Relaties
alle pijlers
Kan ik dit maken?
dinsdag 15 maart 2011 om 14:14
Ik zit in het buitenland.
Min vriend daar heb ik ontmoet via internet en onze communicatie verliep altijd vlekkeloos.
De laatste paar weken ben ik veel moe. Misschien een combinatie van aanpassen aan mijn nieuwe situatie in een nieuw land ( spanje ) en ongesteld worden ofzo, ik weet het niet precies.
Wat ik wel weet is dat ik ineens zijn manier van reageren vervelender vind. Zijn kijk op dingen komt niet altijd overeen met de mijne en waar dat me eerst niet stoorde doet dat het nu wel ineens.
Dat is niet eerlijk, voorla niet voor hem.
Ik wil hem niet kwijt maar ik kan het ook niet laten om soms toch een beetje te duwen doordat ik geirriteert raak.
Komt die door mijn vermoeidheid? Ik ben hier nu 6 weken, waar ben ik dan zo moe van vraag ik me af.
Verder zou ik graag nog wat meer reizen.
Korte europese trips maken, maar hij ziet dat niet hetzelfde, en ik wil dan af en toe in mijn up weg voor een paar dagen. Gewoon omdat ik dat leuk vind, en ook omdat ik er een beetje behoefte aan heb mijn horizon nog een beetje te verbreden. Ik weet nu al dat hij niet altijd mee zal kunnen als ik wil gaan en ik wil vrij genoeg zin om te kunnen gaan. Alleen ben ik bang dat dat niet zal klikken want hij denkt er toch wel anders over.
En a het staat natuurlijk ook wel raar dat ik zo kort na aankomst hier alweer een beetje verder wil kijken, maar dat betekend niet dat ik weg wil bij hem. Want dit is mijn nieuwe thuis.
Hij is ondertussen heel lief voor me, een schat, wil hem niet kwijt, maar mezelf ook niet.
Kan ik dit maken?
Heb hem er al een beete over gesproken, zijn reactie was, ik reis ook graag en goedkoop. ( en lokaal ) en ik wil juist nog wat meer verder weg maar wel binnen europa.
Kan ik dit maken binnen een relatie?
Min vriend daar heb ik ontmoet via internet en onze communicatie verliep altijd vlekkeloos.
De laatste paar weken ben ik veel moe. Misschien een combinatie van aanpassen aan mijn nieuwe situatie in een nieuw land ( spanje ) en ongesteld worden ofzo, ik weet het niet precies.
Wat ik wel weet is dat ik ineens zijn manier van reageren vervelender vind. Zijn kijk op dingen komt niet altijd overeen met de mijne en waar dat me eerst niet stoorde doet dat het nu wel ineens.
Dat is niet eerlijk, voorla niet voor hem.
Ik wil hem niet kwijt maar ik kan het ook niet laten om soms toch een beetje te duwen doordat ik geirriteert raak.
Komt die door mijn vermoeidheid? Ik ben hier nu 6 weken, waar ben ik dan zo moe van vraag ik me af.
Verder zou ik graag nog wat meer reizen.
Korte europese trips maken, maar hij ziet dat niet hetzelfde, en ik wil dan af en toe in mijn up weg voor een paar dagen. Gewoon omdat ik dat leuk vind, en ook omdat ik er een beetje behoefte aan heb mijn horizon nog een beetje te verbreden. Ik weet nu al dat hij niet altijd mee zal kunnen als ik wil gaan en ik wil vrij genoeg zin om te kunnen gaan. Alleen ben ik bang dat dat niet zal klikken want hij denkt er toch wel anders over.
En a het staat natuurlijk ook wel raar dat ik zo kort na aankomst hier alweer een beetje verder wil kijken, maar dat betekend niet dat ik weg wil bij hem. Want dit is mijn nieuwe thuis.
Hij is ondertussen heel lief voor me, een schat, wil hem niet kwijt, maar mezelf ook niet.
Kan ik dit maken?
Heb hem er al een beete over gesproken, zijn reactie was, ik reis ook graag en goedkoop. ( en lokaal ) en ik wil juist nog wat meer verder weg maar wel binnen europa.
Kan ik dit maken binnen een relatie?
..popcorn?
dinsdag 15 maart 2011 om 14:47
Ok ik zal mijn reactie een beetje nuanceren(hoewel ik het wel erg eens ben met Elninjoo)
Ik wilde in mijn vorige reactie al schrijven dat als je nu al begint met je aanpassen, je er wel voor moet zorgen jezelf niet kwijt te raken.
Dat het aanpassen kan komen omdat je je eigen weg nog niet gevonden hebt, vind ik wel logisch klinken. Hij is waarschijnlijk de einge houvast die je op dit moment hebt. (net in een nieuw land, nog geen netwerk, geen werk) En dat anker punt wil je niet verliezen, daardoor ben je meer geneigd je aan te passen.
Misschien kun je eraan werken om wat onafhankelijker van hem te worden, je eigen netwerk op te bouwen, je eigen dingen gaan doen?
Juist af en toe alleen op reis gaan kan je veel goed doen, dan ben je op jezelf aangewezen en daar zul je waarschijnlijk zelfvertrouwen uit halen.
Ik wilde in mijn vorige reactie al schrijven dat als je nu al begint met je aanpassen, je er wel voor moet zorgen jezelf niet kwijt te raken.
