Longdistance deel 10!!!!

Oh ja en ik had nog een weerzien verhaal. Dit gaat alleen niet over een van mijn ex long-distance relaties, maar over mijn huidige vriend.

Want, die is onlangs een hele week weg geweest. Ik weet dat het belachelijk is, maar ik miste hem echt heel erg. En dat zit dan geloof ik vooral in het hoofd, want ik was van die week ook een lang weekend weg en ik had meer dan genoeg te doen. Bovendien zie ik hem echt niet iedere dag. Zo klef zijn wij helemaal niet.

Maar goed, het weerzien was echt een klassieker, ik kende mij zelf niet meer terug. Extra opgetut ging ik naar schiphol. Ik aws nog bijna te laat door gedoe op mijn werk. Snel nog een roos gekocht (heel erg ik weet) en toen maar door de glaswand tuuren of ik hem zag en wat was ik blij toen ik hem daar achter in de ruimte zag. En het duurde eindeloos totdat hij eindelijk de bagage had en toen moest ik mij echt inhouden om het niet op rennen te zetten. Ik deed het alleen maar niet omdat hij samen met zijn familie was, anders had het mij niet kunnen schelen. Ik dacht altijd dat ik niet zo ben en altijd nuchter, nou ja toch niet helemaal blijkbaar.

Es, ik weet precies hoe je je voelt, ik heb namelijk precies hetzelfde gevoel, dat dit mijn grote liefde is, het voelt allemaal erg goed en inderdaad heel erg vertrouwd, het past gewoon. En dat, mocht het uitgaan, ik iets kwijt ben, wat ik nooit meer zo zal terug krijgen. Het klinkt allemaal heel erg melodramatisch, he? Mijn vriend denkt er echter net zo over als Isiss: als het toch uitgaat, is hij heel erg blij en dankbaar dat hij dit heeft meegemaakt.



Maar op het ogenblik zit ik hoog op een roze wolk. Hij is vandaag jarig en ik had een pakketje gestuurd, dat wonder boven wonder inderdaad op tijd is aangekomen (gisteren) en hij was er zooo blij mee! Ook ben ik vanochtend een uur vroeger opgestaan en heb hem gebeld, eindelijk na een maand heb ik hem dus weer gesproken (heb nl eindelijk vaste telefoon, dus dat gaat nu wel vaker gebeuren). Maar het was gewoon heerlijk om hem weer te spreken, het voelde geweldig en hij was ontzettend lief aan de telefoon.



Gisteren ook op mijn werk mijn "vakantieplannen" in maart naar China besproken, het is goedgekeurd, dus zodra mijn belastinggeld uit Ierland terug is, kan ik eindelijk boeken, hoera!!! Deze dag kan voor mij nu al niet meer stuk



Verder heb ik helaas ook geen goede tip voor een mobiele telefoon.



Etosha: hoop dat je katje snel beter wordt ze klinkt wel heel lief, alhoewel ik zelf meer een hondenmens ben dan een kattenmens, maar zo kleine katjes zijn wel altijd heel erg schattig, moet ik toegeven



Taromit, zodra, je webwinkel af is, stuur je de link? Lijkt me erg leuk om een kijkje te nemen!

zo, avondje vroeg naar bed en loop hier 100 berichten achter



Es: wil toch graag nog even iets toevoegen aan m'n grote-liefde-verhaal. Ik heb echt de overtuiging dat als het voorbij zou zijn ik blij ben dat ik met hem samen ben geweest, maar als hij me op de een of andere manier zou bedonderen dan is 't een ander verhaal. Dan ben ik waarschijnlijk eerder blij dat ik er vanaf ben

Maar dat is allemaal niet aan de orde, we hebben de planning om héél oud te gaan worden samen, gepensioneerd in ons maison d'hotes in Marokko, en waar R. met z'n grijze krullenkop lekker voor mij kookt 's avonds en ik daarna op 't dakterras bij de ondergaande zon 'n klein privé-djembee-concertje krijg onder 't genot van 'n lekker wijntje.

Zo.



