**LDR deel 14**
maandag 22 maart 2010 om 10:27
quote:isiss schreef op 22 maart 2010 @ 10:21:
Over z'n ex was je na z'n weekendje met hem zeer duidelijk, heb je redenen om aan te nemen dat er iets is veranderd?
Geen redenen behalve alle mogelijke manieren die ik al heb bedacht waardoor hij haar weer tegen is gekomen, al mijn gepieker en onzekerheid. En het feit dat hij de telefoon niet opneemt en geen sms stuurt.
Boos afwachten. Ja ik denk dat dat mn beste strategie is.
(hoop alleen niet dat hij in een ziekenhuis ligt en ik hier dan boos zit te zijn)
Over z'n ex was je na z'n weekendje met hem zeer duidelijk, heb je redenen om aan te nemen dat er iets is veranderd?
Geen redenen behalve alle mogelijke manieren die ik al heb bedacht waardoor hij haar weer tegen is gekomen, al mijn gepieker en onzekerheid. En het feit dat hij de telefoon niet opneemt en geen sms stuurt.
Boos afwachten. Ja ik denk dat dat mn beste strategie is.
(hoop alleen niet dat hij in een ziekenhuis ligt en ik hier dan boos zit te zijn)
I only get one shot at life - so I shoot to kill
maandag 22 maart 2010 om 10:28
quote:kjong schreef op 22 maart 2010 @ 10:23:
[...]
Yep. Been there.
Echt? Iedereen herkent dit?
Stomme is ook: vorige keer dat ik dacht 'er zit iets niet goed' wás dat ook zo...!
Ik denk dat ik een hele berg zelfbeheersing zal moeten aanwenden om niet nog eens te bellen.
[...]
Yep. Been there.
Echt? Iedereen herkent dit?
Stomme is ook: vorige keer dat ik dacht 'er zit iets niet goed' wás dat ook zo...!
Ik denk dat ik een hele berg zelfbeheersing zal moeten aanwenden om niet nog eens te bellen.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
maandag 22 maart 2010 om 10:35
Ja, dat ziekenhuis.
Snap ik.
Want jij zal de laatste zijn die iets hoort als hem iets is overkomen, toch?
Dat schept natuurlijk extra stress.
Ik kwam er pas na een paar jaar achter dat dat een groot gedeelte was van mijn onzekerheid. Dat ik niet zou weten als Kman onder een bus geeindigd zou zijn.
Ik kende niet veel van zijn vrienden in het zuiden. En ze zouden Kman waarschijnlijk naar het noorden brengen voor de begrafenis (idd binnen 24 uur). Naar zijn familie. Die wel van mijn bestaan weet, maar geen telefoonnummer ofzo hebben. Bovendien is de band zo slecht dat zelfs al zouden ze die hebben...
Dat idee.
Dus moest hij van mij aan een aantal mensen duidelijk maken dat als er iets met hem gebeurde, ik in elk geval gebeld werd.
Niet dat ik dan geen spoken meer in mijn hoofd had met zaken die alsnog mis konden gaan, waardoor ik het nooit zou weten. Maar het scheelde de helft.
Bij mij hielp negeren ook wel. Want dan kreeg ik, na laaange dagen en nachten, een smsje of ik heel misschien boos was ofzo. (Nee! maar wel diep teleurgesteld. Dat je niét in het ziekenhuis ligt!)
Maar nog meer hielp gewoon een sms sturen dat ik boos was.
Dan kreeg ik vaak ogenblikkelijk respons.
Snap ik.
Want jij zal de laatste zijn die iets hoort als hem iets is overkomen, toch?
Dat schept natuurlijk extra stress.
Ik kwam er pas na een paar jaar achter dat dat een groot gedeelte was van mijn onzekerheid. Dat ik niet zou weten als Kman onder een bus geeindigd zou zijn.
Ik kende niet veel van zijn vrienden in het zuiden. En ze zouden Kman waarschijnlijk naar het noorden brengen voor de begrafenis (idd binnen 24 uur). Naar zijn familie. Die wel van mijn bestaan weet, maar geen telefoonnummer ofzo hebben. Bovendien is de band zo slecht dat zelfs al zouden ze die hebben...
