Relaties
alle pijlers
Is liefde het risico altijd waard?
woensdag 9 december 2020 om 18:27
Hi lieve Viva'ers,
Over dit forum is veel te zeggen, maar dat ik al veel waardevol advies heb gekregen is een feit. Daarom open ik dit topic; mijn hoofd draait overuren en ik heb wat ongefilterd advies nodig. De afgelopen tijd heb ik veel topics hier gelezen over compatibiliteit en de kans op een succesvolle relatie. Dat is ook het onderwerp van gesprek in mijn hoofd, met mezelf.
Wat achtergrondinformatie over mij: 30 jaar oud, drie serieuze relaties gehad. Mijn (laatste) ex en ik waren vijf jaar samen, drie jaar getrouwd, wij zijn nu anderhalf jaar uit elkaar en hebben samen co-ouderschap over ons zoontje. Dit was een zeer tumultueuze relatie. Beiden smoorverliefd, maar in de kern geen goede match. Waar ik gelukkig word van togetherness, zoals dat dan zo mooi heet, en veel behoefte heb aan duidelijkheid, ritme, routine en planning, is zij erg onafhankelijk, hecht zij veel waarde aan tijd met haar loved ones (veel vrienden, familie) en is zij een stuk flexibeler dan ik (bijv. last minute plannen maken of wijzigen). Dit heeft voor veel problemen gezorgd. Onze behoefte aan autonomie lag mijlenver uit elkaar. Mijn behoefte aan (tijd met/aandacht van) haar werkte averechts; hoe meer ik vroeg, hoe minder zij gaf.
Na deze relatie ben ik in therapie gegaan, uitzoeken waarom dit zoveel angst en onzekerheid bij mij opwekte. De voorzichtige conclusie is dat ik kamp met verlatingsangst, iets wat ik al mijn hele leven bij me draag. Een onveilige hechting. Mijn ex is ook onveilig gehecht, haar ouders zijn op jonge leeftijd gescheiden en haar vader is vertrokken. Waar ik vanuit mijn verlatingsangst aanklamp, heeft zij geleerd zichzelf nooit afhankelijk te maken. In mijn therapie werk ik aan de kern, maar dit is niet zomaar opgelost. Wij zijn nu dus anderhalf jaar uit elkaar, ik ben relaties lang uit de weg gegaan, omdat ik wilde focussen op mezelf en op mijn zoontje.
Tot dusverre mijn achtergrond. De huidige situatie: inmiddels ben ik weer enige maanden aan het daten. In de afgelopen tijd verschillende vrouwen ontmoet, mee afgesproken, met sommigen één keer, met anderen vaker. Maar de juiste vrouw nog niet tegengekomen. Ik weet dat de echte uitdaging op gebied van leren, groeien en overwinnen van mijn verlatingsangst pas komt als ik mijn hart verlies, als ik weer een relatie aanga.
Een paar weken geleden heb ik een vrouw ontmoet. Dat was direct vuurwerk. Ik heb me nog niet eerder zo (fysiek) tot iemand aangetrokken gevoeld. We zijn lichamelijk een perfecte match. We klikken ook mentaal goed. Ze is slim, grappig en lief, we houden van dezelfde muziek en films en delen (vaak) dezelfde mening op gebied van bijv. politieke zaken, het milieu, racisme, etc. So far so good. Maar.. op veel aspecten passen we helemaal niet bij elkaar. Zowel op praktisch vlak als op emotioneel vlak. Praktisch? Ze studeert nog, woont op kamers, heeft weinig te besteden en geen spaargeld, ze wil de komende jaren sparen om te reizen, er is geen zicht op meer zekerheid in de nabije toekomst. Ik heb al jaren een vaste baan, heb mijn (inmiddels tweede) koophuis, ik heb een kind, een huishouden, een financieel plan. Emotioneel? Ze heeft nog nooit een serieuze relatie gehad; ze is bang haar vrijheid te verliezen, waar ze zoveel waarde aan hecht. Niet de vrijheid om te daten, maar de vrijheid om te doen wat ze wil, wanneer ze dat wil. Ze is impulsief, haar dagen lopen zelden zoals ze 's ochtends denkt dat ze zullen lopen, ze wil niets vastleggen, want alles kan altijd veranderen.
