Kindje van minnaar
vrijdag 23 maart 2007 om 15:01
Ik ben op zoek naar mensen die ook zwanger zijn geraakt van hun minnaar.
Zelf ben ik nu alweer een maandje de trotse mama van een heel mooi kindje maar toch valt het me zwaarder dan ik gedacht had... Mede omdat hij niet al te lang voor mijn uitgerekende datum een nieuwe vrouw heeft leren kennen waar hij nu dus een relatie mee heeft terwijl ik juist, na jaren af en aan contacten en liefdesbetuigingen van zijn kant, voor hem wilde kiezen. Ook mijn eigen man (en zijn familie) zien met een kindje dat niet van hem is is lastig.
Ik ben dus niet op zoek naar mensen die me gaan vertellen hoe fout ik ben geweest want dat weet ik zelf prima en daar word ik hard genoeg voor gestraft nu. Erover praten met anderen kan ik niet dus ik hoop via deze weg in contact te komen met "lotgenoten".
Liefs,
R.
Zelf ben ik nu alweer een maandje de trotse mama van een heel mooi kindje maar toch valt het me zwaarder dan ik gedacht had... Mede omdat hij niet al te lang voor mijn uitgerekende datum een nieuwe vrouw heeft leren kennen waar hij nu dus een relatie mee heeft terwijl ik juist, na jaren af en aan contacten en liefdesbetuigingen van zijn kant, voor hem wilde kiezen. Ook mijn eigen man (en zijn familie) zien met een kindje dat niet van hem is is lastig.
Ik ben dus niet op zoek naar mensen die me gaan vertellen hoe fout ik ben geweest want dat weet ik zelf prima en daar word ik hard genoeg voor gestraft nu. Erover praten met anderen kan ik niet dus ik hoop via deze weg in contact te komen met "lotgenoten".
Liefs,
R.
donderdag 29 maart 2007 om 20:21
Dit probeerde ik vorige week al duidelijk te maken Eleanora, maar sommigen zitten duidelijk op hun stokpaardje als dit voorbijkomt.
Dat het mensen met hart en ziel betreft hebben ze toevallig even geen boodschap aan.
Ik heb een motto wat dit betreft en dat is dat we allemaal even kwetsbaar zijn in het leven en het ons allemaal had kunnen gebeuren.
Geen mens doet dit met opzet.
TO is gewoon een mens van vlees en bloed die om raad vraag en niet om gestenigd te worden.
donderdag 29 maart 2007 om 20:59
MamaLR, ik vrees dat de gevolgen van het verzwijgen vele malen groter zal zijn op termijn!
Tuurlijk begrijp ik ook dat dit voor jou zeker heel moeilijk is, daar twijfel ik echt niet aan maar ook voor jou zal het verzwijgen parten gaan spelen. Als jij dit voor jezelf houdt en jaren, jaren, jaren de schijn op moet houden (want dat is het in principe, leven met een grote leugen) dan is de kans groot dat jij zelf hier uiteindelijk ook aan onder door zal gaan. Wie kan zoiets dragen? Als jij echt nog van je man houdt en oprecht met hem verder wilt, dan is dit niet te verkroppen.
Ooit komt het uit en dan komen je kind en jij lijnrecht tegenover elkaar te staan. Je man zal psychisch zo'n klap krijgen dat het misschien niet eens valt te verwerken voor hem. Het kind waarvan hij jaren heeft gedacht dat het de zijne was, blijkt dat niet te zijn..denk je eens in..? En dan ook nog de psychische schade die jijzelf meekrijgt..
Als je het nu verteld zal het ook een hele zware periode worden, maar je hebt in ieder geval 3 voordelen t.o.v. het bovenstaande:
1) je verleugent je kind niet en kan het ten alle tijden recht in de ogen kijken, wetend dat jij het beste voor hem/haar hebt gedaan en wetend dat hij/zij hier later geen klap van krijgt
2) je hoeft zelf deze psychische last niet jaren als bagage mee te dragen, met alle gevolgen van dien
3) je bent eerlijk geweest naar je man en geeft hem een eerlijke keuze. Alleen daarmee kan oprecht bepaald worden of jullie huwelijk kan worden voortgezet.


