Kat dood, vriendschap dood?
woensdag 22 juli 2009 om 20:50
Alweer een hele tijd terug gingen mijn vriend en ik uit eten bij een bevriend stel waar we al jaren mee omgaan. Die avond is behoorlijk anders verlopen dan verwacht.
We reden de straat in waar ze wonen, en vlakbij hun huis rende ineens een kat de weg op die een 'move' maakte naar een vogel die net voor hem uit fladderde. Mijn vriend (die niet hard reed) stond meteen op de rem, maar kon niet meer voorkomen dat de kat behoorlijk werd geraakt. Deze lag als een zielig hoopje vodden bij het wiel en er zat al meteen geen beweging meer in.
We waren alletwee helemaal van de kaart. Dat werd nog erger toen de vrouwelijke helft van het bevriende stel naar buiten kwam lopen en helemaal hysterisch werd. Ze hadden zelf tot voor kort geen huisdieren, maar ze hadden dus sinds twee maanden een kat als huisdier genomen. Oef!
Het werd een hele emotionele toestand (wat ik wel begrijp). We bleven ons uitputten in excuses, hoewel er geen enkele opzet of roekeloosheid in het spel was. Verder zijn we ongeveer een uur lang verhoord over onze rijgewoontes, de snelheid (laag), het reactievermogen van mijn vriend (prima), de staat van de auto (zeer goed), mogelijk medicijngebruik (geen), alcoholgebruik (geen), ongevallenvoorgeschiedenis (geen), waarom met de auto ipv fiets (regen voorspeld) enzovoorts. Omdat er inmiddels ook geen enkele aanstalten meer werd gemaakt om te gaan eten (daarvoor waren we gekomen..) zijn we uiteindelijk maar opgestapt en bij de eerste snackbar maar wat gaan eten.
Ik heb de volgende dag nog gebeld en kreeg de mannelijke helft van het stel aan de telefoon, die erg kortaf was en zei dat dit 'een plekje moest krijgen'. Verder heb ik aangeboden om een factuur van het dierencrematorium te betalen, dit hoefde eerst niet, toen toch wel en uiteindelijk hebben we die dus nog betaald (kat cremeren = duur, maar dat terzijde).
En toen... werd het stil. Mijn vriend heeft nog wel eens contact gezocht, maar het gesprek werd snel afgekapt. En nu.. kwam ik haar dus laatst weer tegen in de stad, maar ze deed net alsof ze me niet ziet.
Ik probeer te snappen wat er aan de hand is, maar dat valt niet mee als mensen geen enkele feedback meer geven.
1) nog steeds een enorme verontwaardiging over de kat? Zou kunnen, maar ze moet ook begrijpen dat het ons ook bepaald niet in de koude kleren is gaan zitten om een huisdier dood te rijden en dat het geheel onopzettelijk was
2) geen houding meer weten te geven?
3) iets anders?
Ik verwacht ze binnenkort tegen te komen op een feestje van gezamenlijke kennissen. Ik zit in dubio of ik moet proberen nog wat te redden van wat dit ooit was (een leuke vriendschap met goede gesprekken en zelfs een gezamenlijke vakantie) of maar accepteren dat dit geen kink in de kabel meer is, maar een breuk?
We reden de straat in waar ze wonen, en vlakbij hun huis rende ineens een kat de weg op die een 'move' maakte naar een vogel die net voor hem uit fladderde. Mijn vriend (die niet hard reed) stond meteen op de rem, maar kon niet meer voorkomen dat de kat behoorlijk werd geraakt. Deze lag als een zielig hoopje vodden bij het wiel en er zat al meteen geen beweging meer in.
We waren alletwee helemaal van de kaart. Dat werd nog erger toen de vrouwelijke helft van het bevriende stel naar buiten kwam lopen en helemaal hysterisch werd. Ze hadden zelf tot voor kort geen huisdieren, maar ze hadden dus sinds twee maanden een kat als huisdier genomen. Oef!
Het werd een hele emotionele toestand (wat ik wel begrijp). We bleven ons uitputten in excuses, hoewel er geen enkele opzet of roekeloosheid in het spel was. Verder zijn we ongeveer een uur lang verhoord over onze rijgewoontes, de snelheid (laag), het reactievermogen van mijn vriend (prima), de staat van de auto (zeer goed), mogelijk medicijngebruik (geen), alcoholgebruik (geen), ongevallenvoorgeschiedenis (geen), waarom met de auto ipv fiets (regen voorspeld) enzovoorts. Omdat er inmiddels ook geen enkele aanstalten meer werd gemaakt om te gaan eten (daarvoor waren we gekomen..) zijn we uiteindelijk maar opgestapt en bij de eerste snackbar maar wat gaan eten.
