mail aan vader
zaterdag 21 augustus 2010 om 14:32
Hallo allemaal,
Ik heb mijn vader al anderhalf jaar niet gezien. We hebben geen ruzie gehad, maar toch is er geen 'echt' contact. Hij reageert wel op mailtjes en telefoontjes, maar echt langskomen of afspreken lukt niet. Ook mijn zus heeft dit probleem.
Hij is lang geleden gescheiden van mijn moeder en heeft sinds een paar jaar een relatie waarvan ze nu anderhalf jaar getrouwd zijn. Juist, de bruiloft is de laatste keer dat ik hem gezien heb. Ik heb wel contact gezocht via telefoon of e-mail, maar de reacties terug zijn... tja... lauw... Nu vind ik dat voor mijzelf niet heel belangrijk, maar vooral voor mijn neefjes wel! De oudste zei laatst tegen zijn jongere broertje: Opa haat ons, daarom komt hij niet langs.
Tja, wat wil ik nu: Ik wil weten waarom hij geen contact zoekt/interesse toont in zijn kinderen en kleinkinderen.
Nu zit ik te denken om hem een e-mail te sturen met deze vraag, maar wat is dat lastig!
Ik wil in de mail niet veroordelend overkomen. Als dit is wat hij wil, dan hoop ik echt dat hij een gelukkig is/blijft/wordt.
Willen jullie me hiermee helpen en meedenken?
Dank!
Ik heb mijn vader al anderhalf jaar niet gezien. We hebben geen ruzie gehad, maar toch is er geen 'echt' contact. Hij reageert wel op mailtjes en telefoontjes, maar echt langskomen of afspreken lukt niet. Ook mijn zus heeft dit probleem.
Hij is lang geleden gescheiden van mijn moeder en heeft sinds een paar jaar een relatie waarvan ze nu anderhalf jaar getrouwd zijn. Juist, de bruiloft is de laatste keer dat ik hem gezien heb. Ik heb wel contact gezocht via telefoon of e-mail, maar de reacties terug zijn... tja... lauw... Nu vind ik dat voor mijzelf niet heel belangrijk, maar vooral voor mijn neefjes wel! De oudste zei laatst tegen zijn jongere broertje: Opa haat ons, daarom komt hij niet langs.
Tja, wat wil ik nu: Ik wil weten waarom hij geen contact zoekt/interesse toont in zijn kinderen en kleinkinderen.
Nu zit ik te denken om hem een e-mail te sturen met deze vraag, maar wat is dat lastig!
Ik wil in de mail niet veroordelend overkomen. Als dit is wat hij wil, dan hoop ik echt dat hij een gelukkig is/blijft/wordt.
Willen jullie me hiermee helpen en meedenken?
Dank!
zaterdag 21 augustus 2010 om 14:41
hoi papa
Je kleinkinderen vragen regelmatig naar je. Zou je het leuk vinden om ze een keer te zien?
Ik zou het zelf ook fijn vinden om je weer eens in het echt te zien en te knuffelen.
Als je geen behoefte aan contact hebt, vind ik dat jammer, maar zou je me dan kunnen vertellen waarom je het niet wilt?
Dikke knuffel van Eierkoek
Zoiets?
Je kleinkinderen vragen regelmatig naar je. Zou je het leuk vinden om ze een keer te zien?
Ik zou het zelf ook fijn vinden om je weer eens in het echt te zien en te knuffelen.
Als je geen behoefte aan contact hebt, vind ik dat jammer, maar zou je me dan kunnen vertellen waarom je het niet wilt?
Dikke knuffel van Eierkoek
Zoiets?
zaterdag 21 augustus 2010 om 14:42
Beste To, wat een lastige situatie zeg. En het feit dat je neefjes zulke dingen zeggen zorgen ervoor dat je je nog meer afvraagt wat er mis is gegaan.
