Relaties
alle pijlers
Longdistance deel 10!!!!
donderdag 6 december 2007 om 16:20
Es: net als dat R. Sinterklaas niet echt begrijpt omdat hij er niet mee is opgegroeid, begrijp ik ook dingen van hem niet om diezelfde reden.
Afgelopen weekend 'n fikse ruzie gehad (ja, dat bestaat ook in huize Z. ) over het offerfeest. Dit is nu de 3e keer dat ik 't 'meemaak', waarvan vorig jaar 1 keer concreet in Marokko. Ik heb het gezien, maar begrijpen doe ik niet echt. Dat het 't allerbelangrijkst van de hele wereld is om een schaap te kopen en te slachten, dat gezinnen er bijna aan failliet gaan, ik vind het absurd. R's broer heeft heel even zonder werk gezeten dus R. riep meteen dat ie geld wilde sturen om hem te helpen, o.a. met dat schaap. Dat viel bij mij nogal verkeerd. Broer helpen is helemaal oké natuurlijk, maar dat het in verband werd gebracht met het schaap kon er bij mij niet in. Mijn redenering was heel simpel: als je geen geld hebt om een schaap te kopen, dat koop je (dat jaar) toch geen schaap? Als je krap zit kan je je geld toch beter aan andere dingen besteden dan aan een schaap?
Dat diepgewortelde cultuurding is niet aan te leren denk ik. Het is van levensbelang dat de buitenwereld ziet dat je een schaap hebt gekocht en geslacht voor het offerfeest. Dat 'n gemiddeld schaap ongeveer een maandloon kost in Marokko en gezinnen daarna weken/maandenlang -behalve schapenvlees eten- op 'n houtje moeten bijten omdat de buitenwereld niet mag denken dat ze geen schaap konden kopen: ondenkbaar!
Goed. R. had 't over schaap en over broer helpen, ik vond de woordkeuze in 1 zin nogal onhandig. Broer met gezin helpen was 't meest belangrijk, dat schaap was bijzaak. Maar afgezien daarvan: als we zouden helpen met geld, dan moet broer natuurlijk helemaal zelf weten wat ie er mee doet, zou nogal raar zijn om daar eisen aan te stellen.
Mijn punt: is er niet denk ik.
Cultuurverschillen. Aan de oppervlakte te begrijpen, maar van binnen niet altijd. Maar die maken de relatie met 'n andere cultuur wel zeer speciaal en vol passie.
Es: klinkt leuk, jullie feestdagenprogramma!
Jooles: wat cool zeg, van je vriend's ouders! Vind ik wel heel bijzonder hoor, heb ik in eerdere relaties nooit zo meegemaakt, en zie ik bij mijn eigen ouders zo ook niet. Bij ons (en eerdere vriendjes) wordt bij eventuele familiefoto's ook nog altijd 'n setje gemaakt zonder aanhang (mits niet getrouwd).
Afgelopen weekend 'n fikse ruzie gehad (ja, dat bestaat ook in huize Z. ) over het offerfeest. Dit is nu de 3e keer dat ik 't 'meemaak', waarvan vorig jaar 1 keer concreet in Marokko. Ik heb het gezien, maar begrijpen doe ik niet echt. Dat het 't allerbelangrijkst van de hele wereld is om een schaap te kopen en te slachten, dat gezinnen er bijna aan failliet gaan, ik vind het absurd. R's broer heeft heel even zonder werk gezeten dus R. riep meteen dat ie geld wilde sturen om hem te helpen, o.a. met dat schaap. Dat viel bij mij nogal verkeerd. Broer helpen is helemaal oké natuurlijk, maar dat het in verband werd gebracht met het schaap kon er bij mij niet in. Mijn redenering was heel simpel: als je geen geld hebt om een schaap te kopen, dat koop je (dat jaar) toch geen schaap? Als je krap zit kan je je geld toch beter aan andere dingen besteden dan aan een schaap?
Dat diepgewortelde cultuurding is niet aan te leren denk ik. Het is van levensbelang dat de buitenwereld ziet dat je een schaap hebt gekocht en geslacht voor het offerfeest. Dat 'n gemiddeld schaap ongeveer een maandloon kost in Marokko en gezinnen daarna weken/maandenlang -behalve schapenvlees eten- op 'n houtje moeten bijten omdat de buitenwereld niet mag denken dat ze geen schaap konden kopen: ondenkbaar!
Goed. R. had 't over schaap en over broer helpen, ik vond de woordkeuze in 1 zin nogal onhandig. Broer met gezin helpen was 't meest belangrijk, dat schaap was bijzaak. Maar afgezien daarvan: als we zouden helpen met geld, dan moet broer natuurlijk helemaal zelf weten wat ie er mee doet, zou nogal raar zijn om daar eisen aan te stellen.
Mijn punt: is er niet denk ik.
Cultuurverschillen. Aan de oppervlakte te begrijpen, maar van binnen niet altijd. Maar die maken de relatie met 'n andere cultuur wel zeer speciaal en vol passie.
