Relaties
alle pijlers
Kogel door haar hoofd
zondag 7 december 2008 om 23:48
Ik ben al het hele weekend heel erg overstuur omdat mijn echtgenoot vrijdag zei dat hij het liefst naar mijn moeder zou rijden en haar een kogel door haar hoofd wilde schieten. Mijn moeder had een onbekende vrouw langs gestuurd met cadeautjes voor onze kinderen van 3 en 5. Ik heb een hele moeizame relatie met haar en moest huilen om haar actie, deels omdat ze het zo deed (wat wel typisch is voor haar) en deels omdat ik gewoon ontroerd was. Mijn man heeft het hele weekend niet met me gesproken omdat ik erg verdrietig en boos was om zijn opmerking. Hij heeft achter mijn rug om een brief aan mijn moeder gestuurd waarin hij zegt dat ik door haar toedoen weer depressief was. Ik weet dat omdat hij een copy heeft meegestuurd. Ik weet niet of ik nog wel verder wil met deze man...
Wie kletst er even tegen me aan>
Groetjes,
Nikita
Wie kletst er even tegen me aan>
Groetjes,
Nikita
zondag 7 december 2008 om 23:56
Wat voor reden heeft je man om dit over jouw moeder te zeggen? Ik begrijp dat je een moeizame relatie met haar hebt, maar wat brengt hem ertoe dat hij nadat iemand cadeautjes voor de kinderen langs brengt (wat misschien best attent is) een kogel door je moeders hoofd zou willen schieten?
'It's better to be absolutely ridiculous, than absolutely boring'
maandag 8 december 2008 om 00:01
Of hij het nou meent of niet, en of je moeder nou een schat of een tang is, zoiets zeg je niet. Ik vind het op z'n zachtst gezegd een zieke lompe uitspraak van hem, en vraag me dan ook meteen af of hij vaker dit soort dingen zegt? Ik vind het nl. nogal grenzeloos overkomen.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
maandag 8 december 2008 om 00:02
ik heb ook het gevoel dat er nog een heel verhaal achter zit,maar dan nog hoeft je man niet zo agressief te reageren. Ook al is er wat heibel e.d. Hij zegt dat het door je moeder komt dat jij depressief bent, maar ik heb zo het vermoeden dat hij daar juist een aandeel in heeft als ik je bericht leest. En maak nu geen grote beslissingen zou ik zeggen. Vooral niet als er meer zaken spelen die je op een rijtje moet zetten. Sterkte Nikita.
maandag 8 december 2008 om 00:32
maandag 8 december 2008 om 00:47
Ik kan me wel voorstellen dat je, als je kleinkinderen hebt, die dolgraag cadeautjes wilt geven. Maar om de een of andere reden ben je bang dat je bezoek ontaardt in iets onaangenaams, misschien is ze bang voor de pijn van oeverloze meningverschillen, verwijten en ruzies. Ik zou wel begrijpen dat ze in een soort spagaat komt en prefereert om ze door een derde te laten brengen. Maar kennelijk kan ze van de man des huizes niets goed doen (mogelijk omdat die je heeft zien huilen of treuren) en krijgt ze nu ook weer de wind van voren. Dit lijkt me een rampzalig trio. Iedereen is verdrietig/boos op iedereen en het lijkt erg onverkwikkelijk te worden.
Ik denk dat jij je moet vermannen en zelf de relatie regelen met je moeder want het is jouw moeder.
Ik denk dat jij je moet vermannen en zelf de relatie regelen met je moeder want het is jouw moeder.
maandag 8 december 2008 om 00:54
Je man voelt zich waarschijnlijk machteloos omdat hij ziet dat jij lijdt onder het slechte contact met je moeder, maar hell, dit is níet de manier om daarmee om te gaan. Kan me voorstellen dat je er erg overstuur van bent. En die brief achter je rug om, ik kan me wel indenken dat hij daar an sich een goede bedoeling mee had, maar hij moet dat soort dingen gewoon niet zonder jouw medeweten doen. Ik begrijp dat je erg van streek bent en twijfelt of je nog met hem verder wilt. Misschien dat je kunt wachten tot jij -en hij!- een beetje gekalmeerd zijn, en dan nog eens rond te tafel gaan zitten voor een serieus gesprek tussen jullie tweetjes. Maar ik zou hem, tenminste dat is míjn opinie, wel heel duidelijk maken dat dit soort acties en opmerkingen eenmalig waren.
maandag 8 december 2008 om 09:29
maandag 8 december 2008 om 09:39
Gossie meid, wat naar voor je.
