Relaties
alle pijlers
Kat dood, vriendschap dood?
woensdag 22 juli 2009 om 20:50
Alweer een hele tijd terug gingen mijn vriend en ik uit eten bij een bevriend stel waar we al jaren mee omgaan. Die avond is behoorlijk anders verlopen dan verwacht.
We reden de straat in waar ze wonen, en vlakbij hun huis rende ineens een kat de weg op die een 'move' maakte naar een vogel die net voor hem uit fladderde. Mijn vriend (die niet hard reed) stond meteen op de rem, maar kon niet meer voorkomen dat de kat behoorlijk werd geraakt. Deze lag als een zielig hoopje vodden bij het wiel en er zat al meteen geen beweging meer in.
We waren alletwee helemaal van de kaart. Dat werd nog erger toen de vrouwelijke helft van het bevriende stel naar buiten kwam lopen en helemaal hysterisch werd. Ze hadden zelf tot voor kort geen huisdieren, maar ze hadden dus sinds twee maanden een kat als huisdier genomen. Oef!
Het werd een hele emotionele toestand (wat ik wel begrijp). We bleven ons uitputten in excuses, hoewel er geen enkele opzet of roekeloosheid in het spel was. Verder zijn we ongeveer een uur lang verhoord over onze rijgewoontes, de snelheid (laag), het reactievermogen van mijn vriend (prima), de staat van de auto (zeer goed), mogelijk medicijngebruik (geen), alcoholgebruik (geen), ongevallenvoorgeschiedenis (geen), waarom met de auto ipv fiets (regen voorspeld) enzovoorts. Omdat er inmiddels ook geen enkele aanstalten meer werd gemaakt om te gaan eten (daarvoor waren we gekomen..) zijn we uiteindelijk maar opgestapt en bij de eerste snackbar maar wat gaan eten.
Ik heb de volgende dag nog gebeld en kreeg de mannelijke helft van het stel aan de telefoon, die erg kortaf was en zei dat dit 'een plekje moest krijgen'. Verder heb ik aangeboden om een factuur van het dierencrematorium te betalen, dit hoefde eerst niet, toen toch wel en uiteindelijk hebben we die dus nog betaald (kat cremeren = duur, maar dat terzijde).
En toen... werd het stil. Mijn vriend heeft nog wel eens contact gezocht, maar het gesprek werd snel afgekapt. En nu.. kwam ik haar dus laatst weer tegen in de stad, maar ze deed net alsof ze me niet ziet.
Ik probeer te snappen wat er aan de hand is, maar dat valt niet mee als mensen geen enkele feedback meer geven.
1) nog steeds een enorme verontwaardiging over de kat? Zou kunnen, maar ze moet ook begrijpen dat het ons ook bepaald niet in de koude kleren is gaan zitten om een huisdier dood te rijden en dat het geheel onopzettelijk was
2) geen houding meer weten te geven?
3) iets anders?
Ik verwacht ze binnenkort tegen te komen op een feestje van gezamenlijke kennissen. Ik zit in dubio of ik moet proberen nog wat te redden van wat dit ooit was (een leuke vriendschap met goede gesprekken en zelfs een gezamenlijke vakantie) of maar accepteren dat dit geen kink in de kabel meer is, maar een breuk?
We reden de straat in waar ze wonen, en vlakbij hun huis rende ineens een kat de weg op die een 'move' maakte naar een vogel die net voor hem uit fladderde. Mijn vriend (die niet hard reed) stond meteen op de rem, maar kon niet meer voorkomen dat de kat behoorlijk werd geraakt. Deze lag als een zielig hoopje vodden bij het wiel en er zat al meteen geen beweging meer in.
We waren alletwee helemaal van de kaart. Dat werd nog erger toen de vrouwelijke helft van het bevriende stel naar buiten kwam lopen en helemaal hysterisch werd. Ze hadden zelf tot voor kort geen huisdieren, maar ze hadden dus sinds twee maanden een kat als huisdier genomen. Oef!