Dat idee.
Dus moest hij van mij aan een aantal mensen duidelijk maken dat als er iets met hem gebeurde, ik in elk geval gebeld werd.
Niet dat ik dan geen spoken meer in mijn hoofd had met zaken die alsnog mis konden gaan, waardoor ik het nooit zou weten. Maar het scheelde de helft.
Bij mij hielp negeren ook wel. Want dan kreeg ik, na laaange dagen en nachten, een smsje of ik heel misschien boos was ofzo. (Nee! maar wel diep teleurgesteld. Dat je niét in het ziekenhuis ligt!)
Maar nog meer hielp gewoon een sms sturen dat ik boos was.
Dan kreeg ik vaak ogenblikkelijk respons.
maandag 22 maart 2010 om 10:40
laatste sms die ik vanochtend heb gestuurd zegt dan ook: is alles in orde? laat me even iets weten. Want dat je je telefoon niet opneemt laat me me klote voelen en een beetje bezorgd
Lijkt me toch duidelijk.
En hij heeft z'n moeder wel van mij verteld ja, maar die heeft heus mn telefoonnummer niet. En ik heb twee vrienden van hem ontmoet, die ene woont 'dichtbij' oftewel uren rijden. Die andere kan ik wel mailen maar hij heeft geen gegevens van mij.
Ik denk eerst maar afwachten en dan eventueel morgen een sms: als je niets laat horen ga ik die-en-die-vriend mailen of je niet in het ziekenhuis ligt, want ik geef om je weet je nog.
Lijkt me toch duidelijk.
En hij heeft z'n moeder wel van mij verteld ja, maar die heeft heus mn telefoonnummer niet. En ik heb twee vrienden van hem ontmoet, die ene woont 'dichtbij' oftewel uren rijden. Die andere kan ik wel mailen maar hij heeft geen gegevens van mij.
Ik denk eerst maar afwachten en dan eventueel morgen een sms: als je niets laat horen ga ik die-en-die-vriend mailen of je niet in het ziekenhuis ligt, want ik geef om je weet je nog.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
maandag 22 maart 2010 om 10:59
Spijk, ook hier trip down memory lane. Niet druk maken, hoe moeilijk dat ook is (en daar kunnen we óók allemaal over mee praten). Het komt goed en dan blijkt er niks aan de hand te zijn.
En de doekjes/knuffels, ook herkenbaar. Ik had een schildpad, Daniel. Lag in bed en ging ook overal mee naartoe. Tot een jaar of 4 geleden. Maar ik heb m wel nog steeds.
Malaise bij mij ook over. Denk dat het aan de tulpen ligt die ik zaterdag heb gekocht. Heb trouwens mailtja van kranten-man. Met foto's van houtbewerkingsobjecten, die hij heeft gemaakt. Want ja, da's zijn hobby. Kreeg er ook mooie uitleg bij. Maar dat was het. Helemaal niks over nog een keer afspreken of iets anders persoonlijks of zo. Pfff, óf hij weet gewoon niet hoe het werkt óf he's just not into me. Of zo. Ach. Had zaterdag vriendinnetje te eten. Die kende nog wel 2 leuke vrijgezelle mannen en ging wat regelen. En andere vriendin wil nu ook blind dates gaan regelen. Ze doen maar. You never know.
En de doekjes/knuffels, ook herkenbaar. Ik had een schildpad, Daniel. Lag in bed en ging ook overal mee naartoe. Tot een jaar of 4 geleden. Maar ik heb m wel nog steeds.
