Is dit een date?

27-06-2020 17:13 112 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hoi forummers. Ik kom ergens niet helemaal uit en zou graag willen weten wat jullie ervan denken. Dit is wat er is gebeurd; ik ben een man van begin 30 en ik voor mijn werk ben ik een leverancier en installateur (partner) van een grote organisatie.Hier werkt een vrouw waar ik het altijd al goed mee heb kunnen vinden en andersom ook. Contact is beperkt tot de werkvloer, maar we hebben wel elkaars telefoonnummer omdat we elkaar soms nodig zijn om dingen te laten functioneren. Sinds een tijdje valt het me op dat ze aardiger is dan normaal en dat ze in mijn buurt blijft plakken als ik in het bedrijf waar zij werkzaam is aan het werk ben. Vorige week is het eigenlijk echt begonnen. Ze stuurde me een appje dat als ik op haar locatie kwam ik het haar even moest laten zodat ze een pot koffie kon zetten. Dus dat heb ik gedaan en uiteindelijk heb ik er een uur met haar gezeten en gepraat over koetjes, kalfjes en werk. We kregen het er over dat de restaurants meer mensen binnen mogen hebben ivm Corona en wat voor eten we lekker vinden. Vroeg ze prompt ineens mee uit eten. Ik heb me er maar met een grapje van af gemaakt. Wist niet echt wat ik er mee aan moest. Hierna nog wat meer gespraat en daarna weggegaan en toen was het weekend. Van de week elkaar nog een paar keer gezien, maar we hadden het beiden druk, dus elkaar niet veel gesproken. Tot gisteren.

Ik moest veel spullen bij haar bedrijf ophalen uit een ruimte waar ik zelf geen toegang tot heb. Zij wel en ze was die dag de enige aanwezige dus heeft ze me meegeholpen. Tussendoor veel gepraat en als ik een grapje maakte kreeg ik een por in m'n zij en dat soort dingen. Staan we in de lift, zegt ze; leuk he met zijn twee in de lift? En toen ik schijnbaar statisch was en ze me aanraakte vroeg ze heel gevat of de vonk was overgeslagen. Mij lijkt dit flirterig en hiervoor deed ze zulke dingen ook nooit. Het was verder al laat op de werkdag, we waren beide vrij en ze vroeg of ik wilde blijven tot einde werktijd. So I did. Ze vertelde dat een date haar afgelopen weekend (hiervoor was ze dus al ineens zo aardig) had laten zitten en dat ze pech had in de liefde etc. Best vreemd onderwerp maar ok. Toen vroeg ik wanneer het haar uitkomt wanneer we uit eten gaan en dat is dus aanstaand weekend. Hierna goed weekend gewenst en niks meer gehoord.

En dat is een beetje waar ik tegenaan loop. In mijn ogen toont ze wel interesse, maar buiten werktijd om is er geen contact. Misschien wil of durft ze dat niet, maar ga mezelf in elk geval niet aan haar opdringen. Ik weet dus gewoon niet zo goed wat de bedoeling van dit alles is. Aangezien ze een soort externe collega is durf ik ook niet aan haar te vragen hoe en wat. Komt bij dat ze 9 jaar jonger is als mij en een kindje heeft. Ze gaf ergens aan dat ze op zoek is naar een partner met een degelijke baan, stabiel leven, niet-roker etc. Dingen die ik bij mezelf kan aanvinken. Vind haar echt een hele leuke meid, maar hoe dit verder moet of kan gaan? Haar intentie is me al totaal onduidelijk, maar ik hoop dat jullie als buitenstaanders me een beetje op weg kunnen helpen. Ik ben namelijk vrij blind voor de eerste vrouwelijke signalen. Later niet meer hoor :-P
Long story short vraag ik me gewoon af of ze alles vriendschappelijk ziet of echt geïnteresseerd is me is. Andersom ben ik dat wel in haar (was ik voor dit alles ook al) maar leeftijdverschil en het feit dat we soort van collega's zijn houd me wat tegen. Wat denken jullie?
Alle reacties Link kopieren
Blindevink schreef:
22-09-2020 17:00
Zeg maar waar het aan ligt. Ik mis haar verschijning, haar stem, de dingen die ze doet etc. Haar kind mis ik ook. Het is niet uit te leggen, maar het is superbizar dat je in zo'n korte tijd zo erg aan mensen kunt gaan hechten (of houden, dat zijn haar woorden). Het hele zelf kinderen krijgen tja... Dat is voor mij ook zelf een dingetje. In het verleden al een paar relaties stukgelopen omdat ik de kinderwens steeds uitstelde en volgens mijn ouders en laatste ex heb ik bindingsangst :facepalm: . Dus misschien moet het ook maar eens gewoon gebeuren (ik zeg niet direct), ondanks alles. We konden het echt heel erg goed met elkaar vinden en ik heb in die korte periode de tijd van m'n leven gehad. En zij ook, zegt ze.

