Relaties
alle pijlers
Langeafstandsrelaties
maandag 28 januari 2019 om 15:02
Mijn vriend gaat straks een kleine maand op vakantie naar zijn geboorteland. Ik ga niet mee, gezien het al was geregeld voor wij elkaar kenden en we pas een maand samen zijn.
Ik vind het hartstikke leuk voor hem, hoewel ik natuurlijk wel een beetje baal dat ik hem in die weken alleen maar over Skype spreek. Maar elke keer als ik daar aan denk, zeg ik tegen mezelf ' wees blij dat hij daar niet permanent woont!' Ik kan me namelijk niet voorstellen hoe men zulke relaties volhoudt.
12 jaar terug had ik een relatie met een medestudent die een half jaar op Erasmusuitwisseling vertrok. Die afstand heeft het uiteindelijk de das om gedaan. Ik was toen erg onzeker en geloofde er heilig in dat hij daar een andere meid zou leren kennen. Nu ben ik natuurlijk geen puber meer,maar hoe gaan mensen daar mee om?
Vandaar dit topic, ik vraag me echt af hoe dat bij jullie werkt, en of er ook al een 'oplossing' is (de één verhuist bijvoorbeeld).
Ik vind het hartstikke leuk voor hem, hoewel ik natuurlijk wel een beetje baal dat ik hem in die weken alleen maar over Skype spreek. Maar elke keer als ik daar aan denk, zeg ik tegen mezelf ' wees blij dat hij daar niet permanent woont!' Ik kan me namelijk niet voorstellen hoe men zulke relaties volhoudt.
12 jaar terug had ik een relatie met een medestudent die een half jaar op Erasmusuitwisseling vertrok. Die afstand heeft het uiteindelijk de das om gedaan. Ik was toen erg onzeker en geloofde er heilig in dat hij daar een andere meid zou leren kennen. Nu ben ik natuurlijk geen puber meer,maar hoe gaan mensen daar mee om?
Vandaar dit topic, ik vraag me echt af hoe dat bij jullie werkt, en of er ook al een 'oplossing' is (de één verhuist bijvoorbeeld).
maandag 28 januari 2019 om 15:11
Ja, ga ik ook doen, ik trek het hier gewoon wat breder. Ik vermaak me prima alleen, ben hiervoor een jaar single geweest en wilde dat eigenlijk nog wel blijven tot ik hem ontmoette.kopjechino schreef: ↑28-01-2019 15:09Mijn vriend is in de vakantie ook 3 weken ook vakantie geweest maar ik vond het prima. 1 keer per dag contact via app of even bellen/facetimen. Gewoon allebei je eigen ding doen en genieten.
maandag 28 januari 2019 om 15:12
Miste je hem nooit niet?kopjechino schreef: ↑28-01-2019 15:09Mijn vriend is in de vakantie ook 3 weken ook vakantie geweest maar ik vond het prima. 1 keer per dag contact via app of even bellen/facetimen. Gewoon allebei je eigen ding doen en genieten.
maandag 28 januari 2019 om 15:12
Een LATrelatie of echt beiden op een ander continent? Volgens mij moet je bij het laatste juist steeds dingen plannen en dan zit je 24/7 op elkaars lip als je erheen gaat omdat je daar geen leven hebt.
maandag 28 januari 2019 om 15:14
Heb jij dan ook geen leven als je ergens in een vreemd land op vakantie bent?
maandag 28 januari 2019 om 15:21
Appen en drie weken is te overbruggen, maar als je een heimweeïg type bent moet je niet aan langeafstandsrelaties beginnen.
maandag 28 januari 2019 om 15:23
maandag 28 januari 2019 om 16:50
De ene verhuist vaak uiteindelijk wel.Dollop schreef: ↑28-01-2019 15:02Mijn vriend gaat straks een kleine maand op vakantie naar zijn geboorteland. Ik ga niet mee, gezien het al was geregeld voor wij elkaar kenden en we pas een maand samen zijn.
Ik vind het hartstikke leuk voor hem, hoewel ik natuurlijk wel een beetje baal dat ik hem in die weken alleen maar over Skype spreek. Maar elke keer als ik daar aan denk, zeg ik tegen mezelf ' wees blij dat hij daar niet permanent woont!' Ik kan me namelijk niet voorstellen hoe men zulke relaties volhoudt.
12 jaar terug had ik een relatie met een medestudent die een half jaar op Erasmusuitwisseling vertrok. Die afstand heeft het uiteindelijk de das om gedaan. Ik was toen erg onzeker en geloofde er heilig in dat hij daar een andere meid zou leren kennen. Nu ben ik natuurlijk geen puber meer,maar hoe gaan mensen daar mee om?
Vandaar dit topic, ik vraag me echt af hoe dat bij jullie werkt, en of er ook al een 'oplossing' is (de één verhuist bijvoorbeeld).
Mijn man en ik begonnen in het begin van de jaren negentig aan een langeafstandsrelatie toen wij beiden studeerden (een van ons in het buitenland). 3 jaar lang gingen wij heen en weer. Je mist elkaar maar het is ook spannend, je relatie blijft dan langer 'nieuw'.
In die tijd was er nog geen skype, zelfs geen email. Het was bellen en faxen (heeft een vermogen gekost).
Inmiddels zijn wij meer dan 20 jaar getrouwd maar het gevoel van missen bij zakenreisjes e.d. is gebleven en het weerzien is altijd weer fijn en herinnert ons aan 'vroegere tijden'.
Het kan dus wel.
Vivete e imparate!
maandag 28 januari 2019 om 18:42
Wat is precies "lange afstand"?