Es: klinkt leuk, jullie feestdagenprogramma!
Jooles: wat cool zeg, van je vriend's ouders! Vind ik wel heel bijzonder hoor, heb ik in eerdere relaties nooit zo meegemaakt, en zie ik bij mijn eigen ouders zo ook niet. Bij ons (en eerdere vriendjes) wordt bij eventuele familiefoto's ook nog altijd 'n setje gemaakt zonder aanhang (mits niet getrouwd).
donderdag 6 december 2007 om 16:49
@Issis: de mensen die geen geld hebben, kopen vaak maar een lamm of een geit. Maar voor anderen die gewend zijn om altijd een schaap te kopen, die vinden dat een schande omdat de mensen dan zien dat ze geen geld hebben om een schaap te kopen. Er geld nog steeds, hoe groter, duurder het schaap, hoe hoger het aanzien. Ze steken er elkaar de ogen mee uit. Stom allemaal, want denk niet dat dit de bedoeling is van het offerfeest. :s
donderdag 6 december 2007 om 20:11
Issis, je kan R zijn broer ook altijd nog zeggen om bij de Aswak Asalam iets te gaan kopen van Braun, Tide en weet ik veel hoeveel nog meer merken en dan mee te doen aan de "tombela", hoofprijs: een schaap!!! Ik heb vandaag zo hard gelachen in mezelf in de supermarkt. Er zijn er 4 te vergeven, dus 4x kans, hahaha!
Jooles: spannend van je schoonouders, lijkt mij ook wel raar! Maar goed, ik ken mijn eigen schoonouders niet eens, dus dit is dan ook echt een opposite verhaal, maar wel leuk!!
Fille: leuk! Weer erheen! Ik hoorde dat al van Transavia ze hadden ook voor 100 euro heen en terug tickets naar Agadir!
Jooles: spannend van je schoonouders, lijkt mij ook wel raar! Maar goed, ik ken mijn eigen schoonouders niet eens, dus dit is dan ook echt een opposite verhaal, maar wel leuk!!
Fille: leuk! Weer erheen! Ik hoorde dat al van Transavia ze hadden ook voor 100 euro heen en terug tickets naar Agadir!
donderdag 6 december 2007 om 23:38
Ola liefies,
Kort ego-postje. Per 1 februari ben ik werkloos. In december draag ik mijn klanten over en doe nog één training. Verder heb ik al de ruimte om te solliciteren. Na de kerst lever ik mijn spullen in en dan ben ik in januari gewoon helemaal vrij. En per 1 februari uit dienst. Met positief getuigschrift en ww-verklaring.
Het is best heftig geweest, maar al met al ben ik nu eigenlijk erg tevreden. Ik ben echt super opgelucht dat ik er van af ben! Ik realiseer me nu pas hoe dat werk vanaf het begin op me heeft gedrukt. En ik ben ook erg trots op mijn houding in het gesprek. Ik ben in geen enkele valkuil gestapt (janken, emotioneel worden, geirriteerd raken of wat dan ook) maar ben gewoon heel zakelijk, rustig en professioneel gebleven. En dat geeft me ook een erg goed gevoel.
Wel zes weken eerder zonder werk dus, maar de sollicitatiegesprekken gaan goed: zit nu in drie tweede rondes, heb nog twee eerste gesprekken voor de boeg en van een hoor ik morgen of ik door ben naar de tweede ronde. Als daar geen baan uit komt....
En.... ik kan dus op 9 januari gewoon naar Lief! Yeah, nog 34 nachtjes....
Kort ego-postje. Per 1 februari ben ik werkloos. In december draag ik mijn klanten over en doe nog één training. Verder heb ik al de ruimte om te solliciteren. Na de kerst lever ik mijn spullen in en dan ben ik in januari gewoon helemaal vrij. En per 1 februari uit dienst. Met positief getuigschrift en ww-verklaring.
Het is best heftig geweest, maar al met al ben ik nu eigenlijk erg tevreden. Ik ben echt super opgelucht dat ik er van af ben! Ik realiseer me nu pas hoe dat werk vanaf het begin op me heeft gedrukt. En ik ben ook erg trots op mijn houding in het gesprek. Ik ben in geen enkele valkuil gestapt (janken, emotioneel worden, geirriteerd raken of wat dan ook) maar ben gewoon heel zakelijk, rustig en professioneel gebleven. En dat geeft me ook een erg goed gevoel.
Wel zes weken eerder zonder werk dus, maar de sollicitatiegesprekken gaan goed: zit nu in drie tweede rondes, heb nog twee eerste gesprekken voor de boeg en van een hoor ik morgen of ik door ben naar de tweede ronde. Als daar geen baan uit komt....
