Relaties
alle pijlers
Liefdesverdriet!
zondag 13 februari 2011 om 01:37
Het is nu uit sinds een paar dagen voor kerst, en ik weet dat het beter is zo. Maar oh wat mis ik hem! Ik kan geel gelukkige stelletjes zien, ook niet op tv. We spreken binnenkort weer af en wie weet, maar voor hetzelfde geld ook niet, en daar ben ik bang voor. Ik hou nog zo van hem. Soms kan ik hem nog voelen.
Wilde gewoon ff van me af schrijven. Wie gaat hier momenteel nog meer door heen?
Wilde gewoon ff van me af schrijven. Wie gaat hier momenteel nog meer door heen?
zondag 13 februari 2011 om 01:43
Ik heb je vergrootglas gebruikt, zo leuk klonk het niet tussen jullie en het was maar anderhalf jaar.
Je komt hier wel overheen, je zet je er wel overheen (mag ik hopen).
Nu hou je vast "ik hou van hem, kan hem voelen". Stop daarmee, het gaat je niet gelukkig maken. Het is uit, het is je ex. Jij hebt jouw leven nu, zonder hem. Maak daar wat van!
Edit; Spreek niet af. Daar heb je niets aan. Het is over en komt niet meer goed. Dat moet je ook niet willen. Jullie hebben het geprobeerd en het werkte niet. Jij was te negatief, hij 'te' positief. Hoe wil je dat ooit in goede banen leiden? Laat het los, richt je op jezelf ipv op hem.
Je komt hier wel overheen, je zet je er wel overheen (mag ik hopen).
Nu hou je vast "ik hou van hem, kan hem voelen". Stop daarmee, het gaat je niet gelukkig maken. Het is uit, het is je ex. Jij hebt jouw leven nu, zonder hem. Maak daar wat van!
Edit; Spreek niet af. Daar heb je niets aan. Het is over en komt niet meer goed. Dat moet je ook niet willen. Jullie hebben het geprobeerd en het werkte niet. Jij was te negatief, hij 'te' positief. Hoe wil je dat ooit in goede banen leiden? Laat het los, richt je op jezelf ipv op hem.
zondag 13 februari 2011 om 01:48
zondag 13 februari 2011 om 01:59
madhe, het was in totaal 3 jaar. Ik weet wel dat ik hem los moet laten. Maar dat is makkelijker gezegd als gedaan. Ik hou gewoon nog zoveel van hem. En ja, we hadden onze problemen. Waar we ook allebei afzonderlijk aan werken. En daarom wil het idee me maar niet los laten hoe het zou zijn zonder die afzonderlijke problemen.
zondag 13 februari 2011 om 09:13
Zodra het over is ga je je ineens vaak alleen nog maar de goede dingen herinneren en worden de mindere dingen haast vergeten. Pas daar mee op, je bent immers niet zonder reden uit elkaar. Ik probeer dat zelf ook heel goed voor ogen te houden, maar het maakt het verdriet niet minder. Had ik toch wel verwacht/gehoopt na al die maanden, maar helaas, het zit diep.
Afspreken lijkt mij ook niet handig, probeer die deur gewoon te sluiten. Beter voor jouw proces. Sterkte.
Afspreken lijkt mij ook niet handig, probeer die deur gewoon te sluiten. Beter voor jouw proces. Sterkte.
zondag 13 februari 2011 om 09:59
Het slijt vanzelf (zeg ik uit eigen ervaring), hoe lang dat duurt verschilt van persoon tot persoon maar je zult merken dat je steeds minder aan hem gaat denken. Je hebt weer zin om leuke dingen te ondernemen en nieuwe mensen te leren kennen. Geef het tijd en ik weet niet of het wel zo verstandig is om met hem af te spreken. Op die manier blijf je misschien (onbewust misschien ook wel) erop hopen dat het toch weer goed komt, Jullie zijn niet voor niks uit elkaar en je zegt zelf al dat het beter zo is. Dit alles verwerken gaat beter als je hem niet meer ziet denk ik.