Malaise bij mij ook over. Denk dat het aan de tulpen ligt die ik zaterdag heb gekocht. Heb trouwens mailtja van kranten-man. Met foto's van houtbewerkingsobjecten, die hij heeft gemaakt. Want ja, da's zijn hobby. Kreeg er ook mooie uitleg bij. Maar dat was het. Helemaal niks over nog een keer afspreken of iets anders persoonlijks of zo. Pfff, óf hij weet gewoon niet hoe het werkt óf he's just not into me. Of zo. Ach. Had zaterdag vriendinnetje te eten. Die kende nog wel 2 leuke vrijgezelle mannen en ging wat regelen. En andere vriendin wil nu ook blind dates gaan regelen. Ze doen maar. You never know.
maandag 22 maart 2010 om 11:06
Spijker, gewoon even rustig afwachten. Wat kjong en issis al zeiden er is vast een "logische" rede waarom hij zijn telefoon niet opneemt. Of het herkenbaar is? Zeer zeker herkenbaar. Telefoon kwijt. Door de telefoon heen geslapen en een enkele keer was hij de hele belafspraak vergeten... Maar gelukkig niets ernstigs. En leuker ga je er niet op worden als je hem 20x belt en hysterisch in z'n voice mail inspreekt van waar ben je. Dus voor nu, even helemaal niets en afleiding zoeken want je kunt er nu helaas toch niets aan veranderen dat hij even neit bij zijn telefoon is.
maandag 22 maart 2010 om 11:12
Ik heb niet 20 keer gebeld, maar wel 3x op verschillende tijden. Dus hij zat niet net op de wc ofzo. En geen hysterische voicemails maar wel 2 smsjes. Eentje 'hee heb je gebeld, alles goed?' Dat sturen we wel eens vaker als bellen niet lukte, omdat ervaring leert dat het ook wel eens aan de verbinding ligt, en niet aan niet-opnemen.
En eentje zoals ik dus een paar posts geleden schreef.
Ik ga maar afwachten ja, maar ik heb echt een klotegevoel.
En eentje zoals ik dus een paar posts geleden schreef.
Ik ga maar afwachten ja, maar ik heb echt een klotegevoel.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
maandag 22 maart 2010 om 11:24
Dit is ook klote! Een van de meest kloterige dingen van ldr vind ik. Ik heb ook nog iets anders geleerd toen, nml. dat m'n intuïtie niet werkt in dit soort momenten. Ik weet dat ik echt 'n sterke intuïtie heb, en daar vertrouw ik ook op, maar bij de ldr was die totaal van 't padje af. Mijn intuïtie wist altijd dat er echt iets aan de hand was, anders zou ik niet zo'n sterk gevoel hebben, blablabla. Hoe 't kwam of wat 't was, weet ik niet, maar over 3000 km werkte hij echt voor geen meter.
Ga aan 't werk, of aan de studie (of wat je moet doen en waar je afleiding hebt). Zet je telefoon uit of laat 'm thuis/ergens liggen waar je niet ieder minuut kunt kijken. Als ie belt, belt ie later ook wel 'n keer, of hij stuurt 'n smsje, maar je moet proberen om dit niet je dag te laten beïnvloeden, oké?
Ga aan 't werk, of aan de studie (of wat je moet doen en waar je afleiding hebt). Zet je telefoon uit of laat 'm thuis/ergens liggen waar je niet ieder minuut kunt kijken. Als ie belt, belt ie later ook wel 'n keer, of hij stuurt 'n smsje, maar je moet proberen om dit niet je dag te laten beïnvloeden, oké?
maandag 22 maart 2010 om 11:30
Isiss, bedankt. Ben aan het werk, ga me daar inderdaad maar op storten.
Dat van die intuitie is wel kloterig, want vorige keer werkte mn intuitie dus feilloos. Op gegeven moment eind vorig jaar merkte ik dat er iets veranderde, aan de hand was, en dat was ook zo.
Telefoon ligt wel naast me. Maar daar ligt ie ook altijd. Maar het is daar nu nacht, dus als ie me nu belt klopt er echt iets niet.
Dat van die intuitie is wel kloterig, want vorige keer werkte mn intuitie dus feilloos. Op gegeven moment eind vorig jaar merkte ik dat er iets veranderde, aan de hand was, en dat was ook zo.
