Relaties
alle pijlers
**LDR deel 14**
woensdag 26 mei 2010 om 22:33
Hi girls! Ik heb nog niet alles bij gelezen, want jullie hebben echt weer veel geschreven sinds vorige week.
Ik ben dus "even" terug naar NL geweest, maar nu weer terug. Was wel fijn om even terug thuis te zijn. Heel eerlijk gezegd vind ik deze afstand wel relaxed, ben ik toch in het buitenland, maar ook weer redelijk snel thuis.
En er zijn ontwikkelingen! Vriendlief (heb nog steeds geen goede bijnaam) heeft een paar mooie job-offers gekregen, ben echt super de super trots op hem dat hij allemaal zo goed doet! Keerzijde is wel dat ik me superonzeker soms voel omdat ik nog steeds student ben en nog helemaal onder aan de ladder sta qua cariere, maar dat ff wat anders. Want wat nu? Ga ik hem gewoon achterna (wel binnen Europa hoor) en daar terplekke wat zoeken qua werk? En hoe en wat? En de taal dan (niet-engelstalige landen)? *zucht* Ik wee wel hoe ik mezelf gek moet krijgen
En daarnaast maak ik mezelf gewoon zo onzeker, want eigenlijk vind ik een LDR helemaal niet zo leuk, want hoe goed is het nu echt oor je relatie om zo'n takke-eind uit elkaar te wonen? Ik vind het gewoon veel fijner om een heel stuk dichter bij elkaar te wonen, want ik mis het gewoon om de dagelijkse dingen met elkaar te delen. Nu zeg ik wat er aan de hand is, maar ja, het liefste zou ik dan gewoon zijn armen om me heen willen hebben en dat gaat niet via skype.
I know, 't komt allemaal wel op z'n pootjes terecht en dit bovenstaande is gewoon relfectie op de afgelopen maanden en ik mis hem gewoon zo erg. Alleen is ook wel leuk hoor, maar met hem samen is het gewoon zo veel leuker. Gelukkig kan ik volgende week weer in z'n armen want dan komt ie eindelijk!!!
Ik ben dus "even" terug naar NL geweest, maar nu weer terug. Was wel fijn om even terug thuis te zijn. Heel eerlijk gezegd vind ik deze afstand wel relaxed, ben ik toch in het buitenland, maar ook weer redelijk snel thuis.
En er zijn ontwikkelingen! Vriendlief (heb nog steeds geen goede bijnaam) heeft een paar mooie job-offers gekregen, ben echt super de super trots op hem dat hij allemaal zo goed doet! Keerzijde is wel dat ik me superonzeker soms voel omdat ik nog steeds student ben en nog helemaal onder aan de ladder sta qua cariere, maar dat ff wat anders. Want wat nu? Ga ik hem gewoon achterna (wel binnen Europa hoor) en daar terplekke wat zoeken qua werk? En hoe en wat? En de taal dan (niet-engelstalige landen)? *zucht* Ik wee wel hoe ik mezelf gek moet krijgen
En daarnaast maak ik mezelf gewoon zo onzeker, want eigenlijk vind ik een LDR helemaal niet zo leuk, want hoe goed is het nu echt oor je relatie om zo'n takke-eind uit elkaar te wonen? Ik vind het gewoon veel fijner om een heel stuk dichter bij elkaar te wonen, want ik mis het gewoon om de dagelijkse dingen met elkaar te delen. Nu zeg ik wat er aan de hand is, maar ja, het liefste zou ik dan gewoon zijn armen om me heen willen hebben en dat gaat niet via skype.
