekje janken,dat heb je verdient,en dan......schouders eronder en door!
Sterkte en een dikke knuffel...
dinsdag 26 oktober 2010 om 08:26
TO jij moet naar je ex en nieuwe partner alwaar je daar dit gevoelige nieuws krijgt te horen?
En hij vrijt met je terwijl hij een nieuwe partner heeft?
En hij kan je niet loslaten maar plant wel een zwangerschap?
Ik zou helemaal afstand van hem nemen om jezelf te beschermen.
Van iemand die toch nog belangrijk voor je is maar heel slecht is in het maken van goede keuzes kan je beter afstand nemen om jezelf te beschermen.
Strekte!
En hij vrijt met je terwijl hij een nieuwe partner heeft?
En hij kan je niet loslaten maar plant wel een zwangerschap?
Ik zou helemaal afstand van hem nemen om jezelf te beschermen.
Van iemand die toch nog belangrijk voor je is maar heel slecht is in het maken van goede keuzes kan je beter afstand nemen om jezelf te beschermen.
Strekte!
wees jezelf, er zijn genoeg anderen.
dinsdag 26 oktober 2010 om 08:54
Oh, wat erg voor je zeg.. vanaf een afstand, kunnen wij hier allemaal zeggen hoe waardeloos hij is, maar daar schiet je nix mee op. Gevoel snijdt overal doorheen. Probeer de dag te nemen zoals ie is, het wordt vanzelf morgen en overmorgen en het zal slijten, echt! en als deze deur zich sluit, opent zich weer ergens anders een andere. Echt! ellendiger dan nu, zul jij je niet meer voelen, uiteindelijk krijg jij het geluk op je pad! Wees nu gewoon niet te streng voor jezelf...
dinsdag 26 oktober 2010 om 09:36
Ik zal vast een vraag vergeten maar zal proberen te antwoorden...
Ons koophuis is wat ons op dit moment nog met elkaar bint.
Idd. wij hebben seks met elkaar gehad... hier heb ik tijd geleden al een punt achter gezet... maar heb het vermeld om te laten zien hoe deze relatie in elkaar steekt.
Ook met afstand nemen was ik bezig. 4 nov. moeten we naar de notaris en is alles afgehandeld. Aankomend weekend haal ik al mijn spullen weg en die gaan de opslag in. Van mijn hond heb ik afscheid genomen want ook haar zal ik niet meer ophalen. Na die dag komt er een dikke streep onder en wil ik geen contact meer met hem.
Waarom hij mij dit persoonlijk verteld... omdat hij vind dat ik dit niet via andere mensen mag horen. Hij heeft samen met mij in dat traject gezeten en weet dus hoe pijnlijk het is. Ik vind het niet vreemd en vind het prettig (niet helemaal het juiste woord) dat hij het me zelf heeft verteld.
Ex en ik wilde vriendjes blijven maar zijn al tot de conclusie gekomen dat dat niet werkt. Met zijn nieuwe vriendin heb ik niets. En ik denk dat zij niet weet van ons contact, zelfs niet het telefonische contact of de onschuldige momenten. Dus nee het is niet een gezellige boel.
In een van de topics zegt iemand het is niet eerlijk dat hij vader mag worden en ik geen moeder en daarmee sla je de spijker op z'n kop. Ik weet dat ik dit een plekje moet geven en weer verder moet. Maar dat is het probleem weet even niet hoe ik dit moet verwerken. Ik weet dat het me uiteindelijk gaat lukken.
Ik heb in ieders geval al een afspraak gemaakt met de hypnotherapeute waar is destijds ook geweest ben.
Want nu ben ik belangrijk!!
Ons koophuis is wat ons op dit moment nog met elkaar bint.
Idd. wij hebben seks met elkaar gehad... hier heb ik tijd geleden al een punt achter gezet... maar heb het vermeld om te laten zien hoe deze relatie in elkaar steekt.
Ook met afstand nemen was ik bezig. 4 nov. moeten we naar de notaris en is alles afgehandeld. Aankomend weekend haal ik al mijn spullen weg en die gaan de opslag in. Van mijn hond heb ik afscheid genomen want ook haar zal ik niet meer ophalen. Na die dag komt er een dikke streep onder en wil ik geen contact meer met hem.
Waarom hij mij dit persoonlijk verteld... omdat hij vind dat ik dit niet via andere mensen mag horen. Hij heeft samen met mij in dat traject gezeten en weet dus hoe pijnlijk het is. Ik vind het niet vreemd en vind het prettig (niet helemaal het juiste woord) dat hij het me zelf heeft verteld.
Ex en ik wilde vriendjes blijven maar zijn al tot de conclusie gekomen dat dat niet werkt. Met zijn nieuwe vriendin heb ik niets. En ik denk dat zij niet weet van ons contact, zelfs niet het telefonische contact of de onschuldige momenten. Dus nee het is niet een gezellige boel.
In een van de topics zegt iemand het is niet eerlijk dat hij vader mag worden en ik geen moeder en daarmee sla je de spijker op z'n kop. Ik weet dat ik dit een plekje moet geven en weer verder moet. Maar dat is het probleem weet even niet hoe ik dit moet verwerken. Ik weet dat het me uiteindelijk gaat lukken.
Ik heb in ieders geval al een afspraak gemaakt met de hypnotherapeute waar is destijds ook geweest ben.
Want nu ben ik belangrijk!!
dinsdag 26 oktober 2010 om 09:53
Wat is dit verschrikkelijk moeilijk voor je. Goed dat je nu aan jezelf gaat denken!
Richt je op je eigen toekomst en op de dingen die wel kunnen. Probeer andere dromen ( of misschien heb je die al ) te krijgen en die na te streven.
Ik wil je heel veel sterkte wensen, want dit moet verschrikkelijk zijn.
Richt je op je eigen toekomst en op de dingen die wel kunnen. Probeer andere dromen ( of misschien heb je die al ) te krijgen en die na te streven.
Ik wil je heel veel sterkte wensen, want dit moet verschrikkelijk zijn.