Etosha: foto van 't kleine monster! Hoop dat ze snel beter wordt.



Marg: ombudsman, ik ga d'r 'n tag van maken

Zo, lange tijd afwezig geweest. Heb min of meer wel meegelezen, maar ik had steeds niet veel tijd om te reageren. Nu ben ik aan het herstellen van een operatie (niet ernstig hoor), dus het voordeel dat ik even goed de tijd heb om weer eens in te breken hier. Inmiddels ben ik nu ook eindelijk afgestudeerd en speciaal daarvoor was vriend een week in NL. Dat was geweldig natuurlijk, maar hij is inmiddels alweer dik twee weken weg, dus ik ben het wel weer gewend. Ik hoop nu dat ik ergens in november of december een lastminute kan vinden om even een paar dagen zijn kant op kan gaan en wordt het januari wanneer ik daar ''definitief'' naar toe ga.



Leuk trouwens al die 'eerste weerzien verhalen!' De mijne kan ik ook nog wel herinneren, uiteraard. Ik weet nog zo dat ik op het vliegveld stond en hij er niet was! Ik probeerde te bellen, maar ik kreeg hem niet te pakken. Ja, daar sta je dan. De zenuwen werden er niet echt minder om. Eerst maar eens gaan zitten en ik zat me al helemaal te bedenken hoe ik mij dan moest vermaken een hele week. Gelukkig belde hij op een gegeven moment zelf en bleek de auto die hij van iemand had geleend het te hebben begeven. Ik moest gewoon blijven wachten en hij zou proberen zo snel mogelijk naar het vliegveld te komen. Volgens mij heeft het niet eens zo heel lang geduurd, maar ik zag inmiddels de ene na de andere groep toeristen de aankomsthal inkomen en weer vertrekken en ik bleef steeds alleen achter. Uiteindelijk, de opluchting, daar was hij. Samen zijn we met de bus naar 'zijn dorp' teruggegaan en bleek hij een heel mooi appartementje voor me te hebben gehuurd (waar we natuurlijk samen in zaten). Toch nog goed gekomen, maar ik zal het nooit vergeten.



Zo, een heel groot ego-verhaal.... Voor ik reageer zal ik eerst eens even alles wat beter doorlezen.

Als ik jullie 'weerzien' verhalen zo eens doorlees dan besef ik me des te meer dat de Italiaan niet 'het' was. Als ik hem weer zag dan waren we juist de eerste uren heel timide, alsof we elkaar opnieuw moesten leren kennen ... in ieder geval geen weerzien in de zin van elkaar in de armen vliegen ...



Es: leuk om te lezen hoe goed het met jou en jouw kerel gaat! Ik herken heel veel wat jij schrijft in mijn situatie. Ik denk dat ik nu, pas op mijn 30e realiseer wat verliefd zijn/ liefde echt is. En echt ik heb in ieder geval 5x gedacht verliefd te zijn maar dat valt helemaal in het niet wat ik nu ervaar.



Nieuwste ontwikkelingen: huissleutels zijn uitgewisseld, hij is meegeweest naar verjaardag van mijn vader en gelijk de hele familie ontmoet. En binnenkort ga ik mee naar zijn familie. We doen elke keer als we samen zijn leuke uitstapjes.



@La Moon: sterkte met herstel, en het is soms lastig om in het rappe tempo van deze groep mee te reageren. Moet ook eerlijk zeggen dat ik lang niet alles meekrijg.



@Isiss, jij loopt 100 berichten achter? Ik las laatst nog ergens dat jij tijd over had en daarom maar oude topics bent door gaan bladeren.

Leuk hoe je dat zegt: "blij te zijn dat je het gevoel hebt mogen ervaren" Dat zijn precies de woorden die ik aan MB zei. Ik vertelde hoe ontzettend blij ik met hem was en dat ik hoop dat het nog lang mag blijven duren maar hoe het ook mag lopen, ik blij ben dat ik dit gevoel mag ervaren.