I know, 't komt allemaal wel op z'n pootjes terecht en dit bovenstaande is gewoon relfectie op de afgelopen maanden en ik mis hem gewoon zo erg. Alleen is ook wel leuk hoor, maar met hem samen is het gewoon zo veel leuker. Gelukkig kan ik volgende week weer in z'n armen want dan komt ie eindelijk!!!
donderdag 27 mei 2010 om 11:03
Mevrouwtje Z., ik zou dus wel gewoon gaan. Ik vind het echt tijd verneuken om niet te gaan, tenzij je een zwaarwegende reden hebt om niet te gaan. Mijn eigen situatie was zo, mijn vriend en ik leerden elkaar kennen, kregen verkering, werd serieus, gingen samenwonen, en toen ging ik terug naar Nederland, toen is hij 3 maanden gekomen, daarna hij naar een ander Europees land, ik mijn studie afmaken, enz. Ik vond dat je relatie niet echt vooruit gaat in de tijd dat je elkaar niet ziet, je houdt het vlammetje warm maar de relatie an sich ontwikkelt zich niet omdat je elkaar gewoon nooit ziet. En ik zag mijn vriend wel vaak maar je bent dan toch bij elkaar op bezoek, dat is héél anders dan een "echte" relatie (die hadden we immers ook alg ehad dus ik kon goed vergelijken). Voor de toekomst wil ik een echte relatie met alles er op en er aan, trouwen kinderen je bent de liefde van mijn leven de hele rambam. En ik wilde dat het liefst met hem. Ik vond het toen het slimste om zodra dat mogelijk was weer dicht bij elkaar te gaan wonen om te kijken hoe de relatie zich zou ontwikkelen en of die zich die kant op zou kunnen ontwikkelen. Al de tijd dat je dat niet doet verspil je eigenlijk, want je wilt dan wel met hem verder, maar gáát niet daadwerkelijk verder, maar je bent ook niet los van hem en open voor andere dingen. Stel dat het precies zo wordt als je hoopt en hij de prins op het witte paard is enzovoort, waarom zou je dan willen wachten voor je er achter komt? En stel dat hij het niet is, dat je na een paar jaar een ´echte´ relatie er toch achter komt dat jullie niet bij elkaar passen / andere verwachtingen hebben, dan kun je daar beter óók maar zo snel mogelijk achter komen, in plaats van tijd te verdoen in niemandsland. Dus, dat zijn mijn two cents, hopelijk heb je er wat aan
Hier is nog maar
Ik heb er echt zin in! En ik hoef helemaal niets meer te doen, ik heb mijn tas gister al ingepakt (ok tandenborstel enzo daargelaten) en gewogen, het huis is opgeruimd en gepoetst, ikzelf gewassen en gestreken haha. Ik moet nog wel wat kleinigheidjes doen, maar dat doe ik zo als ik thuis ben. Online inchecken, ticket uitprinten, ik heb nog wat strijkwas, ga mijn bed verschonen (het allerlekkerste vind ik thuiskomen en dan in een schoon bed slapen), en that´s it. Oh en ik ga mezelf nog een manipedi geven Ik heb er echt zin in joh!
Hier is nog maar
Ik heb er echt zin in! En ik hoef helemaal niets meer te doen, ik heb mijn tas gister al ingepakt (ok tandenborstel enzo daargelaten) en gewogen, het huis is opgeruimd en gepoetst, ikzelf gewassen en gestreken haha. Ik moet nog wel wat kleinigheidjes doen, maar dat doe ik zo als ik thuis ben. Online inchecken, ticket uitprinten, ik heb nog wat strijkwas, ga mijn bed verschonen (het allerlekkerste vind ik thuiskomen en dan in een schoon bed slapen), en that´s it. Oh en ik ga mezelf nog een manipedi geven Ik heb er echt zin in joh!
donderdag 27 mei 2010 om 12:23
quote:heejhallo schreef op 24 mei 2010 @ 08:32:
Objectief gezien ben ik ook helemaal niet ongelukkig hoor, maar nu zie ik wel dat een paar jaar werken in het buiteland ook betekent dat ik niet dicht bij mijn familie ben. Dat ik nog niet ergens kan settelen (een huis kopen of mijn eigen meubels kopen), en hoe leuk ik mijn LDR ook vind, makkelijk en handig kun je het moeilijk noemen. Ik ben dankbaar voor alles wat ik heb en mag doen (dan denk ik: sommige mensen hebben échte problemen). Maar toch, alle keuzes hebben consequenties en hoewel ik normaal meestal denk: Ik doe het gewoon, heb ik nu stilte ná de storm en die komt wel even hard aan.
