Relaties
alle pijlers
Longdistance deel 10!!!!
zaterdag 27 oktober 2007 om 18:20
quote:es1450 schreef op 27 oktober 2007 @ 01:41:
(dat het wel stuk ging, ga ik nu even niet vertellen, maar ja ik was dan ook pas 18 en echt samen kunnen zijn zou nog te lang duren als dat wij ons aan plannen maken konden vastklampen)
Wat zeg je nou?
Kjong, dat is een goed idee. Het gaat mij namelijks echt niet lukken, aangezien de engel enkel zegt: 'dat kan je veranderen, maar ik weet niet hoe'. Als jij het niet weet, wie dan wel?!
Nemo, ik heb wel via 'reageer' geprobeerd. Zó dom ben ik ook weer niet.
Wat leuk om alle weerzien-verhalen te lezen! Kjong, dat is echt hilarisch.
Ik moet nu reuze opschieten. Heb mijn eerste etentje in nieuwe huis. Moest dus allang onder de douche staan, maar werd even afgeleid door de verhalen hier. En heb nieuwe laarzen gekocht, waarvan ik niet weet of ik er geld voor heb, maar ze waren ernstig in de aanbieding. Dus ik ga rennen.
(dat het wel stuk ging, ga ik nu even niet vertellen, maar ja ik was dan ook pas 18 en echt samen kunnen zijn zou nog te lang duren als dat wij ons aan plannen maken konden vastklampen)
Wat zeg je nou?
Kjong, dat is een goed idee. Het gaat mij namelijks echt niet lukken, aangezien de engel enkel zegt: 'dat kan je veranderen, maar ik weet niet hoe'. Als jij het niet weet, wie dan wel?!
Nemo, ik heb wel via 'reageer' geprobeerd. Zó dom ben ik ook weer niet.
Wat leuk om alle weerzien-verhalen te lezen! Kjong, dat is echt hilarisch.
Ik moet nu reuze opschieten. Heb mijn eerste etentje in nieuwe huis. Moest dus allang onder de douche staan, maar werd even afgeleid door de verhalen hier. En heb nieuwe laarzen gekocht, waarvan ik niet weet of ik er geld voor heb, maar ze waren ernstig in de aanbieding. Dus ik ga rennen.
zaterdag 27 oktober 2007 om 22:03
Kjong: ja, we zijn door naar de volgende ronde. Naadloos en zonder na te denken, maar door je uitspraak denk ik wel na.
Heb altijd heel hard vanaf 't begin af aan geroepen dat dit 'm is, en dat heb ik ook altijd gemeend (uiteraard), misschien meer uit verliefdheid, gemixt met liefde. Verliefdheid is er nog steeds volop (oh, mèn, heb ik al ooit gezegd dat ik met de leukste, lekkerste en liefste kerel getrouwd ben?), maar nu... kan 't niet omschrijven. Het is anders maar ook niet. Dit is de liefde van m'n leven, dit is de man die bij me past en bij wie ik pas. Bij wie ik thuis ben, waar we ook zijn. Liefde met 'n hoofdletter L, haal alle cliché's maar tevoorschijn.
Als dit ooit voorbij zou gaan, heb ik in ieder geval gevoeld wat 't is.
Heb altijd heel hard vanaf 't begin af aan geroepen dat dit 'm is, en dat heb ik ook altijd gemeend (uiteraard), misschien meer uit verliefdheid, gemixt met liefde. Verliefdheid is er nog steeds volop (oh, mèn, heb ik al ooit gezegd dat ik met de leukste, lekkerste en liefste kerel getrouwd ben?), maar nu... kan 't niet omschrijven. Het is anders maar ook niet. Dit is de liefde van m'n leven, dit is de man die bij me past en bij wie ik pas. Bij wie ik thuis ben, waar we ook zijn. Liefde met 'n hoofdletter L, haal alle cliché's maar tevoorschijn.
Als dit ooit voorbij zou gaan, heb ik in ieder geval gevoeld wat 't is.
zaterdag 27 oktober 2007 om 22:58
Eerste weerzien, vliegveld Ciudad Guatemala. Ontzettende zenuwen. En ik had ook een keertje of 20 gekotst want ik heb last van reisziekte (gelukkig hadden we elkaar al wel van verschillende minder-charmante hoeken gezien in de tijd daarvoor ). In 't vliegtuig met mijn verlopen kop nog mijn haren gekamd en mascara opgedaan (dat mocht toen nog in de handbagage), en toen ik aankwam kwam mijn koffer niet. Die bleek, na ongeveer anderhalf uur, kwijt. Ik moest een formulier invullen etc. Zou lang gaan duren. Ik vroeg of ik even naar buiten mocht om te kijken of degene die me zou ophalen er nog was, maar dan mocht ik niet meer naar binnen. Op hoop van zegen toch alles geregeld met die koffer (had geen mobieltje natuurlijk, die 't daar deed). Je weet zelf hoe 't vliegveld eruit ziet, en als je naar buiten loopt en die hitte in komt dan staat 't vol met mensen. Nu ook. Ik hoorde een paar mensen 'Margaretha' roepen maar die kende ik niet (bleken zijn chauffeur enzo te zijn). Toen zag ik hem. Ein-de-lijk. Hij dacht dat ik van mijn moeder niet meer mocht gaan (ik was ook achttien ), en had ook al nagevraagd of ik wel in 't vliegtuig had gezeten.
