Is het over???
woensdag 17 mei 2017 om 15:19
Bijna 13 jaar samen. Al jaren getrouwd en samen 1 kind. Door diverse omstandigheden al jaren in moeilijk vaarwater, maar we slaan ons er wel doorheen... Dacht ik...
Pas geleden liep het niet o.a. door de depressie van mijn man. Daarover samen gepraat en we gingen er wederom samen aan werken en de dingen waar we al mee bezig waren zouden we beter, meer en meer samen aanpakken... Ik ook van mijn kant waar het hem dwarszit.
Nu is er vandaag iets gebeurd, ik ben nog niet helemaal eruit wat precies. Maar hij ging daarna weg, kwam na een uur terug en ik kreeg de silent treatment. Uiteindelijk heb ik hem gevraagd of we nog gingen praten. Het eerste wat hij zegt is dat hij wil scheiden... IK vroeg hem of hij serieus was, hij denkt er zwaar over na zegt hij.
Sindsdien hebben we geen woord gecommuniceerd (zoontje is er ook) Ik word verscheurd van binnen. Aan de ene kant denk ik: het is beter zo, aan de andere kant ga ik kapot van binnen en andere momenten voel ik niets, lijkt het of er niets aan de hand is...
Ga ik nu scheiden? Gaan we verder eraan werken? Ik durf niet eens een gesprek meer aan te knopen. Überhaupt niet handig nu onze zoon er is... Ik weet het even niet zo goed allemaal...
Pas geleden liep het niet o.a. door de depressie van mijn man. Daarover samen gepraat en we gingen er wederom samen aan werken en de dingen waar we al mee bezig waren zouden we beter, meer en meer samen aanpakken... Ik ook van mijn kant waar het hem dwarszit.
Nu is er vandaag iets gebeurd, ik ben nog niet helemaal eruit wat precies. Maar hij ging daarna weg, kwam na een uur terug en ik kreeg de silent treatment. Uiteindelijk heb ik hem gevraagd of we nog gingen praten. Het eerste wat hij zegt is dat hij wil scheiden... IK vroeg hem of hij serieus was, hij denkt er zwaar over na zegt hij.
Sindsdien hebben we geen woord gecommuniceerd (zoontje is er ook) Ik word verscheurd van binnen. Aan de ene kant denk ik: het is beter zo, aan de andere kant ga ik kapot van binnen en andere momenten voel ik niets, lijkt het of er niets aan de hand is...
Ga ik nu scheiden? Gaan we verder eraan werken? Ik durf niet eens een gesprek meer aan te knopen. Überhaupt niet handig nu onze zoon er is... Ik weet het even niet zo goed allemaal...
woensdag 17 mei 2017 om 15:43
woensdag 17 mei 2017 om 15:51
Wat ongelofelijk kinderachtig, een man die je de 'silent treatment' geeft...
Ik heb je andere topics niet gelezen TO, maar misschien is het idd goed om even op jezelf te zijn en je kind naar bijv. opa en oma te brengen, en hem naar zijn ouders te sturen.
En dan even bij jezelf te komen en goed na te denken over jullie relatie en of je idd niet voor jezelf en je zoontje moet kiezen.
woensdag 17 mei 2017 om 16:27
TO, bel een vriendin en ga daar uithuilen. Sterke meid, wat een rotsituatie.Polkadot28 schreef: ↑17-05-2017 15:43Ik ben even een boodschapje doen. Schiet ik vol bij de kassa... Kut kut kut...
Ik kan nu ook niet meer stoppen met huilen. Wat als ik zo binnenkom en zoon ziet het...
Ik ga even kijken wat ik het beste kan doen. Zal straks weer reageren. Dank alvast voor jullie
lieve berichtjes...
woensdag 17 mei 2017 om 19:00
Ja, proberen om dit gelijk uit te praten. Je wilt niet nog dagen in onzekerheid zitten. Dus proberen of je zoontje vanavond ergens kan logeren. En anders toch praten als hij boven ligt. Hoe oud is hij?
Maar jullie gaan vanavond toch niet naaste elkaar in bed liggen nu die bom op tafel is gelegd. Of je man pakt zn spullen en jullie praten dit weekend. Heb je tijd om je zoon ergens onder te brengen en kan hij even afkoelen en bedenken wat hij echt wil.
Maar jullie gaan vanavond toch niet naaste elkaar in bed liggen nu die bom op tafel is gelegd. Of je man pakt zn spullen en jullie praten dit weekend. Heb je tijd om je zoon ergens onder te brengen en kan hij even afkoelen en bedenken wat hij echt wil.
woensdag 17 mei 2017 om 19:10
Heel veel sterkte.Polkadot28 schreef: ↑17-05-2017 15:43Ik ben even een boodschapje doen. Schiet ik vol bij de kassa... Kut kut kut...
Ik kan nu ook niet meer stoppen met huilen. Wat als ik zo binnenkom en zoon ziet het...
Ik ga even kijken wat ik het beste kan doen. Zal straks weer reageren. Dank alvast voor jullie
lieve berichtjes...
woensdag 17 mei 2017 om 19:40
Oh meis, wat naar. Veel sterkte!! Hoop dat je erover kan praten met hem, jullie hebben al zoveel gedaan.
En huilen helpt met verwerken, kan jou het schelen wat ze bij de kassa denken. Ook mama's huilen wel eens.
Eerste wat me wel te binnen schoot... als een relatie zo verschrikkelijk hard werken is, en al zo lang zo moeizaam, is het dan niet eens tijd voor wat meer rust en tijd voor jezelf? Zelfs als dat alleen is?
En huilen helpt met verwerken, kan jou het schelen wat ze bij de kassa denken. Ook mama's huilen wel eens.
Eerste wat me wel te binnen schoot... als een relatie zo verschrikkelijk hard werken is, en al zo lang zo moeizaam, is het dan niet eens tijd voor wat meer rust en tijd voor jezelf? Zelfs als dat alleen is?
Het komt altijd weer goed...het kost alleen maar tijd
dinsdag 23 mei 2017 om 10:02
Nog even een reactie van mij. Sorry dat deze zo lang op zich heeft laten wachten, dat komt voornamelijk omdat ik het forum niet op kon...
We hebben gepraat en hij bedoelde het niet zo... Ik heb duidelijk gemaakt dat hij dat niet kan maken om te handelen zoals hij deed. Eerst zwijgen, daarna zoiets te zeggen uit frustratie of boosheid ofwatdanook...
Voor nu lijken we weer goed te gaan, maar ik merk wel dat ik meer op mijn hoede ben ofzo. Maar stoppen met deze relatie zal ik (nog) niet doen. Het voelt niet goed om er nu (al) mee te stoppen...
We hebben gepraat en hij bedoelde het niet zo... Ik heb duidelijk gemaakt dat hij dat niet kan maken om te handelen zoals hij deed. Eerst zwijgen, daarna zoiets te zeggen uit frustratie of boosheid ofwatdanook...
Voor nu lijken we weer goed te gaan, maar ik merk wel dat ik meer op mijn hoede ben ofzo. Maar stoppen met deze relatie zal ik (nog) niet doen. Het voelt niet goed om er nu (al) mee te stoppen...