Bij mij dus niet. Ik heb behoefte aan duidelijkheid en zekerheid, dat iemand zich aan zijn woord houdt en beloftes nakomt, hoe klein ook. Dat ze me 's avonds belt als ze zegt dat ze me 's avonds zal bellen, bijvoorbeeld. Zij heeft behoefte aan vrijheid binnen een relatie. Dat geaccepteerd wordt dat dingen altijd kunnen veranderen, aan flexibiliteit, aan spontaniteit en een open vizier.
Ik wil groeien, leren accepteren en loslaten. Ik wil haar niet veranderen. Zij wil mij niet veranderen. Maar ik wil ook trouw blijven aan mezelf. Ik doe niet aan 'go with the flow' en we zien wel waar dit strandt. Ik ben op zoek naar iets voor de lange termijn. Dat voelt als thuiskomen, dat makkelijk is en me gelukkig maakt, dat me zekerheid en vertrouwen geeft. Maar ik heb ook het gevoel dat ik me moet laten uitdagen, dat ik niet moet kiezen voor veiligheid, omdat de wereld groter is dan de mate waarin ik mezelf beperk met die behoefte aan houvast, grip en controle. Maar hoe bepaal je wat de juiste keuze is? Maak je deze keuze met je hoofd of met je hart?
Ik heb oprecht gevoelens voor haar. Ze geeft me vlinders in m'n buik, ik denk de hele dag aan haar en ze maakt me blij. Maar het brengt ook (veel) onrust en onzekerheid met zich mee. Mijn gevoel verandert elke dag, van 'we zien wel, ik begin verliefd op haar te worden en dat is het waard' naar 'wees niet onverstandig, kies niet weer voor iemand die niet bij jou past en die angsten triggert, puur en alleen omdat je verliefd bent'. En dan laat ik de praktische punten nog volledig buiten beschouwing, terwijl die ook meewegen (dat ik graag uit eten en op vakantie ga, dat ik dat studentenbudget al lang geleden achter me heb gelaten, etc.).
Wat is wijsheid? Volg je je hart of je hoofd?
Over dit forum is veel te zeggen, maar dat ik al veel waardevol advies heb gekregen is een feit. Daarom open ik dit topic; mijn hoofd draait overuren en ik heb wat ongefilterd advies nodig. De afgelopen tijd heb ik veel topics hier gelezen over compatibiliteit en de kans op een succesvolle relatie. Dat is ook het onderwerp van gesprek in mijn hoofd, met mezelf.
Wat achtergrondinformatie over mij: 30 jaar oud, drie serieuze relaties gehad. Mijn (laatste) ex en ik waren vijf jaar samen, drie jaar getrouwd, wij zijn nu anderhalf jaar uit elkaar en hebben samen co-ouderschap over ons zoontje. Dit was een zeer tumultueuze relatie. Beiden smoorverliefd, maar in de kern geen goede match. Waar ik gelukkig word van togetherness, zoals dat dan zo mooi heet, en veel behoefte heb aan duidelijkheid, ritme, routine en planning, is zij erg onafhankelijk, hecht zij veel waarde aan tijd met haar loved ones (veel vrienden, familie) en is zij een stuk flexibeler dan ik (bijv. last minute plannen maken of wijzigen). Dit heeft voor veel problemen gezorgd. Onze behoefte aan autonomie lag mijlenver uit elkaar. Mijn behoefte aan (tijd met/aandacht van) haar werkte averechts; hoe meer ik vroeg, hoe minder zij gaf.
Na deze relatie ben ik in therapie gegaan, uitzoeken waarom dit zoveel angst en onzekerheid bij mij opwekte. De voorzichtige conclusie is dat ik kamp met verlatingsangst, iets wat ik al mijn hele leven bij me draag. Een onveilige hechting. Mijn ex is ook onveilig gehecht, haar ouders zijn op jonge leeftijd gescheiden en haar vader is vertrokken. Waar ik vanuit mijn verlatingsangst aanklamp, heeft zij geleerd zichzelf nooit afhankelijk te maken. In mijn therapie werk ik aan de kern, maar dit is niet zomaar opgelost. Wij zijn nu dus anderhalf jaar uit elkaar, ik ben relaties lang uit de weg gegaan, omdat ik wilde focussen op mezelf en op mijn zoontje.