We gingen in een busje meteen naar Xela (heerlijk, na twaalf uur ziek te zijn, dan wil je echt niet doorreizen), dat had hij zo geregeld omdat dat makkelijker zou zijn dan een hotel onder 't mom van 'dan ben je er maar vanaf'. Eenmaal onderweg bleek de weg afgezet en moesten we langs de pacifische kust (je weet waarschijnlijk de omweg die dat is). Al met al kwamen we om een uur of acht 's ochtends aan. Onderweg gaf hij me trouwens nog wel sieraden, ik had natuurlijk weer niets. haha
Toen hij in Ned. kwam voor 't eerst is trouwens net zo'n verhaal. Hij had een overstap in een ander europees land en zou me bellen als hij daar was. Maar hij belde maar niet. Terwijl hij er al lang moest zijn. Ik wist niet wat me waarschijnlijker leek: of hij was 't Schengengebied niet ingekomen, of hij had me alleen gebruikt voor het visum en zat nu in dat andere land om daar illegaal te blijven. Ik hád 't niet meer. Mijn vader kwam naar mij om me op te halen en dan zouden we samen Schiphol gaan. Ik vond 't verschrikkelijk om te moeten zeggen (toegeven) maar ik móest wel dus vertelde ik hem dat vriend me niet gebeld had en dat ik niet echt wist of hij op 't vliegtuig naar Nederland zat. Toen zei mijn vader 'oh nee hoor, hij heeft mij gebeld, alles is goedgegaan, en hij komt zometeen aan'. AARRRGHHHH Waarom belt hij mijn vader?!??!! Maar de mannen hadden 't geregeld, en dus (ook hier) geen centje pijn.
De andere weerziens zijn voor mij nooit zo heavy geweest als voor sommige anderen, wij hebben eigenlijk nooit gillend door de aankomsthal gerend om jankend in elkaars armen te vliegen. wij geven altijd een kus en lopen dan naar de auto / metro / trein
e
We gingen in een busje meteen naar Xela (heerlijk, na twaalf uur ziek te zijn, dan wil je echt niet doorreizen), dat had hij zo geregeld omdat dat makkelijker zou zijn dan een hotel onder 't mom van 'dan ben je er maar vanaf'. Eenmaal onderweg bleek de weg afgezet en moesten we langs de pacifische kust (je weet waarschijnlijk de omweg die dat is). Al met al kwamen we om een uur of acht 's ochtends aan. Onderweg gaf hij me trouwens nog wel sieraden, ik had natuurlijk weer niets. haha
Toen hij in Ned. kwam voor 't eerst is trouwens net zo'n verhaal. Hij had een overstap in een ander europees land en zou me bellen als hij daar was. Maar hij belde maar niet. Terwijl hij er al lang moest zijn. Ik wist niet wat me waarschijnlijker leek: of hij was 't Schengengebied niet ingekomen, of hij had me alleen gebruikt voor het visum en zat nu in dat andere land om daar illegaal te blijven. Ik hád 't niet meer. Mijn vader kwam naar mij om me op te halen en dan zouden we samen Schiphol gaan. Ik vond 't verschrikkelijk om te moeten zeggen (toegeven) maar ik móest wel dus vertelde ik hem dat vriend me niet gebeld had en dat ik niet echt wist of hij op 't vliegtuig naar Nederland zat. Toen zei mijn vader 'oh nee hoor, hij heeft mij gebeld, alles is goedgegaan, en hij komt zometeen aan'. AARRRGHHHH Waarom belt hij mijn vader?!??!! Maar de mannen hadden 't geregeld, en dus (ook hier) geen centje pijn.
De andere weerziens zijn voor mij nooit zo heavy geweest als voor sommige anderen, wij hebben eigenlijk nooit gillend door de aankomsthal gerend om jankend in elkaars armen te vliegen. wij geven altijd een kus en lopen dan naar de auto / metro / trein
e
zondag 28 oktober 2007 om 10:51
Lol, leuk die verhalen te lezen...
@Cadi: Heb je al iets van je vent gehoord??? Ik maak me al zorgen als ik hier zit (wie weet heeft ie wel een ongeluk, god sta me bij), maar Irak is dan toch nog een ander paar mouwen. Sterkte!!!
@Kjong: Joehoeeeeeeee... Een visum... Leuk!!! Wanneer komt ie?? of gaat dit toch niet zo snel??
@fille: Op het oude forum kon je je bericht intypen in html (met al de opsmuk erbij) of in plain text... Ik dacht dat je die keuze ook ergens kon vastleggen in profiel, maar ik vind het niet. Dus volgens mij is het in die richting die je moet zoeken.
Voor de rest ff copypaste uit het andere topic:
Hoi meiden, hier alles goed. Ben beetje busy daarom dat ik niet vaak hier langskom. En natuurlijk Heimwee...
Ik denk dat ik in 2 weken tijd voor meer dan ¤100 al heb gebeld, dus nu worden de telefoons verstopt, op mijn aanvraag en vindt het best zo. Telkens ik m'n mannetje zie op MSN maken we een afspraak voor de volgende keer, zo moet er niet gebeld worden enzo...
Verder is het eerste papier dat ik nodig heb voor m'n huwelijk deze week in de bus gevallen... Nu heb ik nog 3 papiertjes nodig... 2 ervan verwacht ik deze week in de bus en 1 moet ik deze week ophalen... Daarna nog 1 papiertje, maar dat is maar vanaf januari beschikbaar, dat kan m'n moeder eventueel opsturen...