Ik heb de volgende dag nog gebeld en kreeg de mannelijke helft van het stel aan de telefoon, die erg kortaf was en zei dat dit 'een plekje moest krijgen'. Verder heb ik aangeboden om een factuur van het dierencrematorium te betalen, dit hoefde eerst niet, toen toch wel en uiteindelijk hebben we die dus nog betaald (kat cremeren = duur, maar dat terzijde).
En toen... werd het stil. Mijn vriend heeft nog wel eens contact gezocht, maar het gesprek werd snel afgekapt. En nu.. kwam ik haar dus laatst weer tegen in de stad, maar ze deed net alsof ze me niet ziet.
Ik probeer te snappen wat er aan de hand is, maar dat valt niet mee als mensen geen enkele feedback meer geven.
1) nog steeds een enorme verontwaardiging over de kat? Zou kunnen, maar ze moet ook begrijpen dat het ons ook bepaald niet in de koude kleren is gaan zitten om een huisdier dood te rijden en dat het geheel onopzettelijk was
2) geen houding meer weten te geven?
3) iets anders?
Ik verwacht ze binnenkort tegen te komen op een feestje van gezamenlijke kennissen. Ik zit in dubio of ik moet proberen nog wat te redden van wat dit ooit was (een leuke vriendschap met goede gesprekken en zelfs een gezamenlijke vakantie) of maar accepteren dat dit geen kink in de kabel meer is, maar een breuk?
woensdag 22 juli 2009 om 21:36
woensdag 22 juli 2009 om 21:38
Heb je het tegen to hanzie?
En ook al is het niet echt, het is wel iets om over na te denken en te schrijven dus mij maakt het niet zoveel uit.
En maansa, natuurlijk is het vreselijk, maar heb je ook nog een mening over de gang van zaken na het ongeluk?
En ook al is het niet echt, het is wel iets om over na te denken en te schrijven dus mij maakt het niet zoveel uit.
En maansa, natuurlijk is het vreselijk, maar heb je ook nog een mening over de gang van zaken na het ongeluk?
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
woensdag 22 juli 2009 om 21:41
woensdag 22 juli 2009 om 21:43
Ik heb zelf meerdere katten gehad, die ik langs de weg vandaan kon halen omdat ze aangereden waren, erg verdrietig, maar dat is het risico als je ze buiten laat.
Ook heb ik een keer een lekke band gehad van mn auto, omdat ik net op tijd een kat kon ontwijken, maar daarbij wel net iets te hard tegen de stoeprand aanknalde (gelukkig was dit bij ons in de straat) Toen ging mn hart enomr te keer, maar ik was dolblij dat de kat niks mankeerde!
Kan me voorstellen dat na zoiets je even geen zin meer hebt om te koken, maar om nu een compleet kruisverhoor te doen?? Iedereen zal er beduusd van zijn geweest, de eigenaren omdat hunh kat dood is, en jullie omdat jullie de 'daders' waren, al was het een stom ongeval.
Vind het erg netjes dat jullie de crematie hebben betaald, ik heb van alle katten pas de laatste laten cremeren, omdat die bij de huisarts dmv een spuitje is overleden, de rest ligt gewoon in de tuin..
Ik zou het zo laten, jullie hebben je fatsoen gehouden, meer dan dat zelfs!! Je hebt je laten verhoren alsof je crimineel was, hoge kosten betaald, en dan ook nog zo behandeld worden? Ik zou ervoor passen!!
Ook heb ik een keer een lekke band gehad van mn auto, omdat ik net op tijd een kat kon ontwijken, maar daarbij wel net iets te hard tegen de stoeprand aanknalde (gelukkig was dit bij ons in de straat) Toen ging mn hart enomr te keer, maar ik was dolblij dat de kat niks mankeerde!
Kan me voorstellen dat na zoiets je even geen zin meer hebt om te koken, maar om nu een compleet kruisverhoor te doen?? Iedereen zal er beduusd van zijn geweest, de eigenaren omdat hunh kat dood is, en jullie omdat jullie de 'daders' waren, al was het een stom ongeval.
Vind het erg netjes dat jullie de crematie hebben betaald, ik heb van alle katten pas de laatste laten cremeren, omdat die bij de huisarts dmv een spuitje is overleden, de rest ligt gewoon in de tuin..