En.... ik kan dus op 9 januari gewoon naar Lief! Yeah, nog 34 nachtjes....
vrijdag 7 december 2007 om 17:10
vrijdag 7 december 2007 om 18:36
vrijdag 7 december 2007 om 19:34
Etosha, ik denk dat het gaat lukken qua baan. Al drie tweede gesprekken. Zaten we vorig jaar ook niet voor je te duimen? En toen is het ook gelukt. Je bent gewoon hardstikke goed, dat gaat je lukken. En spannend, dat Al you need. En nog maar 33 nachtjes! Dan is het voor mij iets van 42. Maar ik tel liever niet op die termijn.
Jooles, wat leuk die enthousiaste schoonouders! Dan hebben ze vast niets dan goeds gehoord! Dus geen kopje koffie voor Sevilla? En ga je wel naar Sevilla of is dat gesprek-afhankelijk? Wonen ze ver weg?
Es, leuke plannen allemaal! Ik wist helemaal niet dat kerst zo gevierd wordt in Duitsland. En jij hebt dus ook leuke schoonfamilie? Zo rond de kerstdagen komen alle horrorschoonmoeder-verhalen omhoog op mijn werk. Ik moet er erg om lachen, maar het lijkt me echt vreselijk om een verschrikkelijke schoonfamilie te hebben.
Ik vind kerst in theorie heel leuk, maar in praktijk niet zo. De helft van mijn familie is op vakantie, dat scheelt al. Ik zou het liefst de hele kerst in mijn pyjama op de bank zitten, maar ik moet nog even kijken of ik dat ook echt ga doen. Kerstliederen brullen in de kerk vind ik ook best fijn.
Nemo, doe je zelf mee om een schaap te winnen? Heeft Habibi geen drang tot schaap kopen en slachten?
Isiss, maken jullie ruzie? Ben ik weer een illusie armer. Ik vind het overigens ook nonsens om je maandloon in een schaap te steken (niet letterlijk natuurlijk, al ben ik alweer aan het visualiseren). Maar goed, ik ben ook in hetzelfde land opgegroeid (alhoewel, Brabant....X-D) dus dan is het makkelijk om mij aan je zijde te krijgen.
Jooles, wat leuk die enthousiaste schoonouders! Dan hebben ze vast niets dan goeds gehoord! Dus geen kopje koffie voor Sevilla? En ga je wel naar Sevilla of is dat gesprek-afhankelijk? Wonen ze ver weg?
Es, leuke plannen allemaal! Ik wist helemaal niet dat kerst zo gevierd wordt in Duitsland. En jij hebt dus ook leuke schoonfamilie? Zo rond de kerstdagen komen alle horrorschoonmoeder-verhalen omhoog op mijn werk. Ik moet er erg om lachen, maar het lijkt me echt vreselijk om een verschrikkelijke schoonfamilie te hebben.
Ik vind kerst in theorie heel leuk, maar in praktijk niet zo. De helft van mijn familie is op vakantie, dat scheelt al. Ik zou het liefst de hele kerst in mijn pyjama op de bank zitten, maar ik moet nog even kijken of ik dat ook echt ga doen. Kerstliederen brullen in de kerk vind ik ook best fijn.
Nemo, doe je zelf mee om een schaap te winnen? Heeft Habibi geen drang tot schaap kopen en slachten?
Isiss, maken jullie ruzie? Ben ik weer een illusie armer. Ik vind het overigens ook nonsens om je maandloon in een schaap te steken (niet letterlijk natuurlijk, al ben ik alweer aan het visualiseren). Maar goed, ik ben ook in hetzelfde land opgegroeid (alhoewel, Brabant....X-D) dus dan is het makkelijk om mij aan je zijde te krijgen.
vrijdag 7 december 2007 om 19:55
Hey dames, veel positieve energie hier, jeeejjjjj!!
Ik wil ook foto's zien, Kjong!
Etosha, wat goed, al zoveel gesprekken!!!
Isiss, heb hard moeten lachen om 't schaap. Als 't is voor de buitenwereld vind ik 't ook een beetje stom, maar als 't is om zelf eens lekker te genieten niet zo. Ik zou bv. met alle liefde een feest betalen voor mijn schoonfamilie als ik 't geld had, ook al is 't verstandiger om van dat geld elke maand eten te kopen.
Hier alles goed, lang weekend vrij maar ga niet weg omdat 't héél druk is met mijn studie. Mijn vriendje heeft een nieuw, ambitieus plan opgevat, qua universitaire studie en stort zich daar ook honderd procent in (ook jeeejjjj ). Maar dat zorgt dat hij 't ook heel druk heeft en geen lessen wil en kan missen net als ik. Misschien gaan we met kerst naar Granada, maar 't is niet zo'n plannert helaas.
Ik wil ook foto's zien, Kjong!
Etosha, wat goed, al zoveel gesprekken!!!
Isiss, heb hard moeten lachen om 't schaap. Als 't is voor de buitenwereld vind ik 't ook een beetje stom, maar als 't is om zelf eens lekker te genieten niet zo. Ik zou bv. met alle liefde een feest betalen voor mijn schoonfamilie als ik 't geld had, ook al is 't verstandiger om van dat geld elke maand eten te kopen.