Morgen dient m'n advocaat de scheiding in. Als alles goed gaat, moet ik binnen een 3tal weken verschijnen op de rechtbank. Dan wordt de echtscheidig uitgesproken. Dan heeft m'n ex 1 maand de tijd om in beroep te gaan... Dit is normale procedure, maar omdat m'n bewijzen zwart op wit staan kan hij niet in beroep;... En eens die maand om is, ben ik gescheiden... Waarschijnlijk ergens in december.
Nou ik ga nog een beetje verder werken aan m'n site. Prettige zondag voor iedereen!!!
@Cadi: Heb je al iets van je vent gehoord??? Ik maak me al zorgen als ik hier zit (wie weet heeft ie wel een ongeluk, god sta me bij), maar Irak is dan toch nog een ander paar mouwen. Sterkte!!!
@Kjong: Joehoeeeeeeee... Een visum... Leuk!!! Wanneer komt ie?? of gaat dit toch niet zo snel??
@fille: Op het oude forum kon je je bericht intypen in html (met al de opsmuk erbij) of in plain text... Ik dacht dat je die keuze ook ergens kon vastleggen in profiel, maar ik vind het niet. Dus volgens mij is het in die richting die je moet zoeken.
Voor de rest ff copypaste uit het andere topic:
Hoi meiden, hier alles goed. Ben beetje busy daarom dat ik niet vaak hier langskom. En natuurlijk Heimwee...
Ik denk dat ik in 2 weken tijd voor meer dan ¤100 al heb gebeld, dus nu worden de telefoons verstopt, op mijn aanvraag en vindt het best zo. Telkens ik m'n mannetje zie op MSN maken we een afspraak voor de volgende keer, zo moet er niet gebeld worden enzo...
Verder is het eerste papier dat ik nodig heb voor m'n huwelijk deze week in de bus gevallen... Nu heb ik nog 3 papiertjes nodig... 2 ervan verwacht ik deze week in de bus en 1 moet ik deze week ophalen... Daarna nog 1 papiertje, maar dat is maar vanaf januari beschikbaar, dat kan m'n moeder eventueel opsturen...
Morgen dient m'n advocaat de scheiding in. Als alles goed gaat, moet ik binnen een 3tal weken verschijnen op de rechtbank. Dan wordt de echtscheidig uitgesproken. Dan heeft m'n ex 1 maand de tijd om in beroep te gaan... Dit is normale procedure, maar omdat m'n bewijzen zwart op wit staan kan hij niet in beroep;... En eens die maand om is, ben ik gescheiden... Waarschijnlijk ergens in december.
Nou ik ga nog een beetje verder werken aan m'n site. Prettige zondag voor iedereen!!!
zondag 28 oktober 2007 om 21:54
Kjong: Gefeliciteerd, wat ontzettend fijn voor jullie!!!!
Eerste weerzien!
Heel rustige in het vliegtuig gezeten, niets geen zenuwen maar nadat de deur van het vliegtuig open was gegaan en ik op de trap stond en de warmte me als een sauna raakt, voelde ik de zenuwen door me heen razen!
Telefoon aangedaan, gesmst: 'baby are you there', kreeg geen sms terug, weer sms 'were are you, please respond', bijna in tranen van de zenuwen, eindelijk een sms terug: 'offcourse, im here im waiting for you'. pfffff!
De koffers konden niet snel genoeg komen, had een hoofd als een tomaat, door de warmte, 40 graden, zweette als een otter, vreselijk en ik had zo mijn best gedaan in het vliegtuig om mij wat toonbaar te houden....!
Toen de deur door, allemaal bruine koppies maar waar is hij, waar is hij...ik loop door de vragende hostes ontwijkend, zoekend naar hem...JAAA daar komt hij aangelopen, vlieg om zijn hals, zoen, wist niets te zeggen!
Naar huis in de auto, maar niets zeggen alleen maar elkaars hand vasthouden en elkaar aankijken, echt we zijn weer bijelkaar, nog even langs de bar waar alle vrienden zitten, word door iedereen hartelijk gegroet, maar geef snel aan dat ik weg wil, ik wil naar huis, samen zijn! (pff lijkt wel een dokterromannetje, haha)
Baal beetje probeer hem al 4 dg te bereiken maar geen bereik, gebeurd me wel vaker, maar nog nooit zo lang, smsje van hem komen maar half aan en het lukt hem ook niet om mij te bellen, erg frustrerend!
Nou heeft hij mijn oude telefoon afgelopen zomer gekregen, samsung 500 met mp3 (erg belangrijk vond hij, ahum! ) maar door de luchtvochtigheid is hij al snel minder geworden.
Heeft iemand een idee wat een goede en betaalbare simlockvrije telefoon is voor een land met een zeer hoge luchtvochtigheid en veel stof???
Eerst om voor mij zelf daar te gebruiken, hoef ik mijn nieuwe mob. telefoon niet mee te nemen(mijn nieuwe samsung is na de zomer een stuk minder geworden), en later voor gebruik voor hem! fijne zondag nog allemaal!
Eerste weerzien!
Heel rustige in het vliegtuig gezeten, niets geen zenuwen maar nadat de deur van het vliegtuig open was gegaan en ik op de trap stond en de warmte me als een sauna raakt, voelde ik de zenuwen door me heen razen!
Telefoon aangedaan, gesmst: 'baby are you there', kreeg geen sms terug, weer sms 'were are you, please respond', bijna in tranen van de zenuwen, eindelijk een sms terug: 'offcourse, im here im waiting for you'. pfffff!
De koffers konden niet snel genoeg komen, had een hoofd als een tomaat, door de warmte, 40 graden, zweette als een otter, vreselijk en ik had zo mijn best gedaan in het vliegtuig om mij wat toonbaar te houden....!
