Langeafstandsrelaties
maandag 28 januari 2019 om 15:02
Mijn vriend gaat straks een kleine maand op vakantie naar zijn geboorteland. Ik ga niet mee, gezien het al was geregeld voor wij elkaar kenden en we pas een maand samen zijn.
Ik vind het hartstikke leuk voor hem, hoewel ik natuurlijk wel een beetje baal dat ik hem in die weken alleen maar over Skype spreek. Maar elke keer als ik daar aan denk, zeg ik tegen mezelf ' wees blij dat hij daar niet permanent woont!' Ik kan me namelijk niet voorstellen hoe men zulke relaties volhoudt.
12 jaar terug had ik een relatie met een medestudent die een half jaar op Erasmusuitwisseling vertrok. Die afstand heeft het uiteindelijk de das om gedaan. Ik was toen erg onzeker en geloofde er heilig in dat hij daar een andere meid zou leren kennen. Nu ben ik natuurlijk geen puber meer,maar hoe gaan mensen daar mee om?
Vandaar dit topic, ik vraag me echt af hoe dat bij jullie werkt, en of er ook al een 'oplossing' is (de één verhuist bijvoorbeeld).
Ik vind het hartstikke leuk voor hem, hoewel ik natuurlijk wel een beetje baal dat ik hem in die weken alleen maar over Skype spreek. Maar elke keer als ik daar aan denk, zeg ik tegen mezelf ' wees blij dat hij daar niet permanent woont!' Ik kan me namelijk niet voorstellen hoe men zulke relaties volhoudt.
12 jaar terug had ik een relatie met een medestudent die een half jaar op Erasmusuitwisseling vertrok. Die afstand heeft het uiteindelijk de das om gedaan. Ik was toen erg onzeker en geloofde er heilig in dat hij daar een andere meid zou leren kennen. Nu ben ik natuurlijk geen puber meer,maar hoe gaan mensen daar mee om?
Vandaar dit topic, ik vraag me echt af hoe dat bij jullie werkt, en of er ook al een 'oplossing' is (de één verhuist bijvoorbeeld).
maandag 28 januari 2019 om 19:27
Vanwege werk kunnen we geen van 2e komende 2jr verhuizen. Dus we moeten iig nog 2jr deze afstand overbruggen.
Als dat goed blijft gaan, zou het ideaalste zijn dat hij eerst een paar jaar naar nl komt (ik heb hier nu een goede baan die ik in zijn land niet kan/wil hebben). Hij kan hier ook een goede baan vinden met wat geluk.
En dan na een paar jaar ben ik wel bereid mijn werk op te zeggen en naar zijn land te gaan, en dan een heel ander soort baan daar te zoeken.
Maar het ligt er ook een beetje aan war er op ons pad komt, als er andere kansen komen gaan we het misschien heel anders doen.
We zien het over 2jr iig dus hoe ons leven er op dat moment uitziet.
Als dat goed blijft gaan, zou het ideaalste zijn dat hij eerst een paar jaar naar nl komt (ik heb hier nu een goede baan die ik in zijn land niet kan/wil hebben). Hij kan hier ook een goede baan vinden met wat geluk.
En dan na een paar jaar ben ik wel bereid mijn werk op te zeggen en naar zijn land te gaan, en dan een heel ander soort baan daar te zoeken.
Maar het ligt er ook een beetje aan war er op ons pad komt, als er andere kansen komen gaan we het misschien heel anders doen.
We zien het over 2jr iig dus hoe ons leven er op dat moment uitziet.
dinsdag 29 januari 2019 om 07:58
Persoonlijk snap ik niet eens waarom mensen kiezen voor een LAT-relatie, laat staan een echte lange afstandsrelatie. Van alles wat een relatie tot een relatie maakt mis je dan het meeste. Dus om je vraag te beantwoorden: ik zou er niet aan beginnen, en latten zou ik alleen volhouden zo de eerste maanden als de relatie nog onzeker is. Een relatie zonder samenwonen is voor mij (!) geen volwaardige relatie
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)