Het werd een hele emotionele toestand (wat ik wel begrijp). We bleven ons uitputten in excuses, hoewel er geen enkele opzet of roekeloosheid in het spel was. Verder zijn we ongeveer een uur lang verhoord over onze rijgewoontes, de snelheid (laag), het reactievermogen van mijn vriend (prima), de staat van de auto (zeer goed), mogelijk medicijngebruik (geen), alcoholgebruik (geen), ongevallenvoorgeschiedenis (geen), waarom met de auto ipv fiets (regen voorspeld) enzovoorts. Omdat er inmiddels ook geen enkele aanstalten meer werd gemaakt om te gaan eten (daarvoor waren we gekomen..) zijn we uiteindelijk maar opgestapt en bij de eerste snackbar maar wat gaan eten.
Ik heb de volgende dag nog gebeld en kreeg de mannelijke helft van het stel aan de telefoon, die erg kortaf was en zei dat dit 'een plekje moest krijgen'. Verder heb ik aangeboden om een factuur van het dierencrematorium te betalen, dit hoefde eerst niet, toen toch wel en uiteindelijk hebben we die dus nog betaald (kat cremeren = duur, maar dat terzijde).
En toen... werd het stil. Mijn vriend heeft nog wel eens contact gezocht, maar het gesprek werd snel afgekapt. En nu.. kwam ik haar dus laatst weer tegen in de stad, maar ze deed net alsof ze me niet ziet.
Ik probeer te snappen wat er aan de hand is, maar dat valt niet mee als mensen geen enkele feedback meer geven.
1) nog steeds een enorme verontwaardiging over de kat? Zou kunnen, maar ze moet ook begrijpen dat het ons ook bepaald niet in de koude kleren is gaan zitten om een huisdier dood te rijden en dat het geheel onopzettelijk was
2) geen houding meer weten te geven?
3) iets anders?
Ik verwacht ze binnenkort tegen te komen op een feestje van gezamenlijke kennissen. Ik zit in dubio of ik moet proberen nog wat te redden van wat dit ooit was (een leuke vriendschap met goede gesprekken en zelfs een gezamenlijke vakantie) of maar accepteren dat dit geen kink in de kabel meer is, maar een breuk?
woensdag 22 juli 2009 om 21:24
Wees blij dat je van dat soort mensen af bent.
Zou het ook vervelend vinden als een kennis/vriend een kat van me doodreed, maar zou nooit zo reageren. Tis jammer van de kat, maar er zijn er gelukkig meer.
Kijk is tie met z'n dronken kop, veels te hard rijdend etc eroverheen gereden, tjah dan moet tie toch het 1 en ander ff uitleggen.
Zou het ook vervelend vinden als een kennis/vriend een kat van me doodreed, maar zou nooit zo reageren. Tis jammer van de kat, maar er zijn er gelukkig meer.
Kijk is tie met z'n dronken kop, veels te hard rijdend etc eroverheen gereden, tjah dan moet tie toch het 1 en ander ff uitleggen.
woensdag 22 juli 2009 om 21:25
quote:mylenevalerie schreef op 22 juli 2009 @ 21:22:
[...]
Ja ik kan het mij echt voorstellen.
Dat mensen verdrietig zijn omdat hun huisdier doodgereden is kan ik me ook goed voorstellen, Ik heb zelf ook huisdieren)
Maar hoe de vrienden van TO reageren is vind ik werkelijk buiten alle proporties.
Nogmaals: Het was duidelijk een ongeluk.
[...]
Ja ik kan het mij echt voorstellen.
Dat mensen verdrietig zijn omdat hun huisdier doodgereden is kan ik me ook goed voorstellen, Ik heb zelf ook huisdieren)
Maar hoe de vrienden van TO reageren is vind ik werkelijk buiten alle proporties.
Nogmaals: Het was duidelijk een ongeluk.
woensdag 22 juli 2009 om 21:27
quote:Skytje schreef op 22 juli 2009 @ 21:25:
[...]
Dus als een kennis/vriend van je per ongeluk je kat doodrijd, kijk je hem vervolgens met de nek aan?Dat schrijf ik niet. Ik weet niet hoe ik zou reageren. Maar kan het me wel voorstellen.
[...]
Dus als een kennis/vriend van je per ongeluk je kat doodrijd, kijk je hem vervolgens met de nek aan?Dat schrijf ik niet. Ik weet niet hoe ik zou reageren. Maar kan het me wel voorstellen.
