Man heeft mij bedrogen
dinsdag 15 augustus 2017 om 13:34
Ik ben een vrouw van 35 jaar, 9 jaar getrouwd en mama van 2 kinderen (4 en 3 jaar).
Een grote maand geleden ben ik erachter gekomen dat mijn man mij bedrogen heeft.
Sinds enkele maanden heb ik heel frequent last van vaginale schimmelinfecties. Na de zoveelste kuur stelde mijn huisarts voor om eens een SOA-screening te doen, je weet immers maar nooit. Ik lachte het wat weg. Het kon toch geen waar zijn.
Ik heb positief getest op gonorroe. IK heb een negatieve screening gehad tijdens de zwangerschap van mijn kinderen, dus ik wist dat dit iets recent was en ik ben met niemand anders naar bed gegaan dan mijn man.
Toen ik mijn man hiermee confronteerde had hij veel berouw.
Hij weende. Het was een éénmalige fout.
Het is gebeurd tijdens de huwelijksreceptie van de stiefzoon van een collega op het werk. We hebben hierover nog ruzie gemaakt, want ik vond het de moeite niet om mee te gaan, terwijl mijn man dit graag had gehad.
Daar heeft hij een vrouw leren kennen, die hem aandacht en complimentjes gaf. Ze zijn na de receptie iets gaan drinken en ze zijn samen in bed beland. Het was éénmalig, ze hebben geen contactgegevens uitgewisseld en hij zei er onmiddellijk spijt van te hebben.
Het ergste is dat ik mijn man wel kan begrijpen als ik naar mezelf kijk.
Ik had altijd geroepen dat ik nooit zo zou worden, dat ik meer wilde zijn dan een verslonsde huismoeder, dat ons dat niet zou overkomen.
Het is nogal cliché, maar ik ben te veel moeder geworden ipv vrouw, gaf meer aandacht aan de kinderen dan aan hem en seks stond op een zéér laag pitje. Ik was de laatste jaren ook niet blij met mezelf.
Ik wist dat er problemen waren, dat mijn man niet tevreden was, maar ik had de fut niet er iets aan te doen.
Ik heb altijd gezegd dat ik hem zou aan de deur zetten als hij mij zou bedriegen. Maar nu weet ik niet wat ik moet doen. Ik weet niet of ik hem kan vergeven. Ik weet niet of ik nog kan vertrouwen dat hij het niet nog eens doet.
Sinds een maand woont hij in de logeerkamer. Er zijn momenten dat ik hem amper rond mij kan verdragen, maar toch voel ik mij heel schuldig naar mijn kinderen toe.
Ik heb niet echt een vraag, denk ik. Ik wilde hier eens mijn verhaal kwijt.
Een grote maand geleden ben ik erachter gekomen dat mijn man mij bedrogen heeft.
Sinds enkele maanden heb ik heel frequent last van vaginale schimmelinfecties. Na de zoveelste kuur stelde mijn huisarts voor om eens een SOA-screening te doen, je weet immers maar nooit. Ik lachte het wat weg. Het kon toch geen waar zijn.
Ik heb positief getest op gonorroe. IK heb een negatieve screening gehad tijdens de zwangerschap van mijn kinderen, dus ik wist dat dit iets recent was en ik ben met niemand anders naar bed gegaan dan mijn man.
Toen ik mijn man hiermee confronteerde had hij veel berouw.
Hij weende. Het was een éénmalige fout.
Het is gebeurd tijdens de huwelijksreceptie van de stiefzoon van een collega op het werk. We hebben hierover nog ruzie gemaakt, want ik vond het de moeite niet om mee te gaan, terwijl mijn man dit graag had gehad.
Daar heeft hij een vrouw leren kennen, die hem aandacht en complimentjes gaf. Ze zijn na de receptie iets gaan drinken en ze zijn samen in bed beland. Het was éénmalig, ze hebben geen contactgegevens uitgewisseld en hij zei er onmiddellijk spijt van te hebben.
Het ergste is dat ik mijn man wel kan begrijpen als ik naar mezelf kijk.
Ik had altijd geroepen dat ik nooit zo zou worden, dat ik meer wilde zijn dan een verslonsde huismoeder, dat ons dat niet zou overkomen.
Het is nogal cliché, maar ik ben te veel moeder geworden ipv vrouw, gaf meer aandacht aan de kinderen dan aan hem en seks stond op een zéér laag pitje. Ik was de laatste jaren ook niet blij met mezelf.
Ik wist dat er problemen waren, dat mijn man niet tevreden was, maar ik had de fut niet er iets aan te doen.