Goed dat je aan je vader wilt vragen hoe hij het contact ervaart. Persoonlijk zou ik er niet voor kiezen om het via mail te doen. Je kunt op schrift nooit een bepaalde toon meegeven (zoals je dat met je stem wel kunt doen). Daardoor kan een mail totaal verkeerd gelezen worden. Is het geen optie om voor jezelf je verhaal op papier te zetten, die eerst een paar keer goed door te lezen en het vervolgens via de telefoon aan je vader te vertellen?
Heel veel succes!
Goed dat je aan je vader wilt vragen hoe hij het contact ervaart. Persoonlijk zou ik er niet voor kiezen om het via mail te doen. Je kunt op schrift nooit een bepaalde toon meegeven (zoals je dat met je stem wel kunt doen). Daardoor kan een mail totaal verkeerd gelezen worden. Is het geen optie om voor jezelf je verhaal op papier te zetten, die eerst een paar keer goed door te lezen en het vervolgens via de telefoon aan je vader te vertellen?
Heel veel succes!
zaterdag 21 augustus 2010 om 14:43
Vervelende situatie Eierkoek.
Is het niet beter om een gesprek aan te gaan met je vader?
Via de mail mis je toch een hoop extra informatie (non-verbaal) en loop je het risico dat iets verkeerd geïnterpreteerd wordt.
Om niet verwijtend over te komen, kan je misschien aangeven wat je wil, bijvoorbeeld zeggen dat je het fijn zou vinden om hem vaker te zien. Of vertellen dat het je dwars zit dat jullie zo weinig contact hebben en hem vragen hoe hij dit ziet.
Dus vertellen wat het jou doet,hoe jij de situatie beleeft en vragen stellen aan je vader hierover.
Door het bij jezelf te houden voorkom je verwijten of beschuldigingen.
Is het niet beter om een gesprek aan te gaan met je vader?
Via de mail mis je toch een hoop extra informatie (non-verbaal) en loop je het risico dat iets verkeerd geïnterpreteerd wordt.
Om niet verwijtend over te komen, kan je misschien aangeven wat je wil, bijvoorbeeld zeggen dat je het fijn zou vinden om hem vaker te zien. Of vertellen dat het je dwars zit dat jullie zo weinig contact hebben en hem vragen hoe hij dit ziet.
Dus vertellen wat het jou doet,hoe jij de situatie beleeft en vragen stellen aan je vader hierover.
Door het bij jezelf te houden voorkom je verwijten of beschuldigingen.
zaterdag 21 augustus 2010 om 14:43
quote:Katherina schreef op 21 augustus 2010 @ 14:41:
hoi papa
Je kleinkinderen vragen regelmatig naar je. Zou je het leuk vinden om ze een keer te zien?
Ik zou het zelf ook fijn vinden om je weer eens in het echt te zien en te knuffelen.
Als je geen behoefte aan contact hebt, vind ik dat jammer, maar zou je me dan kunnen vertellen waarom je het niet wilt?
Dikke knuffel van Eierkoek
Zoiets?
Dat klinkt heel goed, die ga ik gelijk even copy-pasten.
Dank je!
hoi papa
Je kleinkinderen vragen regelmatig naar je. Zou je het leuk vinden om ze een keer te zien?
Ik zou het zelf ook fijn vinden om je weer eens in het echt te zien en te knuffelen.
Als je geen behoefte aan contact hebt, vind ik dat jammer, maar zou je me dan kunnen vertellen waarom je het niet wilt?
Dikke knuffel van Eierkoek
Zoiets?
Dat klinkt heel goed, die ga ik gelijk even copy-pasten.
Dank je!
zaterdag 21 augustus 2010 om 14:45
Hoe moeilijk ook, ik zou bellen. De drempel voor hem is al zo groot om "terug te krabbelen" of te zeggen wat er is. Iemand spreken lijkt mij makkelijker te zeggen of wat af te spreken dan dat je vader weer in de pen moet klimmen, krijg je weer dat hij denkt, ik schrijf volgende week en voor je het weet is er weer een half jaar om.