Als je tot je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven.
woensdag 22 juli 2009 om 21:28
quote:Goldielocks schreef op 22 juli 2009 @ 21:25:
[...]
Dat mensen verdrietig zijn omdat hun huisdier doodgereden is kan ik me ook goed voorstellen, Ik heb zelf ook huisdieren)
Maar hoe de vrienden van TO reageren is vind ik werkelijk buiten alle proporties.
Nogmaals: Het was duidelijk een ongeluk.
Ik zou er zelf 'n schuldgevoel van hebben dat IK mijn huisdier los had rond laten lopen zodat ie risico's zou lopen op straat.
De kat van 'n vriendin van mij is ook doodgereden. Ook 'n super rustige woonwijk waar nooit hard gereden wordt. Die beesten kijken gewoon niet uit en 'n auto is geen partij voor ze als ze er toch opeens voor springen.
[...]
Dat mensen verdrietig zijn omdat hun huisdier doodgereden is kan ik me ook goed voorstellen, Ik heb zelf ook huisdieren)
Maar hoe de vrienden van TO reageren is vind ik werkelijk buiten alle proporties.
Nogmaals: Het was duidelijk een ongeluk.
Ik zou er zelf 'n schuldgevoel van hebben dat IK mijn huisdier los had rond laten lopen zodat ie risico's zou lopen op straat.
De kat van 'n vriendin van mij is ook doodgereden. Ook 'n super rustige woonwijk waar nooit hard gereden wordt. Die beesten kijken gewoon niet uit en 'n auto is geen partij voor ze als ze er toch opeens voor springen.
woensdag 22 juli 2009 om 21:28
woensdag 22 juli 2009 om 21:29
Hmm, in mijn leven dat nu zo'n 35 jaar duurt) heb ik zo'n 9 katten "versleten". Niet dat ik ze a la tinkerbel de nek omdraai of zo. Maar er hebben zo'n 9 katten deel uitgemaakt van mijn leven. Ik hou van katten, vind het heerlijk, geniet van ze, heb een band met ze. En toch, die 4x dat er een kat is platgereden (tja dat gebeurd als je ze buiten laat) heb ik echt nog nooit zo overtrokken gereageerd als de "vrienden" van TO. Als ik hun reactie zo lees vind ik dat echt overdreven.
Katten liggen regelmatig platgewalst langs de kant van de weg omdat het nu eenmaal dieren zijn die instinctief reageren. En dus de weg opschieten en onder de wielen van een auto kunnen komen. Mijn reactie: schrikken, huilen en in de tuin begraven, afscheid nemen en verder gaan.
TO, je hebt volgens mij meer gedaan dan dat er van je verwacht mocht worden. Het is al gezegd, maar officieel zijn je "vrienden" aansprakelijk voor eventuele schade aan jouw auto. Mijn ouders hebben het aan de hand gehad met hun geliefde hond die de weg op rende en geschept werd door een auto. Hond dood, bestuurder overstuur, auto fikse deuk. Toch alles netjes afgehandeld en de schade aan de auto betaald. De bestuurder kwam nog wel een bosje bloemen brengen omdat hij het zo erg vond dat de hond dood was. Maar ja, het was toch echt de schuld van mijn ouders dat de hond de weg op kon rennen. Met katten is het niet anders.
Die vrienden zou ik lekker laten gaan. Ook op het feestje. Gewoon netjes een hand geven of even knikken als je er niet onderuit komt en verder geen aandacht aan besteden. Soms eindigen vriendschappen nu eenmaal ongemakkelijk.
Veel succes op dat feestje trouwens, het zal best even lastig zijn.
Katten liggen regelmatig platgewalst langs de kant van de weg omdat het nu eenmaal dieren zijn die instinctief reageren. En dus de weg opschieten en onder de wielen van een auto kunnen komen. Mijn reactie: schrikken, huilen en in de tuin begraven, afscheid nemen en verder gaan.
TO, je hebt volgens mij meer gedaan dan dat er van je verwacht mocht worden. Het is al gezegd, maar officieel zijn je "vrienden" aansprakelijk voor eventuele schade aan jouw auto. Mijn ouders hebben het aan de hand gehad met hun geliefde hond die de weg op rende en geschept werd door een auto. Hond dood, bestuurder overstuur, auto fikse deuk. Toch alles netjes afgehandeld en de schade aan de auto betaald. De bestuurder kwam nog wel een bosje bloemen brengen omdat hij het zo erg vond dat de hond dood was. Maar ja, het was toch echt de schuld van mijn ouders dat de hond de weg op kon rennen. Met katten is het niet anders.