Toen de deur door, allemaal bruine koppies maar waar is hij, waar is hij...ik loop door de vragende hostes ontwijkend, zoekend naar hem...JAAA daar komt hij aangelopen, vlieg om zijn hals, zoen, wist niets te zeggen!
Naar huis in de auto, maar niets zeggen alleen maar elkaars hand vasthouden en elkaar aankijken, echt we zijn weer bijelkaar, nog even langs de bar waar alle vrienden zitten, word door iedereen hartelijk gegroet, maar geef snel aan dat ik weg wil, ik wil naar huis, samen zijn! (pff lijkt wel een dokterromannetje, haha)
Baal beetje probeer hem al 4 dg te bereiken maar geen bereik, gebeurd me wel vaker, maar nog nooit zo lang, smsje van hem komen maar half aan en het lukt hem ook niet om mij te bellen, erg frustrerend!
Nou heeft hij mijn oude telefoon afgelopen zomer gekregen, samsung 500 met mp3 (erg belangrijk vond hij, ahum! ) maar door de luchtvochtigheid is hij al snel minder geworden.
Heeft iemand een idee wat een goede en betaalbare simlockvrije telefoon is voor een land met een zeer hoge luchtvochtigheid en veel stof???
Eerst om voor mij zelf daar te gebruiken, hoef ik mijn nieuwe mob. telefoon niet mee te nemen(mijn nieuwe samsung is na de zomer een stuk minder geworden), en later voor gebruik voor hem! fijne zondag nog allemaal!
maandag 29 oktober 2007 om 00:25
Ik zweer hier (vochtig, zand etc) bij de antieke versie van Nokia 1112. Doet het ondertussen al meer dan een jaar prima, zelfs na een tochtje door de zee. Geen idee of je die ook nog in Nederland kan krijgen, misschien op marktplaats ofzo. Telefoon kan alleen bellen en smsen, maar niet stuk te krijgen.
maandag 29 oktober 2007 om 11:41
Ik heb al jaren en jaren een Nökia 3210 (geloof ik, ook erg erg oud, telefoonsgewijs), die 2576951 stuiteren, diverse regenbuien en stoffige tassen en koffers gewoon nog leeft. Ik hou van Nokia's.
En ik ben boos. Voor dat hele gotganse visumgebeuren. Ietwat verlaat, want sja, ik had een zwangerschap, keizersnee en hittegolf te verduren, maar nu, nu ben ik boos.
En ik ben boos. Voor dat hele gotganse visumgebeuren. Ietwat verlaat, want sja, ik had een zwangerschap, keizersnee en hittegolf te verduren, maar nu, nu ben ik boos.
maandag 29 oktober 2007 om 13:19
~~[quote]fille schreef op 27 oktober 2007 @ 18:20:
Nemo, ik heb wel via 'reageer' geprobeerd. Zó dom ben ik ook weer niet.
[...]
oohh... (schaam smiley) zo bedoelde ik het niet hoor
Ik had dat zelf nameiljk pas na een paar sessies door, dat er 2 manieren waren om te reageren.. dus ik dacht mss heb jij dat ook wel... Dacht niet dat je zo dom was hoor
Nemo, ik heb wel via 'reageer' geprobeerd. Zó dom ben ik ook weer niet.
[...]
oohh... (schaam smiley) zo bedoelde ik het niet hoor
Ik had dat zelf nameiljk pas na een paar sessies door, dat er 2 manieren waren om te reageren.. dus ik dacht mss heb jij dat ook wel... Dacht niet dat je zo dom was hoor
maandag 29 oktober 2007 om 18:22
Haha ik had in Guatemala ook echt een antieke Nokia (geen idee wat het typenummer is, op de site van Nokia willen ze m niet eens meer kennen haha), maar die zijn idd niet stuk te krijgen!
@ Margaretha: leuk om te lezen over dingen die ik ken! Heb jij ook altijd in Xela gezeten? Ik ook, en wat iedereen erover zegt dat het saai en grijs is, ik vind t er fantastisch! Ken je misschien hostel Don Diego? (gewoond), of Adrenalina Tours? (stage gelopen) altijd leuk om ff te checken haha.
De rest leuk weekend gehad? Ik had een baalweekend, vorige week had het vriendje ontdekt dat ie een Nederlandse huisgenote had (lees: mooi, lang en blond), en die had gezien dat mijn vriendje nog Knorr en Honig zakjes had voor avondeten, die ik had achtergelaten.. En daarop volgde een eetdate.. Oh wat kan een mens toch jaloers zijn haha. En ik kon hem niet bereiken want smsjes sturen werkt met ingang van dit weekend opeens niet meer
Maar goed gister weer even 3,5 uur op skype gehangen en nu ist weer helemaal goed, was het maar al februari!
Goed, genoeg over mij nu haha! Echt lol om die weerzien verhalen te lezen btw
@ Margaretha: leuk om te lezen over dingen die ik ken! Heb jij ook altijd in Xela gezeten? Ik ook, en wat iedereen erover zegt dat het saai en grijs is, ik vind t er fantastisch! Ken je misschien hostel Don Diego? (gewoond), of Adrenalina Tours? (stage gelopen) altijd leuk om ff te checken haha.