Telefoon ligt wel naast me. Maar daar ligt ie ook altijd. Maar het is daar nu nacht, dus als ie me nu belt klopt er echt iets niet.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
maandag 22 maart 2010 om 11:53
Probeer het gewoon heel even te laten rusten, makkelijker gezegd dan gedaan... I know
En wat die 20x bellen en hysterisch voicemail n spreken, dat was overdrijvende beeldspraak. Dus die 3x bellen en sms-en dat is nog vrij normaal. Uit eigen ervaring weet ik dat het moeilijk is om neit vaker te bellen (laatst had ik 5x gebeld, want ik wist zeker dat er wat aan de hand was want "normaal" vergeet hij het niet, maar hij zich gewoon verslapen )
Sterke!
En wat die 20x bellen en hysterisch voicemail n spreken, dat was overdrijvende beeldspraak. Dus die 3x bellen en sms-en dat is nog vrij normaal. Uit eigen ervaring weet ik dat het moeilijk is om neit vaker te bellen (laatst had ik 5x gebeld, want ik wist zeker dat er wat aan de hand was want "normaal" vergeet hij het niet, maar hij zich gewoon verslapen )
Sterke!
maandag 22 maart 2010 om 11:55
Spijker, ik ga vreselijk in herhaling vallen en als ik je mijn ervaringen ga vertellen zijn het zo'n beetje exacte kopieen van de verhalen van de andere dames...maar toch. Ik herken het ook helemaal van m'n LDR-periode en uiteindelijk liep alles goed af, bleek er niets ernstigs aan de hand te zijn en was de man in kwestie zich ook nooit van enig kwaad bewust.
Ook ik voelde me zwaar kut op dit soort momenten. Het overkomt of is ons allemaal overkomen.
Inderdaad proberen je nu op je werk te storten en niet naar die telefoon of je mailbox blijven staren.
Jooles, dat is weer lekker vaag van krantenman. Wel leuk dat je vriendinnnen wat voor je gaan regelen, wie weet komt er wel wat uit.
Ook ik voelde me zwaar kut op dit soort momenten. Het overkomt of is ons allemaal overkomen.
Inderdaad proberen je nu op je werk te storten en niet naar die telefoon of je mailbox blijven staren.
Jooles, dat is weer lekker vaag van krantenman. Wel leuk dat je vriendinnnen wat voor je gaan regelen, wie weet komt er wel wat uit.
maandag 22 maart 2010 om 12:25
Spijker, weet je al iets? Bij mij hielp het net als bij Kjong dat als er iets was, iemand me wat zou laten weten. Hetzelfde had ik trouwens zelf, mijn ouders hadden alle nummers en wisten ook wie ze moesten bellen om in het Spaans alles door te geven in het geval dat.
Verder veel geschreven!
Ik ga effe reageren.
Over Facebook, als het nu uit zou gaan zou ik echt een Facebookstalker worden (eh behalve dat mijn vriend geen facebook heeft). Het is zó verleidelijk om te blijven gluren en blieken en "heeft hij er iets nieuws op gezet". Ik zou me niet kunnen beheersen denk ik.
Andere taal: ik denk dat het jusit fijn is als de taal in elk geval de moedertaal van één van de twee is. Tuurlijk is het fijn als de ander ook die moeite zou kennen van je niet 100% goed uit kunnen drukken en zoeken naar woorden, maar ik denk dat iemand die uit de VS komt wel makkelijker een Pool die Engels praat kan verstaan, dan iemand die zelf uit Egypte komt en Engels praat.
All you Need: geen fan, ook geen hekel aan. Wij keken het vroeger nooit. Mijn moeder wilde eerst schrijven toen ik nog long distancete en daar voelde ik me wel door geroerd, maar je wilt toch niet dat al je personal bizz op tv komt. En dan moet je alles en alles en alles vertellen. Oh nee hoor, de gruwel.
Daiquirí welkom, waar zit je? Ik zou zeggen het moederland van mijn vriend, aan je nickname te zien, maar dat zal wel niet want internet werkt daar niet zo verrekte vlug
Ik woon zelf in Spanje, vriend ook, komt uit het Caribisch gebied, ik uit Nederland, elkaar leren kennen toen we beiden in Midden Amerika woonden.
Die knuffels!!! Wat een horror!!!!!!