Tot dusverre mijn achtergrond. De huidige situatie: inmiddels ben ik weer enige maanden aan het daten. In de afgelopen tijd verschillende vrouwen ontmoet, mee afgesproken, met sommigen één keer, met anderen vaker. Maar de juiste vrouw nog niet tegengekomen. Ik weet dat de echte uitdaging op gebied van leren, groeien en overwinnen van mijn verlatingsangst pas komt als ik mijn hart verlies, als ik weer een relatie aanga.
Een paar weken geleden heb ik een vrouw ontmoet. Dat was direct vuurwerk. Ik heb me nog niet eerder zo (fysiek) tot iemand aangetrokken gevoeld. We zijn lichamelijk een perfecte match. We klikken ook mentaal goed. Ze is slim, grappig en lief, we houden van dezelfde muziek en films en delen (vaak) dezelfde mening op gebied van bijv. politieke zaken, het milieu, racisme, etc. So far so good. Maar.. op veel aspecten passen we helemaal niet bij elkaar. Zowel op praktisch vlak als op emotioneel vlak. Praktisch? Ze studeert nog, woont op kamers, heeft weinig te besteden en geen spaargeld, ze wil de komende jaren sparen om te reizen, er is geen zicht op meer zekerheid in de nabije toekomst. Ik heb al jaren een vaste baan, heb mijn (inmiddels tweede) koophuis, ik heb een kind, een huishouden, een financieel plan. Emotioneel? Ze heeft nog nooit een serieuze relatie gehad; ze is bang haar vrijheid te verliezen, waar ze zoveel waarde aan hecht. Niet de vrijheid om te daten, maar de vrijheid om te doen wat ze wil, wanneer ze dat wil. Ze is impulsief, haar dagen lopen zelden zoals ze 's ochtends denkt dat ze zullen lopen, ze wil niets vastleggen, want alles kan altijd veranderen.
Bij mij dus niet. Ik heb behoefte aan duidelijkheid en zekerheid, dat iemand zich aan zijn woord houdt en beloftes nakomt, hoe klein ook. Dat ze me 's avonds belt als ze zegt dat ze me 's avonds zal bellen, bijvoorbeeld. Zij heeft behoefte aan vrijheid binnen een relatie. Dat geaccepteerd wordt dat dingen altijd kunnen veranderen, aan flexibiliteit, aan spontaniteit en een open vizier.
Ik wil groeien, leren accepteren en loslaten. Ik wil haar niet veranderen. Zij wil mij niet veranderen. Maar ik wil ook trouw blijven aan mezelf. Ik doe niet aan 'go with the flow' en we zien wel waar dit strandt. Ik ben op zoek naar iets voor de lange termijn. Dat voelt als thuiskomen, dat makkelijk is en me gelukkig maakt, dat me zekerheid en vertrouwen geeft. Maar ik heb ook het gevoel dat ik me moet laten uitdagen, dat ik niet moet kiezen voor veiligheid, omdat de wereld groter is dan de mate waarin ik mezelf beperk met die behoefte aan houvast, grip en controle. Maar hoe bepaal je wat de juiste keuze is? Maak je deze keuze met je hoofd of met je hart?
Ik heb oprecht gevoelens voor haar. Ze geeft me vlinders in m'n buik, ik denk de hele dag aan haar en ze maakt me blij. Maar het brengt ook (veel) onrust en onzekerheid met zich mee. Mijn gevoel verandert elke dag, van 'we zien wel, ik begin verliefd op haar te worden en dat is het waard' naar 'wees niet onverstandig, kies niet weer voor iemand die niet bij jou past en die angsten triggert, puur en alleen omdat je verliefd bent'. En dan laat ik de praktische punten nog volledig buiten beschouwing, terwijl die ook meewegen (dat ik graag uit eten en op vakantie ga, dat ik dat studentenbudget al lang geleden achter me heb gelaten, etc.).
Wat is wijsheid? Volg je je hart of je hoofd?
Dat het anders had kunnen zijn, betekent niet dat het ook beter was geweest.
woensdag 9 december 2020 om 18:34
Zou je dan niet bang zijn voor -op termijn- een gebroken hart? Omdat er geen toekomst in zit, maar je gevoelens zich wel blijven ontwikkelen?
Luci_Mster2 schreef: ↑09-12-2020 18:31Ik weet nooit zo goed wat je hart volgen betekend.
En ik zou ook niet zo veel zin hebben in een partner die ik dan ook echt moet bellen op zo'n avond want anders word hij/zij boos.
Een relatie aangaan op basis van gevoel, terwijl je rationeel weet dat de kans op lange termijn succes/geluk heel klein is.