De eerste twee jaar van de relatie met mijn man woonden we allebei aan een andere kant van Nederland.
Er was nog geen internet/app dus hij ging iedere avond naar een telefooncel om mij te bellen.
We waren 20, hadden geen rijbewijs of auto, wel een OV kaart. Dus in de weekenden waren we vaak wel samen.
Maar ik denk dat dat niet telt.
De eerste twee jaar van de relatie met mijn man woonden we allebei aan een andere kant van Nederland.
Er was nog geen internet/app dus hij ging iedere avond naar een telefooncel om mij te bellen.
We waren 20, hadden geen rijbewijs of auto, wel een OV kaart. Dus in de weekenden waren we vaak wel samen.
Maar ik denk dat dat niet telt.
maandag 28 januari 2019 om 18:48
De eerste vijf jaar van onze relatie woonden mijn man en ik ook1-1,5 uur bij elkaar vandaan. In Nederland is dat vrij ver bij elkaat vandaan. Voor toen prima, maar op een gegeven moment kom je op een punt dat je verder wil.
Een vriend in het buitenland zou ik niet willen. Dat je elkaar 3-4 keer per jaar ziet. Dan heb je geen relatie in mijn ogen.
Een vriend in het buitenland zou ik niet willen. Dat je elkaar 3-4 keer per jaar ziet. Dan heb je geen relatie in mijn ogen.
maandag 28 januari 2019 om 19:18
Tussen mij en mijn vriend zit een oceaan. Maar tot nu toe gaat de relatie hartstikke goed.
In het begin miste ik hem enorm, en elke keer nadat ik hem opgezocht had (of hij naar nl kwam) was het afscheid zwaar en het missen erna ook. Maar aangezien we beide een druk leven hebben heb je veel afleiding en dat scheelt.
We plannen wel 1x in de week Skype, en als het kan bellen we ook tussendoor (kan niet altijd vanwege tijdsverschil en werk/sociaal leven). En we appen natuurlijk veel.
Ik denk dat je een lange afstandsrelatie alleen volhoudt als je beide er echt moeite voor doet, en je veel vakantiedagen hebt. Ik was er niet aan begonnen als ik maar 1x per jaar naar hem toe kon namelijk.
In het begin miste ik hem enorm, en elke keer nadat ik hem opgezocht had (of hij naar nl kwam) was het afscheid zwaar en het missen erna ook. Maar aangezien we beide een druk leven hebben heb je veel afleiding en dat scheelt.
We plannen wel 1x in de week Skype, en als het kan bellen we ook tussendoor (kan niet altijd vanwege tijdsverschil en werk/sociaal leven). En we appen natuurlijk veel.
Ik denk dat je een lange afstandsrelatie alleen volhoudt als je beide er echt moeite voor doet, en je veel vakantiedagen hebt. Ik was er niet aan begonnen als ik maar 1x per jaar naar hem toe kon namelijk.
maandag 28 januari 2019 om 19:19
Joe zien jullie de toekomst?Koffiebona schreef: ↑28-01-2019 19:18Tussen mij en mijn vriend zit een oceaan. Maar tot nu toe gaat de relatie hartstikke goed.
In het begin miste ik hem enorm, en elke keer nadat ik hem opgezocht had (of hij naar nl kwam) was het afscheid zwaar en het missen erna ook. Maar aangezien we beide een druk leven hebben heb je veel afleiding en dat scheelt.
We plannen wel 1x in de week Skype, en als het kan bellen we ook tussendoor (kan niet altijd vanwege tijdsverschil en werk/sociaal leven). En we appen natuurlijk veel.
Ik denk dat je een lange afstandsrelatie alleen volhoudt als je beide er echt moeite voor doet, en je veel vakantiedagen hebt. Ik was er niet aan begonnen als ik maar 1x per jaar naar hem toe kon namelijk.
maandag 28 januari 2019 om 19:26
Ik heb een jaar lang een lange afstandsrelatie gehad en de noodzakelijke ingrediënten voor een geslaagde lange afstandsrelatie = heb een eigen leven en heb vertrouwen in je partner. Trouwens die van jou gaat maar een maandje weg. Heerlijk! Heb je even de tijd voor jezelf en bovendien hij is zo weer terug. Probeer je niet afhankelijk op te stellen en vooral: leef!!! Ga de extra tijd die je nu hebt gebruiken om jezelf een gelukkiger en beter persoon te maken.Dollop schreef: ↑28-01-2019 15:02Mijn vriend gaat straks een kleine maand op vakantie naar zijn geboorteland. Ik ga niet mee, gezien het al was geregeld voor wij elkaar kenden en we pas een maand samen zijn.
Ik vind het hartstikke leuk voor hem, hoewel ik natuurlijk wel een beetje baal dat ik hem in die weken alleen maar over Skype spreek. Maar elke keer als ik daar aan denk, zeg ik tegen mezelf ' wees blij dat hij daar niet permanent woont!' Ik kan me namelijk niet voorstellen hoe men zulke relaties volhoudt.
12 jaar terug had ik een relatie met een medestudent die een half jaar op Erasmusuitwisseling vertrok. Die afstand heeft het uiteindelijk de das om gedaan. Ik was toen erg onzeker en geloofde er heilig in dat hij daar een andere meid zou leren kennen. Nu ben ik natuurlijk geen puber meer,maar hoe gaan mensen daar mee om?
Vandaar dit topic, ik vraag me echt af hoe dat bij jullie werkt, en of er ook al een 'oplossing' is (de één verhuist bijvoorbeeld).