@Jooles, gaaf naar China!!! Daar wil ik ook zo ontzettend graag heen. Al jaren eigenlijk, ik heb van mijn 15e t/m 18e in een Chinees restaurant gewerkt. Ik pakte de telefoon aan aangezien de rest van het personeel zich weinig verstaanbaar konden maken.



@Kjong, hier ook nog even: VAN HARTE GEFELICTEERD met VISUM!!!

Dat het een leuke maand mag worden.



@ Marg, wat idioot zeg, jouw ervaring met de spaanse IND! Ik ben een beetje verbaasd dat je daar mee te maken hebt als Europees staatsburger??!!! Nouja heb daar ook niet zoveel verstand van.



Tot zover maar weer even! Zwaai aan de rest!

Hehehe, eindelijk weer online!



Het is nog een chaos hier ,maar er komt schot in.



Hier is het onmogelijk alles bij te lezen, vermoed ik zo, maar ik doe de achterkamer wel.



Gister naar Groningen geweest, waar het zoontje van Xaloy en Compli ligt op de IC met ernstige meningitis. (zie apriltopic op kinderen)



Verder nog steeds werkeloos. Heb al wel wat gesprekken gehad, bij eentje aangenomen maar heb ik zelf weer afgezegd, voelde niet goed.

Ben er ook nog niet echt mee bezig, ben sinds 5 oct werkloos en toen begon de verhuizing en de ziekte van kleine Robbie.

Heb nog tot eind nov vol salaris, want faillisement en daarna WW maar dat doe ik niet, tegen die tijd werk ik wel weer. De uitzendbureau's bellen elke dag wel, werk zat hier.



Nou, maar weer even wat in het huisje doen.



x aan allen!

het is alweer even geleden, want druk met werk en studie, maar met mij alles prima eigenlijk. voor ik een heel ego-verhaal ophang, eerst nog wat anders:



@Kjong; gefeliciteerd met het visum! heb het niet helemaal gevolgd qua bijlezen, maar wanneer komt ie nu ? begrijpelijk dat je boos bent nu, na alle ellende.. moet er tenslotte een keer uitkomen.



@Marg: absurd, die situatie in Spanje.. Is toch gewoon EU? Waar doen ze dan precies moeilijk over? bevalt Spanje en je master voor de rest wel goed? en zie je vriendlief nu vaker?



@La Moon; succes met herstellen!hoop dat het niet een erg heftige operatie was?



@Celtic; supertof dat het zo goed gaat tussen jullie.



@Jooles: gaaf joh, dat je in maart naar china gaat! hoe lang blijf je dan daar? en tot wanneer blijft je vriend daar (vergeef me als ik het verkeerd heb, lig er een beetje uit, maar jouw vriend was toch nederlands en zit nu in china?)



@nomade; geen telefoontips hier.. ik krijg het zelfs in het 'gewone' nederland voor elkaar om telefoons te laten crashen (als in voor de 2e keer in ruim een maand wil LG-telefoon niet eens meer aangaan, ook niet met volle batterij, blijft bij 'opstarten' gewoon hangen. Nu dus maar weer tijdelijk een errug oude Nokia van paps werk geleend.. je moet toch iets)



briljant, al die eerste-keer-weerziens-verhalen.. wil er nog wel eentje aan toevoegen voor de liefhebber..

J. en ik hebben elkaar tijdens ons exchange-semester in engeland ontmoet, en daarna met het nodige drama afscheid genomen op een vliegveld in London. ons eerste echte weerzien was dus ruim een maand daarna, bij hem in noord-duitsland. een plek waar ik absoluut nog nooit geweest was, iets waar mijn omgeving heel huiverig voor was (wat nou als t tegenvalt, dan zit je keiver van huis, zulk soort reacties)

heb daar zelf eigenlijk geen seconde bij stilgestaan, ben gewoon op een bewust donderdagmiddag in de trein bijna huppelend in de trein gestapt, superblij dat ik hem eindelijk weer zou zien.