Je hebt een moeizame relatie met je moeder maar de relatie met je man heeft ook betere dagen gekend he? Is hij altijd zo agressief?
Heel erg boos zijn op familie/schoonfamilie vind ik tot daar aan toe. Dat kan op zich gebeuren maar er naar handelen, zonder jou er in te kennen en zonder oog te hebben voor jouw diepe verdriet, dat is natuurlijk verre van ok.
Hoe is het normaal gesproken bij jou thuis? Heb je het wel leuk en voel je je wel veilig bij je man?
Of heb je geen zin om daar over te praten?
Je hebt een moeizame relatie met je moeder maar de relatie met je man heeft ook betere dagen gekend he? Is hij altijd zo agressief?
Heel erg boos zijn op familie/schoonfamilie vind ik tot daar aan toe. Dat kan op zich gebeuren maar er naar handelen, zonder jou er in te kennen en zonder oog te hebben voor jouw diepe verdriet, dat is natuurlijk verre van ok.
Hoe is het normaal gesproken bij jou thuis? Heb je het wel leuk en voel je je wel veilig bij je man?
Of heb je geen zin om daar over te praten?
maandag 8 december 2008 om 10:19
Heb het idee dat we hier een heleboel stukjes van de puzzel missen. Misschien ziet man al jarenlang met lede ogen tie hoe schoonmamma het leven van dochter verpest?
Ziet ie telkens weer hoe moeder bij dochter over de grens gaat. Zij vergeeft want het is haar moeder, hij kan dat niet, want zijn vrouw is voor hem dichterbij. Voor man is het emmertje al heel lang geleden overgelopen en hij haat schoonloeder, waar vrouw het heel moilijk mee heeft, want daardoor voelt ze zich tussen 2 vuren. man die voor haar opkomt en moeder die ondanks alles toch haar moeder is. Lastige situatie, maar idd mischien heeft je man dit in een opwelling gezegd.
Ziet ie telkens weer hoe moeder bij dochter over de grens gaat. Zij vergeeft want het is haar moeder, hij kan dat niet, want zijn vrouw is voor hem dichterbij. Voor man is het emmertje al heel lang geleden overgelopen en hij haat schoonloeder, waar vrouw het heel moilijk mee heeft, want daardoor voelt ze zich tussen 2 vuren. man die voor haar opkomt en moeder die ondanks alles toch haar moeder is. Lastige situatie, maar idd mischien heeft je man dit in een opwelling gezegd.
maandag 8 december 2008 om 10:19
Ik sluit me geheel aan bij MM. Wat er ook gebeurd is tussen jou en je moeder, en hoe machteloos dat je man misschien ook heeft doen voelen (en dat blijkt wel uit zijn acties), dan nog is het aan jou om te bepalen wat je wel en niet wil in je relatie met haar.
Hij kan je steunen en je helpen een houding te vinden waardoor jij niet meer zo diep gekwetst kan worden door haar maar door zelf het heft in handen te nemen helpt hij je niet, maakt het juist veel moeilijker voor je. Ik kan me je woede en frustratie goed voorstellen. En tegelijkertijd dat hij het misschien "goed bedoelt" maar dan is de manier waarop bijzonder funest.
Wat Leo al vroeg, gebeuren dit soort dingen vaker? Want het klinkt onevenwichtig.
Ik hoop dat je nog reageert (bedoel er niets vals mee, ik begrijp het als je geschrokken bent van alles maar ik denk dat het fijn zou zijn voor jezelf als je er hier nog wat verder over schrijft als je wil).
Hij kan je steunen en je helpen een houding te vinden waardoor jij niet meer zo diep gekwetst kan worden door haar maar door zelf het heft in handen te nemen helpt hij je niet, maakt het juist veel moeilijker voor je. Ik kan me je woede en frustratie goed voorstellen. En tegelijkertijd dat hij het misschien "goed bedoelt" maar dan is de manier waarop bijzonder funest.
Wat Leo al vroeg, gebeuren dit soort dingen vaker? Want het klinkt onevenwichtig.
Ik hoop dat je nog reageert (bedoel er niets vals mee, ik begrijp het als je geschrokken bent van alles maar ik denk dat het fijn zou zijn voor jezelf als je er hier nog wat verder over schrijft als je wil).