Ik zou het zo laten, jullie hebben je fatsoen gehouden, meer dan dat zelfs!! Je hebt je laten verhoren alsof je crimineel was, hoge kosten betaald, en dan ook nog zo behandeld worden? Ik zou ervoor passen!!
woensdag 22 juli 2009 om 21:45
quote:hanZie schreef op 22 juli 2009 @ 21:41:
[...]
Dat schrijf ik: vlg mij is het een fantasieverhaal. Misschien enorm overdreven. Misschien wel omdat ik me niet voor kan stellen dat mensen echt zoooo overdreven reageren.
Maar dat baseer je dus verder nergens op, alleen op je gevoel.
Lekker dan. Open je een topic omdat je ergens mee zit, word je uitgemaakt voor fantast.
Dat zou ik niet echt op prijs stellen ....
[...]
Dat schrijf ik: vlg mij is het een fantasieverhaal. Misschien enorm overdreven. Misschien wel omdat ik me niet voor kan stellen dat mensen echt zoooo overdreven reageren.
Maar dat baseer je dus verder nergens op, alleen op je gevoel.
Lekker dan. Open je een topic omdat je ergens mee zit, word je uitgemaakt voor fantast.
Dat zou ik niet echt op prijs stellen ....
woensdag 22 juli 2009 om 21:46
quote:hanZie schreef op 22 juli 2009 @ 21:41:
[...]
Dat schrijf ik: vlg mij is het een fantasieverhaal. Misschien enorm overdreven. Misschien wel omdat ik me niet voor kan stellen dat mensen echt zoooo overdreven reageren.ik kan het me wel voorstellen, al zou ik het onredelijk vinden. Maar goed ik snap ergens dat je denkt dat het fantasie is, nu ik even de geschiedenis doorlees. Ik kan er geen oordeel over geven, maar inderdaad TO maakt veel bijzondere situaties mee. Maar voor het geval het waar is: onredelijke reactie van vrienden.
[...]
Dat schrijf ik: vlg mij is het een fantasieverhaal. Misschien enorm overdreven. Misschien wel omdat ik me niet voor kan stellen dat mensen echt zoooo overdreven reageren.ik kan het me wel voorstellen, al zou ik het onredelijk vinden. Maar goed ik snap ergens dat je denkt dat het fantasie is, nu ik even de geschiedenis doorlees. Ik kan er geen oordeel over geven, maar inderdaad TO maakt veel bijzondere situaties mee. Maar voor het geval het waar is: onredelijke reactie van vrienden.
woensdag 22 juli 2009 om 21:47
woensdag 22 juli 2009 om 21:50
quote:hanZie schreef op 22 juli 2009 @ 21:32:
Je kan heel leuk schrijven maar volgens mij zijn het wel verhalen die je uit je dikke duim zuigt. Wel heel leuk geschreven!Dank voor je compliment over mijn schrijfstijl. Ik ben in een vorig leven grijs verleden redacteur geweest van een blad (nee, niet de Viva) en heb daar wel wat dingen opgestoken over vlot schrijven. Helaas viel er geen droog brood mee te verdienen en heb ik nu inmiddels weer een vage kantoorbaan, dus leef ik me nu af en toe uit op o.a. dit forum.
Dit verhaal is gewoon zo gelopen als ik het beschrijf, sterker nog het is bepaald niet uitgesloten dat iemand zichzelf herkent (weet echter niet of ze veel op internet zit) en denkt he wat flauw, een topic waar ik in voorkom. Maar ja dat zijn de risico's van deze tijd.
Je kan heel leuk schrijven maar volgens mij zijn het wel verhalen die je uit je dikke duim zuigt. Wel heel leuk geschreven!Dank voor je compliment over mijn schrijfstijl. Ik ben in een vorig leven grijs verleden redacteur geweest van een blad (nee, niet de Viva) en heb daar wel wat dingen opgestoken over vlot schrijven. Helaas viel er geen droog brood mee te verdienen en heb ik nu inmiddels weer een vage kantoorbaan, dus leef ik me nu af en toe uit op o.a. dit forum.
Dit verhaal is gewoon zo gelopen als ik het beschrijf, sterker nog het is bepaald niet uitgesloten dat iemand zichzelf herkent (weet echter niet of ze veel op internet zit) en denkt he wat flauw, een topic waar ik in voorkom. Maar ja dat zijn de risico's van deze tijd.
woensdag 22 juli 2009 om 21:51
[quote]Laura80 schreef op 22 juli 2009 @ 20:50:
Die avond is behoorlijk anders verlopen dan verwacht.