Dat het aanpassen kan komen omdat je je eigen weg nog niet gevonden hebt, vind ik wel logisch klinken. Hij is waarschijnlijk de einge houvast die je op dit moment hebt. (net in een nieuw land, nog geen netwerk, geen werk) En dat anker punt wil je niet verliezen, daardoor ben je meer geneigd je aan te passen.
Misschien kun je eraan werken om wat onafhankelijker van hem te worden, je eigen netwerk op te bouwen, je eigen dingen gaan doen?
Juist af en toe alleen op reis gaan kan je veel goed doen, dan ben je op jezelf aangewezen en daar zul je waarschijnlijk zelfvertrouwen uit halen.
dinsdag 15 maart 2011 om 14:52
Samenwonen is natuurlijk heel anders dan verliefd zijn en af en toe een tijdje bij elkaar bivakkeren. Weekendjes ofzo.
Samenwonen of trouwen doet twee rivieren samenkomen in 1 grote, en op het punt waar dat gebeurt kolkt dat water natuurlijk ontzettend. Je moet even je draai vinden met elkaar.
Logisch dat je niet álles aan hem leuk vindt. Hij vindt vast ook niet alles leuk aan jou. Punt is dat je dat overwint, en dingen accepteert van elkaar, sommige dingen aanpast. Als jullie tegelijkertijd ook maar heel veel leuke tijden hebben samen.
Als jij die behoefte heel sterk voelt: doe dat dan. Dit hoort ook bij jou. nu heb je inderdaad nog de vrijheid, met kinderen niet meer, en waarom zou hij jou niet daarvoor de ruimte geven? Als jullie elkaar vertrouwen, wat gaat er dan mis?
En misschien kun je iets minder vaak gaan dan je zelf zou willen, als hij er toch moeite mee heeft. Allebei een beetje water bij de wijn.
Samenwonen of trouwen doet twee rivieren samenkomen in 1 grote, en op het punt waar dat gebeurt kolkt dat water natuurlijk ontzettend. Je moet even je draai vinden met elkaar.
Logisch dat je niet álles aan hem leuk vindt. Hij vindt vast ook niet alles leuk aan jou. Punt is dat je dat overwint, en dingen accepteert van elkaar, sommige dingen aanpast. Als jullie tegelijkertijd ook maar heel veel leuke tijden hebben samen.
Als jij die behoefte heel sterk voelt: doe dat dan. Dit hoort ook bij jou. nu heb je inderdaad nog de vrijheid, met kinderen niet meer, en waarom zou hij jou niet daarvoor de ruimte geven? Als jullie elkaar vertrouwen, wat gaat er dan mis?
En misschien kun je iets minder vaak gaan dan je zelf zou willen, als hij er toch moeite mee heeft. Allebei een beetje water bij de wijn.
dinsdag 15 maart 2011 om 14:57
Samen een relatie opbouwen betekent ook van elkaar leren, openstaan voor wat je van elkaar kunt meekrijgen. Dat betekent niet dat je je eigen persoonlijkheid bij het hek afgeeft, maar wel dat je openstaat voor elkaar en daardoor ervaringen opdoet die je alleen niet zou opdoen.
In jouw geval: jij komt naar Spanje voor hem, via hem leer je het land kennen, doe je ervaring op wat het betekent in het buitenland te wonen, leer je de taal, ontdek je dat stuk van de wereld. Je gaat een keer met hem kamperen in Spanje om te kijken hoe je dat bevalt.
En jij houdt van reizen, neemt hem mee naar Griekenland en Rome en waar je verder ook maar wilt gaan. Samen op avontuur en dan merk je vanzelf of dat leuk is of niet.
In jouw geval: jij komt naar Spanje voor hem, via hem leer je het land kennen, doe je ervaring op wat het betekent in het buitenland te wonen, leer je de taal, ontdek je dat stuk van de wereld. Je gaat een keer met hem kamperen in Spanje om te kijken hoe je dat bevalt.
En jij houdt van reizen, neemt hem mee naar Griekenland en Rome en waar je verder ook maar wilt gaan. Samen op avontuur en dan merk je vanzelf of dat leuk is of niet.
Wat eten we vanavond?
dinsdag 15 maart 2011 om 14:58
Ik ga het binnenkort met hem aankaarten.
En bedankt voor jullie reacties, ik kan er wat mee. Vooral dat ik mezelf wel ook de ruimte moet geven om dingen voor mezelf te ondekken, en een eigen balans te vinden hier.
Ik hoop alleen dat hij dat in kan zien.
Want gek genoeg, ben ik daar dus niet zo zeker van.
Misschien is dat wat me ook minder geduldig naar hem maakt.
Maar praten moet, zoveel is me nu wel duidelijk.
En de opmerking over gelijke toekomstvisies.. snijdt ook wel hout.
Omdat ik daarin ook al een verschil ben tegen gekomen wat best nog wel eens lastig zou kunnen zijn.
Met betrekking op financien.
korte samenvattying daarvan; hij wil geen 2,40 betalen voor een biertje tijdens feestelijkheden in de stad want dat drinkt voor hem niet lekker weg wetende dat hij het driedubbele moet betalen voor hetzelfde bierte in de supermarkt.
Terwijl ik denk, ik heb geld apart gehouden voor de feestdag in de stad en interreseert mij de pris van dat bierte nou. De verkoper blij met zijn poen en ik blij met mijn gezellige sfeertje.