Als je tot je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven.
zaterdag 21 augustus 2010 om 14:47
@Margaretha2,KIF en Ises: inderdaad zou face-to-face wel een stuk beter zijn.
Probleem blijft natuurlijk wel dat als je belt om iets af te spreken, hij reageert dat hij van de week langskomt en dat dan niet doet.
Maar misschien moet ik het gewoon wat steviger neerzetten: Pa, ik kom dan en dan langs, want ik wil graag met je praten.
Probleem blijft natuurlijk wel dat als je belt om iets af te spreken, hij reageert dat hij van de week langskomt en dat dan niet doet.
Maar misschien moet ik het gewoon wat steviger neerzetten: Pa, ik kom dan en dan langs, want ik wil graag met je praten.
anoniem_110831 wijzigde dit bericht op 21-08-2010 16:40
Reden: wel de naam goed schrijven
Reden: wel de naam goed schrijven
% gewijzigd
zaterdag 21 augustus 2010 om 21:15
maandag 23 augustus 2010 om 10:07
Als zijn interesse er nu niet is zit er volgens mij niks anders op dan die (proberen) te wekken en dat is door zelf aandacht te geven en wel contact te onderhouden. Kaartje sturen, fotootje van de kinderen, etc. Misschien is er een drempel door zn relatie, probeer hem dan te bellen (is vrijer dan schrijven) op momenten dat ie alleen of tenminste zonder haar is, zodat hij vrijer kan spreken. Of zij een rol speelt vooral niet vragen of ter sprake brengen want hij koos immers voor haar.
De voorbeeldbrief was tenminste bondig, toch...
“hoi papa
Je kleinkinderen vragen regelmatig naar je. Zou je het leuk vinden om ze een keer te zien? Ze zouden je graag eens zien wanneer past dat?
Ik zou het zelf ook fijn vinden om je weer eens in het echt te zien en te knuffelen.
Als je geen behoefte aan contact hebt, vind ik dat jammer want je wordt gemist, ook als opa. maar zou je me dan kunnen vertellen waarom je het niet wilt?
Dikke knuffel van Eierkoek”
Het gaat er toch niet om of híj het leuk vindt ze te zien, de kinderen willen het, als het niet zo is verander je er niks aan en als hij het wel de moeite waard vindt is het aan hem om er wat tijd voor vrij te maken.
Als hij, of wie dan ook, zou moeten uitleggen waarom je aan iets géén behoefte hebt werd het volgens mij een lastige wereld. Als hij zoiets zou willen vertellen doet ie het wel als je er de ruimte voor geeft Een gestelde maar onbeantwoorde vraag komt tussen jullie in te staan.
Beetje tegenstrijdig van je. Wel willen weten waarom hij geen contact wil maar als hij zou zeggen dat het is wat hij wil zou je er vrede mee hebben. Hij doet zo dus is het wat hij wil, punt.
Jij en je zus en kinderen willen het anders, dus is het aan jullie om hem daarin mee te krijgen.
Uitnodigen voor een keer happymeal of ballorig met kinderen en kleinkinderen?
De voorbeeldbrief was tenminste bondig, toch...
“hoi papa
Je kleinkinderen vragen regelmatig naar je. Zou je het leuk vinden om ze een keer te zien? Ze zouden je graag eens zien wanneer past dat?
Ik zou het zelf ook fijn vinden om je weer eens in het echt te zien en te knuffelen.
Als je geen behoefte aan contact hebt, vind ik dat jammer want je wordt gemist, ook als opa. maar zou je me dan kunnen vertellen waarom je het niet wilt?
Dikke knuffel van Eierkoek”
Het gaat er toch niet om of híj het leuk vindt ze te zien, de kinderen willen het, als het niet zo is verander je er niks aan en als hij het wel de moeite waard vindt is het aan hem om er wat tijd voor vrij te maken.
