Relaties
alle pijlers
Kwetsende afwijzing man
zaterdag 17 februari 2018 om 11:33
Even anoniem account aangemaakt wegens herkenbaarheid...
Deze week gingen man en ik Valentijn vieren. Vriendin had gekookt (heeft traiteurzaak), lekker wijntje, ik had mij mooi aangekleed (man zei hier niets over).
We zijn hierna samen naar bed gegaan. Toen hij mijn lingerie zag, zei hij dat hij het wel grappig vond dat naarmate we langer zijn "er steeds meer van mij is om naar te kijken (terwijl hij uitbeeldde hoe dik ik ben), maar er steeds minder is om aan te zien."
Hij zei dat hij probeerde een grap te maken.
Ik ben ontzettend gekwetst door deze opmerking. Ik weet ook niet of ik hem kan vergeven. Wat moet ik hiermee?
Ik weet niet hoe ik verder kan terwijl hij mij zo heeft gekwetst.
Wat achtergrond: midden 30, 13 jaar samen, 3 kleine kinderen (< 6 j).
Mijn man heeft een chronische ziekte. Hij kreeg de diagnose toen we net een jaar samen waren. De ziekte gaat met ups en downs. In slechte periodes heeft hij last van pijn en vermoeidheid. Momenteel is alles onder controle met medicatie.
Door zijn ziekte komen veel taken van het gezin op mij terecht (financiën, huishouden, regelingen). Soms valt mij dit zwaar; ik vind dat hij zich soms onttrekt aan zijn verantwoordelijkheden. Hij wil in zijn goede periodes zijn energie niet verspillen aan schoonmaken/klusjes.
Zijn slechte periodes zijn ook slecht voor onze relatie. Er is dan weinig ruimte voor intimiteit (op welke manier ook). Ik voel mij dan vaak alleen.
Waar we al vaker over hebben geruzied is dat hij wel altijd energie genoeg heeft om te masturberen, maar weinig aandacht heeft voor mij.
Zijn afwijzing deze week valt hierdoor nog zwaarder.
Deze week gingen man en ik Valentijn vieren. Vriendin had gekookt (heeft traiteurzaak), lekker wijntje, ik had mij mooi aangekleed (man zei hier niets over).
We zijn hierna samen naar bed gegaan. Toen hij mijn lingerie zag, zei hij dat hij het wel grappig vond dat naarmate we langer zijn "er steeds meer van mij is om naar te kijken (terwijl hij uitbeeldde hoe dik ik ben), maar er steeds minder is om aan te zien."
Hij zei dat hij probeerde een grap te maken.
Ik ben ontzettend gekwetst door deze opmerking. Ik weet ook niet of ik hem kan vergeven. Wat moet ik hiermee?
Ik weet niet hoe ik verder kan terwijl hij mij zo heeft gekwetst.
Wat achtergrond: midden 30, 13 jaar samen, 3 kleine kinderen (< 6 j).
Mijn man heeft een chronische ziekte. Hij kreeg de diagnose toen we net een jaar samen waren. De ziekte gaat met ups en downs. In slechte periodes heeft hij last van pijn en vermoeidheid. Momenteel is alles onder controle met medicatie.
Door zijn ziekte komen veel taken van het gezin op mij terecht (financiën, huishouden, regelingen). Soms valt mij dit zwaar; ik vind dat hij zich soms onttrekt aan zijn verantwoordelijkheden. Hij wil in zijn goede periodes zijn energie niet verspillen aan schoonmaken/klusjes.
Zijn slechte periodes zijn ook slecht voor onze relatie. Er is dan weinig ruimte voor intimiteit (op welke manier ook). Ik voel mij dan vaak alleen.
Waar we al vaker over hebben geruzied is dat hij wel altijd energie genoeg heeft om te masturberen, maar weinig aandacht heeft voor mij.
Zijn afwijzing deze week valt hierdoor nog zwaarder.
zondag 18 februari 2018 om 14:10
Zij WIL het per se niet. Logisch dat hij het dan niet gaat regelen.Lillybit schreef: ↑18-02-2018 13:26Man kan die huishoudelijke hulp ook regelen. Waarom moet zij dat doen?