Tja.. tot ik naast me kijk en de tegenpool van mijn gedachten zie staan..
Kijk, als hij al zo denkt over een biertje.. ( en sokken kopen, en eten bewaren enzo. Spanje heeft crisis, iedereen bespaart ik snap het wel..)
maar weekendje rome, weekje griekenland, stedentrip Berlijn.. gaat m dan vast niet zijn voor m..
Oef.. zijn we te verschillend?
Deze vragen zitten wel al in mijn hoofd..
En tegelijkertijd denk ik, ik ben volwassen kom op zeg, ik doe gewoon wat ik wil. ben geen moeder, of vrouw van..
Heel rebels en egoistisch van me, want hij is er ook nog met zijn gevoelens..
Vind het echt lastig hoor.
En bedankt voor jullie reacties, ik kan er wat mee. Vooral dat ik mezelf wel ook de ruimte moet geven om dingen voor mezelf te ondekken, en een eigen balans te vinden hier.
Ik hoop alleen dat hij dat in kan zien.
Want gek genoeg, ben ik daar dus niet zo zeker van.
Misschien is dat wat me ook minder geduldig naar hem maakt.
Maar praten moet, zoveel is me nu wel duidelijk.
En de opmerking over gelijke toekomstvisies.. snijdt ook wel hout.
Omdat ik daarin ook al een verschil ben tegen gekomen wat best nog wel eens lastig zou kunnen zijn.
Met betrekking op financien.
korte samenvattying daarvan; hij wil geen 2,40 betalen voor een biertje tijdens feestelijkheden in de stad want dat drinkt voor hem niet lekker weg wetende dat hij het driedubbele moet betalen voor hetzelfde bierte in de supermarkt.
Terwijl ik denk, ik heb geld apart gehouden voor de feestdag in de stad en interreseert mij de pris van dat bierte nou. De verkoper blij met zijn poen en ik blij met mijn gezellige sfeertje.
Tja.. tot ik naast me kijk en de tegenpool van mijn gedachten zie staan..
Kijk, als hij al zo denkt over een biertje.. ( en sokken kopen, en eten bewaren enzo. Spanje heeft crisis, iedereen bespaart ik snap het wel..)
maar weekendje rome, weekje griekenland, stedentrip Berlijn.. gaat m dan vast niet zijn voor m..
Oef.. zijn we te verschillend?
Deze vragen zitten wel al in mijn hoofd..
En tegelijkertijd denk ik, ik ben volwassen kom op zeg, ik doe gewoon wat ik wil. ben geen moeder, of vrouw van..
Heel rebels en egoistisch van me, want hij is er ook nog met zijn gevoelens..
Vind het echt lastig hoor.
..popcorn?
dinsdag 15 maart 2011 om 15:02
quote:nola schreef op 15 maart 2011 @ 14:28:
Ik denk dat die vermoeidheid komt door alle indrukken, de nieuwe taal, nieuwe omgeving, nieuwe woonvorm. Heb nog even geen baan en heb wat spaargeld om op te gaan.
Maar ben al wel begonnen met hobbies hier, en zoek naar vrijwilligerswerk om een netwerk te krijgen en de taal beter te leren beheersen.
Dat inburgeren is ook best vermoeiend.
Ik ben anderhalf jaar geleden veel verloren, een lange relatie, de kans op een gezin met hem, en een miskraam erachteraan met veel gedoe daar omheen.
En ik heb daarna besloten dat zolang ik nog geen kinderen heb ik meer van europa wil zien.
Ben geen wereldreizigster, wil gewoon weten hoe rome eruit ziet en waar griekenland ligt.
Ik denk ook dat het goed mogelijk is dat je vermoeidheid komt door alle nieuwe dingen.
Plus dat je misschien wat dingen van thuis aan het verwerken bent.
Ik heb dat ook eens gehad in Spanje: een periode van nog geen 3 weken maar ik heb zoveel uren in bed doorgebracht (siesta maar dan wat langer blijven liggen ).
Weer thuis beklaagde ik me tegen iemand daarover maar toen we alles op een rij gingen zetten was het zo gek nog niet: Heenreis van twee dagen, daar alles moeten zoeken (supermarkt, school, ed), al die talen die je door elkaar hoort, vrije dagen de omgeving bekijken, sociaal doen met de mensen in je appartement..... Ik weet niet of het er bij jou ook zo uitziet. Van zulke dingen word je ook moe.
Ik denk dat die vermoeidheid komt door alle indrukken, de nieuwe taal, nieuwe omgeving, nieuwe woonvorm. Heb nog even geen baan en heb wat spaargeld om op te gaan.
Maar ben al wel begonnen met hobbies hier, en zoek naar vrijwilligerswerk om een netwerk te krijgen en de taal beter te leren beheersen.
Dat inburgeren is ook best vermoeiend.
Ik ben anderhalf jaar geleden veel verloren, een lange relatie, de kans op een gezin met hem, en een miskraam erachteraan met veel gedoe daar omheen.
En ik heb daarna besloten dat zolang ik nog geen kinderen heb ik meer van europa wil zien.
Ben geen wereldreizigster, wil gewoon weten hoe rome eruit ziet en waar griekenland ligt.
Ik denk ook dat het goed mogelijk is dat je vermoeidheid komt door alle nieuwe dingen.