Heejhallo, dat vind ik wel herkenbaar. Ikke zelf heb op het moment beetje last van remigratieangst. De beslissing heb ik eigenlijk een paar maanden geleden al genomen, maar nu, als puntje bij paaltje dreigt te komen weet ik het allemaal even niet meer. Ik vind het altijd ontzettend moeilijk om ergens weg te gaan. Ongeveer zo lang ik me herinner wilde ik al een tijdje in het buitenland werken en ik ben heel blij dat ik dit waar heb kunnen maken. Dat ik terug zou willen gaan had ik alleen tot voor kort nog niet aan zien komen
Nu ben ik wel benieuwd naar de 'buitenlanders' en toekomstige emigranten onder jullie. Hadden jullie sowieso de wens om naar het buitenland te gaan, of is het toevallig (met of zonder liefde) op jullie pad gekomen? Vinden jullie het leuk in je woonland? En zijn jullie van plan om ooit terug te gaan?
En MZ, lees ik goed dat je vriend er nu concreet over denkt om naar Europa te komen? Een Engelstalig land is geen optie? Wel spannend allemaal ljkt me!
Objectief gezien ben ik ook helemaal niet ongelukkig hoor, maar nu zie ik wel dat een paar jaar werken in het buiteland ook betekent dat ik niet dicht bij mijn familie ben. Dat ik nog niet ergens kan settelen (een huis kopen of mijn eigen meubels kopen), en hoe leuk ik mijn LDR ook vind, makkelijk en handig kun je het moeilijk noemen. Ik ben dankbaar voor alles wat ik heb en mag doen (dan denk ik: sommige mensen hebben échte problemen). Maar toch, alle keuzes hebben consequenties en hoewel ik normaal meestal denk: Ik doe het gewoon, heb ik nu stilte ná de storm en die komt wel even hard aan.
Heejhallo, dat vind ik wel herkenbaar. Ikke zelf heb op het moment beetje last van remigratieangst. De beslissing heb ik eigenlijk een paar maanden geleden al genomen, maar nu, als puntje bij paaltje dreigt te komen weet ik het allemaal even niet meer. Ik vind het altijd ontzettend moeilijk om ergens weg te gaan. Ongeveer zo lang ik me herinner wilde ik al een tijdje in het buitenland werken en ik ben heel blij dat ik dit waar heb kunnen maken. Dat ik terug zou willen gaan had ik alleen tot voor kort nog niet aan zien komen
Nu ben ik wel benieuwd naar de 'buitenlanders' en toekomstige emigranten onder jullie. Hadden jullie sowieso de wens om naar het buitenland te gaan, of is het toevallig (met of zonder liefde) op jullie pad gekomen? Vinden jullie het leuk in je woonland? En zijn jullie van plan om ooit terug te gaan?
En MZ, lees ik goed dat je vriend er nu concreet over denkt om naar Europa te komen? Een Engelstalig land is geen optie? Wel spannend allemaal ljkt me!
donderdag 27 mei 2010 om 12:50
Jep! Hij is van plan om naar Europa te gaan! Dat maakt het visum-technisch allemaal net even wat makkelijker en na een nachtje slapen heb ik wel zoiets, het komt allemaal wel gewoon goed. Ik zoek daar gewoon werk (waarom niet?) en een beursaanvraag doen kan vanaf zo'n beetje overal En ik wil er gewoon voor gaan, want ik ben 't wel met marg eens ergens, dat je het vlammetje warm houdt, maar de daadwerkelijke ontwikkeling langzaam gaat.
