Relaties
alle pijlers
Liefdesverdriet!
zondag 1 november 2009 om 08:39
Donderdagavond heeft mijn vriend onze realtie verbroken... Hij is moe, zijn energie is op en kan het dus niet meer opbrengen om voor ons te vechten. De afgelopen weken is het wat rommelig geweest is onze relatie. MIjn vriend was erg in de war, voelde zich vaak rot en kon mij niet de reden geven waarom... Leuke dingen deden we niet meer, we zaten alleen nog maar thuis te huilen en te praten.
Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.
Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...
En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....
Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.
En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.
We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.
Hoe moet ik hier nu mee om gaan?
Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.
Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...
En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....
Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.
En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.
We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.
Hoe moet ik hier nu mee om gaan?
woensdag 16 december 2009 om 21:06
fuck, hij belde daarstraks, hij wil nu ook geen contact meer! Zn moeder vind dat ie mij met rust moet laten, dat het een lul is dat ie nog steeds belt enzo, dat ik zo niet van hem los kan komen. Heeft ze wel een punt, maar waarom denkt iedereen steeds voor mij. Hij ook, dan weer medelijden, dan weet ie weer wat goed voor me is: opdonderen drmee. Nogmaals: ik ben beter af, hij vind nooit meer zo'n wereldwijf.... :puke:
Dus, nou gaan we zo het allerallerlaatste gesprek in, had net hoorcollege.
Dus wat ga ik zeggen, hoe ga ik doen? Rustig, niet boos: ik begrijp alles, wens hem veel succes met zn verdere leven, geen emotie, gewoon stoer: bedankt voor het lachen & tot sinas.
ja toch?
Dus, nou gaan we zo het allerallerlaatste gesprek in, had net hoorcollege.
Dus wat ga ik zeggen, hoe ga ik doen? Rustig, niet boos: ik begrijp alles, wens hem veel succes met zn verdere leven, geen emotie, gewoon stoer: bedankt voor het lachen & tot sinas.
ja toch?
woensdag 16 december 2009 om 21:45
Zo, dat ging eigenlijk wel prima! Even goed gepraat, no hard feelings en het is wat hem betreft van tijdelijke aard. Hij zei dat zn moeder hem heel goed kent en dat ie het allemaal maar bizar vind. Zn moeder is ervan overtuigd dat we weer bij elkaar komen. Hij wil dit nu zo, zodat we allebei even ons leventje op orde kunnen brengen, nu lopen we steeds alleen maar te zeiken tegen elkaar, en het is beter om dan nu redelijk rustig even te stoppen met contact, met de insteek dat wel weer op te gaan pakken als we allebei ons leven weer op orde hebben. Hij heeft nog wel twijfels, tenminste dat liet ie doorschemeren.
Misschien is het ook gewoon goed, even afstand, even alles laten bezinken. Als onze band echt dat zo sterk was als dat we allebei vonden, dan zal het wel weer goed komen. Hij zei dat ook, "ik zeg nooit, nooit, we zien het allemaal wel, sluit niks uit e.d."
Dus nu gewoon maar doorgaan, alles richten op de studie, niet gaan zitten wachten totdat het lot ons weer bij elkaar brengt ofzo.
Opgelucht met de kanttekening dat ik wel denk dat ik het over 2 dagen heel moeilijk ga vinden en toch ga zitten wachten tot ie belt...
Dat waren weer de egoposts voor vandaag...sorry! moest het ff kwijt.
xxx
Misschien is het ook gewoon goed, even afstand, even alles laten bezinken. Als onze band echt dat zo sterk was als dat we allebei vonden, dan zal het wel weer goed komen. Hij zei dat ook, "ik zeg nooit, nooit, we zien het allemaal wel, sluit niks uit e.d."
Dus nu gewoon maar doorgaan, alles richten op de studie, niet gaan zitten wachten totdat het lot ons weer bij elkaar brengt ofzo.
Opgelucht met de kanttekening dat ik wel denk dat ik het over 2 dagen heel moeilijk ga vinden en toch ga zitten wachten tot ie belt...
Dat waren weer de egoposts voor vandaag...sorry! moest het ff kwijt.
xxx
donderdag 17 december 2009 om 00:15
donderdag 17 december 2009 om 07:53
Fijn dat het gesprek zo is gegaan, Jady!
Deze post van jou klinkt wel rustiger. Misschien ga je over 2 dagen weer hopen dat hij belt, maar dan heb je altijd nog het forum om even van je af te schrijven of kun je jezelf gaan afleiden. Ik heb wel gemerkt dat een rustperiode je ook wat meer helderheid geeft over hoe het tussen elkaar zit,. En inderdaad: als jullie bij elkaar horen, komt dat echt wel goed. Ook al voelt dat in het begin helemaal niet zo!
Succes met je studie. Zet 'm op, hè!
Deze post van jou klinkt wel rustiger. Misschien ga je over 2 dagen weer hopen dat hij belt, maar dan heb je altijd nog het forum om even van je af te schrijven of kun je jezelf gaan afleiden. Ik heb wel gemerkt dat een rustperiode je ook wat meer helderheid geeft over hoe het tussen elkaar zit,. En inderdaad: als jullie bij elkaar horen, komt dat echt wel goed. Ook al voelt dat in het begin helemaal niet zo!
Succes met je studie. Zet 'm op, hè!
Only dead fish go with the flow
donderdag 17 december 2009 om 08:01
Vandaag een drukke dag voor de boeg. Allerlei kerstdingen op werk en vanavond kertviering van dochter. Hij gaat ook mee en daarna weer naar huis, want hij moet morgen vroeg beginnen.
Hij wilde aankomend weekend meegaan naar mijn ouders, maar heeft de avond daarvoor iets met vrienden. Hij zei gisteren door de telefoon dat hij niet wist hoe laat dat ging worden.... Nu heb ik het gevoel dat hij het bezoekje aan mijn ouders wil afblazen (hij heeft het niet zo op familiebezoekjes...). Ik heb ook al aangegeven vorige week dat ik nu tegen mn moeder heb gezegd dat hij meegaat. En ik vind het natuurlijk fijn als hij meegaat en niet weer alleen hoef te gaan, maar weet ook dat ik hem niet kan/ moet willen dwingen oid... Aan de andere kant, ben ik wel zo van: als je zegt dat je meegaat, reken ik er op (hoezo autistisch??). Wat vinden jullie? Ik vind het wel moeilijk hoe ik nu moet reageren als hij toch niet mee wilt gaan of toch weer op het laatste moment af laat weten... Dat soort dingen kan ik niet zo goed tegen eigenlijk...
Hij wilde aankomend weekend meegaan naar mijn ouders, maar heeft de avond daarvoor iets met vrienden. Hij zei gisteren door de telefoon dat hij niet wist hoe laat dat ging worden.... Nu heb ik het gevoel dat hij het bezoekje aan mijn ouders wil afblazen (hij heeft het niet zo op familiebezoekjes...). Ik heb ook al aangegeven vorige week dat ik nu tegen mn moeder heb gezegd dat hij meegaat. En ik vind het natuurlijk fijn als hij meegaat en niet weer alleen hoef te gaan, maar weet ook dat ik hem niet kan/ moet willen dwingen oid... Aan de andere kant, ben ik wel zo van: als je zegt dat je meegaat, reken ik er op (hoezo autistisch??). Wat vinden jullie? Ik vind het wel moeilijk hoe ik nu moet reageren als hij toch niet mee wilt gaan of toch weer op het laatste moment af laat weten... Dat soort dingen kan ik niet zo goed tegen eigenlijk...
Only dead fish go with the flow
donderdag 17 december 2009 om 10:28
afspraak is afspraak hoor dream! Ik kan daar ook slecht tegen. Kan je niet gewoon zeggen dat je het graag vandaag wilt weten, ja of nee, dat je ouders ook rekening houden met hem?
Hoeft niet boos, maar je moet toch op iemand kunnen rekenen niewaar?
ik voel me echt goed vandaag. Ik ben gister tot het besef gekomen dat het eigenlijk allemaal niet nodig is geweest, al dat drama en gezeik met ex. Heb mezelf een beetje laten gaan. Want er was geen ruzie & geen haat, hij is niet vreemdgegaan en ik ook niet. De relatie ging gewoon niet meer, vuurtje was uit, van beide kanten. Ik heb toch anderhalve maand lang mezelf in de put aan het praten, aan mezelf getwijfeld en hem teruggewild. Maar het was mijn keuze, en een hele terechte. We stonden er samen achter. We hebben allebei nog diep respect voor elkaar en we houden van elkaar, alleen is dat gewoon niet genoeg. Ik heb echt afstand kunnen doen van mijn slachtofferol gister: ben niet meer boos, vind hem geen klootzak of egoist meer, wil hem ook niet meer terug. Ik ben heel trots op mezelf dat ik een juiste, maar moeilijke keuze heb kunnen maken. Wat een verademing om ineens te beseffen dat het gewoon goed zo is. Ik heb ineens mezelf weer gevonden, die was ik even kwijt. Heb mezelf voor de gek gehouden, puur uit angst om hem echt los te laten. Maar de wetenschap dat we elkaar respecteren, dan we van elkaar houden en elkaar alle goeds wensen, geeft zo;n rust! Nu pas zijn we gelijkwaardig voor mijn gevoel. Ik heb mezelf lange tijd in een nadeligere positie gezet, slachtoffer, ik was zielig, alles werd mij aangedaan. De verhoudingen waren compleet scheef, die zijn nu weer recht voor mn gevoel. Het was een mooie tijd, veel geleerd, veel gelachen en eerst jankte ik om elke herinnering. Nu besef ik dat het 2 jaar geleden op wintersport prachtig was, dat ik gelukkig was en dat gevoel kan niemand me nog afnemen. Dus waarom kapot gaan aan herinneringen? Die moet je los zien van de breuk, die momenten waren echt! Dat het nu over is, verandert daar helemaal niets aan. Heb gister dus bewust herinneringen opgehaald, met een smile on my face. Terwijl ik voorheen alles blokte omdat het pijn deed.