Plus dat je misschien wat dingen van thuis aan het verwerken bent.
Ik heb dat ook eens gehad in Spanje: een periode van nog geen 3 weken maar ik heb zoveel uren in bed doorgebracht (siesta maar dan wat langer blijven liggen ).
Weer thuis beklaagde ik me tegen iemand daarover maar toen we alles op een rij gingen zetten was het zo gek nog niet: Heenreis van twee dagen, daar alles moeten zoeken (supermarkt, school, ed), al die talen die je door elkaar hoort, vrije dagen de omgeving bekijken, sociaal doen met de mensen in je appartement..... Ik weet niet of het er bij jou ook zo uitziet. Van zulke dingen word je ook moe.
dinsdag 15 maart 2011 om 15:05
quote:nola schreef op 15 maart 2011 @ 14:58:
korte samenvattying daarvan; hij wil geen 2,40 betalen voor een biertje tijdens feestelijkheden in de stad want dat drinkt voor hem niet lekker weg wetende dat hij het driedubbele moet betalen voor hetzelfde bierte in de supermarkt.
Terwijl ik denk, ik heb geld apart gehouden voor de feestdag in de stad en interreseert mij de pris van dat bierte nou. De verkoper blij met zijn poen en ik blij met mijn gezellige sfeertje.
Tja.. tot ik naast me kijk en de tegenpool van mijn gedachten zie staan..
Kijk, als hij al zo denkt over een biertje.. ( en sokken kopen, en eten bewaren enzo. Spanje heeft crisis, iedereen bespaart ik snap het wel..)
maar weekendje rome, weekje griekenland, stedentrip Berlijn.. gaat m dan vast niet zijn voor m..
Oef.. zijn we te verschillend?
Denk dat jullie veel te verschillend zijn. Voor mij zou 't een dealbreaker zijn, iemand die zichzelf niet toestaat te genieten van z'n geld.
korte samenvattying daarvan; hij wil geen 2,40 betalen voor een biertje tijdens feestelijkheden in de stad want dat drinkt voor hem niet lekker weg wetende dat hij het driedubbele moet betalen voor hetzelfde bierte in de supermarkt.
Terwijl ik denk, ik heb geld apart gehouden voor de feestdag in de stad en interreseert mij de pris van dat bierte nou. De verkoper blij met zijn poen en ik blij met mijn gezellige sfeertje.
Tja.. tot ik naast me kijk en de tegenpool van mijn gedachten zie staan..
Kijk, als hij al zo denkt over een biertje.. ( en sokken kopen, en eten bewaren enzo. Spanje heeft crisis, iedereen bespaart ik snap het wel..)
maar weekendje rome, weekje griekenland, stedentrip Berlijn.. gaat m dan vast niet zijn voor m..
Oef.. zijn we te verschillend?
Denk dat jullie veel te verschillend zijn. Voor mij zou 't een dealbreaker zijn, iemand die zichzelf niet toestaat te genieten van z'n geld.
dinsdag 15 maart 2011 om 15:07
Jullie zijn elkaar aan het leren kennen op dagelijkslevenlevel en nu kom je er achter dat er verschillen zijn in hoe jullie tegen dingen aankijken. Dat geldt voor alle beginnende koppels en het is aan jullie om te kijken of je daar samen een balans in kunt vinden.
Maar als eerste is het belangrijk dat jij je draai vindt daar.
Maar als eerste is het belangrijk dat jij je draai vindt daar.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
dinsdag 15 maart 2011 om 15:07
TO naar een ander land verhuizen is niet niks, zeker niet na een rotjaar.
Ik zou eerst goed voor jezelf zorgen, zorgen dat je jezelf de kans geeft aan het leven daar te wennen.
Daarna kun je verder kijken of dat met je vriend zulke grote issues zijn dat het einde relatie betekent. Als hij een spanjaard is en op zijn spaans verdient zal hij toch echt over dat biertje moeten nadenken, je zegt dat je het snapt maar ik vraag me dat af, denk wel dat je het wilt snappen.De tweede vraag is in hoeverre jij je in een prille relatie wil aanpassen wb leef/geld stijl.
succes
Ik zou eerst goed voor jezelf zorgen, zorgen dat je jezelf de kans geeft aan het leven daar te wennen.
Daarna kun je verder kijken of dat met je vriend zulke grote issues zijn dat het einde relatie betekent. Als hij een spanjaard is en op zijn spaans verdient zal hij toch echt over dat biertje moeten nadenken, je zegt dat je het snapt maar ik vraag me dat af, denk wel dat je het wilt snappen.De tweede vraag is in hoeverre jij je in een prille relatie wil aanpassen wb leef/geld stijl.
succes
fener wijzigde dit bericht op 15-03-2011 15:08
Reden: schrijffout
Reden: schrijffout
% gewijzigd
dinsdag 15 maart 2011 om 15:08
ja ik herken het wel, de supermarkt ondekken, de taal, alles bekijken, je weg zien te vinden door de buurt waar je woont, nieuwe dingen opstarten, sociaal doen met je appertement genootjes ( terwijl ik in NL ) altijd alleen woonde in mijn eigen flat. Met de nieuwe schoonfamilie mee, nieuwe beleefdheidsvormen, drukker verkeer, meer lawaai, geen film, tidschrift, niks meer in een bekende taal. Behalve dan muziek.