Klinkt als iets uit een boek of film: 'maar.. de avond liep anders dan verwacht....'
Deze lag als een zielig hoopje vodden bij het wiel en er zat al meteen geen beweging meer in.
Klinkt weinig empathisch vind ik.
Die avond is behoorlijk anders verlopen dan verwacht.
Klinkt als iets uit een boek of film: 'maar.. de avond liep anders dan verwacht....'
Deze lag als een zielig hoopje vodden bij het wiel en er zat al meteen geen beweging meer in.
Klinkt weinig empathisch vind ik.
woensdag 22 juli 2009 om 21:56
quote:Albion83 schreef op 22 juli 2009 @ 21:46:
[...]
ik kan het me wel voorstellen, al zou ik het onredelijk vinden. Maar goed ik snap ergens dat je denkt dat het fantasie is, nu ik even de geschiedenis doorlees. Ik kan er geen oordeel over geven, maar inderdaad TO maakt veel bijzondere situaties mee. Maar voor het geval het waar is: onredelijke reactie van vrienden.Haha, moet even lachen. Mijn leven is juist bijzonder doorsnee. Ik kan eigenlijk helemaal niet meepraten met de soms heftige topics op het relatieforum, de rode-oortjes verhalen op de sexpijler, kan alleen maar stil worden van en diep respect hebben voor sommige posters op o.a gezondheidsprikbord enzovoorts. Het enige dat ik doe is mijn kleine perikelen wat uitvergroten. In dit geval om ook eens te horen of ik nou gek ben of dat andere mensen er misschien een wat vreemd wereldbeeld op nahouden. Maar meer is het ook niet.
[...]
ik kan het me wel voorstellen, al zou ik het onredelijk vinden. Maar goed ik snap ergens dat je denkt dat het fantasie is, nu ik even de geschiedenis doorlees. Ik kan er geen oordeel over geven, maar inderdaad TO maakt veel bijzondere situaties mee. Maar voor het geval het waar is: onredelijke reactie van vrienden.Haha, moet even lachen. Mijn leven is juist bijzonder doorsnee. Ik kan eigenlijk helemaal niet meepraten met de soms heftige topics op het relatieforum, de rode-oortjes verhalen op de sexpijler, kan alleen maar stil worden van en diep respect hebben voor sommige posters op o.a gezondheidsprikbord enzovoorts. Het enige dat ik doe is mijn kleine perikelen wat uitvergroten. In dit geval om ook eens te horen of ik nou gek ben of dat andere mensen er misschien een wat vreemd wereldbeeld op nahouden. Maar meer is het ook niet.
woensdag 22 juli 2009 om 22:02
quote:whopper schreef op 22 juli 2009 @ 21:46:
Overigens; je kunt je niet voorstellen dat mensen zo overdreven reageren? Kom jij uit een ei ofzo? Er worden mensen vermoord om minder, dus een vriendschap verbreken om een dooie poes vind ik redelijk mild....
Gaap
Nou Laura, ik ben benieuwd naar je volgende verhaal.
Overigens; je kunt je niet voorstellen dat mensen zo overdreven reageren? Kom jij uit een ei ofzo? Er worden mensen vermoord om minder, dus een vriendschap verbreken om een dooie poes vind ik redelijk mild....
Gaap
Nou Laura, ik ben benieuwd naar je volgende verhaal.
woensdag 22 juli 2009 om 22:05
woensdag 22 juli 2009 om 22:15
hoi
als ik de situatie naar mezelf vertaal, dus TO ben ik en vrouwelijke wederhelft is mijn beste vriendin, dan hadden wij samen een potje zitten janken. Gelukkig zijn zowel zij en ik goed in staat om in te zien dat dit gewoon overmacht is.
Mijn vriendin en ik zouden elkaar de volgende dag bellen (maakt niet uit wie wie belt, de ander maakt dan gewoon tijd) om erover te praten, we hebben allebei verdriet en kunnen elkaar daar in steunen.
Ik ben het dan ook eens met Ferred.
als ik de situatie naar mezelf vertaal, dus TO ben ik en vrouwelijke wederhelft is mijn beste vriendin, dan hadden wij samen een potje zitten janken. Gelukkig zijn zowel zij en ik goed in staat om in te zien dat dit gewoon overmacht is.
Mijn vriendin en ik zouden elkaar de volgende dag bellen (maakt niet uit wie wie belt, de ander maakt dan gewoon tijd) om erover te praten, we hebben allebei verdriet en kunnen elkaar daar in steunen.