zondag 13 februari 2011 om 10:04
Dat je hem nu mist is heel erg logisch. Belangrijk is dat jij je leven weer een eigen invulling geeft. Er komt een moment dat je weer goed in je vel zit en je realiseert dat het beter is zo en dat je alles hebt verwerkt. Zo gaat het nu eenmaal in de praktijk. Anders zou niemand na het verbreken van een relatie op een gegeven moment weer aan een nieuwe relatie kunnen beginnen.
zondag 13 februari 2011 om 10:07
En zoals anderen hier al zeggen, inderdaad niet meer afspreken. Dan blijven je gevoelens aangewakkerd worden, zeker nu je hem mist kan het als een drang en bijna als opluchting voelen als je weet dat je hem binnenkort weer ziet.
Maar het proces waar je in zit nu om hem los te gaan laten zal hierdoor aanzienlijk verlengd worden.
Maar het proces waar je in zit nu om hem los te gaan laten zal hierdoor aanzienlijk verlengd worden.
zondag 13 februari 2011 om 10:40
Ik weet niet waardoor het uit is gegaan, maar ik denk dat jij degene bent die die afspraak wilde en niet hij. Hij heeft er denk ik mee ingestemd. Is dat zo?
Ik denk ook dat jij dan te hoopvol bent, dat het weer goedkomt. Als jij om die afspraak hebt verzocht, dan zou ik niet gaan en er een streep onderzetten. Net zo wat een voorgangster zegt dat je nu alleen de mooie dingen herinneert en niet de slechte momenten.
En zie nu zelf. Het is pas 1,5 maand uit. Tuurlijk heb je een verwerkingsproces nodig en dat duurt bij de een langer dan de ander. Je zal nu nog dag en nacht aan hem denken, maar er komt een periode waarop je jezelf beseft "he, ik heb helemaal niet aan hem gedacht" en dan gaat het de goede kant uit.
We maken dit allemaal mee en zelfs als, zoals ik vaak een punt achter een relatie te hebben gezet, kan je er nog net veel moeite mee hebben.
Je bent pas 27 of misschien net 28, maar heel je leven ligt nog voor je. Neem van mij aan dat je er over een half jaar a een jaar om kan lachen. Sterkte!
Ik denk ook dat jij dan te hoopvol bent, dat het weer goedkomt. Als jij om die afspraak hebt verzocht, dan zou ik niet gaan en er een streep onderzetten. Net zo wat een voorgangster zegt dat je nu alleen de mooie dingen herinneert en niet de slechte momenten.
En zie nu zelf. Het is pas 1,5 maand uit. Tuurlijk heb je een verwerkingsproces nodig en dat duurt bij de een langer dan de ander. Je zal nu nog dag en nacht aan hem denken, maar er komt een periode waarop je jezelf beseft "he, ik heb helemaal niet aan hem gedacht" en dan gaat het de goede kant uit.
We maken dit allemaal mee en zelfs als, zoals ik vaak een punt achter een relatie te hebben gezet, kan je er nog net veel moeite mee hebben.
Je bent pas 27 of misschien net 28, maar heel je leven ligt nog voor je. Neem van mij aan dat je er over een half jaar a een jaar om kan lachen. Sterkte!
zondag 13 februari 2011 om 16:56
Bedankt voor jullie lieve reacties!
Super, en ook precies wat ik nodig had om mijn oogkleppen af te doen.
Philein, je hebt er gelijk in dat je na een poosje alleen de mooie dingen nog ziet. Idd, het is niet voor niets uit.
Kikker, het voelt idd als een drang om met hem af te spreken. En als ik hem weer zou zien, zou ik blij zijn en denken wat heb ik je gemist. Niet handig voor dit proces idd.
Whaha, we hebben er samen een punt achter gezet. We zaten allebei met ons zelf in de knoop, en hij op de manier dat hij al heel lang niet meer aan een relatie toe was. Dit na een jaar samen wonen. Eerst kon ik er mee om gaan en bleef hem dus zien, maar op den duur niet meer. En hij voelde zich doorlopend schuldig. Gevolg: Een klote situatie. Waardoor ik nu stom genoeg denk: Maar als hij ruimte heeft gehad voor zichzelf, is die klote situatie er niet meer, want dan is ie er ms wel aan toe. Ik weet het, ik denk er teveel over na, en hoop teveel. Want zelfs al is het zo dat dit hem nu goed doet, dan is 1,5 maand lang niet genoeg om hem de dingen te laten uitzoeken voor zichzelf die hij moet uit zoeken. En ik ga niet voor eeuwig op hem wachten. Dat heb ik al lang genoeg gedaan.