En het studeren en leren van de taal is ook best veel.
En ik ben moe.
stuitte gisteren op onbegrip. Hij zei dat het normaal was dat ik moe was maar me beter zou moeten kunnen voelen omdat hij er is.
Ik ben vandaag ongesteld geworden maar ik werd ineens boos.
pff.. vandaag heb ik tot 13.00 geslapen geen zin om wakker te worden, veel te moe.
En het studeren en leren van de taal is ook best veel.
En ik ben moe.
stuitte gisteren op onbegrip. Hij zei dat het normaal was dat ik moe was maar me beter zou moeten kunnen voelen omdat hij er is.
Ik ben vandaag ongesteld geworden maar ik werd ineens boos.
pff.. vandaag heb ik tot 13.00 geslapen geen zin om wakker te worden, veel te moe.
..popcorn?
dinsdag 15 maart 2011 om 15:10
Nola ik ken je voorgeschiedenis wel. Jij bent zelfs de reden dat ik aan viva ben blijven plakken. Zo weet je dat ook weer
Wat ik wil zeggen is dat het me heel verstandig lijkt als je eerst eens de tijd neemt om jezelf helemaal te (her) ontdekken en te gaan doen wat jij wil. Daar is niets egoistisch aan, dat noemen we zelfontwikkeling.
Je wilde toch al verhuizen. Maak plezier met je liefde, geniet van elkaar en heb gewoon verkering. Jullie wonen niet samen, zijn niet getrouwd. Gedraag jullie dan ook niet zo. Geniet van het leven en van elkaar en je merkt vanzelf of het stand houd of niet. En als het geen stand houd is dat misschien verdrietig maar het komt goed... Je bent een enorm sterke vrouw! Geniet van jezelf en de keuzes die jij maakt.
Wat ik wil zeggen is dat het me heel verstandig lijkt als je eerst eens de tijd neemt om jezelf helemaal te (her) ontdekken en te gaan doen wat jij wil. Daar is niets egoistisch aan, dat noemen we zelfontwikkeling.
Je wilde toch al verhuizen. Maak plezier met je liefde, geniet van elkaar en heb gewoon verkering. Jullie wonen niet samen, zijn niet getrouwd. Gedraag jullie dan ook niet zo. Geniet van het leven en van elkaar en je merkt vanzelf of het stand houd of niet. En als het geen stand houd is dat misschien verdrietig maar het komt goed... Je bent een enorm sterke vrouw! Geniet van jezelf en de keuzes die jij maakt.
dinsdag 15 maart 2011 om 15:23
Tja fener, goed punt.
100% gelijk. en wanneer hij dat ook zegt heeft hij ook 100% gelijk.
Toch blijft bij mij ook het gevoel knagen dat gelijk hebben niet altijd betekend dat het er ook gezelliger van wordt..
Dus ik heb tegen hem gezegd dat we daar verschillebnd over denken, en dus slim moeten zijn.
Geld budgeteren, en er naar elkaar toe niet over zeuren, of biertjes kopen in de supermarkt en mee nemen in de rugzak.
Maar wel het los kunnen laten als het moment gekomen is om even te genieten.
Dat vind ik belangerijk in het leven.
En ben ik inderdaad niet van plan op te geven.
En hij is echt van het rekenen. Was het uiteindelijk wle met me eens, maar daar moesten we wel een bijna ruzie aan wijden.
dat vond ik jammer. En hij ongetwijfeld ook.
ander voorbeel dis over sokken kopen. Ik wilde 2 paar voor 6 euro kopen, van stevig materiaal, in het zwart en een model die ik al een s eerder had en lekker vond om mee te sporten.
Heb ik in de winkel een preek gekregen over mijn manier van aankopen doen en dat ik 3 paar voor 5 euro kan kopen als ik niet zomaar het eerste beste zou pakken.
Daar ging hij ontzettend mijn grens mee over. Want ik ben geen klein kind dat een vermanende preek nodig heeft.
Dat heb ik hem niet in dat moment gezegd maar wel in ons gesprek over het biertje.
En hij haalde als voorbeeld de manier waarop zijn moede rinkopen doet aan, toen heb ik hem gezegd dat ik helemaal niet boeiend vind hoe zijn moeder shopt, maar dat ik liever hoor hoe hij shopt.
En dat ik zolang ik het geld heb en die ene euro meer uit wil geven dat gewoon doe, volgens mijn criteria. Die helemaal zo raar niet zijn hoor. Ik shop gewoon bij de h&m enzo.
Zijn zus trouwens ook.
En ik al veel langer op mijn zelfstandigheid functioneer en dat hij dat niet hoeft te negeren in zijn gedachtengang.
Kortom.. ik ben tot aanpassen bereid, maar ben er zelf ook nog gewoon.
Ik begrijp echt wel waarom hij rustiger is met zijn geld, meer spaart, meer zorgen heeft over zijn inkomen, en ik ben het met hem eens dat ook ik aan mijn toekomst moet denken.
En dat doe ik ook.
Maar hij mag zich ook aanpassen dat niet iedereen doet zoals hij vind dat het juist is omdat zijn beredenering 100% klopt en hij dus gelijk heeft. Want die vlieger gaat gewoon niet altijd op.
Zeker niet als je ook beiden nog eens uit een andere cultuur komt.