Daarbij blijft hij een botte hoek ook al is de vloer gedweild door iemand anders.
TO begin eens met je denkwijze te veranderen. Zolang jij denkt dat man jou moet "helpen" met het huishouden zal je altijd achterstand hebben.
Het is jullie huishouden, niet dat van jou.
zondag 18 februari 2018 om 14:10
Zij WIL het per se niet. Logisch dat hij het dan niet gaat regelen.Lillybit schreef: ↑18-02-2018 13:26Man kan die huishoudelijke hulp ook regelen. Waarom moet zij dat doen?
Daarbij blijft hij een botte hoek ook al is de vloer gedweild door iemand anders.
TO begin eens met je denkwijze te veranderen. Zolang jij denkt dat man jou moet "helpen" met het huishouden zal je altijd achterstand hebben.
Het is jullie huishouden, niet dat van jou.
zondag 18 februari 2018 om 14:11
Ik krijg het gevoel erbij dat hij zich misschien onder druk gezet voelde om seks te hebben terwijl jij weet dat hij dat niet wil. Zo van hier sta ik op Valentijnsdag in mijn lingerie en nu moet je presteren? Dat hij er met een kut opmerking vanaf probeert te komen? Het blijft een steek onder de gordel natuurlijk.
Denk dat als het andersom was geweest, de man die seks van een vrouw verwacht de reacties wel anders waren geweest. Waarom heb je dat niet je OP vermeld dat hij sowieso nooit wil.
Je komt wel stug over in je reacties. Je man werkt fulltime, is ziek en jullie hebben 3 kinderen. Dan moet je ook loslaten en het jezelf makkelijk maken. Regel oppas, regel een schoonmaakster, laat dingen in huis doen. Hoe kan je nou krap zitten terwijl je beiden zoveel werkt? Heb je schulden ofzo?
Ik snap dat het moeilijk is maar je zal ook moeten loslaten en hem dingen gunnen, dan gunt hij jouw ook wat meer wellicht.
Denk dat als het andersom was geweest, de man die seks van een vrouw verwacht de reacties wel anders waren geweest. Waarom heb je dat niet je OP vermeld dat hij sowieso nooit wil.
Je komt wel stug over in je reacties. Je man werkt fulltime, is ziek en jullie hebben 3 kinderen. Dan moet je ook loslaten en het jezelf makkelijk maken. Regel oppas, regel een schoonmaakster, laat dingen in huis doen. Hoe kan je nou krap zitten terwijl je beiden zoveel werkt? Heb je schulden ofzo?
Ik snap dat het moeilijk is maar je zal ook moeten loslaten en hem dingen gunnen, dan gunt hij jouw ook wat meer wellicht.
A man is rich in proportion to the number of things he can afford to let alone.
zondag 18 februari 2018 om 14:31
.
Welnee.. mijn man zou zo'n soort grapje ook kunnen maken, maar ik voel zijn liefde elke dag. En ik hoef ook geen moeite te doen, om hem te 'verleiden' tot intimiteit. Ik weet dat hij me niet afstotelijk vindt, verre van dat, terwijl ik meer dan 20 kg zwaarder ben dan toen we elkaar leerden kennen. Dan kan er best wel eens een grapje over m'n buik af hoor, die is inderdaad dik, net als dat mn billen dat zijn.
Later is nu
zondag 18 februari 2018 om 14:59
Je hebt gelijk.Dreamer schreef: ↑18-02-2018 14:31.
Welnee.. mijn man zou zo'n soort grapje ook kunnen maken, maar ik voel zijn liefde elke dag. En ik hoef ook geen moeite te doen, om hem te 'verleiden' tot intimiteit. Ik weet dat hij me niet afstotelijk vindt, verre van dat, terwijl ik meer dan 20 kg zwaarder ben dan toen we elkaar leerden kennen. Dan kan er best wel eens een grapje over m'n buik af hoor, die is inderdaad dik, net als dat mn billen dat zijn.
Hij vindt jou mooi.
Overduidelijk.
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.
zondag 18 februari 2018 om 15:32
Ik druk mezelf - denk ik - verkeerd uit.
Het gaat mij niet om het huishouden.