Het was gewoon mooi, geen reden om dat allemaal te verloochenen.
Pffff, wat een moeite die boosheid & verdriet heeft gekost joh...Terwijl je daar dus gewoon afstand van kunt nemen, als je accepteert en beseft dat het zo beter is. Dat je elkaar gewoon het licht in de ogen kunt gunnen als een relatie stukgaat. Ik wens hem ook echt geluk toe, want het is een mooi mens. Met issues welliswaar, maar dat moet ie zelf oplossen.
Wat een verademing! Ik hoop dat jullie ook snel tot dit moment kunnen komen, uit die slachtofferrol & gewoon blij zijn dat je weer een paar jaar liefde & geluk hebt mogen ervaren. En dat je geluk ook kan putten uit acceptatie en alle andere mooie dingen des levens. Loslaten lijkt het allermoeilijkste dat er is, daarom willen mensen er gewoon niet aan, maar als je het gewoon eens doet: je zal zien dat je dan weer helemaal tot jezelf komt en je kan berusten in dingen.
Het leven is weer mooi, het biedt weer perspectieven, alles ligt open!
Zo, de filosoof komt ineens los in mij hoor...
Wat mij echt ontzettend heeft geholpen om tot dit besef te komen is om mijn verdriet en angst en boosheid weer van mij te maken. Niet afhankelijk van hem: hij kan daar niets aan doen. Gewoon weer de verantwoordelijkheid bij jezelf neerleggen.
wat een rust!
zo, en nu ga ik een sneeuwpop maken.
sterkte!
Hoeft niet boos, maar je moet toch op iemand kunnen rekenen niewaar?
ik voel me echt goed vandaag. Ik ben gister tot het besef gekomen dat het eigenlijk allemaal niet nodig is geweest, al dat drama en gezeik met ex. Heb mezelf een beetje laten gaan. Want er was geen ruzie & geen haat, hij is niet vreemdgegaan en ik ook niet. De relatie ging gewoon niet meer, vuurtje was uit, van beide kanten. Ik heb toch anderhalve maand lang mezelf in de put aan het praten, aan mezelf getwijfeld en hem teruggewild. Maar het was mijn keuze, en een hele terechte. We stonden er samen achter. We hebben allebei nog diep respect voor elkaar en we houden van elkaar, alleen is dat gewoon niet genoeg. Ik heb echt afstand kunnen doen van mijn slachtofferol gister: ben niet meer boos, vind hem geen klootzak of egoist meer, wil hem ook niet meer terug. Ik ben heel trots op mezelf dat ik een juiste, maar moeilijke keuze heb kunnen maken. Wat een verademing om ineens te beseffen dat het gewoon goed zo is. Ik heb ineens mezelf weer gevonden, die was ik even kwijt. Heb mezelf voor de gek gehouden, puur uit angst om hem echt los te laten. Maar de wetenschap dat we elkaar respecteren, dan we van elkaar houden en elkaar alle goeds wensen, geeft zo;n rust! Nu pas zijn we gelijkwaardig voor mijn gevoel. Ik heb mezelf lange tijd in een nadeligere positie gezet, slachtoffer, ik was zielig, alles werd mij aangedaan. De verhoudingen waren compleet scheef, die zijn nu weer recht voor mn gevoel. Het was een mooie tijd, veel geleerd, veel gelachen en eerst jankte ik om elke herinnering. Nu besef ik dat het 2 jaar geleden op wintersport prachtig was, dat ik gelukkig was en dat gevoel kan niemand me nog afnemen. Dus waarom kapot gaan aan herinneringen? Die moet je los zien van de breuk, die momenten waren echt! Dat het nu over is, verandert daar helemaal niets aan. Heb gister dus bewust herinneringen opgehaald, met een smile on my face. Terwijl ik voorheen alles blokte omdat het pijn deed.
Het was gewoon mooi, geen reden om dat allemaal te verloochenen.
Pffff, wat een moeite die boosheid & verdriet heeft gekost joh...Terwijl je daar dus gewoon afstand van kunt nemen, als je accepteert en beseft dat het zo beter is. Dat je elkaar gewoon het licht in de ogen kunt gunnen als een relatie stukgaat. Ik wens hem ook echt geluk toe, want het is een mooi mens. Met issues welliswaar, maar dat moet ie zelf oplossen.
Wat een verademing! Ik hoop dat jullie ook snel tot dit moment kunnen komen, uit die slachtofferrol & gewoon blij zijn dat je weer een paar jaar liefde & geluk hebt mogen ervaren. En dat je geluk ook kan putten uit acceptatie en alle andere mooie dingen des levens. Loslaten lijkt het allermoeilijkste dat er is, daarom willen mensen er gewoon niet aan, maar als je het gewoon eens doet: je zal zien dat je dan weer helemaal tot jezelf komt en je kan berusten in dingen.
Het leven is weer mooi, het biedt weer perspectieven, alles ligt open!
Zo, de filosoof komt ineens los in mij hoor...
Wat mij echt ontzettend heeft geholpen om tot dit besef te komen is om mijn verdriet en angst en boosheid weer van mij te maken. Niet afhankelijk van hem: hij kan daar niets aan doen. Gewoon weer de verantwoordelijkheid bij jezelf neerleggen.
wat een rust!
zo, en nu ga ik een sneeuwpop maken.
sterkte!
donderdag 17 december 2009 om 11:03
Wauw Jady, wat een mooie post!
Ik ben erg blij om te lezen dat je nu eindelijk tot rust gekomen bent. Ik hoop dat je dit goede gevoel vast kunt houden.
Maar zo te lezen is er echt een knop om gegaan.
En rust is inderdaad goed, want met al dat gebel, emoties en verwijten waren jullie elkaar echt gek aan het maken. En dat hoeft dus niet! Hij is een mooi mens, en jij bent een mooi mens!
Veel plezier vandaag met je sneeuwpop
Levin, fijn dat het inmiddels echt beter gaat met je. Zoals ik eens ergens gelezen heb: als je keihard op de grond valt doet dat pijn. Maar tegelijkertijd heb je diezelfde grond nodig om je weer op te richten.
En dat is waar jij mee bezig bent!
DG, niet verkeerd bedoeld maar ik heb het idee dat jij nog best emotioneel reageert. Was dat altijd al zo, of is dat nu erger geworden? Ik bedoel: voor mijn gevoel maak je je best snel erg druk. De vorige keer dat hij de belafspraak vergeten was, en nu om het feit dat hij gezegd heeft dat die afspraak met zijn vrienden misschien laat wordt. Ik zeg niet dat jouw reactie verkeerd zou zijn ofzo, maar ik vraag me hierdoor wel af hoeveel vertrouwen je in hem hebt en hoeveel innerlijke rust je hebt? Maak jezelf niet gek hoor! Hij gaat weer voor je!
Als ik jou was zou ik hem gewoon even concreet vragen wat hij met die afspraak met je ouders wil. Wil hij echt mee, of vindt hij het allemaal misschien toch iets te vroeg? Gewoon, zodat jij weet waar je aan toe bent. (en hem daar dan vervolgens dus wel aan houden)
Ik zou het van mijn vriend trouwens goed voor kunnen stellen als hij nog liever even wacht met naar mijn moeder te gaan. Er is per slot van rekening veel gebeurd tussen ons, we hebben een heftige periode achter de rug. Maar goed, dat is persoonlijk natuurlijk.
Hopelijk krijg je snel duidelijkheid!
Ik ben erg blij om te lezen dat je nu eindelijk tot rust gekomen bent. Ik hoop dat je dit goede gevoel vast kunt houden.
Maar zo te lezen is er echt een knop om gegaan.
En rust is inderdaad goed, want met al dat gebel, emoties en verwijten waren jullie elkaar echt gek aan het maken. En dat hoeft dus niet! Hij is een mooi mens, en jij bent een mooi mens!
Veel plezier vandaag met je sneeuwpop
Levin, fijn dat het inmiddels echt beter gaat met je. Zoals ik eens ergens gelezen heb: als je keihard op de grond valt doet dat pijn. Maar tegelijkertijd heb je diezelfde grond nodig om je weer op te richten.
En dat is waar jij mee bezig bent!
DG, niet verkeerd bedoeld maar ik heb het idee dat jij nog best emotioneel reageert. Was dat altijd al zo, of is dat nu erger geworden? Ik bedoel: voor mijn gevoel maak je je best snel erg druk. De vorige keer dat hij de belafspraak vergeten was, en nu om het feit dat hij gezegd heeft dat die afspraak met zijn vrienden misschien laat wordt. Ik zeg niet dat jouw reactie verkeerd zou zijn ofzo, maar ik vraag me hierdoor wel af hoeveel vertrouwen je in hem hebt en hoeveel innerlijke rust je hebt? Maak jezelf niet gek hoor! Hij gaat weer voor je!
Als ik jou was zou ik hem gewoon even concreet vragen wat hij met die afspraak met je ouders wil. Wil hij echt mee, of vindt hij het allemaal misschien toch iets te vroeg? Gewoon, zodat jij weet waar je aan toe bent. (en hem daar dan vervolgens dus wel aan houden)
Ik zou het van mijn vriend trouwens goed voor kunnen stellen als hij nog liever even wacht met naar mijn moeder te gaan. Er is per slot van rekening veel gebeurd tussen ons, we hebben een heftige periode achter de rug. Maar goed, dat is persoonlijk natuurlijk.