Het is lastig voor me, omdat ik me bekeken voel alsof ik een klein verwend nest ben en dat is niet zoals het zit.
Ondertussne noemt hij me wel 'posh'.
En heb ik m ook al uit moetne leggen dat ik de eerste maand in spanje natuurlijk wel wat meer uit heb moeten geven, aan beddengoed, en wat extra kleding. Omdat ik nou eenmaal niet alles mee kon nemen uit NL.
Maar ik ben niet een keer wild gaan stappen of uitgebreid uit eten gegaan.. dus ik begrijp niet waar ik de titel posh dan aan heb verdiend.
Hij vind het grappig. Ik door onze discussies wat minder.
100% gelijk. en wanneer hij dat ook zegt heeft hij ook 100% gelijk.
Toch blijft bij mij ook het gevoel knagen dat gelijk hebben niet altijd betekend dat het er ook gezelliger van wordt..
Dus ik heb tegen hem gezegd dat we daar verschillebnd over denken, en dus slim moeten zijn.
Geld budgeteren, en er naar elkaar toe niet over zeuren, of biertjes kopen in de supermarkt en mee nemen in de rugzak.
Maar wel het los kunnen laten als het moment gekomen is om even te genieten.
Dat vind ik belangerijk in het leven.
En ben ik inderdaad niet van plan op te geven.
En hij is echt van het rekenen. Was het uiteindelijk wle met me eens, maar daar moesten we wel een bijna ruzie aan wijden.
dat vond ik jammer. En hij ongetwijfeld ook.
ander voorbeel dis over sokken kopen. Ik wilde 2 paar voor 6 euro kopen, van stevig materiaal, in het zwart en een model die ik al een s eerder had en lekker vond om mee te sporten.
Heb ik in de winkel een preek gekregen over mijn manier van aankopen doen en dat ik 3 paar voor 5 euro kan kopen als ik niet zomaar het eerste beste zou pakken.
Daar ging hij ontzettend mijn grens mee over. Want ik ben geen klein kind dat een vermanende preek nodig heeft.
Dat heb ik hem niet in dat moment gezegd maar wel in ons gesprek over het biertje.
En hij haalde als voorbeeld de manier waarop zijn moede rinkopen doet aan, toen heb ik hem gezegd dat ik helemaal niet boeiend vind hoe zijn moeder shopt, maar dat ik liever hoor hoe hij shopt.
En dat ik zolang ik het geld heb en die ene euro meer uit wil geven dat gewoon doe, volgens mijn criteria. Die helemaal zo raar niet zijn hoor. Ik shop gewoon bij de h&m enzo.
Zijn zus trouwens ook.
En ik al veel langer op mijn zelfstandigheid functioneer en dat hij dat niet hoeft te negeren in zijn gedachtengang.
Kortom.. ik ben tot aanpassen bereid, maar ben er zelf ook nog gewoon.
Ik begrijp echt wel waarom hij rustiger is met zijn geld, meer spaart, meer zorgen heeft over zijn inkomen, en ik ben het met hem eens dat ook ik aan mijn toekomst moet denken.
En dat doe ik ook.
Maar hij mag zich ook aanpassen dat niet iedereen doet zoals hij vind dat het juist is omdat zijn beredenering 100% klopt en hij dus gelijk heeft. Want die vlieger gaat gewoon niet altijd op.
Zeker niet als je ook beiden nog eens uit een andere cultuur komt.
Het is lastig voor me, omdat ik me bekeken voel alsof ik een klein verwend nest ben en dat is niet zoals het zit.
Ondertussne noemt hij me wel 'posh'.
En heb ik m ook al uit moetne leggen dat ik de eerste maand in spanje natuurlijk wel wat meer uit heb moeten geven, aan beddengoed, en wat extra kleding. Omdat ik nou eenmaal niet alles mee kon nemen uit NL.
Maar ik ben niet een keer wild gaan stappen of uitgebreid uit eten gegaan.. dus ik begrijp niet waar ik de titel posh dan aan heb verdiend.
Hij vind het grappig. Ik door onze discussies wat minder.
..popcorn?
dinsdag 15 maart 2011 om 15:26
Tikker, wat grappig om te horen, gek wel, maar ook leuk. En je tip is waardevol. Ik ga ook dat meenemen in mijn gesprek met hem, want ik denk dat dat is wat we beiden nodig hebben.
Ik in ieder geval wel.
Ik ben al hobbies aan het ontwikkelen. Heb in ieder geval al iets voor mezelf gevonden en ga dat ook meer uitbreiden.
Ik in ieder geval wel.
Ik ben al hobbies aan het ontwikkelen. Heb in ieder geval al iets voor mezelf gevonden en ga dat ook meer uitbreiden.
..popcorn?
dinsdag 15 maart 2011 om 15:29
Dus hij vindt jou een luxepopje en jij vindt hem een kniert? Ik denk als je knetterverliefd bent, dat dat dan heeeeeel leuk en aandoenlijk enzo is. Maar als die eerste verliefdheid wat wegtrekt, kan het heel irritant zijn. Ik zou het echt niet leuk vinden, biertjes mee in de rugzak (maar jouw vriend zou mij dan ook een extreeeeeeeeem luxepopje vinden, ben ik bang).