Hier alles goed, lang weekend vrij maar ga niet weg omdat 't héél druk is met mijn studie. Mijn vriendje heeft een nieuw, ambitieus plan opgevat, qua universitaire studie en stort zich daar ook honderd procent in (ook jeeejjjj ). Maar dat zorgt dat hij 't ook heel druk heeft en geen lessen wil en kan missen net als ik. Misschien gaan we met kerst naar Granada, maar 't is niet zo'n plannert helaas.
vrijdag 7 december 2007 om 20:02
hohoho, niks tegen Brabanders hè! Ik ben hier niet de enige hoor!
Etosha, Margaretha, waar zijn jullie??
(zag 'n topic op overige over cultuurverschillen in NL oid, en laatst was er ook al iets over iemand die naar Limburg was verhuisd en Limburg, Brabant en inwoners verschrikkelijk vond. Ze had alleen maar medestanders geloof ik, De brabanders en limburgers zijn allemaal achterbaks en anti-Randstad, was weer lekker generaliserend. Is wel grappig om over na te denken m.b.t. 't forum, want als je zelf niet meldt waar je vandaan komt, weet niemand waar je vandaan komt, misschien is je beste forumvriendin wel zo'n afschuwelijke limburger of arrogante randstaddert)
Ruziemaken op z'n frans is trouwens best moeilijk.
Goedmaken daarentegen is 'n stuk makkelijker.
Etosha, Margaretha, waar zijn jullie??
(zag 'n topic op overige over cultuurverschillen in NL oid, en laatst was er ook al iets over iemand die naar Limburg was verhuisd en Limburg, Brabant en inwoners verschrikkelijk vond. Ze had alleen maar medestanders geloof ik, De brabanders en limburgers zijn allemaal achterbaks en anti-Randstad, was weer lekker generaliserend. Is wel grappig om over na te denken m.b.t. 't forum, want als je zelf niet meldt waar je vandaan komt, weet niemand waar je vandaan komt, misschien is je beste forumvriendin wel zo'n afschuwelijke limburger of arrogante randstaddert)
Ruziemaken op z'n frans is trouwens best moeilijk.
Goedmaken daarentegen is 'n stuk makkelijker.
vrijdag 7 december 2007 om 22:16
Ik moet zeggen, ondertussen zit ik dus weer in een gigantische dip...het is idd allemaal heel leuk, die enthousiaste schoonouders, maar het benauwd me ook enorm. Vooral omdat pa dus onwijze druk aan het uitoefenen is en ik me daarin laat meeslepen, terwijl ik dat helemaal niet wil. Ik ben er nl over uit dat ik "het gesprek" echt niet aan de telefoon wil doen. Daarvoor is hij en onze relatie mij te belangrijk en te waardevol. Volgens mij kunnen er alleen maar misverstanden van komen en een ruzie aan de telefoon bijleggen, is niet gemakkelijk en grote kans dat het finaal uit de hand loopt. We zijn beide nogal eigenwijs namelijk. Ik wil hem er ook bij aan kunnen kijken, lichaamstaal en gezichtsuitdrukking zeggen zó veel. Maar hij verwacht volgens mij toch dat we het aan de telefoon doen. Volgens mij heeft hij ook al helemaal een "oplossing" bedacht (want hij is er zo van overtuigd dat ik mee naar Sevilla ga) en eigenlijk wil ik het heel graag weten, maar ik ben echt bang dat het niet goed gaat lopen, als we het niet face-to-face doen. We hebben allebei zulke andere voorstellingen. Tenminste, ik ben nu nog ervan overtuigd dat ik niet naar China wil, hij blijft roepen dat hij niet terug naar NL wil. Dat zal aan de telefoon niet veranderen, maar misschien wel als we elkaar weer IRL zien (kan van beide kanten veranderen, bedoel ik dan). Dus zondag wil ik m heel duidelijk maken dat ik niet aan de telefoon wil praten, maar als ik er ben, in maart, zoals aanvankelijk afgesproken. En met alle respect voor zijn ouders, maar volgens mij hebben ze geen idee hoe de vork in de steel zit, sterker nog, volgens mij weten ze niet eens dat ik in maart naar China ga. Lief heeft nl niet zo'n vertrouwensband met hun. Daarom is vooral zijn moeder zo enthousiast: ik ben (na zijn allereerste vriendin) de eerste waar hij thuis over heeft verteld, inclusief foto's. En eigenlijk ook alleen maar omdat zijn moeder vroeg of hij niet homo was, omdat hij nooit een meisje meenam of er op z'n minst over vertelde (een giller, hoor, want het testosteron spat er bij hem vanaf, maar dat terzijde). Maar dat heeft ie bewust nooit meer gedaan, omdat zijn eerset vriendin min of meer gillend bij zijn ouders is weggelopen, omdat zijn vader haar schijnbaar ontzettend in de mangel genomen heeft.