En verder, hoef ik niet per se in NL te wonen, dus ergens anders wonen dan NL vind ik eigenlijk helemaal prima. Ergens wel meer dan prima, want ik vind het wel relaxed om niet in NL te zijn Ik wil straks het liefste wel ergens langer dan 1 jaar gaan wonen, want ik ben best veel verhuisd en vooral afgelopen jaar was nogal ehm extreem
Snorhaartje, hoe lang ben je weggeweest wanneer je starks weer terug in NL bent? Ik denk dat remigratie een stuk moeilijker is als je echt lang bent weggeweest. En dat het makkelijker is wanneer je maar een paar maanden weggeweest bent...
En verder, hoef ik niet per se in NL te wonen, dus ergens anders wonen dan NL vind ik eigenlijk helemaal prima. Ergens wel meer dan prima, want ik vind het wel relaxed om niet in NL te zijn Ik wil straks het liefste wel ergens langer dan 1 jaar gaan wonen, want ik ben best veel verhuisd en vooral afgelopen jaar was nogal ehm extreem
Snorhaartje, hoe lang ben je weggeweest wanneer je starks weer terug in NL bent? Ik denk dat remigratie een stuk moeilijker is als je echt lang bent weggeweest. En dat het makkelijker is wanneer je maar een paar maanden weggeweest bent...
donderdag 27 mei 2010 om 13:14
Snorhaar, ik wilde altijd wel een tijdje naar het buitenland. Dat het nu Spanje is geworden is wel 100% afhankelijk van dat mijn vriend hier naartoe kon. Ik vind het wel een leuke ervaring, geniet wel met volle teugen van het leven in een andere cultuur, ander landschap, andere gewoontes enzovoort maar het voelt niet als thuiskomen ofzo. Ik zou best wel graag naar een ander land willen, en dan staat wel alles open qua mogelijkheden. Mijn vriend zei me gister nog dat hij er ook voor open staat (ik noemde het voorbeeld Singapore ). Aan de andere kant kan ik me ook voorstellen dat als het hier opeens heel goed gaat met ons (dus bv. zoals mijn bazen die een bloeiend bedrijf opgebouwd hebben) dat we dan wel blijven. Ik vind best wel veel dingen stom of niet leuk aan Spanje, maar ik denk dat dat overal zo zal zijn. Ik mis aan Nederland wel dingen, maar dat zijn kleinigheidjes. Ik kan me voorstellen dat als je bv. kleine kinderen hebt je dan je familie erger mist, ik vind het heerlijk als ik in Nederland ben om gewoon weg te wandelen en bij familie binnen te kunnen lopen. Aan de andere kant denk ik dan, tegen die tijd zijn mijn ouders ook gepensioneerd en komen ze misschien weleens drie maanden aan een stuk.
Oh ik heb mijn vriend trouwens ook in het buitenland ontmoet, ik woonde toen in Centraal Amerika en hij ook.
Oh ik heb mijn vriend trouwens ook in het buitenland ontmoet, ik woonde toen in Centraal Amerika en hij ook.
donderdag 27 mei 2010 om 15:30
Snorhaar, ik ben min of meer toevallig in het buitenland terecht gekomen, Stap voor stap. Eerst es voor een project in mijn studie in het ene land, daarna voor een jaar ergens binnen europa studeren, toen voor langer en nu weer een andere baan ergens anders (in de VS dus). Had me dit 5 jaar geleden verteld, dan had ik het misschien nooit geloofd dat ik hier terecht zou komen. Ik ben niet zo'n planner.
ik denk ook dat ik wel een gekke LDR heb, want vannaf het begin wonen we niet in dezelfde plaats. Over drie maanden zie ik hem weer, gaan we samen op vakantie. Wat ik nu weer moeilijk vind is mijn vakantie tijd delen over familie, hem, vrienden bezoeken en gewoon zelf beslissen om ergens heen te gaan. Op zich een luxeprobleem natuurlijk.
ik denk ook dat ik wel een gekke LDR heb, want vannaf het begin wonen we niet in dezelfde plaats. Over drie maanden zie ik hem weer, gaan we samen op vakantie. Wat ik nu weer moeilijk vind is mijn vakantie tijd delen over familie, hem, vrienden bezoeken en gewoon zelf beslissen om ergens heen te gaan. Op zich een luxeprobleem natuurlijk.