bijna 10 uur treinen, met ruim een uur vertraging, onbegrijpende duitse spoorwegmensen, en 4 keer overstappen later komt een mens een stuk minder fris en fruitig uit de trein gerold. Het perron was overvol (was nl eindpunt van die bewuste trein) en ik zag hem niet! toch wel 1 tel paniek; wat nou als ie helemaal niet op komt dagen.. en toen zag ik hem.. aan het eind van het perron.. ben hem om z'n nek gevlogen en heb hem de eerstvolgende week niet meer losgelaten.. alles klopte gewoon, en nog steeds!

we zijn naar zijn flat gegaan (en hij had toen tijdelijk geen huisgenoot, hoe ideaal) en zijn eigenlijk pas een paar dagen later echt weer naar buiten gegaan om zijn vrienden te ontmoeten en iets te zien van waar hij nou eigenlijk woont en studeert..

Inmiddels zijn we 5 ontmoetingen verder, maar het blijft super om hem op het station te zien..



nu genoeg gekwijl voor vandaag.. zit momenteel een beetje in een dip, want vriendjelief is druk aan het verhuizen. vertrekt morgen naar zn nieuwe appartement bij keulen, en heeft daar helemaal niks, nog net wel verwarming en licht, maar geen telefoon of internet.. en dus spreek ik hem zeer waarschijnlijk de eerstkomende 1,5 week niet..

heeft iemand enig idee hoe ik, met alleen een mobiele telefoon, nog enigszins goedkoop met duitsland kan bellen? skype-out, of andere truukjes die ik nog niet ken?



ga nu toch eindelijk echt eens koken. net veel te lang zitten kletsen met j. op skype, keigezellig weer.. nu toch wel redelijk uitgehongerd en niemand die voor me kookt

ga vanaf nu aan ook weer proberen een beetje bij te lezen en wat vaker te reageren.. dusse.. een dikke knuff en tot snel weer!

Jee Yasmijn, wat erg dat verhaal van die baby. Jij kent ze heel goed, hè? Geef ze allemaal samen maar een knuffel van mij!!!!! Hetkomtgoedhetkomtgoed!



Miss Speed, je kunt volgens mij nog het beste een kaart van Lebara (of hoe heten die, kopen) Een duitse vriendin van mij zonder vaste telefoon belt daarmee, ze wisselt dan de kaarten gewoon even om.

En je vriend heeft nu dus een baan in Keulen? Leuk! Dan wordt het vanaf nu toch alleen maar beter en kunnen jullie elkaar makkelijker zien?



La moon, vervelend een operatie, maar het klinkt alsof het gepland was en niet erg was. Hoewel zoiets natuurlijk nooit leuk is. Al wat ben jij afgestudeerd? Gefeliciteerd!!!!!

En nog iets, Celtic. Ik ben heel erg blij voor je, gaan wij dit topic gewoon ontvreemden en het alleen maar nog over leuke vriendjes hebben die dichtbij wonen. Al gaan jullie wel snel. Bij mij en vriend moest het gevoel echt groeien. Of het gevoel zat wel goed en juist daarom was ik steeds op zoek naar adertjes onder het gras. Of zo iig had ik dit nooit verwacht.



(Merken jullie al dat ik aan het onthaasten ben, op het werk is het rustiger en ik voel dat ik weer mens wordt, ook omdat de verkoudheid die al weken dwarszat er eindelijk uit is)

@ Es, ik realiseer me dat het allemaal best snel gaat, vooral deze 2e maand zien we elkaar toch wel 2 a 3 x in de week. En zo wil ik het voorlopig ook houden, niet meer, niet minder. De eerste maand hebben we geprobeerd rustig aan te doen, maar wij hebben denk ik het naar elkaar toegroeien overgeslagen. Vanaf die eerste ontmoeting was eigenlijk alles al vrij duidelijk.

En het voelt goed, ga gewoon op mijn gevoel af maar probeer ook met mijn voetjes op de grond te blijven. Daar helpen we elkaar een beetje in.

Jee, zo kan ik het toch allemaal niet bijhouden??



Fille: cool naar Berlijn!



Miss Spees: lekker, Keulen is beter te doen toch?



En Celtic, jij wordt gewoon onze tweede Isiss volgens mij. Heerlijk die verhalen!