Anyway, ik dwaal af. Ik vind dat ik alleen kan zeggen dat ik meega naar Sevilla (en natuurlijk wil ik dat onzettend graag en ik vind het heel lief dat zijn ouders mij meegevraagd hebben, echt!) als we idd een compromis gevonden hebben, en dat gebeurt in maart (hopelijk...). Dus als zijn vader al in januari wil boeken, prima, maar dan niet voor mij. Als het dan in maart blijkt dat het allemaal goed is tussen lief en mij, kan ik me niet voorstellen dat er geen ticket naar Sevilla meer te boeken valt. Bovendien willen ze in een appartement en als je met z'n 5en in een appartement gaat, is het meestal een 6 persoons appartement, dus dan kan ik er later altijd nog prima bij, lijkt me zo.
Nu zie ik dus eigenlijk op als een berg tegen dat gesprek zondag, omdat ik van mezelf sterk moet blijven om me niet te laten verleiden het gesprek toch aan te gaan. En dan baal ik als een stekker dat maart nog zo waanzinnig ver weg is. Zo ontzettend veel nachtjes slapen. Misschien zie ik het allemaal veel te zwart en maak ik het mezelf veel te moeilijk, misschien willen jullie mij dan even een schop onder mijn kont willen geven? Maar ik zit er gewoon enorm mee, met de gehele situatie.
Anyway, ik dwaal af. Ik vind dat ik alleen kan zeggen dat ik meega naar Sevilla (en natuurlijk wil ik dat onzettend graag en ik vind het heel lief dat zijn ouders mij meegevraagd hebben, echt!) als we idd een compromis gevonden hebben, en dat gebeurt in maart (hopelijk...). Dus als zijn vader al in januari wil boeken, prima, maar dan niet voor mij. Als het dan in maart blijkt dat het allemaal goed is tussen lief en mij, kan ik me niet voorstellen dat er geen ticket naar Sevilla meer te boeken valt. Bovendien willen ze in een appartement en als je met z'n 5en in een appartement gaat, is het meestal een 6 persoons appartement, dus dan kan ik er later altijd nog prima bij, lijkt me zo.
Nu zie ik dus eigenlijk op als een berg tegen dat gesprek zondag, omdat ik van mezelf sterk moet blijven om me niet te laten verleiden het gesprek toch aan te gaan. En dan baal ik als een stekker dat maart nog zo waanzinnig ver weg is. Zo ontzettend veel nachtjes slapen. Misschien zie ik het allemaal veel te zwart en maak ik het mezelf veel te moeilijk, misschien willen jullie mij dan even een schop onder mijn kont willen geven? Maar ik zit er gewoon enorm mee, met de gehele situatie.
vrijdag 7 december 2007 om 22:27
Zo, en na deze ellenlange ego-trip even op jullie reageren
Es, wat leuk en vooral herkenbaar, je kerstverhaal! Ik ben in Zuid-Duitsland opgegroeid, daar gaat het precies zo! Wij hebben vroeger dan ook geen Sinterklaas, maar kerst op de door jouw beschreven manier gevierd
Etosha, wat heerlijk. Ik ga voor je duimen, maar dat moet gewoon goed gaan, zo positief als het er nu uit ziet! Enne petje af dat je je tijdens dat gesprek zo goed gehouden hebt! Weet niet of mij dat gelukt was.
Fille, kopje koffie voor Sevilla...als het in maart goed gaat, waarschijnlijk wel enne, ja, ze wonen idd ver weg, in een dorpje in Friesland en ik in Gouda, da's best een endje. Waarmee ik meteen bij het off-topic-thema cultuurverschillen in NL ben aangekomen: ik ben een randstad-ter. Alhoewel, ik heb 12 jaar in Duitsland gewoont en 2 jaar in Ierland...dus eigenlijk ook niet écht randstad...en heb erg leuke ervaringen met mensen uit de niet-randstad, mijn leukste collega's in Ierland kwamen uit Brabant en Limburg en lief is Fries
Es, wat leuk en vooral herkenbaar, je kerstverhaal! Ik ben in Zuid-Duitsland opgegroeid, daar gaat het precies zo! Wij hebben vroeger dan ook geen Sinterklaas, maar kerst op de door jouw beschreven manier gevierd
Etosha, wat heerlijk. Ik ga voor je duimen, maar dat moet gewoon goed gaan, zo positief als het er nu uit ziet! Enne petje af dat je je tijdens dat gesprek zo goed gehouden hebt! Weet niet of mij dat gelukt was.
Fille, kopje koffie voor Sevilla...als het in maart goed gaat, waarschijnlijk wel enne, ja, ze wonen idd ver weg, in een dorpje in Friesland en ik in Gouda, da's best een endje. Waarmee ik meteen bij het off-topic-thema cultuurverschillen in NL ben aangekomen: ik ben een randstad-ter. Alhoewel, ik heb 12 jaar in Duitsland gewoont en 2 jaar in Ierland...dus eigenlijk ook niet écht randstad...en heb erg leuke ervaringen met mensen uit de niet-randstad, mijn leukste collega's in Ierland kwamen uit Brabant en Limburg en lief is Fries
vrijdag 7 december 2007 om 22:41
Misschien maak je het allemaal te groot en te zwaar? Dat er in maart een compromis moet komen, dat er besloten moet worden of je mee gaat naar Sevilla. Als buitenstaander heb ik natuurlijk makkelijk praten, maar wie weet helpt het.
