Relaties
alle pijlers
Lover/vriend?
woensdag 23 oktober 2019 om 19:36
Ik heb sinds 2 maanden voor het eerst een serieuze relatie (21 jaar). Ik ken hem al 2 jaar en we waren goed bevriend met elkaar. Ik wist zelf al dat hij me leuk vond, maar ik twijfelde of ik wel een relatie wilde (ook dat ik mijn hoop op iemand anders had, maar dat terzijde…)
We hebben elkaar gezoend tijdens een feest, nadat hij zijn hart bij me luchte hoe hij over mij voelde. Ik was zo ontroerd hoe hij dat zo emotioneel aan mij vertelde. We hebben al veel leuke dates gehad.
Ik ben zelf een denker en reflecteer daarom erg veel. Ik houd van hem door zijn lieve karakter en de betrokkenheid die hij heeft aan anderen. Daarnaast voel ik me voor het eerst rustig bij iemand en kan ik mezelf zijn. Echter mis ik zelf het gevoel van inspiratie wat ik van hem krijg. Bij vorige liefdes ben ik daar altijd sterk voor gevallen en dat maakt me erg aan het twijfelen of hij de man is voor mij. (eerlijk voel ik me niet waanzinnig fysiek aangetrokken)) Ook het idee dat hij oprecht veel van mij houdt en dat herhaardelijk zegt maakt me bang dat ik niet evenveel om hem geef. Ik twijfel of ik hem niet eerder meer zie als een vriend.
Ik betwijfel of ik door moet gaan met deze relatie. Ik wil hem niet kwetsen en niet kwijtraken als vriend. Ik weet niet hoe ik deze twijfels aan hem moet delen en of het logisch is dat ik deze gedachtes heb. Gevoel heb ik wel dat er binnen nu en snel ik iets kenbaar moet maken, aangezien we nu wel meer aan het vrijen zijn… hij heeft wel gesproken dat hij seks met me wil, maar ik weet door al deze gedachten niet of ik hiermee door wil…
Zou dit een logische gedachtegang zijn? Of denk ik door mijn karakter weer 10 stappen vooruit en ben ik alles weer aan het rationaliseren?? Of moet ik het een kans geven om hiermee door te gaan (met daarmee ook seks hebben)?
Help, wat denken jullie??
We hebben elkaar gezoend tijdens een feest, nadat hij zijn hart bij me luchte hoe hij over mij voelde. Ik was zo ontroerd hoe hij dat zo emotioneel aan mij vertelde. We hebben al veel leuke dates gehad.
Ik ben zelf een denker en reflecteer daarom erg veel. Ik houd van hem door zijn lieve karakter en de betrokkenheid die hij heeft aan anderen. Daarnaast voel ik me voor het eerst rustig bij iemand en kan ik mezelf zijn. Echter mis ik zelf het gevoel van inspiratie wat ik van hem krijg. Bij vorige liefdes ben ik daar altijd sterk voor gevallen en dat maakt me erg aan het twijfelen of hij de man is voor mij. (eerlijk voel ik me niet waanzinnig fysiek aangetrokken)) Ook het idee dat hij oprecht veel van mij houdt en dat herhaardelijk zegt maakt me bang dat ik niet evenveel om hem geef. Ik twijfel of ik hem niet eerder meer zie als een vriend.
Ik betwijfel of ik door moet gaan met deze relatie. Ik wil hem niet kwetsen en niet kwijtraken als vriend. Ik weet niet hoe ik deze twijfels aan hem moet delen en of het logisch is dat ik deze gedachtes heb. Gevoel heb ik wel dat er binnen nu en snel ik iets kenbaar moet maken, aangezien we nu wel meer aan het vrijen zijn… hij heeft wel gesproken dat hij seks met me wil, maar ik weet door al deze gedachten niet of ik hiermee door wil…
Zou dit een logische gedachtegang zijn? Of denk ik door mijn karakter weer 10 stappen vooruit en ben ik alles weer aan het rationaliseren?? Of moet ik het een kans geven om hiermee door te gaan (met daarmee ook seks hebben)?
Help, wat denken jullie??
woensdag 23 oktober 2019 om 19:43
woensdag 23 oktober 2019 om 19:57
Het is geen probleem. Ofwel: je voelt je aangetrokken tot hem als persoon en dan ga je met hem in zee. Ofwel je voelt er niks bij, bij zijn persoonlijkheid en zijn fysiek, en dan laat je hem netjes weten dat je hem erg waardeert als vriend, maar er geen verdere toekomst in ziet als partners.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
woensdag 23 oktober 2019 om 20:41
woensdag 23 oktober 2019 om 21:44
Dit. Je twijfels zeggen genoeg.patsy--stone schreef: ↑23-10-2019 20:41Het klinkt alsof je het aan houdt omdat je vindt dat hij dat verdient omdat hij zo lief is en van jou houdt. Maar niet omdat jij genoeg voor hem voelt.
Maar wat hij echt verdient is iemand die helemaal gek op hem is.