vrijdag 28 mei 2010 om 10:35
Oh, ik ga al bijna. Ik heb er zin in joh! Ik heb alles al klaar, mijn tas staat gepakt klaar, de koelkast is schoon en leeg, er hang nog een laatste was aan de lijn van mijn bed wat ik vanmorgen verschoond heb, en that´s it. Mijn baas heeft gister ingevoerd dat we deze zomer nog maar tot 3 uur hoeven te werken op vrijdag, beginnend bij vandaag, dus ik wandel straks rustig naar huis, dan haalt mijn vriend me op en brengt me weg en vanavond zit ik aan de frikandel speciaal
vrijdag 28 mei 2010 om 10:44
vrijdag 28 mei 2010 om 10:57
Nee, maar straks kom ik terug en dan is de melk bedorven en stinkt het, dat vind ik dan weer niet fijn haha. Dus als ik langer dan een paar dagen wegga dan maak ik met wat er nog in de koelkast ligt vast een paar gerechten en vries die dan in. Ik trek ook de stekkers van de tv en magnetron zo eruit, trouwens
Ik ga 9 dagen, dus best wel lang.
Als ik maanden wegging had ik uiteraard de koelkast écht leeg (nu staat er uiteraard wel mosterd enzo in), ontdooi ik die en laat hem zonder stekker staan!
Ik ga 9 dagen, dus best wel lang.
Als ik maanden wegging had ik uiteraard de koelkast écht leeg (nu staat er uiteraard wel mosterd enzo in), ontdooi ik die en laat hem zonder stekker staan!
vrijdag 28 mei 2010 om 16:49
vrijdag 28 mei 2010 om 19:19
Ik kom ook weer even langs waaien. Rete-drukke deadline week...
Spijker, voel je je nog steeds sip?
Marg, veel plezier in NL! Je zal ondertussen wel al op weg zijn.
Snorhaar, ik woon nu weer in NL, maar heb meermaals in het buitenland gewoond. Ik ben in Duitsland opgegroeid, daar ben ik dus met m'n ouders heengegaan en was dus geen bewuste keuze van mezelf. Op m'n 18e zijn we terug gegaan en ik vond dat wel fijn, eigenlijk. Tijdens m'n studie heb ik in Engeland en Duitsland gezeten, steeds voor een afgebakende tijd, dus dat is idd anders dan "voor altijd" weggaan. Maar ik heb ook 2 jaar in Ierland gewoond en dat was in eerste instantie wel bedoeld voor "altijd". Sinds mijn 18e riep ik: als ik later groot ben, ga ik in Ierland wonen. En dat heb ik ook gedaan. Erg leuke tijd gehad, maar uiteindelijk was ik er klaar mee (vanwege leefomstandigheden en vanwege baan) het tijd om terug naar NL te gaan. Ik moet zeggen, ik vond het heerlijk om terug te gaan. Weer dichter bij m'n ouders (die een dagje ouder werden en als enig kind waren er wat situaties waarbij ik het erg vervelend vond dat ik niet even zomaar langs kon gaan), dichter bij oude vrienden, meer dingen beter geregeld. Wat ik achteraf wel lastig vond is dat ik vanwege werk in een omgeving ben gaan wonen waar ik helemaal onbekend mee was en niemand kende. Dan merk je wel dat het lastiger is om nieuwe mensen te leren kennen dan bv in je studententijd of ook in Ierland, waar ik bij een bedrijf met veel internationale mensen werkte, die allemaal in dezelfde situatie zaten als ik. Oude vrienden en ouders wonen allemaal zo'n uur, anderhalf uur bij mij vandaan. Maar na 2,5 jaar moet ik zeggen: ik ben blij dat ik weer in NL woon en ondertussen heb ik ook een aantal leuke, nieuwe mensen leren kennen. Ik zit nu prima in NL, maar sluit zeker niet uit dat ik ooit weer naar het buitenland vertrek. Al zou ik dan het liefst wel een vaste thuisbasis in NL willen houden.