Het compromis hoeft niet uit één gesprek in maart voort te komen. Ik denk dat je vriend al het één en ander heeft laten merken in het laatste telefoongesprek. Misschien merk je in de volgende telefoongesprekken al weer een aantal dingen. Of kun je, luchtig, wat dingen aansnijden zonder dat er meteen grote beslissingen genomen worden.
Qua Sevilla, informeer wat men gaat boeken. Misschien is er sowieso ruimte voor je en kan je zelf een ticket boeken.
En voel je niet teveel onder druk gezet. Zijn ouders zijn waarschijnlijk gewoon enthousiast, ze verheugen zich al op het hele tripje en dat gaat de vriendin van dinges ook nog mee, nou nou nou wat een feest. Ze willen graag op tijd boeken. Ze willen je niet in een hoek drijven, ze zijn gewoon blij.
Afgelopen zomer waren de ouders van Berliner in Berlijn en het zou toch reuze leuk zijn als ik ook zou komen. Berliner en ik waren op het moment officieel geen setje. Dus van tevoren dacht ik ook: zal ik dat wel doen? Is het verstandig? Wat denken zijn ouders? Wat denkt hij? Wat denk ik? Wat betekent het? Etc. etc. Uiteindelijk vroeg ik me af waar ik me zo druk over maakte. Zijn moeder wilde gewoon het meisje ontmoeten waarover hij zoveel gepraat had. En wat was nou het ergste wat kon gebeuren? Zou het stom zijn, dan was het zonde van mijn weekend en zonde van het geld, maar daarmee vergaat de wereld niet. Zouden we niet weer bij elkaar komen, dan had ik toch gewoon zijn ouders ontmoet. Dus ticket geboekt en wat bleek: superleuke mensen. Harstikke lief, zij blij met mij, ik blij met hen, Berliner blij, leuk weekend, hardstikke leuk, lekker gegeten.
Dus: maak het allemaal wat luchtiger.
Het compromis hoeft niet uit één gesprek in maart voort te komen. Ik denk dat je vriend al het één en ander heeft laten merken in het laatste telefoongesprek. Misschien merk je in de volgende telefoongesprekken al weer een aantal dingen. Of kun je, luchtig, wat dingen aansnijden zonder dat er meteen grote beslissingen genomen worden.
Qua Sevilla, informeer wat men gaat boeken. Misschien is er sowieso ruimte voor je en kan je zelf een ticket boeken.
En voel je niet teveel onder druk gezet. Zijn ouders zijn waarschijnlijk gewoon enthousiast, ze verheugen zich al op het hele tripje en dat gaat de vriendin van dinges ook nog mee, nou nou nou wat een feest. Ze willen graag op tijd boeken. Ze willen je niet in een hoek drijven, ze zijn gewoon blij.
Afgelopen zomer waren de ouders van Berliner in Berlijn en het zou toch reuze leuk zijn als ik ook zou komen. Berliner en ik waren op het moment officieel geen setje. Dus van tevoren dacht ik ook: zal ik dat wel doen? Is het verstandig? Wat denken zijn ouders? Wat denkt hij? Wat denk ik? Wat betekent het? Etc. etc. Uiteindelijk vroeg ik me af waar ik me zo druk over maakte. Zijn moeder wilde gewoon het meisje ontmoeten waarover hij zoveel gepraat had. En wat was nou het ergste wat kon gebeuren? Zou het stom zijn, dan was het zonde van mijn weekend en zonde van het geld, maar daarmee vergaat de wereld niet. Zouden we niet weer bij elkaar komen, dan had ik toch gewoon zijn ouders ontmoet. Dus ticket geboekt en wat bleek: superleuke mensen. Harstikke lief, zij blij met mij, ik blij met hen, Berliner blij, leuk weekend, hardstikke leuk, lekker gegeten.
Dus: maak het allemaal wat luchtiger.
zaterdag 8 december 2007 om 15:18
Jooles: ik sluit me aan bij bovenstaande
Habibi en ik zitten samen in een internetcafe en ik vraag net of hij wat voor het offerfeest wilt doen.
"iets wil doen voor het offerfeest?"
"Ja of je iets speciaals voor het offerfeest wilt doen?"
"nee"
"Geen schaap slachten?"
"nee"
Nou duidelijk dus! Fijn, dat verhaal van Issis en haar schaap-slacht-feest staat me nog goed bij!
Maar misschien ga ik wel mee doen met de tombela om een schaap te winnen. Dan heb ik een schaap en een fiets!
Habibi en ik zitten samen in een internetcafe en ik vraag net of hij wat voor het offerfeest wilt doen.