Wat eten we vanavond?
dinsdag 15 maart 2011 om 15:31
Ik snap niet dat je je de les laat lezen over jouw geld! Is ie nu helemaal besodemieterd? Jij teert toch niet op zijn zak, maar je hebt 'n eigen woning gehuurd en betaalt alles van je eigen spaargeld. Een man die mij zegt dat ik maar sokken van 5 euro moet kopen terwijl ik die van 6 euro veel beter vindt die zou ik vragen of ie wel goed bij z'n hoofd is.
Denk dat je beter kunt zorgen deze man achter je te laten. Als ie je nu al zo probeert te dwingelanden dan zou ik m'n hart vasthouden als ie met je wil gaan samen wonen. Dan heb je toch geen leven met zo'n kniepert die je uitgaven nauwlettend in de gaten wil houden en bepalen?
Denk dat je beter kunt zorgen deze man achter je te laten. Als ie je nu al zo probeert te dwingelanden dan zou ik m'n hart vasthouden als ie met je wil gaan samen wonen. Dan heb je toch geen leven met zo'n kniepert die je uitgaven nauwlettend in de gaten wil houden en bepalen?
dinsdag 15 maart 2011 om 15:32
Volgens mij is dit ook een groot cultuurverschil. Ik denk dat 'zuiderlingen' over het algemeen wat meer hangen aan hun moeder en hij vindt het grappig om jou daarmee te 'plagen' .
ik denk de manier waarop hij dat doet te herkennen, en zou het ook irritant vinden.
Ik denk wel dat je in een relatie met hem hiermee om zou moeten leren gaan, want ik zie dat soort gedrag nog niet echt veranderen...
ik denk de manier waarop hij dat doet te herkennen, en zou het ook irritant vinden.
Ik denk wel dat je in een relatie met hem hiermee om zou moeten leren gaan, want ik zie dat soort gedrag nog niet echt veranderen...
dinsdag 15 maart 2011 om 15:36
Heel logisch hoor Nola. Emigreren is nou eenmaal een vermoeiende zaak, zeker na wat jij allemaal hebt doorgemaakt. De eerder jij je dat beseft des te eerder zal je je ook kunnen beheersen richting je vriend. Moe zijn mag nl gewoon en is in jouw situatie gewoon niet raar. dat je nu veel leunt op jouw vriend is ook niet raar.
Ook snap ik dat je een stuk van je vrijheid niet wil opgeven. Dat hoeft ook niet. Tenminste....dat vind ik. Gewoon bespreken met je vriend en doe waar jij achter staat. Maar maak het niet zo beladen, want dan kan je vriend het ook weleens zo gaan opvatten.
Sterkte allebei en ik hoop dat deze relatie je veel gaat brengen!
Ook snap ik dat je een stuk van je vrijheid niet wil opgeven. Dat hoeft ook niet. Tenminste....dat vind ik. Gewoon bespreken met je vriend en doe waar jij achter staat. Maar maak het niet zo beladen, want dan kan je vriend het ook weleens zo gaan opvatten.
Sterkte allebei en ik hoop dat deze relatie je veel gaat brengen!
dinsdag 15 maart 2011 om 15:40
Volgens mij moeten jullie wat minder proberen elkaar elkaars waarden op te dringen(of misschien wel hij zijn waarden aan jou opdringen). Jij je sokken, hij zijn supermarkt bier. Jullie zijn net bij elkaar, geef elkaar de ruimte.
(Ik zou ook bij de sokkendiscussie gevraagt hebben of ie wel goed bij z'n mooie koppie is, maar dat ben ik. Ik kan er helemaal niet tegen als iemand me verteld wat ik wel en niet moet doen.)
(Ik zou ook bij de sokkendiscussie gevraagt hebben of ie wel goed bij z'n mooie koppie is, maar dat ben ik. Ik kan er helemaal niet tegen als iemand me verteld wat ik wel en niet moet doen.)
dinsdag 15 maart 2011 om 15:40
quote:elninjoo schreef op 15 maart 2011 @ 15:36:
En iemand die vindt dat zijn moeder alles beter doet, die zou ik vertellen dat ie dan maar weer lekker bij mama moet gaan wonen.
Dat heeft mijn moeder ooit ook eens tegen mijn vader gezegd aan het begin van hun huwelijk. Ze zijn toch maar mooi 40 jaar getrouwd geweest
Maar TO serieus, wat doet je spaanse man voor werk en woont hij nog thuis of zo? Ik bedoel cultuurverschil ok, maar iemand die naast je gaat staan en verteld wat je moet doen en hoe je je geld uit moet geven... ik zou al zenuwachtig worden bij het idee dat ik daar ooit mee in een huis zou wonen.
En iemand die vindt dat zijn moeder alles beter doet, die zou ik vertellen dat ie dan maar weer lekker bij mama moet gaan wonen.
Dat heeft mijn moeder ooit ook eens tegen mijn vader gezegd aan het begin van hun huwelijk. Ze zijn toch maar mooi 40 jaar getrouwd geweest
Maar TO serieus, wat doet je spaanse man voor werk en woont hij nog thuis of zo? Ik bedoel cultuurverschil ok, maar iemand die naast je gaat staan en verteld wat je moet doen en hoe je je geld uit moet geven... ik zou al zenuwachtig worden bij het idee dat ik daar ooit mee in een huis zou wonen.
dinsdag 15 maart 2011 om 15:43
quote:elninjoo schreef op 15 maart 2011 @ 15:31:
Ik snap niet dat je je de les laat lezen over jouw geld! Is ie nu helemaal besodemieterd? Jij teert toch niet op zijn zak, maar je hebt 'n eigen woning gehuurd en betaalt alles van je eigen spaargeld. Een man die mij zegt dat ik maar sokken van 5 euro moet kopen terwijl ik die van 6 euro veel beter vindt die zou ik vragen of ie wel goed bij z'n hoofd is.