Poeh, lang verhaal. Ik ga nu eerst ff eten
Spijker, voel je je nog steeds sip?
Marg, veel plezier in NL! Je zal ondertussen wel al op weg zijn.
Snorhaar, ik woon nu weer in NL, maar heb meermaals in het buitenland gewoond. Ik ben in Duitsland opgegroeid, daar ben ik dus met m'n ouders heengegaan en was dus geen bewuste keuze van mezelf. Op m'n 18e zijn we terug gegaan en ik vond dat wel fijn, eigenlijk. Tijdens m'n studie heb ik in Engeland en Duitsland gezeten, steeds voor een afgebakende tijd, dus dat is idd anders dan "voor altijd" weggaan. Maar ik heb ook 2 jaar in Ierland gewoond en dat was in eerste instantie wel bedoeld voor "altijd". Sinds mijn 18e riep ik: als ik later groot ben, ga ik in Ierland wonen. En dat heb ik ook gedaan. Erg leuke tijd gehad, maar uiteindelijk was ik er klaar mee (vanwege leefomstandigheden en vanwege baan) het tijd om terug naar NL te gaan. Ik moet zeggen, ik vond het heerlijk om terug te gaan. Weer dichter bij m'n ouders (die een dagje ouder werden en als enig kind waren er wat situaties waarbij ik het erg vervelend vond dat ik niet even zomaar langs kon gaan), dichter bij oude vrienden, meer dingen beter geregeld. Wat ik achteraf wel lastig vond is dat ik vanwege werk in een omgeving ben gaan wonen waar ik helemaal onbekend mee was en niemand kende. Dan merk je wel dat het lastiger is om nieuwe mensen te leren kennen dan bv in je studententijd of ook in Ierland, waar ik bij een bedrijf met veel internationale mensen werkte, die allemaal in dezelfde situatie zaten als ik. Oude vrienden en ouders wonen allemaal zo'n uur, anderhalf uur bij mij vandaan. Maar na 2,5 jaar moet ik zeggen: ik ben blij dat ik weer in NL woon en ondertussen heb ik ook een aantal leuke, nieuwe mensen leren kennen. Ik zit nu prima in NL, maar sluit zeker niet uit dat ik ooit weer naar het buitenland vertrek. Al zou ik dan het liefst wel een vaste thuisbasis in NL willen houden.
Poeh, lang verhaal. Ik ga nu eerst ff eten
vrijdag 28 mei 2010 om 22:37
Oja, dat is alweer een week geleden, het schijnhuwelijksgesprek. Dat viel alles mee (alhoewel ik dat ook had verwacht).
Eerst mocht ik naar binnen om een hele batterij vragen te beantwoorden en daarna kreeg E. dezelfde vragen gesteld.
Behoorlijk veel vragen, maar makkelijk te beantwoorden als je al ruim 2 jaar samenwoont, dan weet je wel hoeveel slaapkamers ons huis heeft en wie de hond meestal uitlaat . Eén keer ging E. de fout in, bij de vraag of we wel eens samen naar de bioscoop zijn geweest. Nee dus, ik ben 1x met vrienden geweest 2 jaar geleden al ofzo, maar dat was ook de laatste keer, want vind nagesynchroniseerde films waardeloos. E. kon toen niet. Hij antwoordde dat we dus wel samen waren geweest. De dame zei meteen dat ik dat niet had gezegd en toen hij nog eens goed nadacht wist hij het ook weer. Ze heeft het zelfs nog uit het verslagje gehaald dat ze aan het typen was (is uiteindelijk voor de rechter, die moet toestemming voor het huwelijk geven). Achteraf zei ze ook dat we ons totaal niet druk moesten maken, het was wel duidelijk dat het geen schijnhuwelijk is.