Als hij, of wie dan ook, zou moeten uitleggen waarom je aan iets géén behoefte hebt werd het volgens mij een lastige wereld. Als hij zoiets zou willen vertellen doet ie het wel als je er de ruimte voor geeft Een gestelde maar onbeantwoorde vraag komt tussen jullie in te staan.
Beetje tegenstrijdig van je. Wel willen weten waarom hij geen contact wil maar als hij zou zeggen dat het is wat hij wil zou je er vrede mee hebben. Hij doet zo dus is het wat hij wil, punt.
Jij en je zus en kinderen willen het anders, dus is het aan jullie om hem daarin mee te krijgen.
Uitnodigen voor een keer happymeal of ballorig met kinderen en kleinkinderen?
Let's play Twister, let's play Risk yeah
maandag 23 augustus 2010 om 21:28
quote:not_me schreef op 23 augustus 2010 @ 10:07:
Beetje tegenstrijdig van je. Wel willen weten waarom hij geen contact wil maar als hij zou zeggen dat het is wat hij wil zou je er vrede mee hebben. Hij doet zo dus is het wat hij wil, punt.
Jij en je zus en kinderen willen het anders, dus is het aan jullie om hem daarin mee te krijgen.
Tja, ik heb het vermoeden dat zijn religie een onderliggende reden is. En als dat zo is, geeft dat duidelijkheid dat het dus voorgoed geen contact meer betekent. Het is voor mij persoonlijk dan iets wat ik van hem wil horen. Misschien is dat wel tegenstrijdig, maar dat geeft zekerheid en dus ook rust.
Beetje tegenstrijdig van je. Wel willen weten waarom hij geen contact wil maar als hij zou zeggen dat het is wat hij wil zou je er vrede mee hebben. Hij doet zo dus is het wat hij wil, punt.
Jij en je zus en kinderen willen het anders, dus is het aan jullie om hem daarin mee te krijgen.
Tja, ik heb het vermoeden dat zijn religie een onderliggende reden is. En als dat zo is, geeft dat duidelijkheid dat het dus voorgoed geen contact meer betekent. Het is voor mij persoonlijk dan iets wat ik van hem wil horen. Misschien is dat wel tegenstrijdig, maar dat geeft zekerheid en dus ook rust.
dinsdag 24 augustus 2010 om 19:39
quote:Letgo schreef op 23 augustus 2010 @ 21:46:
In welke zin is religie de reden denk je?Mijn vader is Jehovah's Getuige. Ik en mijn zus niet. We zijn nooit uitgesloten (betekent dat niemand uit de 'gemeente' contact met je mag hebben), maar het lijkt er nu wel op dat dit de onderliggende reden is.
In welke zin is religie de reden denk je?Mijn vader is Jehovah's Getuige. Ik en mijn zus niet. We zijn nooit uitgesloten (betekent dat niemand uit de 'gemeente' contact met je mag hebben), maar het lijkt er nu wel op dat dit de onderliggende reden is.
woensdag 25 augustus 2010 om 11:37
Ik ben niet zo bekend met de regels en gebruiken bij jehova’s maar er staat me iets bij dat die eigenlijk niks mogen doen als dat alleen om het leuke is? Dat alles zin moet hebben of in het ‘teken van’ moet gebeuren. Is dat uitsluiten niet alleen iets voor ex-leden en verstotenen?
Als je vader zichzelf en zn geloof niet los van elkaar ziet waarom wil jij dat dan wel?
Ik denk trouwens dat er wel een erg groot verschil zit tussen lauw reageren op en het geen contact mogen , en dus willen, hebben.
Ik vind jehova’s (geloof ik )niet zo’n geweldig clubje en blijf er dan ook bij dat de enige kans op verbetering is dat jullie als kinderen met kleinkinderen hem blijven informeren over jullie leven en daarmee misschien zijn interesse wekken. Als er iets moet veranderen zal het uit hemzelf moeten komen.