"iets wil doen voor het offerfeest?"
"Ja of je iets speciaals voor het offerfeest wilt doen?"
"nee"
"Geen schaap slachten?"
"nee"
Nou duidelijk dus! Fijn, dat verhaal van Issis en haar schaap-slacht-feest staat me nog goed bij!
Maar misschien ga ik wel mee doen met de tombela om een schaap te winnen. Dan heb ik een schaap en een fiets!
zondag 9 december 2007 om 09:21
Fille, je bent lief.
Dank jullie wel voor het commentaar, ik denk dat jullie gelijk hebben. Waarschijnlijk maak ik het ook te zwaar. Ik ben gewoon nogal een piekeraar Maar ik wil eigenlijk in maart wel heel graag uitsluitsel hebben, want van dat onzekere gedoe word ik gek. Maar ik ga het verder wel luchtig houden, hoor En wb Sevilla, ik zou het niet netjes vinden als ze voor mij gaan boeken en dat ik dan misschien vrolijk zeg: nou, ik ga toch niet mee. Dat zou ik lullig vinden. Nou ja, ik zie het verder allemaal wel en wacht het telefoontje straks maar even rustig af
Dank jullie wel voor het commentaar, ik denk dat jullie gelijk hebben. Waarschijnlijk maak ik het ook te zwaar. Ik ben gewoon nogal een piekeraar Maar ik wil eigenlijk in maart wel heel graag uitsluitsel hebben, want van dat onzekere gedoe word ik gek. Maar ik ga het verder wel luchtig houden, hoor En wb Sevilla, ik zou het niet netjes vinden als ze voor mij gaan boeken en dat ik dan misschien vrolijk zeg: nou, ik ga toch niet mee. Dat zou ik lullig vinden. Nou ja, ik zie het verder allemaal wel en wacht het telefoontje straks maar even rustig af
zondag 9 december 2007 om 13:39
Het is niet dat ik het niet begrijp hoor Jooles. Ik zou waarschijnlijk precies hetzelfde riedeltje door mijn hoofd laten gaan. Maar het luchtiger bekijken helpt nou eenmaal wel. Heb je hem al gesproken vandaag?
Ik zou nu eindelijk mijn papiertroep doorwerken (wat ik me al menigmaal voorgenomen heb de laatste weken om op zondagmiddag te doen) maar ik verdoe tot nu toe mijn tijd met lummelen en piekeren (misschien moet ik mijn eigen 'bekijk het luchtig'-advies opvolgen). Ik ga zo écht beginnen.
Zeg, dit topic heeft vast de meeste tags van het hele vivaforum. Ik zie net de 'jeej-geboekt' en 'hij-is-er-uitroepteken'.
Ik zou nu eindelijk mijn papiertroep doorwerken (wat ik me al menigmaal voorgenomen heb de laatste weken om op zondagmiddag te doen) maar ik verdoe tot nu toe mijn tijd met lummelen en piekeren (misschien moet ik mijn eigen 'bekijk het luchtig'-advies opvolgen). Ik ga zo écht beginnen.
Zeg, dit topic heeft vast de meeste tags van het hele vivaforum. Ik zie net de 'jeej-geboekt' en 'hij-is-er-uitroepteken'.
zondag 9 december 2007 om 19:03
Jooles, houd jij er ook rekening mee dat je niets kunt plannen? Of ja je kunt wel plannen, maar garanties krijg je toch nooit. Tuurlijk is het fijn om een planning te hebben er erna toe te werke samen te zijn, dus enigzinds op een lijn zitten lijkt mij niet verkeerd. Alleen denk ik dat de juiste oplossing zich wel aan zal dienen. Zolang jullie maar voor elkaar kiezen. Dan is het veel makkelijker concesies te doen. En ook al besluiten jullie tot een oplossing kan het nog steeds dat je na een paar maanden samen merkt dat dat niet het juiste was.
Ik denk trouwens dat de oplossing er ook in kan zitten dat jullie nog even verder ldren. Long distance is niet leuk, maar wel te overleven. dus wellicht is het een oplossing dat ieder zijn plannen die hij zonder de ander had in uitvoering brengt en dan over een jaar of zo pas echte stappen ondernomen worden.
Geef het tijd.
Het is trouwens logisch dat jullie Kerst op dezelvde manier vieren, ik kom immers ook uit Zuid-Duitsland
Etosha, mooi dat jij een oplossing hebt. Nu success met solliciteren.
Liefs aan iedereen
Ik denk trouwens dat de oplossing er ook in kan zitten dat jullie nog even verder ldren. Long distance is niet leuk, maar wel te overleven. dus wellicht is het een oplossing dat ieder zijn plannen die hij zonder de ander had in uitvoering brengt en dan over een jaar of zo pas echte stappen ondernomen worden.
Geef het tijd.
Het is trouwens logisch dat jullie Kerst op dezelvde manier vieren, ik kom immers ook uit Zuid-Duitsland
Etosha, mooi dat jij een oplossing hebt. Nu success met solliciteren.