Nu is het afwachten dus, maar we gaan proberen er zoveel mogelijk achteraan te zitten, zodat wij niet onderop de stapel belanden.
En of het al spannend is...voor mij wel, kan aan weinig anders meer denken. Nu ruim 37 weken dus het zou zomaar kunnen nu. Ik heb me ingesteld op dat het nog lang niet gebeurt en het lijkt wel of alle zwangeren die ik ken hier ruim over tijd lopen. Daarom ga ik ook maar uit van meer dan 40 weken, zodat ik niet zo vasthang aan 15 juni. Maar wat mij betreft mag ze morgen komen.
Jooles, weekend kan je wel even lekker uitrusten toch?
MZ, 4 nachtjes is niet veel meer! 5,5 maand is inderdaad best lang. Bij ons was het destijds steeds maximaal 3,5 maand en dat vond ik al zo lang.
Eerst mocht ik naar binnen om een hele batterij vragen te beantwoorden en daarna kreeg E. dezelfde vragen gesteld.
Behoorlijk veel vragen, maar makkelijk te beantwoorden als je al ruim 2 jaar samenwoont, dan weet je wel hoeveel slaapkamers ons huis heeft en wie de hond meestal uitlaat . Eén keer ging E. de fout in, bij de vraag of we wel eens samen naar de bioscoop zijn geweest. Nee dus, ik ben 1x met vrienden geweest 2 jaar geleden al ofzo, maar dat was ook de laatste keer, want vind nagesynchroniseerde films waardeloos. E. kon toen niet. Hij antwoordde dat we dus wel samen waren geweest. De dame zei meteen dat ik dat niet had gezegd en toen hij nog eens goed nadacht wist hij het ook weer. Ze heeft het zelfs nog uit het verslagje gehaald dat ze aan het typen was (is uiteindelijk voor de rechter, die moet toestemming voor het huwelijk geven). Achteraf zei ze ook dat we ons totaal niet druk moesten maken, het was wel duidelijk dat het geen schijnhuwelijk is.
Nu is het afwachten dus, maar we gaan proberen er zoveel mogelijk achteraan te zitten, zodat wij niet onderop de stapel belanden.
En of het al spannend is...voor mij wel, kan aan weinig anders meer denken. Nu ruim 37 weken dus het zou zomaar kunnen nu. Ik heb me ingesteld op dat het nog lang niet gebeurt en het lijkt wel of alle zwangeren die ik ken hier ruim over tijd lopen. Daarom ga ik ook maar uit van meer dan 40 weken, zodat ik niet zo vasthang aan 15 juni. Maar wat mij betreft mag ze morgen komen.
Jooles, weekend kan je wel even lekker uitrusten toch?
MZ, 4 nachtjes is niet veel meer! 5,5 maand is inderdaad best lang. Bij ons was het destijds steeds maximaal 3,5 maand en dat vond ik al zo lang.
zaterdag 29 mei 2010 om 10:06
Hee Marg, we hebben de zon voor je opgeklopt en de wolken weggeschudt. Mooi he, Nederland
Kjong, hoe staat het met je trouwplannen?
Heejhallo, alweer terug in de USA? Hoe lang nog voordat je gaat veldwerken?
Nemo, ik mis je verhalen! Ben je zo druk?
Moon, wel even regelmatig komen melden hier alsjeblieft, zodat we weten dat je nog niet aan t baren bent! Zo spannend dat ze al bijna geboren wordt!
quote:Jooles schreef op 28 mei 2010 @ 19:19:
Spijker, voel je je nog steeds sip?
Een beetje huidhonger, dat wel. Maar de sipheid neemt af met het concreter worden van de plannen om elkaar weer te zien.
Ik zou zo graag weer even uitgebreid schrijven maar ik ben al 3 weken aan het klooien met mijn gezondheid, wat zich voornamelijk uit in giga snotneus met bijbehorende koppijn. En ik ben zó druk. Dat wordt gelukkig vanaf maandag minder.
Kjong, hoe staat het met je trouwplannen?