En het kan leuk zijn geweest dat je exen
je inspireerden, maar dat lijkt me niet iets dat een ‘must’ moet zijn bij een vriendje? Zo lijkt dat nu wel voor je. Ik denk dat je die gedachte beter aan de kant schuift.
woensdag 23 oktober 2019 om 21:54
Ik weet niet hoe TO het bedoelt maar ik vind het zelf ook wel essentieel als een partner het beste in mijn naar boven haalt, als die me een spiegel durft voor te houden en tegenspraak durft te geven waardoor ik meer leer over mezelf en blijf groeien, en als die me inspireert tot dingen die ik eerder niet geprobeerd heb of waar ik simpelweg niet aan gedacht had, of me inspireert door me te wijzen op kwaliteiten waar ik eens wat mee zou kunnen doen. Dat soort dingen.
Beetje jammer als een partner je geen enkele van die dingen kan brengen. En ik hoop dat ook andersom te inspireren in de ander (en bij mijn huidige vriendin lukt dat aardig).
You can never have too many hats, gloves and shoes
woensdag 23 oktober 2019 om 21:56
Ik kan dat prima allemaal zelf. Lijkt me heel vermoeiend als dat verwacht van een ander eerlijk gezegd.patsy--stone schreef: ↑23-10-2019 21:54Ik weet niet hoe TO het bedoelt maar ik vind het zelf ook wel essentieel als een partner het beste in mijn naar boven haalt, als die me een spiegel durft voor te houden en tegenspraak durft te geven waardoor ik meer leer over mezelf en blijf groeien, en als die me inspireert tot dingen die ik eerder niet geprobeerd heb of waar ik simpelweg niet aan gedacht had, of me inspireert door me te wijzen op kwaliteiten waar ik eens wat mee zou kunnen doen. Dat soort dingen.
Beetje jammer als een partner je geen enkele van die dingen kan brengen. En ik hoop dat ook andersom te inspireren in de ander (en bij mijn huidige vriendin lukt dat aardig).
woensdag 23 oktober 2019 om 22:01
Ik kan wel het beste in mezelf naar boven halen en mezelf een spiegel voorhouden en tegenspraak geven, maar ik kan me niet tegelijkertijd ook nog inspireren en al helemaal niet als ik op één been staLucifer2018 schreef: ↑23-10-2019 21:56Ik kan dat prima allemaal zelf. Lijkt me heel vermoeiend als dat verwacht van een ander eerlijk gezegd.
woensdag 23 oktober 2019 om 22:41
Dat kan je niet. Want elk mens heeft gigantische blinde vlekken.Lucifer2018 schreef: ↑23-10-2019 21:56Ik kan dat prima allemaal zelf. Lijkt me heel vermoeiend als dat verwacht van een ander eerlijk gezegd.
En heb jij dan nog nooit in je leven meegemaakt dat je door iemand anders dacht: hee misschien toch best leuk, sushi maken / snorkelen / mountainbiken / eens naar een ander continent / tango dansen / wat dan ook.... iets waar je zelf nooit op was gekomen of wat je misschien stom leek, maar door de enthousiaste verhalen van een ander toch eens bent gaan proberen?
Of dat iemand zei, joh Lucifer, jij bent echt goed daarin, waarom ga je daar niet eens wat mee doen? Terwijl jij het zelf niet eens door had dat dat een talent was, je dacht dat iedereen dat kon?
patsy--stone wijzigde dit bericht op 23-10-2019 22:57
53.36% gewijzigd
You can never have too many hats, gloves and shoes
woensdag 23 oktober 2019 om 22:49
Ook dit lijkt me sterk. Soms zit je nu eenmaal in een situatie waarin je even wat passief bent, of moet je met collega's werken die juist het bloed onder je nagels vandaan halen en waardoor juist kanten van jezelf worden opgeroepen die jij liever onaangesproken laat. Ik geloof er niks van dat iedereen dan in zijn eentje in staat is om in die situaties tóch het beste in zichzelf naar boven te halen.
Ook jezelf een spiegel voorhouden, dat is alleen maar wishful thinking. Per definitie heb je een ander nodig die jou eens even goed laat zien wat je eigenlijk doet, want zelf denk jij daar heel anders over. Vanwege die blinde vlekken, en het feit dat je nu eenmaal jezelf BENT en dus niet jezelf kunt ZIEN als een ander.
Natuurlijk kan je dat soort dingen wel uit vrienden of familie halen. Of desnoods bij een psycholoog. En ik zeg ook niet dat je een partner NODIG hebt daarvoor. Maar als een partner dat NIET biedt, dan zou ik dat wel een groot gemis vinden, dan vraag ik me af of zo iemand wel bij me past en of ik daar wel genoeg respect voor kan hebben, als die NIET het beste in mij naar boven haalt (maar mij neutraal laat reageren of zelfs de donkerdere kanten aanspreekt)... en als diegene NIET mij een spiegel durft voor te houden.
Dan zou zo'n partner er alleen maar zijn om "leuke dingen mee te doen", nou daar heb ik nou juist weer geen partner voor nodig, dat kan ik prima alleen of met vrienden of familie.
Maar goed, al met al weten we nog steeds niet wat TO bedoelde met inspireren.
You can never have too many hats, gloves and shoes