Het is voor mij niet moeilijk om die berg strijk fysiek weg te werken. Ik ben niet te moe of overspannen om mijn huishouden te doen of er voor mijn kinderen te zijn.
Het gaat mij om het feit dat ik het gevoel mis dat we samen werken aan ons gezin of onze relatie. Ik heb soms het gevoel dat het niet belangrijk is waar ik wil in onze relatie.
Daar kan geen huishoudster in de wereld verandering in brengen.
Als iemand van onze kennissenkring of familie belt, dan vragen ze naar mijn kinderen, mijn man of zijn ziekte. Er is niemand die aan mij vraagt hoe het met mij gaat.
En eerlijk gezegd, het gaat eigenlijk niet zo goed met mij.
Vroeger vroeg mijn man hier nog eens na, maar nu lijkt hij mij niet meer te zien staan. Hij kijkt liever naar naakte vrouwen op het internet.
Op Valentijn konden we nog eens met zijn tweetjes zijn, maar hij wilde niet.
Het gaat mij niet om het huishouden.
Het is voor mij niet moeilijk om die berg strijk fysiek weg te werken. Ik ben niet te moe of overspannen om mijn huishouden te doen of er voor mijn kinderen te zijn.
Het gaat mij om het feit dat ik het gevoel mis dat we samen werken aan ons gezin of onze relatie. Ik heb soms het gevoel dat het niet belangrijk is waar ik wil in onze relatie.
Daar kan geen huishoudster in de wereld verandering in brengen.
Als iemand van onze kennissenkring of familie belt, dan vragen ze naar mijn kinderen, mijn man of zijn ziekte. Er is niemand die aan mij vraagt hoe het met mij gaat.
En eerlijk gezegd, het gaat eigenlijk niet zo goed met mij.
Vroeger vroeg mijn man hier nog eens na, maar nu lijkt hij mij niet meer te zien staan. Hij kijkt liever naar naakte vrouwen op het internet.
Op Valentijn konden we nog eens met zijn tweetjes zijn, maar hij wilde niet.
zondag 18 februari 2018 om 15:38
Nou, dit dus... Dat “grapje” is het probleem niet, er is van alles mis in die relatie. En dan kan zo’n dingetje als een kut-opmerking net de druppel zijn om te bedenken of je dit nog wel wilt. Zoals ik het lees, TO, moeten jullie eens goed om te tafel. Geef aan dit je dit zo niet langer wilt. Daar kun je samen aan gaan werken, tijd en aandacht aan elkaar geven en kijken of er zo nog wat leven in de brouwerij te brengen is.Dreamer schreef: ↑18-02-2018 14:31.
Welnee.. mijn man zou zo'n soort grapje ook kunnen maken, maar ik voel zijn liefde elke dag. En ik hoef ook geen moeite te doen, om hem te 'verleiden' tot intimiteit. Ik weet dat hij me niet afstotelijk vindt, verre van dat, terwijl ik meer dan 20 kg zwaarder ben dan toen we elkaar leerden kennen. Dan kan er best wel eens een grapje over m'n buik af hoor, die is inderdaad dik, net als dat mn billen dat zijn.
zondag 18 februari 2018 om 15:59
zondag 18 februari 2018 om 16:57
.Dolfien schreef: ↑18-02-2018 15:32Ik druk mezelf - denk ik - verkeerd uit.
Het gaat mij niet om het huishouden.
Het is voor mij niet moeilijk om die berg strijk fysiek weg te werken. Ik ben niet te moe of overspannen om mijn huishouden te doen of er voor mijn kinderen te zijn.
Het gaat mij om het feit dat ik het gevoel mis dat we samen werken aan ons gezin of onze relatie. Ik heb soms het gevoel dat het niet belangrijk is waar ik wil in onze relatie.
Daar kan geen huishoudster in de wereld verandering in brengen.
Als iemand van onze kennissenkring of familie belt, dan vragen ze naar mijn kinderen, mijn man of zijn ziekte. Er is niemand die aan mij vraagt hoe het met mij gaat.
En eerlijk gezegd, het gaat eigenlijk niet zo goed met mij.
Vroeger vroeg mijn man hier nog eens na, maar nu lijkt hij mij niet meer te zien staan. Hij kijkt liever naar naakte vrouwen op het internet.