Hopelijk krijg je snel duidelijkheid!
donderdag 17 december 2009 om 16:36
Jady, wat fijn om te lezen dat het zo goed met je gaat. Ben het inderdaad met je eens dat het beter is om het los te laten. Mijn probleem is alleen dat ik niet weet hoe ik dat moet doen. Tips?
Dg, denk inderdaad dat vooruit gelijk heeft. Probeer niet te veel te piekeren en voor hem in te vullen wat hij bedoeld. Maar vraag het hem! Alleen op die mannier kom je er achter wat hij bedoeld. Veel plezier vanavond bij de kerstviering van je dochter.
Heb gister een leuke avond gehad. Was erg gezellig! En ik bedacht me na die tijd dat ik maar twee keer aan mijn ex had gedacht.. vond ik best goed van mijzelf. Zou het allemaal ook graag wat meer willen loslaten. Maar heb het idee dat ik daarvoor misschien moet weten waarom hij nu geen contact meer opneemt. Heb echt het gevoel dat hij mij naar vier jaar als een baksteen laat vallen. Iemand tips wat ik nu het beste kan doen? Zie zelf even niet zo goed wat ik moet doen om van dat gevoel af te komen.
Waar ik ondertussen wel van overtuigd ben is dat ik mijn eigen leven eerst volledig op de rit moet hebben voordat er weer iemand bij komt. Nu nog even actie ondernemen dat dit ook echt gaat gebeuren!
Hoe is het verder met jullie? Nog sneeuwpoppen gemaakt? Ben net helemaal ingepeperd door mijn neefje!
Dg, denk inderdaad dat vooruit gelijk heeft. Probeer niet te veel te piekeren en voor hem in te vullen wat hij bedoeld. Maar vraag het hem! Alleen op die mannier kom je er achter wat hij bedoeld. Veel plezier vanavond bij de kerstviering van je dochter.
Heb gister een leuke avond gehad. Was erg gezellig! En ik bedacht me na die tijd dat ik maar twee keer aan mijn ex had gedacht.. vond ik best goed van mijzelf. Zou het allemaal ook graag wat meer willen loslaten. Maar heb het idee dat ik daarvoor misschien moet weten waarom hij nu geen contact meer opneemt. Heb echt het gevoel dat hij mij naar vier jaar als een baksteen laat vallen. Iemand tips wat ik nu het beste kan doen? Zie zelf even niet zo goed wat ik moet doen om van dat gevoel af te komen.
Waar ik ondertussen wel van overtuigd ben is dat ik mijn eigen leven eerst volledig op de rit moet hebben voordat er weer iemand bij komt. Nu nog even actie ondernemen dat dit ook echt gaat gebeuren!
Hoe is het verder met jullie? Nog sneeuwpoppen gemaakt? Ben net helemaal ingepeperd door mijn neefje!
donderdag 17 december 2009 om 17:01
Hoiiiii heerlijk weer he! word er helemaal vrolijk van :p
had nog nooit zoveel sneeuw gezien..
maar vlinder ik wou ff tegen je zeggen dat de beste tip zerocontact is. Dat houdt in zelf niks van je laten horen en als hij smst niet terugsmsen tenzij het iets belangrijks is en zelf geen contact opnemen. Als hij belt gewoon aardig doen maar zoals je ook tgen iemand anders zou doen, op lange termijn is dat het beste.
Succes
had nog nooit zoveel sneeuw gezien..
maar vlinder ik wou ff tegen je zeggen dat de beste tip zerocontact is. Dat houdt in zelf niks van je laten horen en als hij smst niet terugsmsen tenzij het iets belangrijks is en zelf geen contact opnemen. Als hij belt gewoon aardig doen maar zoals je ook tgen iemand anders zou doen, op lange termijn is dat het beste.
Succes
donderdag 17 december 2009 om 17:08
Op dit moment is er ook zerocontact. Hij heeft niet meer gereageerd om mijn smsje van vorige week en ben niet van plan om nu weer initiatief te nemen. Vind het vooral moeilijk om hem in mijn gevoel ook los te laten. Ben nog erg veel met hem bezig en dat wil ik loslaten. Van af toen het uit was en nu is dat al een heel stuk verbeterd. Maar de laatste weken blijft het hetzelfde en zou graag willen dat het nog minder wordt. Moeilijk hoor, alles op zijn beloop laten als je een controle freak bent!
donderdag 17 december 2009 om 17:11
He DG, ik zou een beetje hetzelfde reageren denk ik. Maar dat is nergens voor nodig. Wel vind ik dat je gewoon een afspraak kunt maken. Ga hij mee, gezellig! Niet? Ook goed.. Maar het lijkt me niet meer dan logisch dat je dit gewoon af kunt spreken, en dan hoef je niet te wachten tot hij op het laatste moment afzegt..
Is het gelukt met je sneeuwpop?
Jady, ik denk dat wij een beetje op hetzelfde punt zijn beland.. Ik heb namelijk hetzelfde. We hebben namelijk een super tijd gehad, maar het werkt blijkbaar niet. Tja en daar had ik heel veel moeite mee om te accepteren. Maar bij mij lijkt het wel of er ineens dat omslagpunt was. Eerst voelde ik me zwaar klote, en toen opeens was het over! Al een paar dagen voel ik me goed, niet boos, niet verdrietig, niks! Alleen een beetje eenzaam af en toe
Vooruit! Wat leuk, je bent er weer! Hoe was en is het?
Vlinder, ik snap je gevoel. Dat had ik ook zo ontzettend! Hoe kan iemand nou ineens zo doen? Je hebt alles samen gedeeld... Ik heb geen tips voor je, bij mij is het geleidelijk gegaan. Nog heel af en toe komt dat gevoel wel terug. Maar realiseer je dat hij jou niet wilt laten vallen, maar probeert je los te laten. En bij mannen is dat pats boem, want dat werkt voor hun blijkbaar het beste. Bij ons werkt dat duidelijk heel anders!
Probeer je gedachten te verzetten op momenten dat je daar aan moet denken. Het zal langzaam maar zeker slijten. Heb geduld
En ik ben weer aan het werk. Ik ben gebeld met de vraag of ik bereid was mijn vakantie in te trekken want er is een kleine crisis gaande. Een teamleider (mister ex!) maakt een zooitje van zijn werk, dus ik ben vandaag gegaan, word ingewerkt als teamleider en voila! per 1 januari ben ik gewoon teamleider!! Toch nog een hele leuke wending zo aan het einde van dit jaar.. Ik ga er qua salaris ook nog eens mooi op vooruit, dus daar trek ik mijn vakantie wel voor in
Enige nadeel is dat ex natuurlijk weer elke dag in de buurt is, maar hij deed me weinig vandaag. Zijn haar zit voor geen meter, is ontzettend lang en hij heeft een baard laten staan, ziet er vreemd uit... Ook was hij lijkbleek met ontzettende wallen. Ik kon even niet meer terughalen waarom ik hem zo'n onwijs lekker ding vond. Hij probeerde wel wat contact te maken door bijvoorbeeld te reageren op een grapje wat ik maakte tegen een andere collega etc. Heb er niet op gereageerd. Ik vind dit zo vreemd, dat hij me zo weinig doet. Heb ook niet de behoefte om met hem te praten oid. Nou gelukkig maar! Heb een heerlijke dag gehad, veel gelachen en goed gewerkt. De dag vloog voorbij!!
Hopelijk hebben jullie ook een fijne dag gehad!
Is het gelukt met je sneeuwpop?
Jady, ik denk dat wij een beetje op hetzelfde punt zijn beland.. Ik heb namelijk hetzelfde. We hebben namelijk een super tijd gehad, maar het werkt blijkbaar niet. Tja en daar had ik heel veel moeite mee om te accepteren. Maar bij mij lijkt het wel of er ineens dat omslagpunt was. Eerst voelde ik me zwaar klote, en toen opeens was het over! Al een paar dagen voel ik me goed, niet boos, niet verdrietig, niks! Alleen een beetje eenzaam af en toe
Vooruit! Wat leuk, je bent er weer! Hoe was en is het?
Vlinder, ik snap je gevoel. Dat had ik ook zo ontzettend! Hoe kan iemand nou ineens zo doen? Je hebt alles samen gedeeld... Ik heb geen tips voor je, bij mij is het geleidelijk gegaan. Nog heel af en toe komt dat gevoel wel terug. Maar realiseer je dat hij jou niet wilt laten vallen, maar probeert je los te laten. En bij mannen is dat pats boem, want dat werkt voor hun blijkbaar het beste. Bij ons werkt dat duidelijk heel anders!
Probeer je gedachten te verzetten op momenten dat je daar aan moet denken. Het zal langzaam maar zeker slijten. Heb geduld
En ik ben weer aan het werk. Ik ben gebeld met de vraag of ik bereid was mijn vakantie in te trekken want er is een kleine crisis gaande. Een teamleider (mister ex!) maakt een zooitje van zijn werk, dus ik ben vandaag gegaan, word ingewerkt als teamleider en voila! per 1 januari ben ik gewoon teamleider!! Toch nog een hele leuke wending zo aan het einde van dit jaar.. Ik ga er qua salaris ook nog eens mooi op vooruit, dus daar trek ik mijn vakantie wel voor in
Enige nadeel is dat ex natuurlijk weer elke dag in de buurt is, maar hij deed me weinig vandaag. Zijn haar zit voor geen meter, is ontzettend lang en hij heeft een baard laten staan, ziet er vreemd uit... Ook was hij lijkbleek met ontzettende wallen. Ik kon even niet meer terughalen waarom ik hem zo'n onwijs lekker ding vond. Hij probeerde wel wat contact te maken door bijvoorbeeld te reageren op een grapje wat ik maakte tegen een andere collega etc. Heb er niet op gereageerd. Ik vind dit zo vreemd, dat hij me zo weinig doet. Heb ook niet de behoefte om met hem te praten oid. Nou gelukkig maar! Heb een heerlijke dag gehad, veel gelachen en goed gewerkt. De dag vloog voorbij!!
Hopelijk hebben jullie ook een fijne dag gehad!
donderdag 17 december 2009 om 21:10
Tjee Jady,wat een positieve post van jou zeg! Echt super om te lezen en ook heel knap dat je die knop om kunt draaien vandaag!
Ik ben nog op het punt dat alle herinneringen pijn doen...
Levin,van jou ook een goede post. Het is duidelijk dat je hem los gelaten hebt. Wat fijn moet dat zijn!
DG; ik begrijp je heel goed,maar Vooruit heeft ergens een puntje denk ik.
En ik?
Hele bizarre dag vandaag...
Ex vriend zoekt erg veel contact per sms
Krijg allerlei liefdesverklaringen,dat hij beseft dat hij zielsveel van me houdt,MAAR,............ hij kan me niet gelukkig maken!
Pffffft daar was ik nu net zo bang voor... Kreeg een klein beetje hoop en wham! alles wordt weer onderuit gehaald. Begrijp iedere minuut steeds minder van mannen *zucht*
Ben dus weer net zover... Hij blijft smsen. Wordt er zelfs moe van. Hij is bang dat mijn ex bij mij is,dat ik sex met hem heb en dat ie zichzelf zo helemaal gek maakt. Snappen jullie het nog???
Ook nog een emotioneel gesprek gehad met ex man na onze ruzie van gister. Kan moeilijk los komen van hem als we zoveel contact moeten hebben over de kinderen. Lastig hoor....
positief puntje; Ik heb nog steeds sjans
Dat dan weer wel.............................................
Amen!
Ik ben nog op het punt dat alle herinneringen pijn doen...
Levin,van jou ook een goede post. Het is duidelijk dat je hem los gelaten hebt. Wat fijn moet dat zijn!
DG; ik begrijp je heel goed,maar Vooruit heeft ergens een puntje denk ik.
En ik?
Hele bizarre dag vandaag...
Ex vriend zoekt erg veel contact per sms
Krijg allerlei liefdesverklaringen,dat hij beseft dat hij zielsveel van me houdt,MAAR,............ hij kan me niet gelukkig maken!
Pffffft daar was ik nu net zo bang voor... Kreeg een klein beetje hoop en wham! alles wordt weer onderuit gehaald. Begrijp iedere minuut steeds minder van mannen *zucht*
Ben dus weer net zover... Hij blijft smsen. Wordt er zelfs moe van. Hij is bang dat mijn ex bij mij is,dat ik sex met hem heb en dat ie zichzelf zo helemaal gek maakt. Snappen jullie het nog???
Ook nog een emotioneel gesprek gehad met ex man na onze ruzie van gister. Kan moeilijk los komen van hem als we zoveel contact moeten hebben over de kinderen. Lastig hoor....
positief puntje; Ik heb nog steeds sjans
Dat dan weer wel.............................................
Amen!
donderdag 17 december 2009 om 21:13
Meiden,
Wat ben ik toch blij met dit topic! Wil jullie even bedanken!
Ik lees de reacties nu pas, maar jullie hebben helemaal gelijk.
Ik 'reageer' inderdaad nu best nog wel emotioneel vind ik. In mijn hoofd dan vooral, niet naar hem. soms vind ik dat dan best wel moeilijk, want ik wil dingen niet opkroppen, maar wil ook geen super-zeikwijf worden, want daar wordt de relatie niet leuker van en dan vind ik het zelf ook helemaal niet leuk meer worden.
Zo'n twijfel gaat dan door mijn hoofd en dan kan ik gelijk denken: 'Is dit wel goed?'
Ik bedenk me dan ook weer dat het nog maar weer vrij pril tussen ons is en dat ik gewoon niet te veel moet verwachten. vanavond hebben we samen gegeten voordat we naar de kerstviering gingen. Echt heel gezellig en ik heb hem toen gevraagd of hij het echt wel zag zitten om mee te gaan naar mn ouders. Hij vroeg: hoezo dan? En toen heb ik uitgelegd: 'Nou ja, omdat je al aangaf dat je niet wist of het laat zou worden morgenavond, dus dan denk ik: die moet misschien uitbrakken de volgende dag ofzo...' Dus niet met verwijten oid. Doe ik sowieso niet gauw, maar ik gooide wel mijn onzekerheid een beetje op tafel. Maar hij heeft aangegeven dat hij gewoon meegaat en het niet te laat gaat maken, omdat hij deze week sowieso al harstikke moe was van de vroege diensten. Hij gaat dus gewoon mee.
En ik vond het zo lief van hem, dat hij - ondanks dat hij eigenlijk bekaf was door slaapgebrek en vroege dienst - toch mee is gegaan naar dochter's kerstviering. En dat heb ik hem ook gezegd. Dus eigenlijk zit ik mij druk te maken om dingen die nog gaan gebeuren... :-S
Echt! En ook al zou hij afbellen: hij kan toch ook de mexicaanse griep krijgen ofzo? (wat ik voor hem niet hoop natuurlijk ) Of gewoon heel erg moe zijn en zichzelf niet in staat zien om me te gaan? Hoe erg is dat eigenlijk??! Jemig! dat ik me hier dan weer druk over maak, hè! Best wel stom eigenlijk...
Heb even geen puf om op iedereen te reageren nu. ben best wel moe, dus ik ga zo een warme douche nemen en vroeg onder de wol met een boek (waarschijnlijk in slaap na 1 blz). Reageer snel weer, hoor.
Vonden jullie het ook zo mooi buiten vandaag? wat een rust: alles wit! Al was het voor de eventuele reizigers onder ons niet echt ideaal...
Nogmaals bedankt, meiden! Dikke
Wat ben ik toch blij met dit topic! Wil jullie even bedanken!
Ik lees de reacties nu pas, maar jullie hebben helemaal gelijk.
Ik 'reageer' inderdaad nu best nog wel emotioneel vind ik. In mijn hoofd dan vooral, niet naar hem. soms vind ik dat dan best wel moeilijk, want ik wil dingen niet opkroppen, maar wil ook geen super-zeikwijf worden, want daar wordt de relatie niet leuker van en dan vind ik het zelf ook helemaal niet leuk meer worden.
Zo'n twijfel gaat dan door mijn hoofd en dan kan ik gelijk denken: 'Is dit wel goed?'
Ik bedenk me dan ook weer dat het nog maar weer vrij pril tussen ons is en dat ik gewoon niet te veel moet verwachten. vanavond hebben we samen gegeten voordat we naar de kerstviering gingen. Echt heel gezellig en ik heb hem toen gevraagd of hij het echt wel zag zitten om mee te gaan naar mn ouders. Hij vroeg: hoezo dan? En toen heb ik uitgelegd: 'Nou ja, omdat je al aangaf dat je niet wist of het laat zou worden morgenavond, dus dan denk ik: die moet misschien uitbrakken de volgende dag ofzo...' Dus niet met verwijten oid. Doe ik sowieso niet gauw, maar ik gooide wel mijn onzekerheid een beetje op tafel. Maar hij heeft aangegeven dat hij gewoon meegaat en het niet te laat gaat maken, omdat hij deze week sowieso al harstikke moe was van de vroege diensten. Hij gaat dus gewoon mee.
En ik vond het zo lief van hem, dat hij - ondanks dat hij eigenlijk bekaf was door slaapgebrek en vroege dienst - toch mee is gegaan naar dochter's kerstviering. En dat heb ik hem ook gezegd. Dus eigenlijk zit ik mij druk te maken om dingen die nog gaan gebeuren... :-S
Echt! En ook al zou hij afbellen: hij kan toch ook de mexicaanse griep krijgen ofzo? (wat ik voor hem niet hoop natuurlijk ) Of gewoon heel erg moe zijn en zichzelf niet in staat zien om me te gaan? Hoe erg is dat eigenlijk??! Jemig! dat ik me hier dan weer druk over maak, hè! Best wel stom eigenlijk...
Heb even geen puf om op iedereen te reageren nu. ben best wel moe, dus ik ga zo een warme douche nemen en vroeg onder de wol met een boek (waarschijnlijk in slaap na 1 blz). Reageer snel weer, hoor.
Vonden jullie het ook zo mooi buiten vandaag? wat een rust: alles wit! Al was het voor de eventuele reizigers onder ons niet echt ideaal...
Nogmaals bedankt, meiden! Dikke
Only dead fish go with the flow
donderdag 17 december 2009 om 22:46
Hey ladies, wat is er weer veel geschreven
Dream: goed om te lezen dat je een gezellige avond hebt gehad. Hoop dat die twijfel verdwijnt en dat je over een tijdje denkt, goh waar heb ik me druk om gemaakt.
Jady: Wat goed om te lezen dat jij alles zo goed op een rijtje hebt staan!
AmvdV: wat een moeilijke situatie! Misschien kun je, je exvriend duidelijk maken dat jij liever even geen contact wilt hebben?
Vlinder: Goed om te lezen dat jij een leuke avond hebt gehad. Misschien is het een idee om jou ex te bellen en dan subtiel te vragen waarom hij niks van zich laat horen. Ik zou het niet direct zo brengen, misschien voelt hij het als verwijt? Of je stuurt hem een mailtje met de vraag hoe het met hem gaat en na een (paar) mailtje terug te hebben gehad vraag je subtiel waarom hij niks van zich heeft laten horen.
Levin: Gefeliciteerd met je nieuwe functie. Lijkt me wel moeilijk dat jij, je ex elke dag ziet. Wens je heel veel suces met je nieuwe functie.
En nu ff kort iets over mij:
Ik ben gisteren naar een christmasparty geweest van school. Het was zo gezellig met het gevolg dat ik te diep in het glaasje had gekeken. En vandaag een kater!
Heb mijn ex net een mailtje teruggestuurd. Echt mega kort stond in dankjewel, met mij gaat het goed met jou?
Persoonlijk zou ik afstand nemen van mijn ex als ik zo klaar met hem was. Maar mijn ex deed dat niet. Hij stuurde elke week een mailtje en nu heb ik een beetje het idee dat hij een goed excuus had om mij te mailen.Maarja, wat hij er precies mee bedoeld weet ik toch niet
Lijkt wel alsof hij mij niet los wil laten. Ik zie dat als een goed teken. En mijn gevoel is nogsteeds hetzelfde.. (Dat het goedgaat komen en dat even geen contact een goed idee is.)
Dream: goed om te lezen dat je een gezellige avond hebt gehad. Hoop dat die twijfel verdwijnt en dat je over een tijdje denkt, goh waar heb ik me druk om gemaakt.
Jady: Wat goed om te lezen dat jij alles zo goed op een rijtje hebt staan!
AmvdV: wat een moeilijke situatie! Misschien kun je, je exvriend duidelijk maken dat jij liever even geen contact wilt hebben?
Vlinder: Goed om te lezen dat jij een leuke avond hebt gehad. Misschien is het een idee om jou ex te bellen en dan subtiel te vragen waarom hij niks van zich laat horen. Ik zou het niet direct zo brengen, misschien voelt hij het als verwijt? Of je stuurt hem een mailtje met de vraag hoe het met hem gaat en na een (paar) mailtje terug te hebben gehad vraag je subtiel waarom hij niks van zich heeft laten horen.
Levin: Gefeliciteerd met je nieuwe functie. Lijkt me wel moeilijk dat jij, je ex elke dag ziet. Wens je heel veel suces met je nieuwe functie.
En nu ff kort iets over mij:
Ik ben gisteren naar een christmasparty geweest van school. Het was zo gezellig met het gevolg dat ik te diep in het glaasje had gekeken. En vandaag een kater!
Heb mijn ex net een mailtje teruggestuurd. Echt mega kort stond in dankjewel, met mij gaat het goed met jou?
Persoonlijk zou ik afstand nemen van mijn ex als ik zo klaar met hem was. Maar mijn ex deed dat niet. Hij stuurde elke week een mailtje en nu heb ik een beetje het idee dat hij een goed excuus had om mij te mailen.Maarja, wat hij er precies mee bedoeld weet ik toch niet
Lijkt wel alsof hij mij niet los wil laten. Ik zie dat als een goed teken. En mijn gevoel is nogsteeds hetzelfde.. (Dat het goedgaat komen en dat even geen contact een goed idee is.)
vrijdag 18 december 2009 om 11:08
@Jady erg fijn om te horen dat het zo goed met je gaat, ik hoop dat ik ooit dat punt bereik.
En ja natuurlijk ben ik verschrikkelijk boos, hoe durft ze mij zoiets te vragen? ze heeft de situatie nu zo gedraaid dat het nu net lijkt alsof ik de gene ben die het moet beëindigen. Maar helaas wint de liefde het nog steeds van de boosheid ben ik bang.
@levin, Het lijkt inderdaad wel of ik haar niet meer ken en dat na zoveel jaar. Ik kan er gewoon niet bij hoe iemand van de ene op de andere dag zo kil en afstandelijk kan doen.
En dan nog iets, ik liep gisteravond naar huis, was bij wat vrienden geweest en helaas kom Ik dan altijd langs haar huis. Zag dat er weinig licht aan was en kon mezelf niet bedwingen om even te stoppen en heel even te luisteren. Nou hoorde ik haar dus de grootste lol hebben met een of andere kerel die ik niet ken. En echt de meest rare gedachten spoken nu door mijn hoofd. Moet me ontzettend bedwingen om haar niet te gaan smsen of bellen om haar ermee te confronteren.
Mijn hoofd haat haar om het feit dat zij gewoon doorgaat met haar leventje terwijl ik gebroken achter blijf, maar m'n hart houd nog steeds van haar.
*Excuses voor mijn 'egoposts' maar kan het nu gewoon even niet opbrengen om anderen advies te geven terwijl ik zelf zo zwaar in de shit zit. Hoe graag ik dat dan ook wil....
En ja natuurlijk ben ik verschrikkelijk boos, hoe durft ze mij zoiets te vragen? ze heeft de situatie nu zo gedraaid dat het nu net lijkt alsof ik de gene ben die het moet beëindigen. Maar helaas wint de liefde het nog steeds van de boosheid ben ik bang.
@levin, Het lijkt inderdaad wel of ik haar niet meer ken en dat na zoveel jaar. Ik kan er gewoon niet bij hoe iemand van de ene op de andere dag zo kil en afstandelijk kan doen.
En dan nog iets, ik liep gisteravond naar huis, was bij wat vrienden geweest en helaas kom Ik dan altijd langs haar huis. Zag dat er weinig licht aan was en kon mezelf niet bedwingen om even te stoppen en heel even te luisteren. Nou hoorde ik haar dus de grootste lol hebben met een of andere kerel die ik niet ken. En echt de meest rare gedachten spoken nu door mijn hoofd. Moet me ontzettend bedwingen om haar niet te gaan smsen of bellen om haar ermee te confronteren.
Mijn hoofd haat haar om het feit dat zij gewoon doorgaat met haar leventje terwijl ik gebroken achter blijf, maar m'n hart houd nog steeds van haar.
*Excuses voor mijn 'egoposts' maar kan het nu gewoon even niet opbrengen om anderen advies te geven terwijl ik zelf zo zwaar in de shit zit. Hoe graag ik dat dan ook wil....
vrijdag 18 december 2009 om 16:41
Grouse! Geeft helemaal niks, die ego-post. dat kan ik me donders goed voorstellen. wat een k* situatie bij jou.
Ik heb het gezien bij een goed ekniis van mij. Hij had (wel wat minder lang) een relatie met iemand, waar hij helemaal gek van was. Op een gegeven moment maakte ze het uit en hij kon haar niet loslaten. Hij was superverdrietig: slipe nauwelijks, at bijna niet meer (en hij was al niet dik, eerder mager) en het ergste: zij had 2 dagen na hem een ander. Echt! Zo respectloos! Hij heeft geprobeerd om haar terug te krijgen. Hij belde haar, sms'te haar en bij het uitgaan kwam hij haar tegen en dan probeerde hij weer te praten met haar. Hij heeft zelfs geprobeerd om haar te zoenen. Voor haar was het echter duidelijk: this is not going to work. Ik vond het afschuwelijk om aan te zien! Hij had het ook constant over haar en op een gegeven moment hebben we tegen hem gezegd met een aantal mensen: "Luister R., zo kun je niet doorgaan met jezelf. Stp met contact zoeken, stop met achter haar aanvangen, want JIJ bent ons heel veel waard en we willen niet dat je hier aan onderdoor gaat!! Dus dit gaan we doen: we gaan je meenemen naar leuke dingen, we kunnen je troosten, we kunnen met je gaan eten. Want JIJ verdient dit en niet zo'n loeder van een vrouw. En dit is wat jij gaat doen: jij gaat elke dag zeggen waar je die dag trots op bent geweest en nog steeds bent. Jij gaat jezelf elke dag aankleden en DOOR met leven. Je gaat je verdriet toelaten en huilen als een kind wanneer je dat nodig vindt. Maar: je bent het waard (net zoveel als ieder ander en de sterren en de bomen!) en dat laat je je vanaf nu door geen enkele vrouw/ buurman/ collega/ whatever AFNEMEN!!! Capiche?! Want dat is namelijk niet de bedoeling in dit leven, jouw leven!!!" Hij heeft vervolgens een week de tijd genomen om geen contact te zoeken met haar, zich terug te trekken in zichzelf en kwam terug bij dat clubje mensen in het café en zei: "Dankjewel, die trap onder m'n reet had ik echt even nodig, want GOD dit moet je ook gewooon niet willen!!! Een vrouw/ man die niet voor je gaat, is jammer maar niet het einde van de wereld. Ik heb als een kind gehuild, ik heb me opgesloten onder de dekens, ik ben nog steeds niet volledig hersteld, maar ik ben blij dat ik nog steeds door heel veel ander mensen gewaardeerd wordt... Vanaf nu is het R. die op de eerste plaats komt en wat erbij komt is mooi meegenomen, maar niet DE wereld! ". Hij had tranen in zijn ogen, maar daarna hebben we gezellig biertjes gedronken en ging het over het Leven zoals het hoort.
En DAT, lieve Grouse: dat wens ik jou!!!
het is heel normaal dat je het moeilijk vindt om haar los te laten, maar doe het. Doe het voor je eigen leven! Je bent ongetwijfeld een leuke vent (anders had je geen relatie gehad) en je hebt nog genoeg om voor te gaan!! En jij komt echt de juiste meid weer tegen, alleen niet nu... Nu moet je voor jezelf kiezen, jongen. Want! Je bent het waard!
Ik heb het gezien bij een goed ekniis van mij. Hij had (wel wat minder lang) een relatie met iemand, waar hij helemaal gek van was. Op een gegeven moment maakte ze het uit en hij kon haar niet loslaten. Hij was superverdrietig: slipe nauwelijks, at bijna niet meer (en hij was al niet dik, eerder mager) en het ergste: zij had 2 dagen na hem een ander. Echt! Zo respectloos! Hij heeft geprobeerd om haar terug te krijgen. Hij belde haar, sms'te haar en bij het uitgaan kwam hij haar tegen en dan probeerde hij weer te praten met haar. Hij heeft zelfs geprobeerd om haar te zoenen. Voor haar was het echter duidelijk: this is not going to work. Ik vond het afschuwelijk om aan te zien! Hij had het ook constant over haar en op een gegeven moment hebben we tegen hem gezegd met een aantal mensen: "Luister R., zo kun je niet doorgaan met jezelf. Stp met contact zoeken, stop met achter haar aanvangen, want JIJ bent ons heel veel waard en we willen niet dat je hier aan onderdoor gaat!! Dus dit gaan we doen: we gaan je meenemen naar leuke dingen, we kunnen je troosten, we kunnen met je gaan eten. Want JIJ verdient dit en niet zo'n loeder van een vrouw. En dit is wat jij gaat doen: jij gaat elke dag zeggen waar je die dag trots op bent geweest en nog steeds bent. Jij gaat jezelf elke dag aankleden en DOOR met leven. Je gaat je verdriet toelaten en huilen als een kind wanneer je dat nodig vindt. Maar: je bent het waard (net zoveel als ieder ander en de sterren en de bomen!) en dat laat je je vanaf nu door geen enkele vrouw/ buurman/ collega/ whatever AFNEMEN!!! Capiche?! Want dat is namelijk niet de bedoeling in dit leven, jouw leven!!!" Hij heeft vervolgens een week de tijd genomen om geen contact te zoeken met haar, zich terug te trekken in zichzelf en kwam terug bij dat clubje mensen in het café en zei: "Dankjewel, die trap onder m'n reet had ik echt even nodig, want GOD dit moet je ook gewooon niet willen!!! Een vrouw/ man die niet voor je gaat, is jammer maar niet het einde van de wereld. Ik heb als een kind gehuild, ik heb me opgesloten onder de dekens, ik ben nog steeds niet volledig hersteld, maar ik ben blij dat ik nog steeds door heel veel ander mensen gewaardeerd wordt... Vanaf nu is het R. die op de eerste plaats komt en wat erbij komt is mooi meegenomen, maar niet DE wereld! ". Hij had tranen in zijn ogen, maar daarna hebben we gezellig biertjes gedronken en ging het over het Leven zoals het hoort.
En DAT, lieve Grouse: dat wens ik jou!!!
het is heel normaal dat je het moeilijk vindt om haar los te laten, maar doe het. Doe het voor je eigen leven! Je bent ongetwijfeld een leuke vent (anders had je geen relatie gehad) en je hebt nog genoeg om voor te gaan!! En jij komt echt de juiste meid weer tegen, alleen niet nu... Nu moet je voor jezelf kiezen, jongen. Want! Je bent het waard!
Only dead fish go with the flow
vrijdag 18 december 2009 om 22:46
Grouse, hoe gaat het nu met je? Hopelijk heb je wat aan het verhaal van DG! En ze heeft gelijk, maar bleeft moeilijk om ook echt je gevoel en verstand dezelfde kant op te krijgen. Dit vind ik in iedergeval erg moeilijk. Maar dat gaat gebeuren, alleen heeft dat wel tijd nodig denk ik.
Heb hem toch een smsje gestuurd gister. Vond het zo erg dat hij niks van zich liet horen. En had bedacht dat ik nog eenmaal een poging zou doen om als vrienden verder te kunnen. Hij heeft wel gereageerd vandaag op het smsje, maar vraag me af of hij nu wel gaat reageren op mijn terug bericht. Zo niet, heb ik er voor mijn gevoel wel wat aan gedaan en ligt het echt aan hem. Ben benieuwd.. maar ga niet zitten wachten op een berichtje!
Hoe gaat het verder met iedereen? Het weekend begint weer.. nog leuke plannen?
Sterkte alvast dit weekend!
Heb hem toch een smsje gestuurd gister. Vond het zo erg dat hij niks van zich liet horen. En had bedacht dat ik nog eenmaal een poging zou doen om als vrienden verder te kunnen. Hij heeft wel gereageerd vandaag op het smsje, maar vraag me af of hij nu wel gaat reageren op mijn terug bericht. Zo niet, heb ik er voor mijn gevoel wel wat aan gedaan en ligt het echt aan hem. Ben benieuwd.. maar ga niet zitten wachten op een berichtje!
Hoe gaat het verder met iedereen? Het weekend begint weer.. nog leuke plannen?
Sterkte alvast dit weekend!
vrijdag 18 december 2009 om 23:43
Grouse, hopelijk kun je je wat ontspannen dit weekend. Het zal nog wel een tijdje duren voordat je haar echt los laat. Maar je bemoeilijkt het wel door bij haar huis stil te blijven staan etc. Loop desnoods om!
Vlinder, ben je blij dat je gesmst hebt en hij geantwoord heeft? Voel je je nu beter? Hij reageert tenminste wel
Dit weekend ga ik beginnen met sporten op de sportschool! Vanavond ingeschreven, en morgen om 10:00 staat de afspraak met mijn coach.. (hopelijk een leuke vent )
En mijn plan is om 3x per week te gaan, lekker zonnebanken en zwemmen kan daar ook. Dus over een paar weken ben ik strak, stralend en bruin Daarna op jacht naar de kerstcadeaus!
Hopelijk hebben jullie ook wat leuke plannen voor het weekend!
Vlinder, ben je blij dat je gesmst hebt en hij geantwoord heeft? Voel je je nu beter? Hij reageert tenminste wel
Dit weekend ga ik beginnen met sporten op de sportschool! Vanavond ingeschreven, en morgen om 10:00 staat de afspraak met mijn coach.. (hopelijk een leuke vent )
En mijn plan is om 3x per week te gaan, lekker zonnebanken en zwemmen kan daar ook. Dus over een paar weken ben ik strak, stralend en bruin Daarna op jacht naar de kerstcadeaus!
Hopelijk hebben jullie ook wat leuke plannen voor het weekend!
zaterdag 19 december 2009 om 10:30
Hey dames goedemorgen! Het is nog steeds zo mooi wit buiten! Genieten jullie daar ook zo van?
@ Levin: Jij hebt goede plannen, zeg! Voel je je inmiddels al beter in je vel? Zo te lezen wel. Super van je dat je naar de sportschool gaat, zeg. Je pakt het zo te lezen goed op!
@Vlinder: ik ben ook wel benieuwd hoe je je nu voelt nadat je een sms gestuurd hebt. Je hebt tussendoor wel leuke dingen voor jezelf gedaan en was best positief. Kun je dat vasthouden nog steeds? Hoop het echt!
@Bloempje: heb je al een reactie gehad op die korte mail? Misschien is het het beste dat je er niet op gaat zitten wachten natuurlijk... Blijf je ook leuke dingen doen voor jezelf? is ook wel eens fijn om flink aan de wijn te gaan een keertje helaas krijg je de kater er inderdaad wel gratis bij vaak...
@ AMvdV: is het een idee om ex-vriend te blokkeren in je mobiel? het moet wel erg verwarrend voor je zijn, vooral de manier waarop hij berichtjes stuurt. je weet totaal niet waar je aantoe bent zo. reageer je ook op die sms-jes? Is het een idee om contact voorlopig met ex-vriend af te breken?
Contact met ex-man kom je natuurlijk niet onderuit ivm de kinderen. Maar je beslist wel zelf of je mee wilt doen aan emotionele gesprekken. Kun je dat ook aangeven bij ex-man? Dat je rust nodig hebt bijv.? Of vind je dat best wel moeilijk? Het lijkt mij ook lastig, hoor, de situatie waar jij nu inzit.
@Grouse: Hoe gaat het vandaag?
@ Vooruit: nog bedankt voor je post over mijn ego-verhaal van afgelopen week. Hoe gaat het nu met jouw relatie? Zien jullie elkaar weer regelmatig? Of doen jullie het juist heel rustig aan? Ik ben wel benieuwd!
@ Jady: houd je het een beetje vol? Het geen contact hebben? Bedenk - telkens dat je drang voelt om hem te bellen oid - dat je het NU gewoon even niet wilt. Over een tijdje misschien wel, maar dat zie je dan wel weer. Dat hielp mij heel erg om geen contact te zoeken en rust te vinden bij mezelf.
@ Vantzelfde: Hoe gaat het? Heb je alweer een nieuwe job gevonden? Druk aan het solliciteren. Ik mag nog een maandje langer blijven, maar het is een beperkt aantal uren... Dus het wordt wel krap allemaal. Ik ben rustig aan het verder kijken.
@ Sunshine en Nici: tijdje niks gelezen van jullie. Hoe gaat het?
Hier rustig aan het wakker worden (nog in badjas! ) en genieten van de witte buitenwereld *uit raam kijkend*. Strax kokmt mijn dochter weer bij mij en vriend komt in de loop van de middag. Dan gaan we samen naar mijn ouders als het goed is. Ik heb me nog wel zitten bedenken of het misschien niet een beetje te snel gaat om samen naar ouders te gaan, maar hij zei gisteren nog dat hij er vandaag zou zijn, dus ik vertrouw er maar op dat het ok is en zie het verder wel. Ik heb er nog niet zo'n zin in. Om eerlijk te zijn voelen dit soort bezoekjes voor mezelf al als een verplichting.... maar goed, is maar een paar uurtjes. Dat overleven we wel weer! Verder geen plannen dit weekend. En jullie?
@ Levin: Jij hebt goede plannen, zeg! Voel je je inmiddels al beter in je vel? Zo te lezen wel. Super van je dat je naar de sportschool gaat, zeg. Je pakt het zo te lezen goed op!
@Vlinder: ik ben ook wel benieuwd hoe je je nu voelt nadat je een sms gestuurd hebt. Je hebt tussendoor wel leuke dingen voor jezelf gedaan en was best positief. Kun je dat vasthouden nog steeds? Hoop het echt!
@Bloempje: heb je al een reactie gehad op die korte mail? Misschien is het het beste dat je er niet op gaat zitten wachten natuurlijk... Blijf je ook leuke dingen doen voor jezelf? is ook wel eens fijn om flink aan de wijn te gaan een keertje helaas krijg je de kater er inderdaad wel gratis bij vaak...
@ AMvdV: is het een idee om ex-vriend te blokkeren in je mobiel? het moet wel erg verwarrend voor je zijn, vooral de manier waarop hij berichtjes stuurt. je weet totaal niet waar je aantoe bent zo. reageer je ook op die sms-jes? Is het een idee om contact voorlopig met ex-vriend af te breken?
Contact met ex-man kom je natuurlijk niet onderuit ivm de kinderen. Maar je beslist wel zelf of je mee wilt doen aan emotionele gesprekken. Kun je dat ook aangeven bij ex-man? Dat je rust nodig hebt bijv.? Of vind je dat best wel moeilijk? Het lijkt mij ook lastig, hoor, de situatie waar jij nu inzit.
@Grouse: Hoe gaat het vandaag?
@ Vooruit: nog bedankt voor je post over mijn ego-verhaal van afgelopen week. Hoe gaat het nu met jouw relatie? Zien jullie elkaar weer regelmatig? Of doen jullie het juist heel rustig aan? Ik ben wel benieuwd!
@ Jady: houd je het een beetje vol? Het geen contact hebben? Bedenk - telkens dat je drang voelt om hem te bellen oid - dat je het NU gewoon even niet wilt. Over een tijdje misschien wel, maar dat zie je dan wel weer. Dat hielp mij heel erg om geen contact te zoeken en rust te vinden bij mezelf.
@ Vantzelfde: Hoe gaat het? Heb je alweer een nieuwe job gevonden? Druk aan het solliciteren. Ik mag nog een maandje langer blijven, maar het is een beperkt aantal uren... Dus het wordt wel krap allemaal. Ik ben rustig aan het verder kijken.
@ Sunshine en Nici: tijdje niks gelezen van jullie. Hoe gaat het?
Hier rustig aan het wakker worden (nog in badjas! ) en genieten van de witte buitenwereld *uit raam kijkend*. Strax kokmt mijn dochter weer bij mij en vriend komt in de loop van de middag. Dan gaan we samen naar mijn ouders als het goed is. Ik heb me nog wel zitten bedenken of het misschien niet een beetje te snel gaat om samen naar ouders te gaan, maar hij zei gisteren nog dat hij er vandaag zou zijn, dus ik vertrouw er maar op dat het ok is en zie het verder wel. Ik heb er nog niet zo'n zin in. Om eerlijk te zijn voelen dit soort bezoekjes voor mezelf al als een verplichting.... maar goed, is maar een paar uurtjes. Dat overleven we wel weer! Verder geen plannen dit weekend. En jullie?
Only dead fish go with the flow
zaterdag 19 december 2009 om 12:28
Hey dream, ik heb nog een reactie terug. Toen ik het stuurde was hij online (ik heb hem geblokt dus hij weet niet dat ik online was) dus ik weet zeker dat hij het mailtje heeft gelezen. Ik heb het idee dat hij pas over een paar dagen gaat reageren(net zoals ik) waarom? dat weet ik niet
Heb een leuke drukke week gehad Hoop jullie ook.
ps. ik betrap mezelf er elke keer op dat als ik mijn mail check dat ik mail van hem krijg. mis hem zo
Heb een leuke drukke week gehad Hoop jullie ook.
ps. ik betrap mezelf er elke keer op dat als ik mijn mail check dat ik mail van hem krijg. mis hem zo
zaterdag 19 december 2009 om 14:13
Hoi meiden!
Zo te lezen gaat het toch wel een beetje beter met ons allemaal! Fijn om te lezen.
Levin, hartelijk gefeliciteerd met je promotie! Knap van je hoor! Weer een punt voor jouw "trots-op" lijstje.
Begrijp ik het goed dat jij nu dezelfde functie hebt al sjouw ex? En ga je werkzaamheden van hem overnemen? Dat lijkt me dan best wel weer lastig. Aan de andere kant lukt het je nu veel beter om het te accepteren en achter je te laten, dus dat gaat vast goed. Typisch he, dat weekje vakantie was blijkbaar goed ergens voor. Je bent door een diep dal gegaan, het moest er allemaal even uit. En nu is het klaar. En goed. En kun je weer aan het werk!
DG, graag gedaan hoor.... Wat ik zelf altijd merk als ik helemaal tot over mijn oren in mijn eigen gevoel zit, is dat een nuchtere blik van een ander nog wel eens wil helpen. Vandaar. Plus dat je schreef dat een aandachtspunt voor jullie relatie is dat jij erg verdrietig kan worden. En dat viel me nu inderdaad wel op. Maar ik ben blij om te lezen dat je het hem gewoon gevraagd hebt en dat hij gewoon me ekomt. Lekker niks aan de hand! Haha, ja, daar had jij je even goed druk gemaakt om wat allemaal zou kunnen gebeuren he! Daar ben ik ook een ster in hoor! Ik lijd ook het meest door het lijden dat ik vrees....
Grouse, heel veel sterkte! Wat een verdriet voor jou, en zo onverwacht! In jouw berichtjes voel ik echt de pijn..... Probeer maar van dag tot dag te leven, dat is nu het beste dat je kunt doen denk ik. Niet aan de toekomst denken want dan word je gek. Verwen je zelf maar eens met een leuk cadeautje! En vertel ons anders eens waar je allemaal trots op bent van jezelf. Dat helpt ook. En een lijstje maken van leuke (en liefst ook een paar nieuwe) dingen die je wil gaan doen. En die dit weekend dan ook doen! Heb je meteen weer een doel voor deze dagen. Heel veel sterkte!
Bloempje, ben benieuwd of je nog iets van hem gaat horen. Maar eigenlijk maakt dat niet zoveel uit he? Je gaat hem toch ergens rond kerst mailen. Dus dat contact met hem komt toch wel. Misschien helpt die gedachte om je nu niet teveel te focussen op je inbox......
Vlinder, goed dat je er nu alles aan gedaan hebt om een vriendschap in stand te houden met hem. Als hij nu nog niet daarop reageert kun je het in iede rgeval accepteren en afsluiten. Beter dan steeds die gedachten: "had ik maar", of "wat nou als ik....."
Zo te lezen gaat het toch wel een beetje beter met ons allemaal! Fijn om te lezen.
Levin, hartelijk gefeliciteerd met je promotie! Knap van je hoor! Weer een punt voor jouw "trots-op" lijstje.
Begrijp ik het goed dat jij nu dezelfde functie hebt al sjouw ex? En ga je werkzaamheden van hem overnemen? Dat lijkt me dan best wel weer lastig. Aan de andere kant lukt het je nu veel beter om het te accepteren en achter je te laten, dus dat gaat vast goed. Typisch he, dat weekje vakantie was blijkbaar goed ergens voor. Je bent door een diep dal gegaan, het moest er allemaal even uit. En nu is het klaar. En goed. En kun je weer aan het werk!
DG, graag gedaan hoor.... Wat ik zelf altijd merk als ik helemaal tot over mijn oren in mijn eigen gevoel zit, is dat een nuchtere blik van een ander nog wel eens wil helpen. Vandaar. Plus dat je schreef dat een aandachtspunt voor jullie relatie is dat jij erg verdrietig kan worden. En dat viel me nu inderdaad wel op. Maar ik ben blij om te lezen dat je het hem gewoon gevraagd hebt en dat hij gewoon me ekomt. Lekker niks aan de hand! Haha, ja, daar had jij je even goed druk gemaakt om wat allemaal zou kunnen gebeuren he! Daar ben ik ook een ster in hoor! Ik lijd ook het meest door het lijden dat ik vrees....
Grouse, heel veel sterkte! Wat een verdriet voor jou, en zo onverwacht! In jouw berichtjes voel ik echt de pijn..... Probeer maar van dag tot dag te leven, dat is nu het beste dat je kunt doen denk ik. Niet aan de toekomst denken want dan word je gek. Verwen je zelf maar eens met een leuk cadeautje! En vertel ons anders eens waar je allemaal trots op bent van jezelf. Dat helpt ook. En een lijstje maken van leuke (en liefst ook een paar nieuwe) dingen die je wil gaan doen. En die dit weekend dan ook doen! Heb je meteen weer een doel voor deze dagen. Heel veel sterkte!
Bloempje, ben benieuwd of je nog iets van hem gaat horen. Maar eigenlijk maakt dat niet zoveel uit he? Je gaat hem toch ergens rond kerst mailen. Dus dat contact met hem komt toch wel. Misschien helpt die gedachte om je nu niet teveel te focussen op je inbox......
Vlinder, goed dat je er nu alles aan gedaan hebt om een vriendschap in stand te houden met hem. Als hij nu nog niet daarop reageert kun je het in iede rgeval accepteren en afsluiten. Beter dan steeds die gedachten: "had ik maar", of "wat nou als ik....."
zaterdag 19 december 2009 om 14:47
hallo allemaal..
dg lief dat je erom vraagt.. nou het gaat, laat ik het zo zeggen.
ik heb nu al bijna twee weken geen contact meer met hem gehad, (behalve dat sorry smsje van hem waar ik niet op gereageerd heb) ik doe mijn ding, ook al denk ik soms wel vaak aan hem, maargoed.
hij heeft na dat smsje ook geen contact meer gezocht, ik weet niet waarom, maar eerlijk gezegd vind ik het een beetje voor de makkelijke weg kiezen van hem. ff sorry smsen en dan zijn je handen weer schoon? nou hij had wel meer moeite mogen doen..
ik heb nu ook wel door dat hij mij probeert te vermijden, en ik geloof dat hij ook al bezig is met andere vrouwen.. maarja dat wil ik allemaal niet weten, over een paar dagen ga ik lekker op vakantie en ik hoop dat ik het naar mn zin krijg
ik vraag me ook nogsteeds af of hij contact gaat zoeken voordat ik wegga, maar aan hoe hij zich nu gedraagt kan ik wel voorspellen dat ie het niet gaat doen. als dat zo is dan is het ook de druppel voor mij,
ik heb ook vaak momenten dat ik hem zoo graag wil smsen ofzo, maar ik snij eerder mijn vingers eraf! haha
ik hoop dat het goed gaat bij je ouders!
liefs
dg lief dat je erom vraagt.. nou het gaat, laat ik het zo zeggen.
ik heb nu al bijna twee weken geen contact meer met hem gehad, (behalve dat sorry smsje van hem waar ik niet op gereageerd heb) ik doe mijn ding, ook al denk ik soms wel vaak aan hem, maargoed.
hij heeft na dat smsje ook geen contact meer gezocht, ik weet niet waarom, maar eerlijk gezegd vind ik het een beetje voor de makkelijke weg kiezen van hem. ff sorry smsen en dan zijn je handen weer schoon? nou hij had wel meer moeite mogen doen..
ik heb nu ook wel door dat hij mij probeert te vermijden, en ik geloof dat hij ook al bezig is met andere vrouwen.. maarja dat wil ik allemaal niet weten, over een paar dagen ga ik lekker op vakantie en ik hoop dat ik het naar mn zin krijg
ik vraag me ook nogsteeds af of hij contact gaat zoeken voordat ik wegga, maar aan hoe hij zich nu gedraagt kan ik wel voorspellen dat ie het niet gaat doen. als dat zo is dan is het ook de druppel voor mij,
ik heb ook vaak momenten dat ik hem zoo graag wil smsen ofzo, maar ik snij eerder mijn vingers eraf! haha
ik hoop dat het goed gaat bij je ouders!
liefs
zaterdag 19 december 2009 om 18:28
heej dames & heer,
DG: tsja...ik hou maar vol. Net ff 2 kutdagen gehad. Ik WEET het allemaal wel, maar ik mis hem, mis het feit dat ik erbij hoorde, ik mis iemand om dingen mee te delen, kerstinkopen te doen, plannen te maken voor later enz...Word daar wel vreselijk verdrietig van, voel me gewoon ontzettend alleen en in de steek gelaten.
Sun, hoe doe jij het allemaal? Ik bedoel; ik ben nog steeds wel de hele dag met hem bezig en met de vraag of we weer bij elkaar horen. Heb jij ook van die gedachten, van doe ik het wel goed, had ik niet beter toch contact kunnen houden, is ie dalijk ECHT weg enz? Ben zo bang dat ik dalijk 2 maanden lang zwaar mn best loop te doen om niks te laten horen in de hoop dat ie me gaat missen, maar dat hij al anderhalve maand een ander heeft en mij al is vergeten. wat dat betreft heb ik liever contact, dan weet ik hoe de vork in de steel zit, dan weet ik dat ie me niet KAN vergeten. Hoe kom je aan die kracht om dat los te laten?
Ik kan zo slecht alleen zijn....maargoed, dat feit alleen al wil al zeggen dat ik genoeg te leren heb de aankomende maanden.
gaan jullie stappen?
fijn weekend!
xx
DG: tsja...ik hou maar vol. Net ff 2 kutdagen gehad. Ik WEET het allemaal wel, maar ik mis hem, mis het feit dat ik erbij hoorde, ik mis iemand om dingen mee te delen, kerstinkopen te doen, plannen te maken voor later enz...Word daar wel vreselijk verdrietig van, voel me gewoon ontzettend alleen en in de steek gelaten.
Sun, hoe doe jij het allemaal? Ik bedoel; ik ben nog steeds wel de hele dag met hem bezig en met de vraag of we weer bij elkaar horen. Heb jij ook van die gedachten, van doe ik het wel goed, had ik niet beter toch contact kunnen houden, is ie dalijk ECHT weg enz? Ben zo bang dat ik dalijk 2 maanden lang zwaar mn best loop te doen om niks te laten horen in de hoop dat ie me gaat missen, maar dat hij al anderhalve maand een ander heeft en mij al is vergeten. wat dat betreft heb ik liever contact, dan weet ik hoe de vork in de steel zit, dan weet ik dat ie me niet KAN vergeten. Hoe kom je aan die kracht om dat los te laten?
Ik kan zo slecht alleen zijn....maargoed, dat feit alleen al wil al zeggen dat ik genoeg te leren heb de aankomende maanden.
gaan jullie stappen?
fijn weekend!
xx
zaterdag 19 december 2009 om 19:19
vlinder, heeft ie al gereageerd op je terug-bericht?
ja dat loslaten, dat is echt hardcore vechten tegen je emoties & gedachten. Ene moment gaat het prima, totdat je weer herinneringen gaat ophalen en weer met de vraag "WAAROM NOU TOCH? in je hoofd zit.
Ik denk dat het een kwestie is van elke keer gedachten aan hem wegduwen en dan meteen weer aan je eigen leven gaan denken. Als ik denk: "fuck, misschien zie ik hem wel nooit meer" dan probeer ik die gedachte en de bijbehorende emotie weg te duwen en te gaan denken aan wat IK wil en verdien: ik wil gewoon een leuke kerel die de afwas doet, hij heeft dat nog nooit gedaan, dus dat is al een reden om minder te treuren.
dat romantiseren is klote. Maar ook dat kan je wel sturen. Tuurlijk was het mooi, eerste zoen, eerste sex, eerste x "ik hou van je". Maar dat is al jaren geleden, we zijn daar al gelukkig om geweest, dus dat moet je gewoon loslaten. Niet meer denken aan vroeger, dat is geweest. NU zijn ze er niet, ze willen ons niet of ze hebben het zo onmogelijk gemaakt dat wij ze niet meer willen (wij hebben niets verkeerd gedaan natuurlijk
Dus nou zeg ik maar de hele dag tegen mezelf: ik ben gewoon single, sta overal alleen voor, dat is gewoon een feit nu. waarom zou ik me dan ook nog eens vreselijk klote gaan voelen daarom? Om iets wat is, en wat je niet nu binnen 1 minuut kan veranderen.
Dus om een lang verhaal kort te maken, ben de hele dag tegen mezelf aan te lullen! Vermoeiend, maar we zullen wel ff moeten. Vlinder, komt echt wel goed allemaal met ons.
En nou voelde ik me net heel eenzaam en zielig, als ik dan weer even dit forum lees dan weet ik het weer: ik ben niet alleen! Ik ben ook niet de enige die single is en exissues heeft. Ken jullie wel allemaal niet persoonlijk, maar dat steunt toch, het idee dat we allemaal aan het knokken zijn voor onszelf.
ja dat loslaten, dat is echt hardcore vechten tegen je emoties & gedachten. Ene moment gaat het prima, totdat je weer herinneringen gaat ophalen en weer met de vraag "WAAROM NOU TOCH? in je hoofd zit.
Ik denk dat het een kwestie is van elke keer gedachten aan hem wegduwen en dan meteen weer aan je eigen leven gaan denken. Als ik denk: "fuck, misschien zie ik hem wel nooit meer" dan probeer ik die gedachte en de bijbehorende emotie weg te duwen en te gaan denken aan wat IK wil en verdien: ik wil gewoon een leuke kerel die de afwas doet, hij heeft dat nog nooit gedaan, dus dat is al een reden om minder te treuren.
dat romantiseren is klote. Maar ook dat kan je wel sturen. Tuurlijk was het mooi, eerste zoen, eerste sex, eerste x "ik hou van je". Maar dat is al jaren geleden, we zijn daar al gelukkig om geweest, dus dat moet je gewoon loslaten. Niet meer denken aan vroeger, dat is geweest. NU zijn ze er niet, ze willen ons niet of ze hebben het zo onmogelijk gemaakt dat wij ze niet meer willen (wij hebben niets verkeerd gedaan natuurlijk
Dus nou zeg ik maar de hele dag tegen mezelf: ik ben gewoon single, sta overal alleen voor, dat is gewoon een feit nu. waarom zou ik me dan ook nog eens vreselijk klote gaan voelen daarom? Om iets wat is, en wat je niet nu binnen 1 minuut kan veranderen.
Dus om een lang verhaal kort te maken, ben de hele dag tegen mezelf aan te lullen! Vermoeiend, maar we zullen wel ff moeten. Vlinder, komt echt wel goed allemaal met ons.
En nou voelde ik me net heel eenzaam en zielig, als ik dan weer even dit forum lees dan weet ik het weer: ik ben niet alleen! Ik ben ook niet de enige die single is en exissues heeft. Ken jullie wel allemaal niet persoonlijk, maar dat steunt toch, het idee dat we allemaal aan het knokken zijn voor onszelf.