De rest leuk weekend gehad? Ik had een baalweekend, vorige week had het vriendje ontdekt dat ie een Nederlandse huisgenote had (lees: mooi, lang en blond), en die had gezien dat mijn vriendje nog Knorr en Honig zakjes had voor avondeten, die ik had achtergelaten.. En daarop volgde een eetdate.. Oh wat kan een mens toch jaloers zijn haha. En ik kon hem niet bereiken want smsjes sturen werkt met ingang van dit weekend opeens niet meer
Maar goed gister weer even 3,5 uur op skype gehangen en nu ist weer helemaal goed, was het maar al februari!
Goed, genoeg over mij nu haha! Echt lol om die weerzien verhalen te lezen btw
maandag 29 oktober 2007 om 20:52
Hostel ken ik niet, reisbureau wel (van die belg toch). Vlakbij die kroeg hoe heet hij ook alweer van die Nederlanders. Vriendje heeft daar nog een tijdje boven gewoond (boven adrenalina tours). Ikzelf woonde vlakbij Leyendas (afterparty kroeg volgens mij bestaat hij niet meer) en Blue Angel, tegenover Funerales Q'ango. Wel al jaren geleden hoor
Ik vind Xela niet bepaald een mooie stad, maar wel een heel gezellige. Als je echt lelijk wilt zien moet je naar Huehue Ciudad Guatemala staat trouwens nou ook niet echt bekend om zijn pracht en praal maar toch heb ik 't er altijd erg naar mijn zin gehad. Vriend en ik willen graag terug (voor eventjes dan hoor, niet om te wonen, dat never)
Ik vind Xela niet bepaald een mooie stad, maar wel een heel gezellige. Als je echt lelijk wilt zien moet je naar Huehue Ciudad Guatemala staat trouwens nou ook niet echt bekend om zijn pracht en praal maar toch heb ik 't er altijd erg naar mijn zin gehad. Vriend en ik willen graag terug (voor eventjes dan hoor, niet om te wonen, dat never)
maandag 29 oktober 2007 om 21:10
quote:findingnemo schreef op 29 oktober 2007 @ 13:19:
~~[quote]fille schreef op 27 oktober 2007 @ 18:20:
Nemo, ik heb wel via 'reageer' geprobeerd. Zó dom ben ik ook weer niet.
[...]
oohh... (schaam smiley) zo bedoelde ik het niet hoor Ik had dat zelf nameiljk pas na een paar sessies door, dat er 2 manieren waren om te reageren.. dus ik dacht mss heb jij dat ook wel... Dacht niet dat je zo dom was hoor :-)Haha, is niet erg, hoor. Ik denk namelijk dat iedereen denkt dat ik heel dom ben.
~~[quote]fille schreef op 27 oktober 2007 @ 18:20:
Nemo, ik heb wel via 'reageer' geprobeerd. Zó dom ben ik ook weer niet.
[...]
oohh... (schaam smiley) zo bedoelde ik het niet hoor
Ik had dat zelf nameiljk pas na een paar sessies door, dat er 2 manieren waren om te reageren.. dus ik dacht mss heb jij dat ook wel... Dacht niet dat je zo dom was hoor :-)Haha, is niet erg, hoor. Ik denk namelijk dat iedereen denkt dat ik heel dom ben.
maandag 29 oktober 2007 om 21:16
Hier geen tip over mobiele telefoons.
Etosha, hoe doet de kat het?
Fille, verhuizing helemaal af.
Kjong begrijpelijk dat je nu kwaad wordt, je was het al daarvoor waarschijnlijk, maar hebt het onderdrukt omdat jij weet dat het toch niet helpt en je juist met rustig blijven verder komt. Maar je kunt al bijna aftellen. Is het de eerste keer von Kman in Nederland?
Leuk, hè, herinneringern uitwisselen, Marg en megusta?
Oh ja en jij vroeg hoe het kwam dat ik mijn toenmalige vriend 1,5 jaar niet gezien heb. Dat is nogal makkelijk. Diegene die het verhaal al kennen, kunnen nu verderscrollen.
Ik ging in de zomer 1997 daar weg na een 'high school' jaar. Ik moest toen nog voor twee jaar terug naar school en er was geen mogelijkheid en geld om er eerder weer heen te gaan. Dat wilde ik ook niet. Ik wilde bewust niet alles opgeven en omgooien voor een relatie, hoe leuk dan ook. Ik was toen immers pas 17 en hoe verliefd ook, zag ik wel in dat er een grote kans was dat zodra ik weer thuis was ik dit anders zou zien en dat het weg kan gaan (het gevoel). Wel heb ik mij er altijd aan vastgehouden dat als wij voor elkaar bestemt zijn, het wel weer goed komt. Officieel hadden wij het dan ook uitgemaakt. Met kerst 1998 ging ik toen dus weer terug. Tussendoor hadden wij voornamelijk via brieven contact gehouden. Jaja, de goede oude tijd voor dat wij massaal van internet en mobiele telefoons gebruik gingen maken.
En aangezien ik toch nergens op rekende, viel het wachten wel heel erg mee, ik wist toch niet hoe een leven samen er uit zou kunnen zien en was daar ook niet mee bezig. Dus iedere keer blij als er weer een brief kwam en schreef zelf ook alles op wat ik meemaakte. En het weerzien was dus geweldig spannend en heeeeeeeeeel erg leuk. Toen hebben wij weer drie weken een relatie gehad en het daarna niet uitgemaakt. Hoewel wij nog steeds niet wisten hoe wij verder zouden gaan hadden wij toen vage plannen gemaakt om in Spanje samen te gaan wonen ooit. Ik zou dan daar kunnen studeren en hij misschien ook of zo, maar daar is nooit echt concreet over gesproken, want in maart 1999 werd ik out of de blue heeeeel erg verliefd op iemand anders en heb ik de relatie verbroken. Wel hebben wij daarna steeds contact gehouden, ik ben sinds dien nog een keer weer in Panama geweest, in 2001, maar toen is er niets tussen ons gebeurd, al was er zeker weten een spanning tussen ons.