En ik ben echt niet de persoon die normaal na het mislukken van een relatie bij de pakken neer gaat zitten en weet ik veel wat. Ze maakt gewoon iets in me los waar ik met m'n hoofd niet bij kan. Ik heb er echt alles voor over om hun twee weer in m'n leven te krijgen.

Dat valt wel te begrijpen hoor, dat klinkt namelijk als liefdesverdriet – en daar krijgen de meeste mensen in hun leven vroeg of laat mee te maken. En bijkomstig de wanhopige pogingen om de situatie vóór het liefdesverdriet te willen herstellen, inclusief beloftes die je in de praktijk niet kunt of wilt nakomen (omdat je bent wie je bent).

Een uitspraak als "Dus misschien moet het ook maar eens gewoon gebeuren" in de context van vader worden past daar naadloos in.

Verder sluit ik me hierbij aan:

Sanse schreef:
23-09-2020 16:18
Bij mij gaan alle alarmbellen af. Ze neemt jou kwalijk dat je haar kind pijn hebt gedaan door hem niet op de eerste plaats te zetten??? En dat zegt notabene een moeder terwijl ze een nieuwe partner dus blijkbaar zeer snel aan haar kind introduceert. Wat een manipulatieve vrouw. Ik heb het vooral te doen met haar zoon die 'relaties' van zijn moeder waarschijnlijk ziet (terug)komen en gaan, als de mannen in kwestie naïef genoeg zijn. En je bent ervan overtuigd dat het wel echte liefde is/was. Dieptriest!

Je kon het goed met haar vinden, dat wil ik best geloven. Maar voor de objectievere lezer klinkt dit echt als een situatie die je voor je eigen bestwil niet moet willen, omdat de kans heel erg groot is dat dit geen happy end zal hebben.
Alle reacties Link kopieren
IK snap ook wel wat eigenlijk iedereen hier post. Het manipulatieve zie ik alleen (totaal?) niet. Zie het meer als op hol geslagen moederliefde of iets dergelijks. De kinderwens zal voor haar zonder twijfel levensdoel #1 zijn. Ik vraag me alleen af waarom ze dat met die BFF van haar zou willen terwijl ze mij zou kunnen krijgen. Dat leest heel opschepperig, zo bedoel ik dat niet. Gaat me er met name om dat mogelijke vader van het mogelijke tweede kind geen rol zal spelen in de opvoeding en alles er omheen. Iets wat ik wel had gedaan, mocht het er van zijn gekomen.
Alle reacties Link kopieren
En dan nog een vraag. Ik heb totaal geen kaas gegeten van menstruatiecyclussen, maar ik vraag me het volgende af; ze maakt het uit op 4 september. Ik hoefde me geen zorgen te maken over een zwangerschap want ze was ongesteld. Ik gok een dag of 1 á 2. Van de week zegt ze dat ze aan het eind van deze maand gaat testen of ze zwanger is geraakt of niet.

Ik vraag dit omdat ik niet weet of zoiets mogelijk is. Een vriendin van me zegt dat het niet kan omdat het te snel is. Diezelfde vriendin zegt ook dat wat ex zegt niet waar hoeft te zijn, maar misschien een soort van pressiemiddel is. Ik ga er niet vanuit, maar ik merk dat ik mezelf helemaal gek zit te maken en er steeds meer vraagtekens bij komen. Iemand anders zei 'ze heeft je precies hoe ze je hebben wil, op je knieën'. En dan denk ik, tja...
Ik heb niet t hele topic gevolgd, maar zo ik het lees zoekt ze alleen een zaad donor. Bij voorkeur een die ook geen deel uit wil maken van haar leven. Je eerste post is van 27 juni. Het is nu september en het is al uit, maar ze wil wel overduidelijk n kind.. ze komt bij mij nogal labiel over.
Wat betreft de menstruatie cyclus. Deze duurt gemiddeld 28 dagen
Dus als ze inderdaad 2 of 3 september ongesteld is geworden, zou dat rond de 30e weer moeten gebeuren.
Wauw.
Als ik jou was zou ik alle adviezen ter harte nemen.