Hier hebben heel veel volwassenen honderd knuffels op bed liggen en eerlijk gezegd vind ik dat best wel freaky, net zoals sommige mensen bang zijn van clowns, of dat volwassen mannen graag in luier rondlopen, in die orde van grootte.
Maar één knuffels is nog te overzien
Verder veel geschreven!
Ik ga effe reageren.
Over Facebook, als het nu uit zou gaan zou ik echt een Facebookstalker worden (eh behalve dat mijn vriend geen facebook heeft). Het is zó verleidelijk om te blijven gluren en blieken en "heeft hij er iets nieuws op gezet". Ik zou me niet kunnen beheersen denk ik.
Andere taal: ik denk dat het jusit fijn is als de taal in elk geval de moedertaal van één van de twee is. Tuurlijk is het fijn als de ander ook die moeite zou kennen van je niet 100% goed uit kunnen drukken en zoeken naar woorden, maar ik denk dat iemand die uit de VS komt wel makkelijker een Pool die Engels praat kan verstaan, dan iemand die zelf uit Egypte komt en Engels praat.
All you Need: geen fan, ook geen hekel aan. Wij keken het vroeger nooit. Mijn moeder wilde eerst schrijven toen ik nog long distancete en daar voelde ik me wel door geroerd, maar je wilt toch niet dat al je personal bizz op tv komt. En dan moet je alles en alles en alles vertellen. Oh nee hoor, de gruwel.
Daiquirí welkom, waar zit je? Ik zou zeggen het moederland van mijn vriend, aan je nickname te zien, maar dat zal wel niet want internet werkt daar niet zo verrekte vlug
Ik woon zelf in Spanje, vriend ook, komt uit het Caribisch gebied, ik uit Nederland, elkaar leren kennen toen we beiden in Midden Amerika woonden.
Die knuffels!!! Wat een horror!!!!!!
Hier hebben heel veel volwassenen honderd knuffels op bed liggen en eerlijk gezegd vind ik dat best wel freaky, net zoals sommige mensen bang zijn van clowns, of dat volwassen mannen graag in luier rondlopen, in die orde van grootte.
Maar één knuffels is nog te overzien
maandag 22 maart 2010 om 12:30
maandag 22 maart 2010 om 12:33
Facebook snap ik nog niet goed genoeg denk ik. Ik heb net wel iemand gegooglestalked.
Iemand waar ik vroeger intens mee relateerde.
Een keer in de zoveel jaar drijft hij boven, in mijn hersenpan, en dan probeer ik het. Maar tot vandaag lukte het niet hem te vinden.
Ik weet dat hij grote feesten doet, en veel BN-gedoe. En dat hij daarom nergens zijn naam wil.
Maar nu... heb ik hem gevonden.
Door zijn mooie vrouw en ik zag een heerlijk lief kindje erbij.
Ik ben zó blij voor hem!
Iemand waar ik vroeger intens mee relateerde.
Een keer in de zoveel jaar drijft hij boven, in mijn hersenpan, en dan probeer ik het. Maar tot vandaag lukte het niet hem te vinden.
Ik weet dat hij grote feesten doet, en veel BN-gedoe. En dat hij daarom nergens zijn naam wil.
Maar nu... heb ik hem gevonden.
Door zijn mooie vrouw en ik zag een heerlijk lief kindje erbij.
Ik ben zó blij voor hem!
maandag 22 maart 2010 om 12:45
quote:Spijker schreef op 22 maart 2010 @ 10:28:
[...]
Echt? Iedereen herkent dit?
Stomme is ook: vorige keer dat ik dacht 'er zit iets niet goed' wás dat ook zo...!
Ik denk dat ik een hele berg zelfbeheersing zal moeten aanwenden om niet nog eens te bellen.
Ik heb het ook gehad, wel iets anders. Was hij een week weg (wel in eigen land) met zijn studenten, dan hoorde ik ineens heel weinig van hem, terwijl de dagen ervoor hij me minstens twee keer dag belde. Vond dat wel moeilijk want ineens was ik er zo aan gewend geraakt dat ik hem vaak overdag even sprak. In mijn gedachten was hij me dan zat, terwijl ik hem ook op dat moment al 'goed genoeg kende' dat hioj gewoon heel erg druk was en aan het eind van de dag even naar de kroeg ging en dan misschien even niet aan mij dacht.