In 2005 was hij trouwens inderdaad voor een jaar voor een master in Barcelona en toen hebben wij ook weer een relatie gehad (op afstand). Dit is helaas helemaal mis gelopen, hij was niet meer de persoon waar ik toen verliefd op was en ik ook niet. Maar omdat wij beide altijd de droom hadden dat wij ooit toch samen zouden eindigen, hebben wij het geprobeerd. Daar heb ik ook geen spijt van, want nadat dit mislukte kon ik hem na meer dan 10 jaar helemaal los laten. Het is goed zo. Het is jammer dat hij totaal geen persoon meer is waar ik iets mee te maken wil hebben, maar so be it.
Etosha, hoe doet de kat het?
Fille, verhuizing helemaal af.
Kjong begrijpelijk dat je nu kwaad wordt, je was het al daarvoor waarschijnlijk, maar hebt het onderdrukt omdat jij weet dat het toch niet helpt en je juist met rustig blijven verder komt. Maar je kunt al bijna aftellen. Is het de eerste keer von Kman in Nederland?
Leuk, hè, herinneringern uitwisselen, Marg en megusta?
Oh ja en jij vroeg hoe het kwam dat ik mijn toenmalige vriend 1,5 jaar niet gezien heb. Dat is nogal makkelijk. Diegene die het verhaal al kennen, kunnen nu verderscrollen.
Ik ging in de zomer 1997 daar weg na een 'high school' jaar. Ik moest toen nog voor twee jaar terug naar school en er was geen mogelijkheid en geld om er eerder weer heen te gaan. Dat wilde ik ook niet. Ik wilde bewust niet alles opgeven en omgooien voor een relatie, hoe leuk dan ook. Ik was toen immers pas 17 en hoe verliefd ook, zag ik wel in dat er een grote kans was dat zodra ik weer thuis was ik dit anders zou zien en dat het weg kan gaan (het gevoel). Wel heb ik mij er altijd aan vastgehouden dat als wij voor elkaar bestemt zijn, het wel weer goed komt. Officieel hadden wij het dan ook uitgemaakt. Met kerst 1998 ging ik toen dus weer terug. Tussendoor hadden wij voornamelijk via brieven contact gehouden. Jaja, de goede oude tijd voor dat wij massaal van internet en mobiele telefoons gebruik gingen maken.
En aangezien ik toch nergens op rekende, viel het wachten wel heel erg mee, ik wist toch niet hoe een leven samen er uit zou kunnen zien en was daar ook niet mee bezig. Dus iedere keer blij als er weer een brief kwam en schreef zelf ook alles op wat ik meemaakte. En het weerzien was dus geweldig spannend en heeeeeeeeeel erg leuk. Toen hebben wij weer drie weken een relatie gehad en het daarna niet uitgemaakt. Hoewel wij nog steeds niet wisten hoe wij verder zouden gaan hadden wij toen vage plannen gemaakt om in Spanje samen te gaan wonen ooit. Ik zou dan daar kunnen studeren en hij misschien ook of zo, maar daar is nooit echt concreet over gesproken, want in maart 1999 werd ik out of de blue heeeeel erg verliefd op iemand anders en heb ik de relatie verbroken. Wel hebben wij daarna steeds contact gehouden, ik ben sinds dien nog een keer weer in Panama geweest, in 2001, maar toen is er niets tussen ons gebeurd, al was er zeker weten een spanning tussen ons.
In 2005 was hij trouwens inderdaad voor een jaar voor een master in Barcelona en toen hebben wij ook weer een relatie gehad (op afstand). Dit is helaas helemaal mis gelopen, hij was niet meer de persoon waar ik toen verliefd op was en ik ook niet. Maar omdat wij beide altijd de droom hadden dat wij ooit toch samen zouden eindigen, hebben wij het geprobeerd. Daar heb ik ook geen spijt van, want nadat dit mislukte kon ik hem na meer dan 10 jaar helemaal los laten. Het is goed zo. Het is jammer dat hij totaal geen persoon meer is waar ik iets mee te maken wil hebben, maar so be it.
maandag 29 oktober 2007 om 21:19
Goeie avond allen,
Niks speciaals te melden, alleen zoals gewoonlijk tijdens LDR heimwee, maar verder voel ik me best wel goed. Met vriendlief gaat ook alles goed, alleen heeft hij natuurlijk het lef niet gehad om naar de tandarts te gaan, koppige ezel. Stoere bek, maar schrik voor de tandarts. Typisch!!!
Ik ben druk in de weer met m'n onlinewinkel af te werken. Denk dat hij tegen het einde van de week toonbaar is. Heeft bloed zweet en tranen gekost, dus hopelijk was het dat allemaal waard.
Verder heb ik vorige week enkele dagen in een evenementenbureau gewerkt (met interim) en het was echt super. Zeker voor herhaling vatbaar, en dat vonden ze ook, want ze hebben heel enthousiast gebeld met de dame van het interimkantoor. Vrijdag moet ik voor de eerste keer werken in het casino. Daarna volgen nog 4 vrijstaande dagen daar...