En het is geen kwestie van boos worden. Het is een kwestie van je woord nakomen en daardoor te vertrouwen zijn. Als je je belofte niet kunt nakomen, ook prima, maar maak de belofte dan niet. Zo sta ik erin.
Dat het anders had kunnen zijn, betekent niet dat het ook beter was geweest.
woensdag 9 december 2020 om 18:36
mcsteamy schreef: ↑09-12-2020 18:34Zou je dan niet bang zijn voor -op termijn- een gebroken hart? Omdat er geen toekomst in zit, maar je gevoelens zich wel blijven ontwikkelen?
Een relatie aangaan op basis van gevoel, terwijl je rationeel weet dat de kans op lange termijn succes/geluk heel klein is.
En het is geen kwestie van boos worden. Het is een kwestie van je woord nakomen en daardoor te vertrouwen zijn. Als je je beloftes niet kunt nakomen, ook prima, maar maak de belofte dan niet. Zo sta ik erin.
Vaak worden zulke beloftes gedaan omdat iemand dat afdwingt door gedrag of houding.
Anders bel je namelijk gewoon als het uitkomt en je behoefte hebt aan een gesprek met je vriend/vriendin.
En dit antwoord maakt niet beter qua beeld.
anoniem_401375 wijzigde dit bericht op 09-12-2020 18:39
1.82% gewijzigd
woensdag 9 december 2020 om 18:36
Maar ook met iemand die op papier een geweldige match lijkt kan het mis gaan. Dus nee, ik zou daar niet teveel bij stil staan. Anders blijven je zoeken naar iets wat je misschien wel helemaal niet vindt op korte termijn. Of helemaal niet.mcsteamy schreef: ↑09-12-2020 18:34Zou je dan niet bang zijn voor -op termijn- een gebroken hart? Omdat er geen toekomst in zit, maar je gevoelens zich wel blijven ontwikkelen?
Een relatie aangaan op basis van gevoel, terwijl je rationeel weet dat de kans op lange termijn succes/geluk heel klein is.
En het is geen kwestie van boos worden. Het is een kwestie van je woord nakomen en daardoor te vertrouwen zijn. Als je je belofte niet kunt nakomen, ook prima, maar maak de belofte dan niet. Zo sta ik erin.
woensdag 9 december 2020 om 18:38
woensdag 9 december 2020 om 18:39
Normaal zou ik zeggen volg je hart, maar jouw hoofd en eisen liggen dwars, dus lijkt me dat geen goed plan, want dat zorgt op termijn voor hartepijn en desillusie en waarschijnlijk ben je dan weer terug bij af, dus je kunt ervoor kiezen om een losvaste relatie met haar behouden op haar voorwaarden en langzaam maar zeker leren los te laten of je laat nu los en ga op zoek naar een volwassen vrouw die echt goed bij je past en klaar is met ontdekken.
Ik wens je hartewijsheid.
Ik wens je hartewijsheid.
woensdag 9 december 2020 om 18:40
Bullshit dat je langere tijd niet hebt gedate om aan je zelf te werken. Je bent pas anderhalf jaar uit elkaar en al weer maanden aan het daten.
Een krap of ruim jaartje versta ik niet onder langere tijd. Dan zou je eerder denken aan meerdere jaren.
Je beschrijft waarom de relatie met je ex niet werkte en beschrijft je nieuwe liefde als exact het zelfde type. Dat gaat dus niet werken.
Zij is studente en wil gaan reizen dat gast niet samen met je jonge kind. Tenminste ik neem aan dat zij zich niet wil beperken tot de schoolvakanties.
Hoe spijtig ook dit klinkt als een recept voor mislukken.
Bovendien zal het gedoe met je ex opleveren want klinkt niet als iemand die compatible is met je kind. En dat is weer slecht voor je kind.
Volgens mij waren Julie net in rustiger vaarwater beland.
Waarom ga je niet voor een vrouw die echt bij jouw behoeften past. Alleen op basis van aantrekkingskracht kan je geen relatie starten.
Een krap of ruim jaartje versta ik niet onder langere tijd. Dan zou je eerder denken aan meerdere jaren.
Je beschrijft waarom de relatie met je ex niet werkte en beschrijft je nieuwe liefde als exact het zelfde type. Dat gaat dus niet werken.
Zij is studente en wil gaan reizen dat gast niet samen met je jonge kind. Tenminste ik neem aan dat zij zich niet wil beperken tot de schoolvakanties.
