Kan jij het goed vinden met je stiefkinderen?
zondag 14 maart 2010 om 14:36
Hoe ga jij om met je stiefkinderen?
Vind je ze aardig en zie je ze graag komen of heb je (stiekem) een enorme hekel aan ze?
En hoe gaat het tussen de kinderen onderling, dus stiefbroertjes/zusjes en/of halfbroertjes/zusjes?
Vind je ze aardig en zie je ze graag komen of heb je (stiekem) een enorme hekel aan ze?
En hoe gaat het tussen de kinderen onderling, dus stiefbroertjes/zusjes en/of halfbroertjes/zusjes?
Elke les, waar je van leert, maakt het pad vrij voor nog waardevollere lessen. Elke les, die je negeert, komt steeds weer terug.
zondag 14 maart 2010 om 15:01
Waarom wil je dat weten? toch niet weer een of andere schoolopdracht he..
Ik kan het op zich prima vinden met m'n stiefkinderen, t zijn leuke kinderen en volgens mij vinden ze mij ook wel ok.En de moeder van de kinderen en ik 'gedogen' elkaar, dus in dat opzicht heb ik ook niet veel te klagen...
Maar om nou te zeggen: ik raad iedereen aan om een vent te zoeken die al kinderen heeft.....Neuh...
Ik kan het op zich prima vinden met m'n stiefkinderen, t zijn leuke kinderen en volgens mij vinden ze mij ook wel ok.En de moeder van de kinderen en ik 'gedogen' elkaar, dus in dat opzicht heb ik ook niet veel te klagen...
Maar om nou te zeggen: ik raad iedereen aan om een vent te zoeken die al kinderen heeft.....Neuh...
'Tell people there's an invisible man in the sky who created the universe, and the vast majority will believe you. Tell them the paint is wet, and they have to touch it to be sure.' -George Carlin
zondag 14 maart 2010 om 15:05
[quote]VlammendeTroela schreef op 14 maart 2010 @ 15:01:
Waarom wil je dat weten? toch niet weer een of andere schoolopdracht he..
Nee,geen schoolopdracht.
Daarvoor kan je naar het topic Moederschap is......
Gewoon benieuwd
Waarom wil je dat weten? toch niet weer een of andere schoolopdracht he..
Nee,geen schoolopdracht.
Daarvoor kan je naar het topic Moederschap is......
Gewoon benieuwd
Elke les, waar je van leert, maakt het pad vrij voor nog waardevollere lessen. Elke les, die je negeert, komt steeds weer terug.
zondag 14 maart 2010 om 15:50
Soms zie ik er eerlijk gezegd tegen op als stiefzoon komt. Ga vast een lading bagger over me heen krijgen nu, maar de weekenden met zijn allen zijn soms erg vermoeiend. Vooral omdat we qua opvoeding en de ideeen daarover nogal erg verschillen, én we (partner en ik) vinden het allebei moeilijk om te accepteren als de ander jou kind corrigeert. Hebben daar al diverse gesprekken over gehad, zijn ons daarvan bewust en proberen er een oplossing voor te vinden.
Dochter en stiefzoon kijken enorm uit naar de weekenden samen, maar als ze dan werkelijk samen zijn kunnen ze mekaar na een uurtje al niet luchten of zien, en dat resulteert dus ook tot de nodige onrust
Dochter en stiefzoon kijken enorm uit naar de weekenden samen, maar als ze dan werkelijk samen zijn kunnen ze mekaar na een uurtje al niet luchten of zien, en dat resulteert dus ook tot de nodige onrust
zondag 14 maart 2010 om 15:54
quote:Elskefiederelske schreef op 14 maart 2010 @ 15:50:
Dochter en stiefzoon kijken enorm uit naar de weekenden samen, maar als ze dan werkelijk samen zijn kunnen ze mekaar na een uurtje al niet luchten of zien, en dat resulteert dus ook tot de nodige onrust
Maar toch kijken ze ernaar uit. Dus blijkbaar vinden ze het toch fijn met elkaar.
Mijn stiefkinderen vinden het geweldig als we met zijn vieren op de WII gaan. Maar binnen vijf minuten is het heibel, bozigheid, frustratie, huilen, stampvoeten en schreeuwen. En toch zijn ze telkens weer boos als we stoppen en telkens weer vragen ze (een keer of 100 per dag) wanneer we weer met zijn vieren op de WII gaan. Wij denken dat ze het niet leuk vinden, maar als we het met ze bespreken zeggen zij dat ze het echt heel leuk vinden. Ik word bloednerveus van al die bozigheid, maar zij halen er toch iets uit.
Dochter en stiefzoon kijken enorm uit naar de weekenden samen, maar als ze dan werkelijk samen zijn kunnen ze mekaar na een uurtje al niet luchten of zien, en dat resulteert dus ook tot de nodige onrust
Maar toch kijken ze ernaar uit. Dus blijkbaar vinden ze het toch fijn met elkaar.
Mijn stiefkinderen vinden het geweldig als we met zijn vieren op de WII gaan. Maar binnen vijf minuten is het heibel, bozigheid, frustratie, huilen, stampvoeten en schreeuwen. En toch zijn ze telkens weer boos als we stoppen en telkens weer vragen ze (een keer of 100 per dag) wanneer we weer met zijn vieren op de WII gaan. Wij denken dat ze het niet leuk vinden, maar als we het met ze bespreken zeggen zij dat ze het echt heel leuk vinden. Ik word bloednerveus van al die bozigheid, maar zij halen er toch iets uit.
Inad en ik zijn echt twee verschillende personen.
zondag 14 maart 2010 om 16:04
Ja, dat is hier dus ook zo. Even zijn ze heel enthousiast en spelen met elkaar, daarna slaan ze mekaar bij wijze van spreke de koppen in, heb soms het gevoel alsof we het hele weekend alleen maar aan het mopperen zijn, echt gezellig is het niet, en zij hebben zich prima vermaakt... Zo moe word ik daarvan
zondag 14 maart 2010 om 16:09
Ik heb een stiefdochter van 21 en ik hou veel van 'r. Ze heeft een lastige jeugd gehad in een minder sociale omgeving. Als ik zie wat voor meid ze is geworden en hoe hard ze aan het studeren is terwijl ze van haar moeder een heel ander voorbeeld heeft gekregen heb ik veel bewondering voor haar. Ik ga niet zeggen dat het allemaal een eitje was maar ik spreek uit ervaring, geef je nooit af op de moeder en steun je stiefkinderen daar heb je later veel profijt van.
zondag 14 maart 2010 om 16:59
Ik vind het soms lastig als ze er zijn. Maar dat heeft met mezelf te maken; ik vind het moeilijk om mijn huis en mijn weekend met 2 kinderen te delen....moet er nog erg aan wennen. Verder zijn het meestal wel leuke kinderen..Al kan ik er de balen van hebben als de jongste weer eens huilt om alles en niks, hij is nogal verwend en krijgt altijd zn zin..
Perfectionisme is niet perfect...