Yas: wat fijn dat je internet hebt nu! Ik zit er nog steeds op te wachten (en op telefoon dus ook) maar er zijn gelukkig drie buren met onbeveiligd internet. En heftig van dat kindje inderdaad, bah!



Ikke is ok. Weer nieuwe oppasadressen (nee, niet die van gister uit de AK, daar ga ik alleen heen als er niemand anders beschikbaar is). Weer boeken verkocht. Weer mysteryshops. Etc. En morgen gesprek bij mijn oude baas: eindelijk! Erg spannend dus. En Lief is erg lief (en is het al januari?) en Ingwe is ook erg lief.

Na een gevecht met de beveiliging van mijn internetverbinding, dat ik helaas niet gewonnen heb, even tijd om alle berichten te lezen en te reageren.



@ Fille: Ik ga voor je duimen dat je vrij kan krijgen!! Misschien kan je je baas er wel van overtuigen dat je deze kans van zo'n goedkoop ticket écht niet kunt laten lopen



@ Celtic: Dat gaat wel lekker zo, sleutels, ouders...leuk! Ach, en als het gewoon goed voelt, niet te veel nadenken en gewoon genieten! Btw, tijdens je baantje bij de Chinees nog een paar Chinese woorden opgepikt, die je mij kunt leren?



@ La Moon: Gefeliciteerd met je afstuderen en sterkte met het herstel.



@Miss Spees: Ken je IDT Mobile al? Daar kan je voor 5 euro een simkaart kopen en dan redelijk goedkoop mobiel naar het buitenland bellen, 11 cent naar vaste lijn en 32 cent in Duitsland. Is inderdaad een kwestie van even simkaart verwisselen om te bellen. De opwaardeerkaarten kan je bij allerlei winkels zoals Bruna (geloof ik) etc kopen of online, kijk anders even op hun site, idtmobile.nl. Wat je ook kan doen, is bellen met een goedkoop 0900-nummer, zoals bv Belpiraat. Dat is dan iets van 2 cent per minuut plus eventuele kosten van je mobiele provider, maar heb gemerkt dat bv Vodafone daar niet zo veel extra voor rekent. Weet niet hoe het met andere providers zit. Keulen, dat is met de trein best redelijk te doen, toch? En ja, idd, mijn vriend is Nederlands, maar zit in China. Heeft een jaarcontract, maar wil eigenlijk niet terug naar Nederland, maar daarna door naar Japan Maar hij zit er net 2 maanden, dus wie weet, misschien bedenkt hij zich nog. Ik kijk nu gewoon heel erg uit naar maart (ik ga dan een kleine 2 weken) en dan zien we het wel, hoop gewoon dat ie na het jaar China toch terugkomt naar NL, dan wil ik best met hem op lange vakantie naar Japan

even snelle toelichting: in spanje moet je je inschrijven. Dat moet als buitenlander in hetzelfde kantoor als alle andere buitenlanders, dan krijg je een kaartje waarop staat dat je een eu onderdaan bent die in spanje woont. Met dat kaartje kan je bv. werken, een bankrekening openen, etc. Ik dacht lekker vroeg te gaan, een uur voor openingstijd, en er stond een lange rij, waarvan de meesten zo op 't oog geen eu-onderdanen waren. Toen wilde ik even vragen aan de ambtenaar aan de deur of dat ik misschien wel naar binnen kon, of dat ik ook in de rij moest staan. Dat is helaas niet gelukt want de ambtenaar luisterde niet naar me en blafte alleen 'daarheen' onderwijl met een pinnig wijsvingertje wijzend naar 't einde van de rij. Oftewel: ik kwam er niet in. Na tot twaalf uur in de rij te hebben gestaan, buiten, met ook andere EU-onderdanen, besloten ze de boel dicht te gooien (de officiele tijd is 14:00). toen kwam diezelfde grapjas om je vragen te beantwoorden. Dit deed hij heel kortaf, en duidelijk met haast om naar de volgende te gaan. Ik wilde me niet met een kluitje in 't riet laten sturen want ik hoef me tenslotte alleen maar te presenteren met paspoort en 't is gepiept. Dat mislukte dus ook. Hij zei dat k moest bellen voor een afspraak (drie volle dagen gedaan, zelfs alle tijd dat ik in de rij stond, waarbij óf de telefoon in gesprek was, óf de telefoon overging maar niet opgepakt werd), en als dat niet lukte, dat ik dan om vier uur 's nachts voor de deur moest gaan staan (eerst dacht ik nog dat hij me wilde zieken, daar was 't immers 't soort mens wel naar, maar hij bleek serieus - de metro doet 't overigens niet tussen half twee en zes). Nadat ik 'm vier keer teruggeroepen had terwijl hij alvast verder wilde gaan had ik al deze informatie losgekregen. Toen ik 'm zijn naam vroeg wilde hij die niet geven. Hij suggereerde nog wel dat ik nogmaals achter in de rij aan kon sluiten en dat hij 'm dan misschien wel gaf. Hierop heb ik (met kokend bloed en tranen in de ogen, ik ben niet gewend zo behandeld te worden noch wens ik me dat te laten welgevallen) aan iemand die een aantal plekken achter me stond gevraagd of hij, nadat hij zijn info had, de naam van de desbetreffende ambtenaar wilde vragen. Dit heeft hij gedaan maar ook daarop weigerde deze zijn naam te geven.