Hoe spijtig ook dit klinkt als een recept voor mislukken.
Bovendien zal het gedoe met je ex opleveren want klinkt niet als iemand die compatible is met je kind. En dat is weer slecht voor je kind.
Volgens mij waren Julie net in rustiger vaarwater beland.
Waarom ga je niet voor een vrouw die echt bij jouw behoeften past. Alleen op basis van aantrekkingskracht kan je geen relatie starten.
woensdag 9 december 2020 om 18:43
Ik zou beginnen, om het woord risico te schrappen, het grootste risico zou zijn dat het op niets uitdraait, maar dat is niet erg, dat overleef je doorgaans gewoon.
als jullie het nu fijn hebben samen, zou ik niet teveel over wat er allemaal kan gebeuren gaan nadenken, dan kun je niets meer namelijk.
Geniet gewoon, en als je geniet, wordt alles meer ontspannen, en wordt alles veel leuker, en misschien blijft ze juist dan wel plakken.
laat die zorgen even voor wat ze zijn, en probeer te genieten.
als jullie het nu fijn hebben samen, zou ik niet teveel over wat er allemaal kan gebeuren gaan nadenken, dan kun je niets meer namelijk.
Geniet gewoon, en als je geniet, wordt alles meer ontspannen, en wordt alles veel leuker, en misschien blijft ze juist dan wel plakken.
laat die zorgen even voor wat ze zijn, en probeer te genieten.
woensdag 9 december 2020 om 18:45
valentinamaria schreef: ↑09-12-2020 18:35Je moet het niet zo serieus nemen, doet zij volgens mij ook niet.
Klopt. Zij heeft aangegeven mij meer dan leuk te vinden en met me in het diepe te willen springen, wat ze blijkbaar eerder nog niet heeft aangedurfd, dus dat zegt wel iets over haar level of commitment. Maar het zit in de aard van het beestje. Ik ben niet goed in iets 'niet serieus nemen' en 'go with the flow'. Dat probeer ik ook niet (meer) te veranderen, dat brengt alleen maar frustratie met zich mee.
Luci_Mster2 schreef: ↑09-12-2020 18:36Vaak worden zulke beloftes gedaan omdat iemand dat afdwingt door gedrag of houding.
Anders bel je namelijk gewoon als het uitkomt en je behoefte hebt aan een gesprek met je vriend/vriendin.
En dit antwoord maakt niet beter qua beeld.
Fair enough. Dit was een voorbeeld, maar ik begrijp wat je zegt.
Klopt. Vaak is met die personen vaak geen vonk, geen aantrekkingskracht. Ik ben zeker bereid het risico te nemen met iemand die op papier 'misschien niet helemaal de juiste match' is. Maar of ik dat risico wil nemen met iemand die op papier een zeer slechte match is, dat weet ik dus niet.
100% mee eens. Als ik wist hoe ik dat kon veranderen zou ik het direct doen. "Gewoon niet zoveel over nadenken" gaat bij mij niet op helaas.
snownow schreef: ↑09-12-2020 18:38Als dit iets is voor korte termijn en niet de lange en je bent daar allebei zeker van, dan kun je deze relatie aangrijpen om dingen die je hebt geleerd in de praktijk te brengen. Juist omdat er minder risico aan verbonden is, kun je hierdoor misschien juist wel erg groeien.
Daar heb je een goed punt. Ik weet niet of ik dat kan, maar dit is zeker iets om over na te denken.
Dat het anders had kunnen zijn, betekent niet dat het ook beter was geweest.
woensdag 9 december 2020 om 18:46
Zij wil vrijheid en wil reizen. Jij wil zekerheid. Dat matcht toch niet?
Als jullie er allebei van genieten zoals het nu gaat - vooral doen. Maar op langere termijn zou ik er niet teveel van verwachten.
Als jullie er allebei van genieten zoals het nu gaat - vooral doen. Maar op langere termijn zou ik er niet teveel van verwachten.
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
woensdag 9 december 2020 om 18:49
woensdag 9 december 2020 om 18:50
Dat heb je hè, met verwachtingen, die leiden meestal tot teleurstelling. Ook het idee van maakbaarheid van de toekomst zorgt nogal eens voor nekbrekens.
woensdag 9 december 2020 om 18:50
sugarmiss schreef: ↑09-12-2020 18:40Bullshit dat je langere tijd niet hebt gedate om aan je zelf te werken. Je bent pas anderhalf jaar uit elkaar en al weer maanden aan het daten.