Op Valentijn konden we nog eens met zijn tweetjes zijn, maar hij wilde niet.
Dat snappen we volgens mij best. De opmerking, het gebrek aan interesse en waardering, daar zit vanalles achter, zo voelt het. En dan is niet meewerken in het huishouden, niet zien wat jij allemaal doet, een symptoom van een onderliggend probleem.
Mijn punt is, dat jij jezelf dus net zo goed afserveert als hij dat doet, door jezelf niet als prioriteit neer te zetten. En dat doe je wél door tijd voor jezelf 'in te kopen'. Door tijd voor jezelf vrij te maken. Je bent continu aan het werk en aan het zorgen. Je man ziet het niet, laat geen waardering of liefde blijken. Dat is kut. Maar íemand moet dat doen. JIJ moet jezelf als prioriteit gaan zien. JIJ moet jezelf eens met waardering en liefde tegemoet gaat treden en dan eens bij jezelf te rade of hij in dat plaatje past.
En dat is hartstikke moeilijk. Het is belangrijk dat je voor jezelf eea op een rijtje zet. Wat wil JIJ. Niet 'wat heeft je man nodig' of 'wat hebben je kinderen nodig' of 'wat moet nog gedaan worden in het huishouden', maar "Wat wil Dolfien" Wat is belangrijk voor Dolfien, zodat zij zich prettig voelt. En dán ga je in gesprek met je man. Wat wil hij, wat wil jij en hoe vinden jullie elkaar weer. (of niet)
Of blijf je nu bij je man omdat hij ziek is en het sneu is hem dan in de steek te laten?
Ga je jezelf en je leven opofferen voor een zieke man? Nobel, maar nog steeds: dat is makkelijker als je van zijn kant merkt dat hij je waardeert. Dat hij ziet wat je doet. Dat hij je dingen uit handen neemt, zodra hij dat kan.
Hij ziet zichzelf duidelijk wel als prioriteit, als hij geen huishouden wil doen maar leuke dingen, op het moment dat dat kan. En dat hij dat met de kinderen wil doen, is alleen maar mooi. Maar waar ben jij?
Later is nu
zondag 18 februari 2018 om 17:10
Hij is pas ziek geworden na de geboorte van nr 2 en 3 toch? Hoe was hij daarvoor? Deed hij toen wel uit zichzelf dingen in het huishouden? Gaf hij je vaak complimenten? Hadden jullie het toen ook nog leuk samen? Of was dat allemaal na baby nr 1 ook minder geworden? Misschien heeft het allemaal minder met zijn ziekte (mooi excuus voor hem) en meer met het ouderschap te maken?
zondag 18 februari 2018 om 17:31
Niet alleen de relatie met je man zit je dus dwars, het is breder. Ook door je netwerk voel je je in de steek gelaten. Familie, vrienden en kennissen maar ook je man en kinderen kunnen niet ruiken dat jij niet lekker in je vel zit. Het zou attent zijn als ze eens spontaan aandacht voor jou zouden hebben maar zo werkt het meestal niet. Zeker niet als jij jezelf altijd presenteerd als ieders rots in de branding (gokje).
Wat is er op tegen om de eerstvolgende keer te zeggen “met man en kinderen gaat het op het moment prima, dank je, maar met mij gaat het de laatste tijd niet zo goed.”
Wat is er op tegen om de eerstvolgende keer te zeggen “met man en kinderen gaat het op het moment prima, dank je, maar met mij gaat het de laatste tijd niet zo goed.”
zondag 18 februari 2018 om 17:32
boerinnetje-van-buuten schreef: ↑18-02-2018 17:10Hij is pas ziek geworden na de geboorte van nr 2 en 3 toch? Hoe was hij daarvoor? Deed hij toen wel uit zichzelf dingen in het huishouden? Gaf hij je vaak complimenten? Hadden jullie het toen ook nog leuk samen? Of was dat allemaal na baby nr 1 ook minder geworden? Misschien heeft het allemaal minder met zijn ziekte (mooi excuus voor hem) en meer met het ouderschap te maken?