Ik heb altijd gezegd dat ik hem zou aan de deur zetten als hij mij zou bedriegen. Maar nu weet ik niet wat ik moet doen. Ik weet niet of ik hem kan vergeven. Ik weet niet of ik nog kan vertrouwen dat hij het niet nog eens doet.
Sinds een maand woont hij in de logeerkamer. Er zijn momenten dat ik hem amper rond mij kan verdragen, maar toch voel ik mij heel schuldig naar mijn kinderen toe.
Ik heb niet echt een vraag, denk ik. Ik wilde hier eens mijn verhaal kwijt.
woensdag 16 augustus 2017 om 13:28
Oke dat kan. En als jij HIV had gekregen daardoor? Ben je dan nog steeds zo vergevingsgezind?Tessa44- schreef: ↑16-08-2017 13:14Het is niet aan mij om dat wel of niet voor me te zien, ik heb de emoties ook niet, mijn man is het niet, het is TO haar man, aan haar om er wel of niet uit te komen. En ik ben over het algemeen vrij vergevingsgezind, voor mij zou inderdaad 1 x vreemdgaan niet meteen een einde van mijn relatie betekenen, dat TO een probleem heeft ontken ik nergens hoor, zij zullen er samen wel of niet uit moeten komen, ik zou willen uitzoeken of er nog een kans is, ik zou dat voor mij zelf willen, en als er dan geen kans meer is, kun je altijd nog uit elkaar.
En jij schrijft lekker verder neuken samen, vlgns mij is dat nu niet aan de orde, ze slapen niet samen, ik kan me voorstellen dat de intieme relatie nog ver weg is. Maar goed, wij kunnen in discussie met elkaar, nog steeds is het TO haar probleem en zij opent het topic, om denk ik meerdere kanten te belichten.
woensdag 16 augustus 2017 om 16:31
Natuurlijk is dit wel relevant. Als iemand jou probeert te slaan en hij mist, is het toch niet minder erg dan dat het wel gelukt is. Wat een bizarre denkwijze dat het niet relevant zou zijn. Ik vind het bizar dat het gebagatelliseerd wordt omdat het geen ergere gezondheidsrisico's met zich heeft meegebracht.
woensdag 16 augustus 2017 om 16:46
Eens!Paroxysm schreef: ↑16-08-2017 16:31Natuurlijk is dit wel relevant. Als iemand jou probeert te slaan en hij mist, is het toch niet minder erg dan dat het wel gelukt is. Wat een bizarre denkwijze dat het niet relevant zou zijn. Ik vind het bizar dat het gebagatelliseerd wordt omdat het geen ergere gezondheidsrisico's met zich heeft meegebracht.
En maar praten over hoe de relatie nu weer op te spicen. Wtf ze heeft naar haar huisarts moeten gaan vanwegen een soa dankzij haar man. Wat nou relatietherapie, wat nou hakjes aantrekken en weer elke dag make-up dragen? Mijn gezondheid is mij meer waard dan mijn relatie met een man die daar zo slordig mee omgaat. Enorme afknapper, karakterloos. Ik vind het erger dan een keer vreemdgaan.
woensdag 16 augustus 2017 om 16:57
Niet zo relevant?!? Je weet niet of ze er iets aan overhoudt, dat moet allemaal nog blijken.
En als ze er niets aan overhoudt is dat niet dankzij het gedrag van haar man. Dan heeft ze vooral erg veel geluk gehad. Maar dat neemt niet weg dat haar man haar in die rotsituatie heeft gebracht.
Stel dat je flamoes vol met genitale wratten zit dankzij jouw man en je moet elke week de boel laten behandelen, dan zou jij ondertussen gewoon nog bij de relatietherapeut op de bank zitten om je gezin te redden? Als je vent dan al bij je blijft, heeft hij nog minder respect voor je dan hij al had. Hij is vreemd gegaan, heeft je vagina volgespoten met herpes en je bent nog bij hem... hoe laag kan je zinken als vrouw van.
Ben je soms financieel afhankelijk van je man dat je er zo gelaten in staat?
woensdag 16 augustus 2017 om 17:33
jemig wat reageren jullie, tampontouwtje en paroxysm, heftig op mijn reacties, nogmaals het gaat om TO, hoe zij erin zit. Zij reageert niet meer, dus lastig te pijlen hoe zij denkt en wat ze wil.
Verder TO heeft geen genitale wratten gekregen van haar man, het was gonnoroe, niet fijn, heel erg, en ja verschrikkelijk dat dat nog bovenop het vreemdgaan komt, maar gonnoroe is godzijdank voor TO goed te behandelen. Het als als als heb ik inderdaad niet zoveel mee, want het is niet zo.