Wel kut dat je dus die eerdere ervaring hebt, dat het toen niet goed was.... Zelfbeheersing is inderdaad waar het om draait.
[...]
Echt? Iedereen herkent dit?
Stomme is ook: vorige keer dat ik dacht 'er zit iets niet goed' wás dat ook zo...!
Ik denk dat ik een hele berg zelfbeheersing zal moeten aanwenden om niet nog eens te bellen.
Ik heb het ook gehad, wel iets anders. Was hij een week weg (wel in eigen land) met zijn studenten, dan hoorde ik ineens heel weinig van hem, terwijl de dagen ervoor hij me minstens twee keer dag belde. Vond dat wel moeilijk want ineens was ik er zo aan gewend geraakt dat ik hem vaak overdag even sprak. In mijn gedachten was hij me dan zat, terwijl ik hem ook op dat moment al 'goed genoeg kende' dat hioj gewoon heel erg druk was en aan het eind van de dag even naar de kroeg ging en dan misschien even niet aan mij dacht.
Wel kut dat je dus die eerdere ervaring hebt, dat het toen niet goed was.... Zelfbeheersing is inderdaad waar het om draait.
maandag 22 maart 2010 om 12:49
maandag 22 maart 2010 om 13:01
Tja, dat telefoon niet bij zich hebben vind ik irritant als hij hem niet bij zich heeft en lekker rustig als ik hem zelf thuis laat... Hoe bedoel je meten met twee maten?
Merk hier wel dat het erg goed werk om "afspraken" te maken van wanneer skypen en ook de tijd goed afspreken. De spontanitiet van het skypen is wel weg, maar anders werkt het helemaal niet... Maar goed, kan dus gebeuren dat hij de afspraak soms "mists", helemaal per ongeluk en dat ik hier dan meteen ga denken dat er wat ergs aan de hand is of dat hij mij niet meer leuk vind. Terwijl ik veel en veel beter weet, helemaal als er plannen zijn dat ik zijn ouders ga ontmoeten... *spannend*
Dus niet in de stress schieten of negatief denken als het nog niet nodig is. Maar ik kan me voorstellen dat het moeilijk is als er de vorige keer wel wat aan de hand is geweest. Maar voor nu gewoon even niet aan denken.
Merk hier wel dat het erg goed werk om "afspraken" te maken van wanneer skypen en ook de tijd goed afspreken. De spontanitiet van het skypen is wel weg, maar anders werkt het helemaal niet... Maar goed, kan dus gebeuren dat hij de afspraak soms "mists", helemaal per ongeluk en dat ik hier dan meteen ga denken dat er wat ergs aan de hand is of dat hij mij niet meer leuk vind. Terwijl ik veel en veel beter weet, helemaal als er plannen zijn dat ik zijn ouders ga ontmoeten... *spannend*
Dus niet in de stress schieten of negatief denken als het nog niet nodig is. Maar ik kan me voorstellen dat het moeilijk is als er de vorige keer wel wat aan de hand is geweest. Maar voor nu gewoon even niet aan denken.
maandag 22 maart 2010 om 13:04
Ja maar kom nou... Al laat je je telefoon thuis, dan zie je als je thuiskomt de smsjes en gemiste oproepen. (of hij is niet thuisgekomen, ook niet goed)
Eerst maakten we belafspraken, sinds ik daar geweest ben eigenlijk niet. Het was een soort vanzelfsprekendheid geworden om zondagavond te bellen.
Dacht ik.
Ik ben ook boos, omdat ik gewoon wat dingen wilde delen. Toen hij een lastig gesprek had vorige week ging ik hem ook succes smsen bijvoorbeeld. Ik heb dinsdag een ingewikkeld gesprek bij de bank, maar dat weet hij dus niet eens.
Nou ja, ik maak mezelf dus wel gek. Gek en boos.
Eerst maakten we belafspraken, sinds ik daar geweest ben eigenlijk niet. Het was een soort vanzelfsprekendheid geworden om zondagavond te bellen.