Een krap of ruim jaartje versta ik niet onder langere tijd. Dan zou je eerder denken aan meerdere jaren.
Je beschrijft waarom de relatie met je ex niet werkte en beschrijft je nieuwe liefde als exact het zelfde type. Dat gaat dus niet werken.
Zij is studente en wil gaan reizen dat gast niet samen met je jonge kind. Tenminste ik neem aan dat zij zich niet wil beperken tot de schoolvakanties.
Hoe spijtig ook dit klinkt als een recept voor mislukken.
Bovendien zal het gedoe met je ex opleveren want klinkt niet als iemand die compatible is met je kind. En dat is weer slecht voor je kind.
Volgens mij waren Julie net in rustiger vaarwater beland.
Waarom ga je niet voor een vrouw die echt bij jouw behoeften past. Alleen op basis van aantrekkingskracht kan je geen relatie starten.
Zij zou gaan reizen zonder mij. En een nieuwe partner komt sowieso pas in het leven van mijn kind als ik er vertrouwen in heb dat het langdurig is en goede kans op een toekomst heeft. Mijn ex en ik staan op zeer goede voet, zij wil alleen maar dat ik gelukkig ben (en weet dat ik ons kind niet zomaar in een relatie trek, integendeel).
Omdat ik bang ben dat ik nu iets waardevols laat gaan, wat ik niet meer zal vinden. Dat ik zoek naar iemand die niet bestaat. Die echt bij mij past, maar waar ik me ook bijzonder tot aangetrokken voel.
Cateautje schreef: ↑09-12-2020 18:39Normaal zou ik zeggen volg je hart, maar jouw hoofd en eisen liggen dwars, dus lijkt me dat geen goed plan, want dat zorgt op termijn voor hartepijn en desillusie en waarschijnlijk ben je dan weer terug bij af, dus je kunt ervoor kiezen om een losvaste relatie met haar behouden op haar voorwaarden en langzaam maar zeker leren los te laten of je laat nu los en ga op zoek naar een volwassen vrouw die echt goed bij je past en klaar is met ontdekken.
Ik wens je hartewijsheid.
Dankjewel. Ware woorden en goed advies.
Dat het anders had kunnen zijn, betekent niet dat het ook beter was geweest.
woensdag 9 december 2020 om 18:50
Dit idd. Ik zou eerst maar eens een paar jaar zonder relatie gaan leven, dan leer je pas echt kennen waar je werkelijk behoefte aan hebt.
woensdag 9 december 2020 om 18:52
Stel nu dat je nooit iemand vindt die echt bij je past en waar je je bijzonder tot aangetrokken voelt, en dan?
Bovendien wel een tikje pessimistisch, toch?
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
woensdag 9 december 2020 om 18:56
Op bepaalde vlakken wel, ja.
klaver10 schreef: ↑09-12-2020 18:43Ik zou beginnen, om het woord risico te schrappen, het grootste risico zou zijn dat het op niets uitdraait, maar dat is niet erg, dat overleef je doorgaans gewoon.
als jullie het nu fijn hebben samen, zou ik niet teveel over wat er allemaal kan gebeuren gaan nadenken, dan kun je niets meer namelijk.
Geniet gewoon, en als je geniet, wordt alles meer ontspannen, en wordt alles veel leuker, en misschien blijft ze juist dan wel plakken.
laat die zorgen even voor wat ze zijn, en probeer te genieten.
Ook een goed advies. Loslaten is niet mijn kracht, ik ben een piekeraar en blijf malen.
Klopt, dat matcht totaal niet. Maar we hebben wel sterke gevoelens voor elkaar en willen, puur op basis van onze gevoelens, hier niet mee stoppen. Bij ons allebei klopt het ratio op de deur, dat zegt dat we hier beter nu mee kunnen stoppen voordat er echt iemand gekwetst wordt.
Helemaal mee eens. Al geloof ik wel dat rationele keuzes kunnen bijdragen aan meer kans op geluk. Als ik langs een afgrond loop kan ik er altijd vanaf vallen. Dan is de vraag: ga je direct langs de rand lopen of doe je een paar meter zijwaarts om het risico te verlagen?
Dat het anders had kunnen zijn, betekent niet dat het ook beter was geweest.