Maar waarom heb ik nog steeds, na alles, het gevoel hij is het?
Ik heb een relatie van 6,5 jaar gehad, en toen dat over ging deed dat lang niet zon pijn als bij deze relatie.
Super, en ook precies wat ik nodig had om mijn oogkleppen af te doen.
Philein, je hebt er gelijk in dat je na een poosje alleen de mooie dingen nog ziet. Idd, het is niet voor niets uit.
Kikker, het voelt idd als een drang om met hem af te spreken. En als ik hem weer zou zien, zou ik blij zijn en denken wat heb ik je gemist. Niet handig voor dit proces idd.
Whaha, we hebben er samen een punt achter gezet. We zaten allebei met ons zelf in de knoop, en hij op de manier dat hij al heel lang niet meer aan een relatie toe was. Dit na een jaar samen wonen. Eerst kon ik er mee om gaan en bleef hem dus zien, maar op den duur niet meer. En hij voelde zich doorlopend schuldig. Gevolg: Een klote situatie. Waardoor ik nu stom genoeg denk: Maar als hij ruimte heeft gehad voor zichzelf, is die klote situatie er niet meer, want dan is ie er ms wel aan toe. Ik weet het, ik denk er teveel over na, en hoop teveel. Want zelfs al is het zo dat dit hem nu goed doet, dan is 1,5 maand lang niet genoeg om hem de dingen te laten uitzoeken voor zichzelf die hij moet uit zoeken. En ik ga niet voor eeuwig op hem wachten. Dat heb ik al lang genoeg gedaan.
Maar waarom heb ik nog steeds, na alles, het gevoel hij is het?
Ik heb een relatie van 6,5 jaar gehad, en toen dat over ging deed dat lang niet zon pijn als bij deze relatie.
zondag 13 februari 2011 om 19:11
Ik weet dat het zo is...... maar ook bij mij is het nog maar kort geleden.... hij zit dagelijks nog volop in mijn hoofd... en zou willen dat het niet zo was....
Hi, ben nog steeds op zoek naar dat 'uit' knopje zodat hij ook echt uit mijn hoofd is (ipv alleen uit mijn leven), maar lukt nog niet zo erg... mis hem nog zo....
quote:hollebollegijs schreef op 13 februari 2011 @ 01:48:
Voor mij al wat langer geleden, juni vorig jaar.
Sterkte en maak je geen zorgen je leven is over
een paar maanden weer leuk.
Hi, ben nog steeds op zoek naar dat 'uit' knopje zodat hij ook echt uit mijn hoofd is (ipv alleen uit mijn leven), maar lukt nog niet zo erg... mis hem nog zo....
quote:hollebollegijs schreef op 13 februari 2011 @ 01:48:
Voor mij al wat langer geleden, juni vorig jaar.
Sterkte en maak je geen zorgen je leven is over
een paar maanden weer leuk.
zondag 13 februari 2011 om 19:14
quote:Kikkerrr schreef op 13 februari 2011 @ 10:07:
En zoals anderen hier al zeggen, inderdaad niet meer afspreken. Dan blijven je gevoelens aangewakkerd worden, zeker nu je hem mist kan het als een drang en bijna als opluchting voelen als je weet dat je hem binnenkort weer ziet.
Maar het proces waar je in zit nu om hem los te gaan laten zal hierdoor aanzienlijk verlengd worden.wat mooi verwoord!! het is bij mij ook dat ik zou willen dat we afspraken... terwijl het zo waar is wat je zegt en ik het daarom ook maar niet doe... maar wel heeeeeel fijn dat anderen dit herkennen (haha dat ik niet gek ben in wat ik denk/voel)... en hele goeie tips geven!!