De kans dat je met haar nog gelukkig gaat worden lijkt me buitengewoon klein.
Een goede vriend van mij had ook zo'n vrouw getroffen. Binnen 2 maanden zwanger en ze had ook gelijk haar eerste kind bij de relatie betrokken. Lang verhaal kort, uiteindelijk kon hij na een paar jaar het veld ruimen, want ze had de volgende man al paraat. Die trok voor het gemak ook maar meteen bij haar in.

Dat je naar de adviezen op een forum niet luistert is trouwens tot daar aan toe, maar waarom luister je niet naar die vriendin van je?

Er zijn ook vrouwen die je niet na 1 meningsverschil aan de kant schuiven en "eigen schuld" roepen.
Alle reacties Link kopieren
Marilin1977 schreef:
24-09-2020 16:47
Ik heb niet t hele topic gevolgd, maar zo ik het lees zoekt ze alleen een zaad donor. Bij voorkeur een die ook geen deel uit wil maken van haar leven. Je eerste post is van 27 juni. Het is nu september en het is al uit, maar ze wil wel overduidelijk n kind.. ze komt bij mij nogal labiel over.
Wat betreft de menstruatie cyclus. Deze duurt gemiddeld 28 dagen
Dus als ze inderdaad 2 of 3 september ongesteld is geworden, zou dat rond de 30e weer moeten gebeuren.
Dat kind moet en zal er komen inderdaad. Het liefst wel met iemand die deel uit gaat maken van de opvoeding trouwens. Ik had met haar de deal gemaakt om eerst een jaar te wachten en daar ging ze mee akkoord. Het liep ook gewoon goed, ouders mochten me graag, haar kind vond me geweldig. Alle ingrediënten om er iets leuks van te maken zeg maar. Daarom snap ik ook niet waarom het nu ineens op stel en sprong moet met een in mijn ogen random guy. En dat doet best pijn. Het begon allemaal zo goed en leuk. Alleen de gedachte al dat ze mogelijk een kind krijgt met een ander ipv met mij doet al zeer genoeg.

En dan vraag ik me nog steeds af of ik niet als back-up wordt gebruikt indien het met haar BFF niet direct is gebeurd. Ze weet dat ik haar op dit moment nog terug wil. Ze 'houd het in haar achterhoofd' maar verder is er 0 contact via Whatsapp of wat dan ook. Soms als ik haar tegenkom op werk merk ik wel dat ze echt even een praatje wil maken en dan denk ik WAAROM!?
Alle reacties Link kopieren
1111love schreef:
24-09-2020 16:48
Wauw.
Als ik jou was zou ik alle adviezen ter harte nemen.

De kans dat je met haar nog gelukkig gaat worden lijkt me buitengewoon klein.
Een goede vriend van mij had ook zo'n vrouw getroffen. Binnen 2 maanden zwanger en ze had ook gelijk haar eerste kind bij de relatie betrokken. Lang verhaal kort, uiteindelijk kon hij na een paar jaar het veld ruimen, want ze had de volgende man al paraat. Die trok voor het gemak ook maar meteen bij haar in.

Dat je naar de adviezen op een forum niet luistert is trouwens tot daar aan toe, maar waarom luister je niet naar die vriendin van je?

Er zijn ook vrouwen die je niet na 1 meningsverschil aan de kant schuiven en "eigen schuld" roepen.
Ze is nogal een binnenvetter. En heel eerlijk heb ik me ook regelmatig niet gedragen zoals het hoort. Voornamelijk opmerkingen die ik eruit flapte waarvan ik direct al wist wat heb ik nu weer gezegd. Dat vrat ook aan haar en alles bij elkaar opgeteld heeft dat de kop gekost. Ik had niemand om rekening mee te houden ineens had ik een handvol mensen in m'n leven die ook gevoel hebben en waar ik heel erg aan moest wennen.

En natuurlijk is alles ook een heel rare gang van zaken. Ik denk oprecht dat als we normaal waren blijven doen tegen elkaar we er echt wel uit waren gekomen. Geloof dat ze echt gek op me was, dat merkte ik aan alles namelijk. Aandacht, affectie, dingen doen, verrassingen de klik, alles. Maar goed, ruzie plus wat andere zaken en zij wil een tweede kind om leeftijdsverschil zo klein mogelijk te houden.

Punt is gewoon dat ze weet dat ik haar mis. En stel ze klopt volgende week toch ergens aan dat ze het nieuw leven in wilt blazen... Ik ben nu qua gevoel nog in de fase dat ik geen idee heb wat ik zou doen en voor haar zal kiezen. En dat is krom. Want ik mag er echt zijn. Zie er goed uit (hoor ik vaak in de wandelgangen), goede baan, een nieuwe (huur)woning voor mezelf, auto etc. Op één of andere manier blijf ik maar aan haar vastklampen en aan haar denken. Ik heb wel vaker eens liefdesverdriet gehad, maar dan voelde ik me echt niet zoals ik nu doe en bleef ik er zeker niet zo lang in hangen.
anoniem_399394 wijzigde dit bericht op 24-09-2020 17:37
4.03% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Liefdesverdriet, het is rot. Maar soms werkt het gewoon niet. Ook al ben je gek op elkaar.