Ik ben het dan ook eens met Ferred.
For sale: Guitar. No strings attached.
woensdag 22 juli 2009 om 22:15
quote:Laura80 schreef op 22 juli 2009 @ 21:50:
[...]
Dank voor je compliment over mijn schrijfstijl. Ik ben in een vorig leven grijs verleden redacteur geweest van een blad (nee, niet de Viva) en heb daar wel wat dingen opgestoken over vlot schrijven. Helaas viel er geen droog brood mee te verdienen en heb ik nu inmiddels weer een vage kantoorbaan, dus leef ik me nu af en toe uit op o.a. dit forum.
Dit verhaal is gewoon zo gelopen als ik het beschrijf, sterker nog het is bepaald niet uitgesloten dat iemand zichzelf herkent (weet echter niet of ze veel op internet zit) en denkt he wat flauw, een topic waar ik in voorkom. Maar ja dat zijn de risico's van deze tijd.
pas dan nog even de prijs aan van de crematie, vorig jaar mijn kat laten cremeren en toen kostte het al 110 euro .
[...]
Dank voor je compliment over mijn schrijfstijl. Ik ben in een vorig leven grijs verleden redacteur geweest van een blad (nee, niet de Viva) en heb daar wel wat dingen opgestoken over vlot schrijven. Helaas viel er geen droog brood mee te verdienen en heb ik nu inmiddels weer een vage kantoorbaan, dus leef ik me nu af en toe uit op o.a. dit forum.
Dit verhaal is gewoon zo gelopen als ik het beschrijf, sterker nog het is bepaald niet uitgesloten dat iemand zichzelf herkent (weet echter niet of ze veel op internet zit) en denkt he wat flauw, een topic waar ik in voorkom. Maar ja dat zijn de risico's van deze tijd.
Als je tot je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven.
woensdag 22 juli 2009 om 22:22
Ik vind dat de bal nu bij hen ligt. Jullie hebben twee keer gebeld, dus laat hen nu maar komen.
Op het feestje zou ik de eer aan mezelf houden. Als ik ze zou zien, meteen er op af gaan en even groeten. Heb je je goede wil getoont. Als ze dan nog niet het fatsoen kunnen opbrengen om tenminste normaal te doen, ben je ze liever kwijt dan rijk.
En wie weet valt het wel mee, hebben ze het inderdaad een plekje kunnen geven. Maar als ze niet eens jullie spijt en onschuld willen erkennen (ook al hebben ze het misschien nog moeilijk met het overlijden van de kat), dan zouden ze van mij lekker in hun gezwelg mogen gaarkoken.
Op het feestje zou ik de eer aan mezelf houden. Als ik ze zou zien, meteen er op af gaan en even groeten. Heb je je goede wil getoont. Als ze dan nog niet het fatsoen kunnen opbrengen om tenminste normaal te doen, ben je ze liever kwijt dan rijk.
En wie weet valt het wel mee, hebben ze het inderdaad een plekje kunnen geven. Maar als ze niet eens jullie spijt en onschuld willen erkennen (ook al hebben ze het misschien nog moeilijk met het overlijden van de kat), dan zouden ze van mij lekker in hun gezwelg mogen gaarkoken.
woensdag 22 juli 2009 om 22:26
quote:quattro35 schreef op 22 juli 2009 @ 21:04:
100% van de schuld ligt bij de eigenaren van die kat, zij laten hun huisdier los rondslingeren.
Wees blij dat je van zulke idioten af bent.
Nou wat een rare reactie, dit waren wel ooit hun vrienden hoor!
Al hoewel ik hun gedrag wel erg ver vind gaan hoor!
Dat kan nou eenmaal gebeuren met een kat, erg kut, maar dat weet je als ze buiten lopen(wat ik helemaal geen rondslingeren vind)!
Vind dat jullie meer dan genoeg hebben gedaan qua excuses en kosten!
100% van de schuld ligt bij de eigenaren van die kat, zij laten hun huisdier los rondslingeren.
Wees blij dat je van zulke idioten af bent.
Nou wat een rare reactie, dit waren wel ooit hun vrienden hoor!
Al hoewel ik hun gedrag wel erg ver vind gaan hoor!
Dat kan nou eenmaal gebeuren met een kat, erg kut, maar dat weet je als ze buiten lopen(wat ik helemaal geen rondslingeren vind)!
Vind dat jullie meer dan genoeg hebben gedaan qua excuses en kosten!