Wat achtergrond: midden 30, 13 jaar samen, 3 kleine kinderen (< 6 j).
Mijn man heeft een chronische ziekte. Hij kreeg de diagnose toen we net een jaar samen waren.
zondag 18 februari 2018 om 17:45
In deze relatie draait het voornamelijk om je man omdat hij ziek is en dit gegeven al jaren uitbuit. Dit wist je wel voordat jullie aan een gezin gingen beginnen, of je bent het je nu pas gaan beseffen dat kan ook. Je man is waarschijnlijk niet veranderd maar jij des te meer. Wat vroeger goed genoeg was, is dat na jaren sluimerende onvrede niet meer. En terecht gezien de zeer kwetsende en totaal onnodige opmerking die man laatst naar je maakte. Het soort stank voor dank principe.Dolfien schreef: ↑18-02-2018 15:32Ik druk mezelf - denk ik - verkeerd uit.
Het gaat mij niet om het huishouden.
Het is voor mij niet moeilijk om die berg strijk fysiek weg te werken. Ik ben niet te moe of overspannen om mijn huishouden te doen of er voor mijn kinderen te zijn.
Het gaat mij om het feit dat ik het gevoel mis dat we samen werken aan ons gezin of onze relatie. Ik heb soms het gevoel dat het niet belangrijk is waar ik wil in onze relatie.
Daar kan geen huishoudster in de wereld verandering in brengen.
Als iemand van onze kennissenkring of familie belt, dan vragen ze naar mijn kinderen, mijn man of zijn ziekte. Er is niemand die aan mij vraagt hoe het met mij gaat.
En eerlijk gezegd, het gaat eigenlijk niet zo goed met mij.
Vroeger vroeg mijn man hier nog eens na, maar nu lijkt hij mij niet meer te zien staan. Hij kijkt liever naar naakte vrouwen op het internet.
Op Valentijn konden we nog eens met zijn tweetjes zijn, maar hij wilde niet.
Therapie zou een goed beginpunt zijn. Als je man dat niet wil, moet je gaan afwegen wat belangrijker voor je is. Je kinderen in een intact gezin laten opgroeien met een ongelukkige moeder, of een gescheiden moeder die wel weer gelukkig kan zijn. Meer smaken zijn er niet als therapie er niet in zit. Man gaat mijn inziens niet veranderen want weinig vrouwen zouden zichzelf zo weg cijferen als dat jij doet.
zondag 18 februari 2018 om 18:15
Jullie wisten dus al van de ziekte van je man. Waarom dan toch kiezen voor drie kinderen? En ok, als dat dan jullie grootste wens was, hoe had je het dan voorgesteld? Je wéét dan toch bij voorbaat al dat het keihard werken wordt? Want eigenlijk ben je een alleenstaande moeder van 3 met fulltime baan, die daarbovenop nog haar man verzorgd.
En nu neem je het hem kwalijk, terwijl hij doet wat hij kan met zijn ziekte. In plaats van hem te prijzen dat hij alsnog fulltime werkt en tijd aan de kinderen besteed en af en toe eens iets doet in huis, beschuldig je hem alleen maar.
Wanneer ga je de verantwoordelijkheid nemen over de keuzes die je zelf hebt gemaakt? Wanneer ga je inzien dat dit geen houdbare situatie is en dat je echt werk uit handen moet geven? Jouw frustratie en boosheid gaan niet zorgen voor een warm gezinsleven en een fijne relatie.
En nu neem je het hem kwalijk, terwijl hij doet wat hij kan met zijn ziekte. In plaats van hem te prijzen dat hij alsnog fulltime werkt en tijd aan de kinderen besteed en af en toe eens iets doet in huis, beschuldig je hem alleen maar.
