Is dit het einde..

Ik heb zoveel vragen door me hoofd heen wandelen dat ik het tijd vond voor objectieve meningen en ervaringen over wat te doen..



mijn verhaal..



5 jaar geleden kwam ik via internet een leuke jongen tegen. Het klikte eigenlijk meteen, in die tijd had ik zelf nogal wat problemen en na verloop van tijd ben ik hier met hem over gaan praten. Zo hebben wij een jaar lang druk gechat en gebeld. Na een jaar hadden we allebei er een goed gevoel bij om te gaan date, Zo gezegd zo gedaan. Ook dit beviel ons super. Aangezien we allebei in een thuiswonende situatie zaten 100km van elkaar was het nogal een gereis. Na 2 jaar hebben we besloten samen te gaan wonen. We hadden besloten dat ik mijn spullen zou pakken en in zijn stad zou komen wonen. Ik wist van zijn studieschuld maar niet het hele bedrag. Ook wist ik dat hij graag met vrienden wat ging pokeren.. Geen probleem dacht ik. De eerste maand ging goed. In de 2e maand heeft hij veel geld vergokt. Hier hebben we over gesproken. Het zou hierbij blijven, geen grote bedragen.

Natuurlijk geloofde ik hem hierin. De maanden daarna werden eigenlijk steeds moeilijker. Ik zat veel alleen en hij was vaak met vrienden weg. Er werden ook nog steeds grote bedragen vergokt. Elke keer heb ik aangegeven dat ik het niet wilde en elke keer zei ik het is de laatste keer. Toen hij zijn maand salaris had vergokt heb ik geld aan mijn ouders gevraagd en gekregen, zij wisten alleen de echte rede van de vraag niet. Het is toen weer een tijd goed gegaan en ik had het alleen zitten ook geaccepteerd. Toen is het opnieuw begonnen. Ook is hij vast komen te zitten voor mishandeling met 2 vrienden. Hij zegt tot de dag van vandaag dat hij er niks mee te maken heeft. Ik ben er niet bij geweest dus zeker weet ik het nooit.. Ook het pokeren ging door. Hij heeft me dit niet verteld. Ik kreeg regelmatig berichtjes ik ben in slaap gevallen bij iemand. Ik wist dan wel hoelaat het was. maar heb er nooit naar gevraagd. Tot 1 keer dat ik het zeker wist en ruzie met zijn "beste vriendin" heb gekregen over zijn gokken. Zij kon me met zekerheid beloven dat hij daar had geslapen waarop ik geantwoord heb ik weet dat je niet eerlijk bent. Hier heb ik mijn excuus ook voor aangeboden. Wat voor haar niet voldoende is geweest want als ik haar zag begon ze elke keer ruzie te maken. Waarbij hij standvastig haar kant kiest. Ik heb toen uit achterdocht op zijn rekening gekeken, Voor ik kon kijken flipte hij de pan uit. Wie dacht ik dat ik was om hem niet te geloven. Toen wist ik natuurlijk genoeg. En naar veel tranen van mijn kant gaf hij het ook toe. Ondertussen in deze 2 jaar hebben overal schuld staan. En hulp zoeken voor zijn verslaving wilt hij niet. Nu is hij ook zijn rijbewijs kwijt door rijden onder invloed en we hebben geen geld om de consistenties te betalen. Met het gevolg dat de kans groot is dat hij zijn baan kwijt raakt. Het domineren over mij word erger. Ik mag bijvoorbeeld van hem geen hakken aan als ik over straat ga alleen, Ik weet dat hij me nodig heeft of te minste dat gevoel geeft hij me als het slecht met hem gaat. Hij heeft in mijn moeilijke periode veel voor me gedaan. Hij belooft elke keer beterschap aan me en dat het opgelost word. Maar toch trekt hij me elke keer mee in situaties waar ik niet om vraag. Ik hou erg veel van hem maar mijn vertrouwen is al zo lang weg. En nu met alle schulden zijn rijbewijs, aanraking met justitie raak ik erg aan het twijfelen of houden van alleen genoeg is om door te gaan in de toekomst. Ergens weet ik dat ik mezelf wegcijfer en dat niet meer wil. Ondertussen ben ik 2 dagen bij me ouders en dit neemt hij me erg kwalijk want ik vlucht voor mijn problemen, Dan denk ik het zijn JOU problemen ik kan niet meer helpen. Maar zodra ik hem zie of spreek ga ik twijfelen of ik echt vlucht voor mijn problemen.



Kortom een heel lang verhaal met veel twijfels Mijn vraag.. het is een lang verhaal maar heeft iemand tips ideeen ervaringen over hoe ik verder moet met deze relatie. Komt er een punt achter of moet ik mijn best doen mijn vertrouwen in hem terug te vinden.