Dacht ik.
Ik ben ook boos, omdat ik gewoon wat dingen wilde delen. Toen hij een lastig gesprek had vorige week ging ik hem ook succes smsen bijvoorbeeld. Ik heb dinsdag een ingewikkeld gesprek bij de bank, maar dat weet hij dus niet eens.
Nou ja, ik maak mezelf dus wel gek. Gek en boos.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
maandag 22 maart 2010 om 13:04
Met iedereen eens wat betreft mannen die opeens onbereikbaar blijken! (zo daar maak ik me makkelijk mee vanaf)
Ik maak me daar ook regelmatig erg druk over, en hij heeft in mijn gedachten al 5 keer zn been gebroken en 3 keer een hartaanval gehad en nog een paar ongelukken
Maar ja, het zal wel iets te maken hebben met het empatisch vermogen van mannen. Ze hebben het gewoon niet door/vergeten het dat er iemand misschien dik in de stress zit op het moment dat ze niks laten weten. Dat is zooooooo typisch man (en moeilijk te begrijpen)
Tulpen! ik wil ook tulpen! goed idee
Ik heb ook 1 knuffel! Met een oog wat er half uit hangt, en een pootje dat mist, want de hond vond de knuffel om op te eten! Die knuffel ligt altijd bij me in bed, behalve als mn vriend er is, dan knuffel ik hem
Ik maak me daar ook regelmatig erg druk over, en hij heeft in mijn gedachten al 5 keer zn been gebroken en 3 keer een hartaanval gehad en nog een paar ongelukken
Maar ja, het zal wel iets te maken hebben met het empatisch vermogen van mannen. Ze hebben het gewoon niet door/vergeten het dat er iemand misschien dik in de stress zit op het moment dat ze niks laten weten. Dat is zooooooo typisch man (en moeilijk te begrijpen)
Tulpen! ik wil ook tulpen! goed idee
Ik heb ook 1 knuffel! Met een oog wat er half uit hangt, en een pootje dat mist, want de hond vond de knuffel om op te eten! Die knuffel ligt altijd bij me in bed, behalve als mn vriend er is, dan knuffel ik hem
maandag 22 maart 2010 om 13:30
Ik heb nog woorden over dingen die hij niet te weten is gekomen vanwege LDR. Dingen die zo vanzelf sprekend zijn dat hij ze weet, waarop ik een verhaal voortborduur en hij me glazig staat aan te kijken. Omdat hij dat verhaal niet kent.
Van dingen uit gaan, anders dan dat het gevoel wederzijds is, werkt niet echt.
Meegemaakt:
Ik stuur een berichtje, bel nog eens een keer, ben gefrustreerd dat er geen antwoord komt.
Hij komt thuis, vergeet dat hij zijn telefoon is vergeten. En als hij het ding een keer tegenkomt en ziet dat hij eea gemist heeft Bekijkt de oproepen, of neemt zich zelfs voor terug te bellen, maar moet hij eerst pissen ofzo om tijdens het pot-staren en een half krantje eweer te vergeten dat hij oproepen gemist heeft en een voornemen had. En zo kan het wel een week overheen gaan. Tot hij zich realiseert wat er zo knaagt, en dat blijkt dan mijn niet-bellen te zijn.
Van dingen uit gaan, anders dan dat het gevoel wederzijds is, werkt niet echt.
Meegemaakt:
Ik stuur een berichtje, bel nog eens een keer, ben gefrustreerd dat er geen antwoord komt.
Hij komt thuis, vergeet dat hij zijn telefoon is vergeten. En als hij het ding een keer tegenkomt en ziet dat hij eea gemist heeft Bekijkt de oproepen, of neemt zich zelfs voor terug te bellen, maar moet hij eerst pissen ofzo om tijdens het pot-staren en een half krantje eweer te vergeten dat hij oproepen gemist heeft en een voornemen had. En zo kan het wel een week overheen gaan. Tot hij zich realiseert wat er zo knaagt, en dat blijkt dan mijn niet-bellen te zijn.