Heejhallo, alweer terug in de USA? Hoe lang nog voordat je gaat veldwerken?
Nemo, ik mis je verhalen! Ben je zo druk?
Moon, wel even regelmatig komen melden hier alsjeblieft, zodat we weten dat je nog niet aan t baren bent! Zo spannend dat ze al bijna geboren wordt!
quote:Jooles schreef op 28 mei 2010 @ 19:19:
Spijker, voel je je nog steeds sip?
Een beetje huidhonger, dat wel. Maar de sipheid neemt af met het concreter worden van de plannen om elkaar weer te zien.
Ik zou zo graag weer even uitgebreid schrijven maar ik ben al 3 weken aan het klooien met mijn gezondheid, wat zich voornamelijk uit in giga snotneus met bijbehorende koppijn. En ik ben zó druk. Dat wordt gelukkig vanaf maandag minder.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
zaterdag 29 mei 2010 om 17:19
Spijker, yep, back in the States en mijn biologische klok is helemaal van de leg
Snorhaar, remigratie angst heb ik nooit echt gehad, maar zou me er best iets bij kunnen voorstellen. Hoewel ik het nu minder erg zou vinden om terug te gaan naar NL dan 2 jaar geleden, toen had ik daar echt geen trek in. Maar ja, ik heb nu geen echte plannen, dus weet niet hoe het zou voelen als ik echte plannen zou hebben.
Daar laat ik het even bij, want erg druk vandaag
Snorhaar, remigratie angst heb ik nooit echt gehad, maar zou me er best iets bij kunnen voorstellen. Hoewel ik het nu minder erg zou vinden om terug te gaan naar NL dan 2 jaar geleden, toen had ik daar echt geen trek in. Maar ja, ik heb nu geen echte plannen, dus weet niet hoe het zou voelen als ik echte plannen zou hebben.
Daar laat ik het even bij, want erg druk vandaag
zaterdag 29 mei 2010 om 18:24
Ha, ik heb zojuist mijn afspraak voor vanavond afgezegd! Ik ben echt gesloopt om onduidelijke redenen (nouja onduidelijk). Dus heb een pizza, wijn, huis is min of meer aan kant, bed verschoond, dus nu op de bank en tijdig naar bed. Héérlijk. Ik was gisteren bij een vriendin en we zijn gewoon allebei op de bank in slaap gevallen!
Marg, veel plezier!
Moon, met een zwangere buik zitten helpt waarschijnlijk ook wel. En het feit dat jullie beide niet het land hoeven te verlaten ofzo.
Es, nog steeds in de scriptie-flow?
Marg, veel plezier!
Moon, met een zwangere buik zitten helpt waarschijnlijk ook wel. En het feit dat jullie beide niet het land hoeven te verlaten ofzo.
Es, nog steeds in de scriptie-flow?
zaterdag 29 mei 2010 om 18:33
Hmm fille, dat klinkt als een goed plan. Lekker thuis op de bank hangen!
Ik sta nog een beetje in tweestrijd, naar een bandje gaan luisteren of thuis blijven. Ik heb weer hoofdpijn en ik ben gewoon moe, en eigenlijk durf ik niet zo goed alleen. Mietjes-achtig, ik weet 't... maar alleen voelt zo alleen.
Verder baal ik dat ik niets leuks heb gevonden vanmiddag. In het kader van ontmoet-de-schoonouders heb ik nieuwe kleding nodig, maar tja, 't shoppen lukte niet zo best
Ik sta nog een beetje in tweestrijd, naar een bandje gaan luisteren of thuis blijven. Ik heb weer hoofdpijn en ik ben gewoon moe, en eigenlijk durf ik niet zo goed alleen. Mietjes-achtig, ik weet 't... maar alleen voelt zo alleen.
Verder baal ik dat ik niets leuks heb gevonden vanmiddag. In het kader van ontmoet-de-schoonouders heb ik nieuwe kleding nodig, maar tja, 't shoppen lukte niet zo best