Denk dat je beter kunt zorgen deze man achter je te laten. Als ie je nu al zo probeert te dwingelanden dan zou ik m'n hart vasthouden als ie met je wil gaan samen wonen. Dan heb je toch geen leven met zo'n kniepert die je uitgaven nauwlettend in de gaten wil houden en bepalen?
Eens zeg!
Ik ben waarschijnlijk (en gelukkig maar als ik dit lees) nog nooit "echt verliefd" geweest maar hier zou ik heel snel klaar mee zijn.
Ik snap niet dat je je de les laat lezen over jouw geld! Is ie nu helemaal besodemieterd? Jij teert toch niet op zijn zak, maar je hebt 'n eigen woning gehuurd en betaalt alles van je eigen spaargeld. Een man die mij zegt dat ik maar sokken van 5 euro moet kopen terwijl ik die van 6 euro veel beter vindt die zou ik vragen of ie wel goed bij z'n hoofd is.
Denk dat je beter kunt zorgen deze man achter je te laten. Als ie je nu al zo probeert te dwingelanden dan zou ik m'n hart vasthouden als ie met je wil gaan samen wonen. Dan heb je toch geen leven met zo'n kniepert die je uitgaven nauwlettend in de gaten wil houden en bepalen?
Eens zeg!
Ik ben waarschijnlijk (en gelukkig maar als ik dit lees) nog nooit "echt verliefd" geweest maar hier zou ik heel snel klaar mee zijn.
dinsdag 15 maart 2011 om 15:43
..Hij woont door zin economische omstandigheden nog thuis. Heeft een appartement gekocht dat nog in de steigers staat en verdiend de kost als freelancer en heeft daarbij momenteel geen denderende inkomsten.
Dat geeft niks..
Maar vandaar wel van mij de vraag dat ik niet wil weten hoe zijn moeder koopt maar dat ik wilde weten hoe hij dingen koopt.
Ik wil weten hoe hij het doet, niet hoe zijn moeder alles doet.
Een ding is mezelf al wel duidelijk; met dat gezeur komt hij niet meer weg.
Want het is mijn geld en ik ben hier wel klaar mee.
Ik moet leren omgaan met de nauwere familiebanden en dat gaat goed verder. Ik ga naar de mercadillo met zijn moeder, en zi moeten maar fijn accepteren dat ik zelf beslis wat en waar ik iets koop.
Ik vind biertjes in de rugzak mee niet zo erg als ruzie maken over het wel of niet kopen bij een kraampje.
Weet je ik geloof dat ik hier ook gewoon wel moe van ben haha.
Echt tijd voor een gesprek dus..
Dat geeft niks..
Maar vandaar wel van mij de vraag dat ik niet wil weten hoe zijn moeder koopt maar dat ik wilde weten hoe hij dingen koopt.
Ik wil weten hoe hij het doet, niet hoe zijn moeder alles doet.
Een ding is mezelf al wel duidelijk; met dat gezeur komt hij niet meer weg.
Want het is mijn geld en ik ben hier wel klaar mee.
Ik moet leren omgaan met de nauwere familiebanden en dat gaat goed verder. Ik ga naar de mercadillo met zijn moeder, en zi moeten maar fijn accepteren dat ik zelf beslis wat en waar ik iets koop.
Ik vind biertjes in de rugzak mee niet zo erg als ruzie maken over het wel of niet kopen bij een kraampje.
Weet je ik geloof dat ik hier ook gewoon wel moe van ben haha.
Echt tijd voor een gesprek dus..
..popcorn?
dinsdag 15 maart 2011 om 15:44
Nola, ik heb een paar jaar geleden een aantal maanden in Duitsland gewoond en gewerkt. Hoewel ik al redelijk Duits sprak, was het toch wel heel anders om de hele dag Duits te spreken en ook technische discussies te voeren. Daarnaast je weg vinden, hele andere routine en zo. De eerste dagen kwam ik echt trillend van moeheid thuis. Dus dat je hartstikke moe bent vind ik niet gek.
Voor de rest, ik weet niet of jullie te verschillend zijn. Ik zou wel moeite hebben met iemand die zijn manieren zoveel beter vindt dan mijn manieren. Dat idee krijg ik nu wel een beetje. Preken accepteer ik gewoon niet. Een gesprek, OK, luisteren naar elkaars mening. En dan eventueel agree to disagree. En verder, zolang je niet samenwoont en geen economische eenheid vormt door een contract is het jouw geld, jouw keuzes.
Voor de rest, ik weet niet of jullie te verschillend zijn. Ik zou wel moeite hebben met iemand die zijn manieren zoveel beter vindt dan mijn manieren. Dat idee krijg ik nu wel een beetje. Preken accepteer ik gewoon niet. Een gesprek, OK, luisteren naar elkaars mening. En dan eventueel agree to disagree. En verder, zolang je niet samenwoont en geen economische eenheid vormt door een contract is het jouw geld, jouw keuzes.