Toen ik vroeg aan m'n mannetje of ie wist wat een casino was, zei hij: Ja hoor, een plaats met veel "tabaslit"... Euh... hoe zou je het zeggen in het nederlands: "dingen die niet deugen" zeg maar... Ik moest inwendig ff lachen... Hij is toch wel een beetje jaloers dus, gelukkig weet ie wel dat ie me kan vertrouwen...
Verder niks te melden... Koud, kouder, koudst... Brrrrr, hopelijk blijft de winter uit...
Niks speciaals te melden, alleen zoals gewoonlijk tijdens LDR heimwee, maar verder voel ik me best wel goed. Met vriendlief gaat ook alles goed, alleen heeft hij natuurlijk het lef niet gehad om naar de tandarts te gaan, koppige ezel. Stoere bek, maar schrik voor de tandarts. Typisch!!!
Ik ben druk in de weer met m'n onlinewinkel af te werken. Denk dat hij tegen het einde van de week toonbaar is. Heeft bloed zweet en tranen gekost, dus hopelijk was het dat allemaal waard.
Verder heb ik vorige week enkele dagen in een evenementenbureau gewerkt (met interim) en het was echt super. Zeker voor herhaling vatbaar, en dat vonden ze ook, want ze hebben heel enthousiast gebeld met de dame van het interimkantoor. Vrijdag moet ik voor de eerste keer werken in het casino. Daarna volgen nog 4 vrijstaande dagen daar...
Toen ik vroeg aan m'n mannetje of ie wist wat een casino was, zei hij: Ja hoor, een plaats met veel "tabaslit"... Euh... hoe zou je het zeggen in het nederlands: "dingen die niet deugen" zeg maar... Ik moest inwendig ff lachen... Hij is toch wel een beetje jaloers dus, gelukkig weet ie wel dat ie me kan vertrouwen...
Verder niks te melden... Koud, kouder, koudst... Brrrrr, hopelijk blijft de winter uit...
maandag 29 oktober 2007 om 21:31
Kjong, is er nog iets wat je kan doen, om die woede een beetje te koelen? Ik bedoel niet een marathon lopen, borden kapotgooien of een lesje kickboxen nemen, hoewel dat ook wel wil helpen misschien, maar met betrekking tot de IND? Kan me voorstellen dat je nu niks doet, tot hij hier is geweest, maar daarna? De nationale ombudsman (wordt wel afgezaagd, die ombudsmantip van mij ) of iets dergelijks?
maandag 29 oktober 2007 om 21:40
Kjong, ben het eens met de anderen: logisch dat het er nu uit komt, nu je het je kunt permitteren. Laat maar komen, niks mis mee. Boos maakt sterk.
Fille: ik denk zeker ende absoluut niet dat jij dom bent! Ik zie je meer als een verstrooide professor, die juist te slim is voor praktische dingen zoiets.
Qua telefoon heb ik ook geen idee. Ik verslijt ze ook bij bosjes, met al het zand en de droogte (juist weer droog dus) in Namibië. Maar mijn abo loopt bijna af en ik heb van de week weer een nieuwe gekregen: errug cool issie, met gave camera!
Katje doet het heel erg goed, ze is zo lief! Ze is nog wel behoorlijjk ziek, ze snottert en proest en zit zo verstopt dat ze klinkt als een tractor als ze spint en meer bomen omzaagt dan Lief als ze slaapt. Ze slaapt veel, is echt op en moe en ziek. We kunffelen veel, dat vindt ze heerljk en verder is ze ook megamakkelijk. Ik laat haar eerst maar eens uitgebreid herstellen; beetje vertroetelen enzo. Maar ze is helemaal niet bang of gestressed, heeft tot nu toe nog geen rare of vervelende gewoontes en ze kan prima alleen blijven. Mja, wie weet praat ik nog eens heel anders als ze weer helemaal beter is en de boel hier afbreekt. Maar ik ben erg blij dat ze er is!
Fille: ik denk zeker ende absoluut niet dat jij dom bent! Ik zie je meer als een verstrooide professor, die juist te slim is voor praktische dingen zoiets.
Qua telefoon heb ik ook geen idee. Ik verslijt ze ook bij bosjes, met al het zand en de droogte (juist weer droog dus) in Namibië. Maar mijn abo loopt bijna af en ik heb van de week weer een nieuwe gekregen: errug cool issie, met gave camera!
Katje doet het heel erg goed, ze is zo lief! Ze is nog wel behoorlijjk ziek, ze snottert en proest en zit zo verstopt dat ze klinkt als een tractor als ze spint en meer bomen omzaagt dan Lief als ze slaapt. Ze slaapt veel, is echt op en moe en ziek. We kunffelen veel, dat vindt ze heerljk en verder is ze ook megamakkelijk. Ik laat haar eerst maar eens uitgebreid herstellen; beetje vertroetelen enzo. Maar ze is helemaal niet bang of gestressed, heeft tot nu toe nog geen rare of vervelende gewoontes en ze kan prima alleen blijven. Mja, wie weet praat ik nog eens heel anders als ze weer helemaal beter is en de boel hier afbreekt. Maar ik ben erg blij dat ze er is!