En denk eens in: als het op 4 september uitging en ze is nu mogelijk zwanger van een ander... dan is dat wel heel snel vind je niet? Geen goed teken.

Je ziet er goed uit zeg je zelf. Grote kans dat je iemand anders tegenkomt, die beter bij je past. Zet die toekomst niet op het spel voor de ellende met deze vrouw.
Such fun!1
Alle reacties Link kopieren
MarindaH schreef:
24-09-2020 17:33
Liefdesverdriet, het is rot. Maar soms werkt het gewoon niet. Ook al ben je gek op elkaar.

En denk eens in: als het op 4 september uitging en ze is nu mogelijk zwanger van een ander... dan is dat wel heel snel vind je niet? Geen goed teken.

Je ziet er goed uit zeg je zelf. Grote kans dat je iemand anders tegenkomt, die beter bij je past. Zet die toekomst niet op het spel voor de ellende met deze vrouw.
Ze was dit met haar BFF al hee llang van plan omdat ze al 3 jaar niemand had gedate. Een soort blood pact. Ze zouden het net in werking zetten en toen was ik daar ineens. Toen dat ten einde kwam heeft ze gelijk de draad weer opgepakt met haar vriend. Dus ja. Aan de ene kant is het verrekte snel natuurlijk, sowieso in de eerste week na de breuk. Aan de andere kant was ze dit al heel lang van plan en kun je er ook niet echt iets van zeggen denk ik dan. Ze kiest eerst voor een kind en daarna voor de liefde. Ik denk dat ze echt heeft gedacht bij mij beide gevonden te hebben.

En los van dat laat de vraag of ze me nog terug zou willen me maar niet los. Ze gooide het boek niet dicht en dat houd me zoveel bezig. En het geeft vooral hoop.
Blindevink schreef:
24-09-2020 17:00
Dat kind moet en zal er komen inderdaad. Het liefst wel met iemand die deel uit gaat maken van de opvoeding trouwens. Ik had met haar de deal gemaakt om eerst een jaar te wachten en daar ging ze mee akkoord. Het liep ook gewoon goed, ouders mochten me graag, haar kind vond me geweldig. Alle ingrediënten om er iets leuks van te maken zeg maar. Daarom snap ik ook niet waarom het nu ineens op stel en sprong moet met een in mijn ogen random guy. En dat doet best pijn. Het begon allemaal zo goed en leuk. Alleen de gedachte al dat ze mogelijk een kind krijgt met een ander ipv met mij doet al zeer genoeg.

En dan vraag ik me nog steeds af of ik niet als back-up wordt gebruikt indien het met haar BFF niet direct is gebeurd. Ze weet dat ik haar op dit moment nog terug wil. Ze 'houd het in haar achterhoofd' maar verder is er 0 contact via Whatsapp of wat dan ook. Soms als ik haar tegenkom op werk merk ik wel dat ze echt even een praatje wil maken en dan denk ik WAAROM!?
Bedoel je een jaar om te beslissen of je samen voor een kind gaat? Ook enorm snel, en schokkend dat dit voor haar kennelijk een soort compromis was.

Besef je dat de positieve dingen die je schetst heel oppervlakkig zijn? De ouders en het kind vinden je leuk, maar jullie kennen elkaar allemaal amper. Voor haar lijkt een partner (of zaaddonor) compleet inwisselbaar. Dat zegt meer over haar trouwens.
Ze zegt dat je haar kind niet (goed genoeg) hebt behandeld. Waarom wil ze dan een kind met je? Wat voor vader denkt ze dat je gaat zijn voor de kinderen?
(Niks ten nadele van jou maar zij zou zich dit af moeten vragen).

Zij houdt zelf geen rekening met haar kind. Die wordt gelijk tijdens jullie datefase erbij gesleept en moet zijn moeder delen en moeder wil zo snel mogelijk zwanger zijn, om het leeftijdsverschil zo klein mogelijk te houden. Waar is het belang van het zoontje hierin? Waarom wil jíj juist zó’n vrouw als moeder van je kind?

Heb je stabiele relaties in je omgeving? Lijken die hierop?
Ik zag dit vier maanden geleden al niet zitten.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven