Relaties
alle pijlers
liefdesverdriet
woensdag 1 december 2010 om 17:56
Hallo,
Ik dacht weer gelukkig te zijn met een man, maar jammergenoeg was deze ook niet echt de beste keuze.
Lang verhaal kort: Hij moest vaak reizen, ik wachtte hier, en na zijn laatste reis van 3 maanden maakte hij het een dag na terugkomst uit. 4 dagen later heeft hij gezoend met medestudiegenoot.Over haar loog hij ook tegen me, dat er nooit iets aan de hand was geweest bladibla maar dat was dus wel zo.
Nu weet ik dat:
Ik nog steeds me geweldig zou moeten voelen, omdat ik eigenlijk best leuk ben, en meer verdien dan zo'n loser
Ik hieruit ga komen
Hij een loser is dus.
Maar ik voel me toch echt te dramatisch voor woorden, met lange jankbuien en snikken en alles erop en eraan. Ik heb me zelfs nog verlaagd tot niveautje smeken of hij me niet toch wilde?! Terwijl ik verstandelijk weet dat hij 'het' niet is voor mij, en hij gewoon heel impulsief reageert op een nieuwe emotie, of misschien idd niet genoeg van me hield, het maakt me allemaal niet zo heel veel uit waarom, maar hoe ga ik dan nu verder?
Het is nu 5 dagen over, en gisteren heeft hij dus met dat andere meisje (want het was echt een meisje, en ik ben denk ik met 27 toch wel een vrouw, die dan wel een 25-jarige als vriendje had) gezoend.
Ik dacht weer gelukkig te zijn met een man, maar jammergenoeg was deze ook niet echt de beste keuze.
Lang verhaal kort: Hij moest vaak reizen, ik wachtte hier, en na zijn laatste reis van 3 maanden maakte hij het een dag na terugkomst uit. 4 dagen later heeft hij gezoend met medestudiegenoot.Over haar loog hij ook tegen me, dat er nooit iets aan de hand was geweest bladibla maar dat was dus wel zo.
Nu weet ik dat:
Ik nog steeds me geweldig zou moeten voelen, omdat ik eigenlijk best leuk ben, en meer verdien dan zo'n loser
Ik hieruit ga komen
Hij een loser is dus.
Maar ik voel me toch echt te dramatisch voor woorden, met lange jankbuien en snikken en alles erop en eraan. Ik heb me zelfs nog verlaagd tot niveautje smeken of hij me niet toch wilde?! Terwijl ik verstandelijk weet dat hij 'het' niet is voor mij, en hij gewoon heel impulsief reageert op een nieuwe emotie, of misschien idd niet genoeg van me hield, het maakt me allemaal niet zo heel veel uit waarom, maar hoe ga ik dan nu verder?
Het is nu 5 dagen over, en gisteren heeft hij dus met dat andere meisje (want het was echt een meisje, en ik ben denk ik met 27 toch wel een vrouw, die dan wel een 25-jarige als vriendje had) gezoend.
woensdag 1 december 2010 om 19:23
Hoe je verder gaat? Van dag tot dag... rustig doorgaan met ademhalen. Huilen als je wilt huilen, laat je emoties maar komen. En dan... tijd, tijd en nog eens tijd. Tijd haalt uiteindelijk de scherpe kantjes eraf. Wat ook wel wil helpen: ban alles wat je aan hem herinnert, gooi zijn telefoonnumer weg, blokkeer hem op Hyves etc.
Ken je die reclame?
"Het komt wel goed,schatje"
Ken je die reclame?
"Het komt wel goed,schatje"
woensdag 1 december 2010 om 19:30
@legallyblonde 9 maanden. @anna, we hebben zondag heel fijn samen nog alle foto's en spulletjes in een doosje gestopt, en heel veel gepraat e.d. Hij was blijven slapen (knuffelen geen seks) en ik heb daar op zich wel iets aan gehad, maar nu hij daarna met het hele verhaal van dat andere meisje aankwam zetten dacht ik toch wel ; nee, dit is niet goed voor mij, hier wil ik niet geconfronteerd mee worden.
En ik wacht verder af, wat betreft die tijd
En ik moet roosvicee ofzo drinken(daar is die reclame toch van)
En ik wacht verder af, wat betreft die tijd
En ik moet roosvicee ofzo drinken(daar is die reclame toch van)
woensdag 1 december 2010 om 19:45
Je verstand is duidelijk een stapje verder dan je gevoel...
Goede stap denk ik
En natuurlijk wil je niet geconfronteerd worden met verhalen over dat andere meisje!
Denk daar maar wél aan, op moeilijke momenten.