Succes.
Als je vader zichzelf en zn geloof niet los van elkaar ziet waarom wil jij dat dan wel?
Ik denk trouwens dat er wel een erg groot verschil zit tussen lauw reageren op en het geen contact mogen , en dus willen, hebben.
Ik vind jehova’s (geloof ik )niet zo’n geweldig clubje en blijf er dan ook bij dat de enige kans op verbetering is dat jullie als kinderen met kleinkinderen hem blijven informeren over jullie leven en daarmee misschien zijn interesse wekken. Als er iets moet veranderen zal het uit hemzelf moeten komen.
Succes.
Let's play Twister, let's play Risk yeah
woensdag 25 augustus 2010 om 16:34
Ik weet niet hoe streng hij is als Jehova. Een vriendin van mij is ook Jehova's getuige en die heeft dus gewoon vrienden die dat niet zijn. Het is ook niet zo dat zij niks leuks mag doen. Eigenlijk merk ik er in de praktijk niet zoveel van, behalve dat ze niet aan verjaardagen en kerst doet en dat ze geen seks mag hebben buiten het huwelijk. Ik weet nog wel dat toen ze het laatste wel had dat er iemand van de gemeenschap langs kwam en dreigde met uitstoting. Ik weet ook dat zij in die periode geen contact met haar vader heeft gehad (pas weer op het moment dat ze ging trouwen). Dat had inderdaad te maken met het feit dat hij Jehova's getuige is. Ik snap er zelf heel weinig van en vind het eigenlijk heel erg dat die dingen gebeuren. De liefde voor je kinderen zou boven het geloof moeten gaan in mijn ogen, of beter gezegd het een hoeft het ander toch niet uit te sluiten? Misschien toch goed om dit eens bespreekbaar te maken met je vader.
woensdag 25 augustus 2010 om 16:40
Ik had mijn antwoord al klaar tot ik las dat hij Jehova is. Dat maakt het allemaal wel ingewikkeld.
Als je dat niet in aanmerking neemt vind ik namelijk best dat je veroordelend over kan en mag komen.
Hij heeft toch kinderen gekregen en heeft toch min of meer de verplichting daar contact mee te hebben.
Naar zijn kleinkinderen vind ik hem ook heel a sociaal..
Maar nu je vertelt dat hij JG is lijkt het me heel simpel.
De bijbel ziet het gezin als de hoeksteen van de samenleving en Jezus predikte op het hysterische af dat je je naasten lief moet hebben.
Daar geeft je vader op deze manier niet echt bijk van.
Dus zou ik hem gewoon vragen hoe hij dit rijmt met zijn geloof...
Als je dat niet in aanmerking neemt vind ik namelijk best dat je veroordelend over kan en mag komen.
Hij heeft toch kinderen gekregen en heeft toch min of meer de verplichting daar contact mee te hebben.
Naar zijn kleinkinderen vind ik hem ook heel a sociaal..
Maar nu je vertelt dat hij JG is lijkt het me heel simpel.
De bijbel ziet het gezin als de hoeksteen van de samenleving en Jezus predikte op het hysterische af dat je je naasten lief moet hebben.
Daar geeft je vader op deze manier niet echt bijk van.
Dus zou ik hem gewoon vragen hoe hij dit rijmt met zijn geloof...
woensdag 25 augustus 2010 om 21:51
Als het alleen om mijzelf gaat, zeg ik inderdaad ook: Graag of helemaal niet! Maar voor de kleinkinderen willen we weten waarom.
Ik moet zeggen dat ik er in eerste instantie niet eens aan dacht dat het aan het geloof zou liggen. Bij mijn weten hebben we dit toch al lang geleden uitgesproken: ik geloof niet op zijn manier en we respecteren elkaars keuze.