Liefs aan iedereen
zondag 9 december 2007 om 20:47
Es, ik wist helemaal niet dat jij uit Zuid-Duitsland komt! Waar precies kom je vandaan?
Ik weet dat je nooit garanties krijgt en zoiets als een relatie altijd 100% kunt plannen, maar op het ogenblik is het zo onzeker. We zijn destijds uitelkaar gegaan met het idee "dat was het dan", want we hadden idd allebei andere plannen. Maar het is toch gebleken dat we meer voor elkaar voelen dan we eerst wilden toegeven, dus nu zitten we in een beetje vage situatie. En om eerlijk te zijn, zou ik wat duidelijkheid willen hebben. Dat ldren is prima, maar (en dit klinkt nu heel truttig) ik ben 27 en wil toch wel een beetje zekerheid wat betreft mijn relatie, oftewel antwoord op de vraag: kiezen we écht voor elkaar en hoe gaan we dat dan aanpakken. En om eerlijk te zijn is ldren met China niet echt optimaal, elkaar pak m beet eens per half jaar maar te kunnen zien lijkt me vreselijk. Ik snap dat andere mensen op dit forum in moeilijkere situaties zitten en daar heb ik dan ook het grootste respect voor.
Maar goed, ondertussen hebben we gesproken. En het was een fijn gesprek Ik had hem gemaild dat ik vandaag over de "Sevilla-zaak" met m wilde praten en hij had zich allerlei dingen in zijn hoofd gehaald van: ze wil toch niet mee en waarschijnlijk wil ze mij ook niet meer...we zijn allebei wel neuroten, hoor! Dus hij was heel opgelucht dat dat niet het geval was. Het blijkt dat zijn vader precies weet hoe de vork in de steel zit, dus al had gezegd dat ie het appartement gewoon ging boeken en dan wel zou kijken of ik meekwam ja dan nee, dan viel er in maart ook nog wel een ticket te boeken. Prima dus. En lief heeft weer 100 keer gezegd dat ie mij echt heel graag mee wilde hebben. En dat ie van plan was om via NL te komen, zodat we ook een paar dagen samen alleen bij mij thuis hebben. En dat we ook dan rustig konden kijken hoe we de toekomst zien. Hij had iig al nagedacht en een aantal opties bedacht. Nou ja, ik ben benieuwd en erg opgelucht. Ik laat het verder gewoon op me afkomen en dan zien we wel. Nogmaals hartstikke bedankt voor jullie commentaar en adviezen!!!
Fille, is het nog gelukt met je papiertroep?
Ik weet dat je nooit garanties krijgt en zoiets als een relatie altijd 100% kunt plannen, maar op het ogenblik is het zo onzeker. We zijn destijds uitelkaar gegaan met het idee "dat was het dan", want we hadden idd allebei andere plannen. Maar het is toch gebleken dat we meer voor elkaar voelen dan we eerst wilden toegeven, dus nu zitten we in een beetje vage situatie. En om eerlijk te zijn, zou ik wat duidelijkheid willen hebben. Dat ldren is prima, maar (en dit klinkt nu heel truttig) ik ben 27 en wil toch wel een beetje zekerheid wat betreft mijn relatie, oftewel antwoord op de vraag: kiezen we écht voor elkaar en hoe gaan we dat dan aanpakken. En om eerlijk te zijn is ldren met China niet echt optimaal, elkaar pak m beet eens per half jaar maar te kunnen zien lijkt me vreselijk. Ik snap dat andere mensen op dit forum in moeilijkere situaties zitten en daar heb ik dan ook het grootste respect voor.
Maar goed, ondertussen hebben we gesproken. En het was een fijn gesprek Ik had hem gemaild dat ik vandaag over de "Sevilla-zaak" met m wilde praten en hij had zich allerlei dingen in zijn hoofd gehaald van: ze wil toch niet mee en waarschijnlijk wil ze mij ook niet meer...we zijn allebei wel neuroten, hoor! Dus hij was heel opgelucht dat dat niet het geval was. Het blijkt dat zijn vader precies weet hoe de vork in de steel zit, dus al had gezegd dat ie het appartement gewoon ging boeken en dan wel zou kijken of ik meekwam ja dan nee, dan viel er in maart ook nog wel een ticket te boeken. Prima dus. En lief heeft weer 100 keer gezegd dat ie mij echt heel graag mee wilde hebben. En dat ie van plan was om via NL te komen, zodat we ook een paar dagen samen alleen bij mij thuis hebben. En dat we ook dan rustig konden kijken hoe we de toekomst zien. Hij had iig al nagedacht en een aantal opties bedacht. Nou ja, ik ben benieuwd en erg opgelucht. Ik laat het verder gewoon op me afkomen en dan zien we wel. Nogmaals hartstikke bedankt voor jullie commentaar en adviezen!!!
Fille, is het nog gelukt met je papiertroep?