Wanneer ga je de verantwoordelijkheid nemen over de keuzes die je zelf hebt gemaakt? Wanneer ga je inzien dat dit geen houdbare situatie is en dat je echt werk uit handen moet geven? Jouw frustratie en boosheid gaan niet zorgen voor een warm gezinsleven en een fijne relatie.
zondag 18 februari 2018 om 18:42
Ik denk ook dat het probleem van TO groter is dan ontevredenheid en teleurstelling in haar man. Jammer dat zij zelf zo vast blijft hangen aan de overtuiging dat het vooral anderen zijn die haar tekort doen. Werk aan de winkel TO ! Er schort echt iets aan zelfreflectie en er schemert iets van zelfmedelijden en martelaarschap door jou reacties heen. Dat mag best even maar daarna moet je jezelf tot de orde roepen en je afvragen wat jij kunt verbeteren aan je eigen leven, voor jou zelf. De enige die jou de waardering kan geven die je nodig hebt ben jij zelf. Als je het alleen van anderen moet hebben kom je er namelijk meestal bekaaid vanaf.
zondag 18 februari 2018 om 18:55
het gaat niet om het werk, het gaat om het niet gewaardeerd voelenN00R85 schreef: ↑18-02-2018 18:15Jullie wisten dus al van de ziekte van je man. Waarom dan toch kiezen voor drie kinderen? En ok, als dat dan jullie grootste wens was, hoe had je het dan voorgesteld? Je wéét dan toch bij voorbaat al dat het keihard werken wordt? Want eigenlijk ben je een alleenstaande moeder van 3 met fulltime baan, die daarbovenop nog haar man verzorgd.
En nu neem je het hem kwalijk, terwijl hij doet wat hij kan met zijn ziekte. In plaats van hem te prijzen dat hij alsnog fulltime werkt en tijd aan de kinderen besteed en af en toe eens iets doet in huis, beschuldig je hem alleen maar.
Wanneer ga je de verantwoordelijkheid nemen over de keuzes die je zelf hebt gemaakt? Wanneer ga je inzien dat dit geen houdbare situatie is en dat je echt werk uit handen moet geven? Jouw frustratie en boosheid gaan niet zorgen voor een warm gezinsleven en een fijne relatie.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
zondag 18 februari 2018 om 18:59
Het gaat TO niet om het huishouden, de drie kinderen zijn er! De waarom vraag over, waarom dan toch 3 kinderen doet er niet toe!
TO bespreek het met je man!!!!
Zeg dat je je niet gewaardeerd voelt, en dat je het gevoel hebt dat alles om hem of de kinderen draait en dat jij voor jouw gevoel niet (meer) gezien wordt. En kijk eens hoe hij daarop reageert.
Het is niet altijd makkelijk in een langere relatie, en al helemaal niet als er xtra zorgen zijn. Maar als je bij elkaar wilt blijven TO moet je je gevoelens echt kenbaar gaan maken, anders blijft het zo, en zo ben je niet gelukkig.
TO bespreek het met je man!!!!
Zeg dat je je niet gewaardeerd voelt, en dat je het gevoel hebt dat alles om hem of de kinderen draait en dat jij voor jouw gevoel niet (meer) gezien wordt. En kijk eens hoe hij daarop reageert.
Het is niet altijd makkelijk in een langere relatie, en al helemaal niet als er xtra zorgen zijn. Maar als je bij elkaar wilt blijven TO moet je je gevoelens echt kenbaar gaan maken, anders blijft het zo, en zo ben je niet gelukkig.
zondag 18 februari 2018 om 19:04
Ik ben het best met je post eens behalve de vet gemaakte tekst. Ik vind het nl ook heerlijk als ik waardering van andere krijg, daar groei ik wel degelijk van, ik vind het fijn als mijn gezinsleden zeggen dat ik lekker heb gekookt of over andere dingen, zonder die waardering van mijn gezinsleden, vrienden etc, voor wie ik ben en wat ik doe zou ik het echt niet meer leuk vinden hoor.tarataz schreef: ↑18-02-2018 18:42Ik denk ook dat het probleem van TO groter is dan ontevredenheid en teleurstelling in haar man. Jammer dat zij zelf zo vast blijft hangen aan de overtuiging dat het vooral anderen zijn die haar tekort doen. Werk aan de winkel TO ! Er schort echt iets aan zelfreflectie en er schemert iets van zelfmedelijden en martelaarschap door jou reacties heen. Dat mag best even maar daarna moet je jezelf tot de orde roepen en je afvragen wat jij kunt verbeteren aan je eigen leven, voor jou zelf. De enige die jou de waardering kan geven die je nodig hebt ben jij zelf. Als je het alleen van anderen moet hebben kom je er namelijk meestal bekaaid vanaf.