Oftewel: de procedure is redelijk simpel, maar dan moet je wel langs de nazi aan de deur kunnen komen. Ik heb even mijn buik helemaal vol, zoals jullie wellicht begrijpen, dus kijk wel of ik over een maand of wat nog eens de moed kan vatten 't weer te proberen. Een medestudente heeft gesuggereerd het via de politie te doen (inschrijven dus) dus dat doe ik misschien nog wel, voorlopig wil ik niet werken dus ik verlies even niets. Het is natuurlijk van de gekken dat je met je slaapzak buiten moet gaan liggen alleen maar om aan 't loket te mogen verschijnen, maar veel erger vond ik de manier waarop ik behandeld werd. Eentje die ik godzijdank alleen ken uit films uit WO2.

Mijn klachtenbrief bestond overigens uit vier kantjes waarop ik eea in meer detail heb beschreven, en ook mijn gevoelens erbij (de agressieve gevoelens weggelaten natuurlijk ), en ook de beschrijving van de persoon en de tijd en datum. Geen reactie (ook niet van ambassade overigens, ook niet van politieke partij). Dus: Spanje - ontwikkeld land of ontwikkelingsland?

Wil ik nog toevoegen dat in Guatemala, onderontwikkeld, verarmd, onveilig, Guatemala met zijn geweld tegen vrouwen, straffeloosheid, corruptie, en wat nog meer ik zoiets nog nooit meegemaakt heb. Blijkbaar slagen de Guatemalteekse moeders er wat beter in hun kinderen de basis van sociale omgangsregels bij te brengen dan de Spaanse moeders.

Misbruik van een machtsposisite heeft geen hol met onder-/ontwikkeld land te maken.



Ik mag voor de baby ruim voldoende drinken meenemen in het vliegtuig (enige uitzondering, tezamen met medicijnen, op de weggooipolicy van vloeistoffen).

Medicijnen, makeup, tandpasta, deo en babyvoeding doe ik altijd in een aparte doorzichtige tas. Wel zo makkelijk en snel voor iedereen.



Gek genoeg mocht ik van Lul nr 1 géén water meenemen.



Hij trof tijdens zijn 'zoektocht' een babyfles met opgewarmd water aan (nergens op Schiphol een magnetron te vinden, heb onwijze moeite moeten doen voor opwarmen water). Werd leeg gegooid.

Op de vraag hoe ik nou vóor het opstijgen aan warm water kwam voor het maken van een flesje zodat de baby zo min mogelijk last kreeg van oren e.d antwoordde hij 'dat ze een magnetron hebben in het vliegtuig'.

Euhm...Nee.Dat hebben ze niet. Straling enzo, weet je.

Hij bleef voet bij stuk houden dat het wel zo was.