Die vrienden zou ik lekker laten gaan. Ook op het feestje. Gewoon netjes een hand geven of even knikken als je er niet onderuit komt en verder geen aandacht aan besteden. Soms eindigen vriendschappen nu eenmaal ongemakkelijk.
Veel succes op dat feestje trouwens, het zal best even lastig zijn.
woensdag 22 juli 2009 om 21:29
ik weet eerlijk gezegd niet hoe ik zou reageren als een van mijn katten zou worden overreden door een vriend. Ik zou denk ik ook wel het hoe, wie, wat, waar en zo willen weten, maar vragen als drank en medicijngebruik vind ik wel te ver gaan.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
woensdag 22 juli 2009 om 21:30
quote:PrinsesOpDeErwt schreef op 22 juli 2009 @ 21:26:
Wat ik erg zou vinden, is als mijn vrienden zulke suggestieve en insinuerende vragen zouden stellen.Ja, daar zou ik ook moeite mee gehad hebben. Als ze denken dat ik daartoe in staat ben, dan zou ik zwaar aan die vriendschap zijn gaan twijfelen en zou het verbreken van 't contact waarschijnlijk van mij uit zijn gegaan. Ik zou hooguit denken dat ze van streek waren en de volgende dag hun excuses aan mij aan zouden bieden, maar als er niets van dat alles zou volgen, dan had ik geen contact meer met ze opgenomen (laat staan zoiets belachelijks als crematiekosten betaald...)
Wat ik erg zou vinden, is als mijn vrienden zulke suggestieve en insinuerende vragen zouden stellen.Ja, daar zou ik ook moeite mee gehad hebben. Als ze denken dat ik daartoe in staat ben, dan zou ik zwaar aan die vriendschap zijn gaan twijfelen en zou het verbreken van 't contact waarschijnlijk van mij uit zijn gegaan. Ik zou hooguit denken dat ze van streek waren en de volgende dag hun excuses aan mij aan zouden bieden, maar als er niets van dat alles zou volgen, dan had ik geen contact meer met ze opgenomen (laat staan zoiets belachelijks als crematiekosten betaald...)
woensdag 22 juli 2009 om 21:31
woensdag 22 juli 2009 om 21:31
Ja maar dan zij het toch vragen als: wat is er gebeurd. En geen inquisitie die wil weten, wie reed, hoe hard, waar de kat liep, of de lampen wel aan waren, of je medicijnen of drank hebt gebruikt? Dat zijn namelijk vragen waarbij je op zoek bent naar een schuldige. Geen vragen om een beeld te krijgen hoe je kat onder de auto terecht kwam.
woensdag 22 juli 2009 om 21:35
quote:elninjoo schreef op 22 juli 2009 @ 21:28:
[...]
Ik zou er zelf 'n schuldgevoel van hebben dat IK mijn huisdier los had rond laten lopen zodat ie risico's zou lopen op straat.
De kat van 'n vriendin van mij is ook doodgereden. Ook 'n super rustige woonwijk waar nooit hard gereden wordt. Die beesten kijken gewoon niet uit en 'n auto is geen partij voor ze als ze er toch opeens voor springen.Dat denk ik dus ook Elninjoo (althans dat vind ik logisch). Die mensen voelen zich gewoon schuldig en weten niet hoe ze daarmee moeten omgaan.
[...]
Ik zou er zelf 'n schuldgevoel van hebben dat IK mijn huisdier los had rond laten lopen zodat ie risico's zou lopen op straat.
De kat van 'n vriendin van mij is ook doodgereden. Ook 'n super rustige woonwijk waar nooit hard gereden wordt. Die beesten kijken gewoon niet uit en 'n auto is geen partij voor ze als ze er toch opeens voor springen.Dat denk ik dus ook Elninjoo (althans dat vind ik logisch). Die mensen voelen zich gewoon schuldig en weten niet hoe ze daarmee moeten omgaan.