zondag 18 februari 2018 om 19:31
Natuurlijk is dat hartstikke leuk als je waardering krijgt van anderen.Tessa44- schreef: ↑18-02-2018 19:04Ik ben het best met je post eens behalve de vet gemaakte tekst. Ik vind het nl ook heerlijk als ik waardering van andere krijg, daar groei ik wel degelijk van, ik vind het fijn als mijn gezinsleden zeggen dat ik lekker heb gekookt of over andere dingen, zonder die waardering van mijn gezinsleden, vrienden etc, voor wie ik ben en wat ik doe zou ik het echt niet meer leuk vinden hoor.
Het gaat erom dat als je die waardering niet krijgt je het dan uit jezelf kunt halen.
Dan ben je mentaal veel meer in balans.
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.
zondag 18 februari 2018 om 19:31
Denk je dat die man zich gewaardeerd voelt? Hij is ziek, doet zijn uiterste best om alsnog fulltime te werken (hoeveel chronisch zieken kunnen hem dat nazeggen?) zorgt daarnaast zo goed mogelijk voor zijn drie kinderen en doet alles wat mogelijk is met het restje energie dat hij nog over heeft om klussen in het huis te doen.
Maar alles wat TO doet is zeuren dat het allemaal niet goed genoeg is. Ik denk dat die man zich al jarenlang ondergewaardeerd voelt en wanhopig omdat zijn lijf hem in de steek laat. En als hij dan voorstelt om wat taken uit te besteden, zodat er meer ruimte/ tijd/ energie overblijft om ook de relatie leuk te houden, dan wil TO dat per se niet.
Tja.
zondag 18 februari 2018 om 19:41
Eh.. nou, nee, hij doet dus niets in huis want "TO doet het anders toch ook, dan kan ze het ook wel doen wanneer hij zich goed voelt, dan kan hij tenminste leuke dingen doen"N00R85 schreef: ↑18-02-2018 19:31Denk je dat die man zich gewaardeerd voelt? Hij is ziek, doet zijn uiterste best om alsnog fulltime te werken (hoeveel chronisch zieken kunnen hem dat nazeggen?) zorgt daarnaast zo goed mogelijk voor zijn drie kinderen en doet alles wat mogelijk is met het restje energie dat hij nog over heeft om klussen in het huis te doen.
Maar alles wat TO doet is zeuren dat het allemaal niet goed genoeg is. Ik denk dat die man zich al jarenlang ondergewaardeerd voelt en wanhopig omdat zijn lijf hem in de steek laat. En als hij dan voorstelt om wat taken uit te besteden, zodat er meer ruimte/ tijd/ energie overblijft om ook de relatie leuk te houden, dan wil TO dat per se niet.
Tja.
En waardering voor wat je doet, je geliefd voelen door degene, voor wie je je zo uitslooft, dat helpt wel degelijk. Dat maakt het werk een stukje lichter.
Later is nu
zondag 18 februari 2018 om 19:42
Wat zit je nu op to in te hakken? Ze wilde met valentijnsavond gewoon lekker neuken, dr vent kijkt porno, trekt zich af en vind haar niet goed genoeg voor seks.N00R85 schreef: ↑18-02-2018 19:31Denk je dat die man zich gewaardeerd voelt? Hij is ziek, doet zijn uiterste best om alsnog fulltime te werken (hoeveel chronisch zieken kunnen hem dat nazeggen?) zorgt daarnaast zo goed mogelijk voor zijn drie kinderen en doet alles wat mogelijk is met het restje energie dat hij nog over heeft om klussen in het huis te doen.
Maar alles wat TO doet is zeuren dat het allemaal niet goed genoeg is. Ik denk dat die man zich al jarenlang ondergewaardeerd voelt en wanhopig omdat zijn lijf hem in de steek laat. En als hij dan voorstelt om wat taken uit te besteden, zodat er meer ruimte/ tijd/ energie overblijft om ook de relatie leuk te houden, dan wil TO dat per se niet.
Tja.
Dan kan alles wel worden afgeschoven op to maar daar mee krijgt ze nog geen beurt van dr vent.