Een onaangebroken fles Spa Blauw, waarmee ik de babypoeder aanmaak, werd weggeflikkerd.

Ik compleet uit mijn stekker. Gezegd dat het voor de baby was. Dan had ik er maar Baby op moeten zetten met stift.

Dat had hij net aan dat andere stel (Hallo, ik ben geen stél) met dat kind ook al staan verkondigen, zegt hij. En hij vond dat ik wel genoeg drinken had voor een kind.

Euhm.. en báby. Van slechts 4 maanden. 2 pakjes Nutrilon (a 200cc per pakej, je weet wel, als schoolmelk, maar dan voor baby's).

Ik zei dat dat niet zo was als ik tijdens het reizen een vertraging op liep, en daarom dus OOK die Spa nodig had.

Ze hadden ook heus wel water in het vliegtuig, snauwde hij.

Oh vast. Maar we hebben het over de gezondheid van een baby.

Hij draaide de dop van de fles Spa, goot de babyfles weer vol, maar nu dus met koud water, en daar moest ik dan maar genoegen meenemen.

Euhm... Eigenlijk neem ik daar geen genoegen mee meneer. Maar helaas hóe ongelijk u ook heeft, u heeft het laatste woord. Jammer hoor afhankelijk zijn van zo'n zak op zo'n functie. Met stug kan ik leven. Met complete domheid niet. Goedenmiddag!

Tuig is het, je reinste tuig. Ik zou totaal geflipt zijn.

Stelletje eikels.

Denk dat 't idd met macht te maken heeft, niet met land. De prominent aanwezige eikels in mijn leven afgelopen jaar werkten in Marokko op 't Nederlands consulaat, in Marokko op 't Belgisch consulaat, de Vreemdelingendienst in België en bij good old Debieltel in NL. Waarbij Debitel eigenlijk met stip op 1 hoort te staan.

Bah.

Ohja.

En hij had de spuitbus deo (vergeten in koffer te doen bij inchecken) en pakje appelsap (wilde ik opdrinken achter de douane, maar vergeten door op zoek naar waterverwarmer) volledig over het hoofd gezien.

quote:kjong schreef op 31 oktober 2007 @ 12:00:

Misbruik van een machtsposisite heeft geen hol met onder-/ontwikkeld land te maken.







Gek, voor mij zegt het juist álles over de mate van ontwikkeling en beschaving.



En inderdaad ook een achterlijk gedoe bij de douane!!!

quote:isiss schreef op 31 oktober 2007 @ 12:58:

Stelletje eikels.

Denk dat 't idd met macht te maken heeft, niet met land. .



Dat lijkt mij ook (iedereen kent wel 't onderzoek met stroomstoten toedienen toch? of over die gevangenis). Maar het land bepaalt wel degelijk in hoeverre ze mensen die macht toebedeeld krijgen controleert. En wanneer zo iemand goed gecontroleerd wordt, is 't weer lastiger misbruik te maken van macht (in Nederland krijgt een politieagent een onderzoek aan zijn broek wanneer hij schiet, dan zal hij dat dus minder snel doen dan in een land waar de politie altijd gelijk heeft).



In mijn brief heb ik trouwens ook nog gezegd dat ik traagheid, stroperigheid en bureaucratie één ding vind, maar dat ik normale omgangsvormen heel wat anders vind. Dat ondanks dat 't systeem blijkbaar niet werkt, ik wél verwacht dat er op normale toon tegen mij gepraat word en niet dat ik als een hondje naar de mand gestuurd word. Van bureaucratie word je ook gek, uiteraard, maar van behandeld te worden als vuilnis word ik persoonlijk toch wel véél en véél bozer en verdrietiger.

quote:Margaretha2 schreef op 31 oktober 2007 @ 14:33:

[...]

Gek, voor mij zegt het juist álles over de mate van ontwikkeling en beschaving.

Maar dan impliceer je toch ook dat zo'n soort dingen niet zouden gebeuren in het overontwikkelde en goed opgevoede Nederland?

Of dat Nederland niet zo ontwikkeld en beschaafd is als wij zelf denken?