vrijdag 30 maart 2007 om 00:00
En dat zeg jij Minny, dat van die eerste steen? Niet zulke rare dingen zeggen hoor in je drift om mij de oren te wassen, wel bij de feiten blijven. Wie wijst hier altijd onmiddelijk met het belerende, sarcastische, bozige vingertje als iemand een misstap begaan heeft in jouw ogen? Dat ben jij.
En uit jij je mening maar lekker hoor, het is sterker dan jezelf, zoveel is inmiddels wel duidelijk.
En uit jij je mening maar lekker hoor, het is sterker dan jezelf, zoveel is inmiddels wel duidelijk.

vrijdag 30 maart 2007 om 00:16
Hee Minny, ff zonder dollen nu.
Jij oordeelt echt hard, alsof je 16 jaar bent en nog nix
van het leven hebt meegemaakt. Althans zo komt
het op mij over. En anders vergeet maar wat ik net schreef...
Ook jij hebt het recht om je gal te spuwen natuurlijk.
Maar op den duur heb dat toch ook weer genoeg gedaan?
Ik ben van mening dat iedereen recht heeft op fouten te maken en
er wat van te leren. Zo ook jij, zo ook TO, zo ook iedereen.
Jij oordeelt echt hard, alsof je 16 jaar bent en nog nix
van het leven hebt meegemaakt. Althans zo komt
het op mij over. En anders vergeet maar wat ik net schreef...
Ook jij hebt het recht om je gal te spuwen natuurlijk.
Maar op den duur heb dat toch ook weer genoeg gedaan?
Ik ben van mening dat iedereen recht heeft op fouten te maken en
er wat van te leren. Zo ook jij, zo ook TO, zo ook iedereen.
vrijdag 30 maart 2007 om 09:20

vrijdag 30 maart 2007 om 10:48
Tja... als het eenmaal zo ver is, dat je man denkt dat het zijn kind is, inc. zijn en je eigen familie, inc. alle vrienden en kennisen en buren, dan snap ik heel goed dat het als onmogelijk moet voelen om de waarheid alsnog te vertellen. Heel eerlijk, denk ik ook niet dat ik het aan zou kunnen, als het eenmaal al zo ver is. Opgroeien als kind met zon bagage (als TO verteld dat het niet van haar man is) moet al heel wat an sich zijn, want dit soort dingen worden niet vergeven en vergeten. En al kan het kind er niets aan doen, zal het altijd het verboden kind zijn, zal er altijd een vingertje geheven worden en anders behandeld worden, zelfs door eigen familie. Al gaat haar man bij haar weg, blijft haar eigen familie over om over haar te oordelen. Is wat ze nu doet erger... ik weet het niet, welke klap harder zal zijn, opgroeien met een vader die biologisch de jouwe niet is en daar misschien niet achter komen, daar mischien achter komen als je ouder bent, of daar achter komen voordat je weet wat een vader is...
Ik neem aan dat TO deze opties allemaal overwogen heeft en gekozen heeft voor wat zij het beste acht voor haar kind en haar gezin. Misschien niet de beste keuze, maar denk niet dat er een beste keuze is, toekomst is niet te voorspellen helaas. Wellicht groeit het kind op met een geweldige vader die er altijd voor hem zal zijn, met mooie jeugdherrineringen en zal het sterven met een geweldige jeugd zonder ooit een besef van biologische vader te hebben... En is de vader inmiddels gestorven met het idee een prachtzoon te hebben en vol met mooie herinneringen aan hem... is dat dan fout...??? Is dat slechter dan een uiteengescheurd gezin met trauma's omdat het niet was zoals gedacht, niet eigen bloed?
Man denkt al dat zoon van hem eigen is (waarschijnlijk, misschien heeft hij vermoedens maar dat weten wij natuurlijk niet) dat kwaad is al geschied.