maandag 29 oktober 2007 om 21:42
Ik ben trouwens zelf echt schandalig slecht behandeld door de spaanse ind, veel slechter dan ooit door de nederlandse (omdat behalve dat de service flut was en ik nog geen stap verder ben, ik ook afgesnauwd en geschreewd werd en behandeld als een hond - in Nederland heb ik ook een paar achterlijke ervaringen maar in elk geval werd er niet tegen mij geschreeuwd, werd ik in de ogen gekeken als er tegen me gepraat werd -en vriend ook- en werd beleefd eea uitgelegd, op een normale toon met een normale zinsconstructie en niet eenlettergrepige bevelen. Dat die regels dan vervolgens totaal onnavolgbaar zijn heb ik 't even niet over). Ik heb een lange brief geschreven met mijn klacht over de betreffende persoon en de service (het is geen grap maar er werd mij serieus voorgesteld hier om 4 uur 's nachts voor de deur te gaan staan, opdat ik dan wellicht geholpen zou worden ), niet alleen naar de ind ook naar het ministerie, de twee belangrijkste politieke partijen, de ambassade, etc. Ik weet niet of er iets verandert naar aanleiding van mijn klacht, ik ben ook nog niet ingeschreven trouwens, maar het geeft toch een zekere genoegdoening (niet zoveel als wanneer ik de betreffende ambtenaar hard zie vallen vermoed ik, maar soit)
Taromit, wat verkoop je op je webwinkel?
Taromit, wat verkoop je op je webwinkel?
maandag 29 oktober 2007 om 22:59
maandag 29 oktober 2007 om 23:08
De achterkamer is een besloten msn-groep. Dus voor diegene, die hier al langer meeschrijven. Wij gebruiken hem voor fotos etc.
Wat ik nog wilde schrijven ,voordat net de telefoon ging toen ik mijn eerste verhaal af had.
Issis, jij zei dat als het met R. uit gaat jij blij bent, dat jij dit gehad hebt, meegemaakt hebt. Ik heb echt het gevoel, dat ik in mijn huidige vriend mijn grote liefde heb gevonden. Misschien gaat het ook nog wel uit, maar op het moment heb ik wel heel erg het gevoel, dat mocht het uitgaan, ik mij vooral heel bedrogen zou voelen en het gemeen zou vinden dat mij dit afgepakt wordt. Als viendlief toch nog ergens een duistere kant blijkt te hebben, dan ben ik geloof ik het vertrouwen in mijn mensenkennis kwijt. Dit voelt zo goed en intens en dit klopt zo goed kwa gevoel. Het is de juiste timing, het juiste moment, alles klopt. Ik ben echt bang dat als dit toch nog weer over gaat dat ik dan (voorgoed?) het geloof in de liefde kwijt ben. Ik ben echt heel bang dit kwijt te raken.
Gelukkig denk vriendlief er voralsnog net zo over als ik, dus geniet ik er maar van. Vrijdag ga ik trouwens met en voor mijn zus een bruidsjurk uitzoeken en vriendlief gaat tergelijk met mijn broer en toekomstige zwager op stap. Ik vind het echt zooo leuk dat zij het allemaal met elkaar kunnen vinden.
Wat ik nog wilde schrijven ,voordat net de telefoon ging toen ik mijn eerste verhaal af had.
Issis, jij zei dat als het met R. uit gaat jij blij bent, dat jij dit gehad hebt, meegemaakt hebt. Ik heb echt het gevoel, dat ik in mijn huidige vriend mijn grote liefde heb gevonden. Misschien gaat het ook nog wel uit, maar op het moment heb ik wel heel erg het gevoel, dat mocht het uitgaan, ik mij vooral heel bedrogen zou voelen en het gemeen zou vinden dat mij dit afgepakt wordt. Als viendlief toch nog ergens een duistere kant blijkt te hebben, dan ben ik geloof ik het vertrouwen in mijn mensenkennis kwijt. Dit voelt zo goed en intens en dit klopt zo goed kwa gevoel. Het is de juiste timing, het juiste moment, alles klopt. Ik ben echt bang dat als dit toch nog weer over gaat dat ik dan (voorgoed?) het geloof in de liefde kwijt ben. Ik ben echt heel bang dit kwijt te raken.
Gelukkig denk vriendlief er voralsnog net zo over als ik, dus geniet ik er maar van. Vrijdag ga ik trouwens met en voor mijn zus een bruidsjurk uitzoeken en vriendlief gaat tergelijk met mijn broer en toekomstige zwager op stap. Ik vind het echt zooo leuk dat zij het allemaal met elkaar kunnen vinden.
maandag 29 oktober 2007 om 23:09
@nomade: de achterkamer is een msngroup waar de meeste leden van hier zitten en waar ze hun privé dingen delen die té privé zijn om hier te delen... Denk dat er best veel op zitten van dit topic
@margaretha: vooral juwelen, maar ook andere dingen zoals aardewerk, spiegels, beeldjes, sleutelhangers, dolken, doosjes, etc...
@margaretha: vooral juwelen, maar ook andere dingen zoals aardewerk, spiegels, beeldjes, sleutelhangers, dolken, doosjes, etc...
maandag 29 oktober 2007 om 23:14
Ow margaretha wat jij meemaakt met de IND, maak ik ook mee... Maar dan niet met de IND maar met politie enzo... Ze hebben al geprobeerd mij het land uit te zetten, gelukkig heb ik een goeie beschermengel. Ze zijn binnen gevallen in het atelier waar ik werkte (wist ik veel dat je niet mocht werken als buitenlander), gelukkig was ik die dag niet aanwezig en heb ik in alle toonaarden ontkent dat ik daar werk. Ze zetten ons (mannetje en ik) onder druk met urenlange verhoren. Wanneer ik in elkaar word geslagen, (is gebeurd), wordt de klacht gewoon geklasseerd,..; etc. etc.. Is frusterend... Eens ik hier helemaal legaal ben, ga ik dit allemaal niet meer moeten meemaken. Zal toch weer een last zijn dat van m'n schouders valt.