Doet je namelijk beseffen dat die 9 maanden voor hem niet zo zwaar wegen als dat ze voor jou doen en die gedachte maakt toch dat je elke dag een stapje verder bij hem vandaan gaat.
geef het tijd en neem je Roos Vicee
Goede stap denk ik
En natuurlijk wil je niet geconfronteerd worden met verhalen over dat andere meisje!
Denk daar maar wél aan, op moeilijke momenten.
Doet je namelijk beseffen dat die 9 maanden voor hem niet zo zwaar wegen als dat ze voor jou doen en die gedachte maakt toch dat je elke dag een stapje verder bij hem vandaan gaat.
geef het tijd en neem je Roos Vicee
donderdag 2 december 2010 om 12:05
Ik heb net zijn nummer gewist, en een mail gestuurd om al het laatste te zeggen, en nu is het echt klaar. Ik moet gewoon mezelf even herpakken , en dan beseffen dat ik mijn identiteit, zelfvertrouwen en waardigheid niet uit hem of iemand anders moet halen, maar uit mezelf. probeerde net een relatie met mezelf aan te gaan op facebook (ik heb eigenlijk nooit een relatiestatus verder aan) maar dat kon niet. Je mag geeneens een relatie hebben met jezelf?!
zondag 5 december 2010 om 19:42
maandag 6 december 2010 om 00:06
Hoi yellowlove,
Zullen we samen huilen? Mijn relatie is ook net over na anderhalf jaar.. Voel me verdrietig ook al weet ik dat dit het beste is (namelijk naar mijn gevoel geluisterd). Alle rationele zaken tellen nu niet en ik moet tot mezelf komen.. Vraag me wel af hoe je dat doet, tot jezelf komen dus als iemand dat weet hoor ik het graag...
Zullen we samen huilen? Mijn relatie is ook net over na anderhalf jaar.. Voel me verdrietig ook al weet ik dat dit het beste is (namelijk naar mijn gevoel geluisterd). Alle rationele zaken tellen nu niet en ik moet tot mezelf komen.. Vraag me wel af hoe je dat doet, tot jezelf komen dus als iemand dat weet hoor ik het graag...
maandag 6 december 2010 om 14:26
Hey Jorda,
wat een verdriet...Wil je vertellen wat er gebeurd is?
Ik denk dat het voor iedereen anders is. Ik weiger om een leven te leven vol haat. Ondanks dat ik heus wel inzie dat hij zich belachelijk gedragen heeft, heb ik geprobeerd vergiffenis te zoeken. Misschien nog meer omdat dat mij helpt dan hem. Want haten kost me zoveel energie, dat wil ik niet.
Verder hielp het mij dat ik het gevoel heb dat God altijd van me houdt. Maar ik ben hier niet om mensen te bekeren (ik geloof daar dus niet zo in, dat je mensen moet bekeren.) Maar dat is wel iets dat mij geholpen heeft.
Maar ik denk dat het allerbelangrijkste voor mij was, dat ik opeens inzag dat ik gewoon best wel leuk ben, grappig, lief, getalenteerd en oprecht. En dat ik fouten heb, net zoals iedereen, maar het wel goed bedoel. En dat ik daarom het waard ben om een gelukkig leven te leiden, en verder te gaan.
En ik huil nog steeds, en ik vind het nog steeds zo jammer dat het voorbij is, maar ik heb in ieder geval mijn eigen kracht voor het eerst in mijn leven werkelijk teruggevonden.
Sterkte
wat een verdriet...Wil je vertellen wat er gebeurd is?
Ik denk dat het voor iedereen anders is. Ik weiger om een leven te leven vol haat. Ondanks dat ik heus wel inzie dat hij zich belachelijk gedragen heeft, heb ik geprobeerd vergiffenis te zoeken. Misschien nog meer omdat dat mij helpt dan hem. Want haten kost me zoveel energie, dat wil ik niet.
Verder hielp het mij dat ik het gevoel heb dat God altijd van me houdt. Maar ik ben hier niet om mensen te bekeren (ik geloof daar dus niet zo in, dat je mensen moet bekeren.) Maar dat is wel iets dat mij geholpen heeft.
Maar ik denk dat het allerbelangrijkste voor mij was, dat ik opeens inzag dat ik gewoon best wel leuk ben, grappig, lief, getalenteerd en oprecht. En dat ik fouten heb, net zoals iedereen, maar het wel goed bedoel. En dat ik daarom het waard ben om een gelukkig leven te leiden, en verder te gaan.
En ik huil nog steeds, en ik vind het nog steeds zo jammer dat het voorbij is, maar ik heb in ieder geval mijn eigen kracht voor het eerst in mijn leven werkelijk teruggevonden.
Sterkte