Ik neem aan dat TO deze opties allemaal overwogen heeft en gekozen heeft voor wat zij het beste acht voor haar kind en haar gezin. Misschien niet de beste keuze, maar denk niet dat er een beste keuze is, toekomst is niet te voorspellen helaas. Wellicht groeit het kind op met een geweldige vader die er altijd voor hem zal zijn, met mooie jeugdherrineringen en zal het sterven met een geweldige jeugd zonder ooit een besef van biologische vader te hebben... En is de vader inmiddels gestorven met het idee een prachtzoon te hebben en vol met mooie herinneringen aan hem... is dat dan fout...??? Is dat slechter dan een uiteengescheurd gezin met trauma's omdat het niet was zoals gedacht, niet eigen bloed?
Man denkt al dat zoon van hem eigen is (waarschijnlijk, misschien heeft hij vermoedens maar dat weten wij natuurlijk niet) dat kwaad is al geschied.
vrijdag 30 maart 2007 om 11:04
O jee... Beetje mosterd wel... (Dat krijg je als je thuis geen internet hebt) Maar: Lalein, mijn reactie was echt niet alleen naar jou bedoeld.
minny,ik kan je reactie heel goed begrijpen. Maar gedane zaken nemen geen keer. Dat kindje is er, en dat kan je nou eenmaal niet terugdraaien. Heeft het dan nog zin om TO af te blijven kafferen om haar verleden? We leven in het nu en TO weet dat ze in het verleden fouten heeft gemaakt. Punt.
Het gaat nu om het dilemma waar ze mee zit: vertellen of niet vertellen. En allebei is het wat mij betreft even vreselijk.
minny,ik kan je reactie heel goed begrijpen. Maar gedane zaken nemen geen keer. Dat kindje is er, en dat kan je nou eenmaal niet terugdraaien. Heeft het dan nog zin om TO af te blijven kafferen om haar verleden? We leven in het nu en TO weet dat ze in het verleden fouten heeft gemaakt. Punt.
Het gaat nu om het dilemma waar ze mee zit: vertellen of niet vertellen. En allebei is het wat mij betreft even vreselijk.

vrijdag 30 maart 2007 om 11:20
vrijdag 30 maart 2007 om 12:35
vrijdag 25 mei 2007 om 15:13
Ik vind dit een hele moeilijke situatie voor mamaLR.
Goddank zit ik er zelf niet in of iemand die ik ken maar toch wil ik wel wat kwijt.
MamaLR stel jij besluit te leven met een leugen, je verteld jouw huidige man en je kindje niet wie zijn/haar echte vader is.
Stel jou kind krijgt op latere leeftijd 1 of andere aandoening, bloedziekte of zo(dit hoop ik overgens met gandseharte niet laat dat duidelijk wezen!!!), en jouw kind heeft een donor nodig. Jij bent niet geschikt, jouw eigen familie is niet geschikt en jouw man en zijn familie zijn ook niet geschikt. Deze kunnen ook niet geschikt zijn, want het is geen biologische bloedlijn tussen (stief)papa en kind.
Jij heb ze nooit de waarheid verteld?? En dan sta je daar in het ziekhuis!! Het komt ooit hoe dan ook uit....
Al is de leugen nog zo snel........
heel veel succes!
Goddank zit ik er zelf niet in of iemand die ik ken maar toch wil ik wel wat kwijt.
MamaLR stel jij besluit te leven met een leugen, je verteld jouw huidige man en je kindje niet wie zijn/haar echte vader is.
Stel jou kind krijgt op latere leeftijd 1 of andere aandoening, bloedziekte of zo(dit hoop ik overgens met gandseharte niet laat dat duidelijk wezen!!!), en jouw kind heeft een donor nodig. Jij bent niet geschikt, jouw eigen familie is niet geschikt en jouw man en zijn familie zijn ook niet geschikt. Deze kunnen ook niet geschikt zijn, want het is geen biologische bloedlijn tussen (stief)papa en kind.
Jij heb ze nooit de waarheid verteld?? En dan sta je daar in het ziekhuis!! Het komt ooit hoe dan ook uit....
Al is de leugen nog zo snel........
heel veel succes!