En zoals anderen hier al zeggen, inderdaad niet meer afspreken. Dan blijven je gevoelens aangewakkerd worden, zeker nu je hem mist kan het als een drang en bijna als opluchting voelen als je weet dat je hem binnenkort weer ziet.
Maar het proces waar je in zit nu om hem los te gaan laten zal hierdoor aanzienlijk verlengd worden.wat mooi verwoord!! het is bij mij ook dat ik zou willen dat we afspraken... terwijl het zo waar is wat je zegt en ik het daarom ook maar niet doe... maar wel heeeeeel fijn dat anderen dit herkennen (haha dat ik niet gek ben in wat ik denk/voel)... en hele goeie tips geven!!
dinsdag 15 februari 2011 om 22:57
Fellow wat rot voor je, met nieuwjaardsdag. Gaan je plannen/voornemens/zin in het nieuwe jaar dan.
Yellow way rot voor jou ook. Relaties die over gaan terwijl je zo graag een goede relatie wilde met hem, wat klote!
Knuffel voor jullie allebei.
Ik moet zeggen dat ik wel weer meer aan mezelf toe kom. Kom weer meer "achter" mezelf. Wat goed is, en waar ik blij mee ben. En wat me ook weer laat inzien dat ik teveel gaf in die relatie. Teveel met hem en onze problemen bezig was. Moeilijk om in een relatie jezelf ook te blijven "behouden" als je relatieproblemen hebt en daar veel mee bezig bent! Wat dat betreft ben ik opgelucht hoor dat ik uit die situatie ben. Het vreet niet meer zo aan me. Zie nu ook in hoe onzeker ik van alles werd, en hoe ik teveel wilde doen voor hem en onze relatie. Hij kon dat ondertussen niet omdat hij zichzelf totaal kwijt was, maar mij ook niet kwijt wilde, maar ook niet meer wist hoe t met m zelf moest. Iets waar ie eigelijk al heel lang last van had, en dat maar door heeft laten sluimeren. Ipv die k** situatie die zo aan me vrat, mis ik hem nu verschrikkelijk en ben ik verdrietig. Ach ja, afwisseling is ook nodig. Maar, en misschien hoe stom ook, ik blijf hoop houden. Dat we allebei ons zelf leren kennen, eindelijk op onze eigen manier volwassen worden, en dan who knows. Waar wel tijd overheen móet gaan. Kan mezelf gewoon niet onttrekken aan het gevoel dat hij het is, ondanks alles.
Moest dit ff kwijt.
Yellow way rot voor jou ook. Relaties die over gaan terwijl je zo graag een goede relatie wilde met hem, wat klote!
Knuffel voor jullie allebei.
Ik moet zeggen dat ik wel weer meer aan mezelf toe kom. Kom weer meer "achter" mezelf. Wat goed is, en waar ik blij mee ben. En wat me ook weer laat inzien dat ik teveel gaf in die relatie. Teveel met hem en onze problemen bezig was. Moeilijk om in een relatie jezelf ook te blijven "behouden" als je relatieproblemen hebt en daar veel mee bezig bent! Wat dat betreft ben ik opgelucht hoor dat ik uit die situatie ben. Het vreet niet meer zo aan me. Zie nu ook in hoe onzeker ik van alles werd, en hoe ik teveel wilde doen voor hem en onze relatie. Hij kon dat ondertussen niet omdat hij zichzelf totaal kwijt was, maar mij ook niet kwijt wilde, maar ook niet meer wist hoe t met m zelf moest. Iets waar ie eigelijk al heel lang last van had, en dat maar door heeft laten sluimeren. Ipv die k** situatie die zo aan me vrat, mis ik hem nu verschrikkelijk en ben ik verdrietig. Ach ja, afwisseling is ook nodig. Maar, en misschien hoe stom ook, ik blijf hoop houden. Dat we allebei ons zelf leren kennen, eindelijk op onze eigen manier volwassen worden, en dan who knows. Waar wel tijd overheen móet gaan. Kan mezelf gewoon niet onttrekken aan het gevoel dat hij het is, ondanks alles.
Moest dit ff kwijt.