Zijn huwelijk is met een vrouw die ook in het geloof is. Wij hadden wel het idee dat hij daardoor zelf ook wat 'strenger' was geworden. Ook hebben we een uitnodiging gekregen voor de gedachtenisviering (belangrijk voor Jehovahs getuigen), waar we niet op gereageerd hebben. Mijn man dacht dat die uitnodiging misschien wel een soort van 'laatste kans' was van hen uit.
Maar hoe dan ook, we (zus en ik) willen gewoon weten waarom. En nogmaals als het geloof de reden is, prima. Dan weten we dat en kunnen we verder.
Ik moet zeggen dat ik er in eerste instantie niet eens aan dacht dat het aan het geloof zou liggen. Bij mijn weten hebben we dit toch al lang geleden uitgesproken: ik geloof niet op zijn manier en we respecteren elkaars keuze.
Zijn huwelijk is met een vrouw die ook in het geloof is. Wij hadden wel het idee dat hij daardoor zelf ook wat 'strenger' was geworden. Ook hebben we een uitnodiging gekregen voor de gedachtenisviering (belangrijk voor Jehovahs getuigen), waar we niet op gereageerd hebben. Mijn man dacht dat die uitnodiging misschien wel een soort van 'laatste kans' was van hen uit.
Maar hoe dan ook, we (zus en ik) willen gewoon weten waarom. En nogmaals als het geloof de reden is, prima. Dan weten we dat en kunnen we verder.
donderdag 26 augustus 2010 om 08:15
quote:Neele01 schreef op 25 augustus 2010 @ 16:40:
De bijbel ziet het gezin als de hoeksteen van de samenleving en Jezus predikte op het hysterische af dat je je naasten lief moet hebben.
Daar geeft je vader op deze manier niet echt bijk van.
Dus zou ik hem gewoon vragen hoe hij dit rijmt met zijn geloof...
Zegt die bijbel dan ook dat je je kinderen uit je eerste huwelijk maar moet laten stikken?
Ze kan er het beste met haar vader over praten, het kan aan het geloof liggen, maar misschien ook niet.
Er zijn zat mannen die na een scheiding lang geleden het contact met hun kinderen laten verwateren, en die zijn niet allemaal gelovig. Soms interesseert het ze gewoon niet en vinden ze dat ze leukere en belangrijkere dingen hebben te doen, helaas.
De bijbel ziet het gezin als de hoeksteen van de samenleving en Jezus predikte op het hysterische af dat je je naasten lief moet hebben.
Daar geeft je vader op deze manier niet echt bijk van.
Dus zou ik hem gewoon vragen hoe hij dit rijmt met zijn geloof...
Zegt die bijbel dan ook dat je je kinderen uit je eerste huwelijk maar moet laten stikken?
Ze kan er het beste met haar vader over praten, het kan aan het geloof liggen, maar misschien ook niet.
Er zijn zat mannen die na een scheiding lang geleden het contact met hun kinderen laten verwateren, en die zijn niet allemaal gelovig. Soms interesseert het ze gewoon niet en vinden ze dat ze leukere en belangrijkere dingen hebben te doen, helaas.
donderdag 26 augustus 2010 om 11:24
Precies, en daarom vind ik dus dat het makkelijker te bespreken zou zijn als het geloof er niets mee te maken heeft.
Dan zou je iemand namelijk gewoon kunnen wijzen op zijn gedrag en hoe onaanvaardbaar dat is voor kinderen en kleinkinderen.
Alleen, als iemand jg is dan heb je de kans dat je in een cirkeltje gaat praten omdat het geloof overal bijgehaald wordt.
Terwijl dat natuurlijk niets te maken zou moeten hebben met het vader en opaschap....
Dan zou je iemand namelijk gewoon kunnen wijzen op zijn gedrag en hoe onaanvaardbaar dat is voor kinderen en kleinkinderen.
Alleen, als iemand jg is dan heb je de kans dat je in een cirkeltje gaat praten omdat het geloof overal bijgehaald wordt.
Terwijl dat natuurlijk niets te maken zou moeten hebben met het vader en opaschap....