Verder TO heeft geen genitale wratten gekregen van haar man, het was gonnoroe, niet fijn, heel erg, en ja verschrikkelijk dat dat nog bovenop het vreemdgaan komt, maar gonnoroe is godzijdank voor TO goed te behandelen. Het als als als heb ik inderdaad niet zoveel mee, want het is niet zo.
woensdag 16 augustus 2017 om 18:39
'Als ik niet was weggedoken voor je, had ik een blauw oog gehad. Maar dat is niet relevant, want als bestaat niet, en daar heb ik niks mee.'
'Als ik nu AIDS had gehad, was ik heel erg ziek geworden en zal ik eerder sterven. Maar gelukkig was het een andere ziekte die je me hebt gegeven, dus niet relevant en tja, ik heb niks aan als'
Koekoek
'Als ik nu AIDS had gehad, was ik heel erg ziek geworden en zal ik eerder sterven. Maar gelukkig was het een andere ziekte die je me hebt gegeven, dus niet relevant en tja, ik heb niks aan als'
Koekoek
woensdag 16 augustus 2017 om 18:51
Onder tegenslag versta ik toch andere dingen dan een andere vrouw penetreren en vervolgens je eigen vrouw ziek maken.karzou schreef: ↑15-08-2017 21:50Ik denk wel in je berichten te lezen dat de koek nog niet op is. Het zal vreselijk hard werken zijn, maar ik vind wel dat het aangaan van een huwelijk en starten van een gezin ook betekent dat je ook bij tegenslag werkelijk alles uit de kast trekt om te knokken voor je relatie en gezin. Dus ik zou zeker niet puur on principiële redenen stoppen nu. Ik zou wel samen hard gaan werken - bijvoorbeeld met behulp van een professional - om te onderzoeken of de liefde er nog voldoende is en of het vertrouwen te herstellen is. Allebei aan jezelf werken en samen aan de relatie. Stoppen kan altijd nog..
Heel veel sterkte!
anoniem_106277 wijzigde dit bericht op 16-08-2017 18:57
0.86% gewijzigd
woensdag 16 augustus 2017 om 18:54
Dit, gad-ver-damme. Dat hij vreemd gaat is 1 ding. Maar geen rubber gebruiken is gewoon spelen met levens. En goh wat toevallig dat hij van die ene keer net een soa opgelopen heeft. Het kan, natuurlijk, maar ik vind het net even iets té toevallig.
woensdag 16 augustus 2017 om 19:03
Persoonlijk vind ik het ook echt te toevallig. En dat die keer dan net zonder condoom was en dan ook nog een soa. Straks is die andere vrouw ook nog zwanger.Invisible10 schreef: ↑16-08-2017 18:54Dit, gad-ver-damme. Dat hij vreemd gaat is 1 ding. Maar geen rubber gebruiken is gewoon spelen met levens. En goh wat toevallig dat hij van die ene keer net een soa opgelopen heeft. Het kan, natuurlijk, maar ik vind het net even iets té toevallig.
Dat hij een keer zou zijn vreemdgegaan daar zou ik me nog overheen kunnen zetten als hij het indien hij het onveilig gedaan zou hebben wel verteld zou hebben. Nu heeft hij met je gezondheid gespeeld. Dat vind ik nog erger dan het vreemdgaan zelf.
woensdag 16 augustus 2017 om 19:58
Het maakt niet uit wat ze wel of niet heeft gekregen, maar welk risico haar man haar heeft laten lopen. Hij heeft met haar leven gespeeld, de engerd.Tessa44- schreef: ↑16-08-2017 17:33jemig wat reageren jullie, tampontouwtje en paroxysm, heftig op mijn reacties, nogmaals het gaat om TO, hoe zij erin zit. Zij reageert niet meer, dus lastig te pijlen hoe zij denkt en wat ze wil.
Verder TO heeft geen genitale wratten gekregen van haar man, het was gonnoroe, niet fijn, heel erg, en ja verschrikkelijk dat dat nog bovenop het vreemdgaan komt, maar gonnoroe is godzijdank voor TO goed te behandelen. Het als als als heb ik inderdaad niet zoveel mee, want het is niet zo.
woensdag 16 augustus 2017 om 20:13
Je zou kunnen beginnen met jezelf geen mama meer te noemen, anders dan tegenover de kinderen. Verder is de gonnoroe te genezen. Bij jullie allebei.
Het krijgen van kinderen is in veel relaties een erg stressvolle gebeurtenis. Allebei de partners moeten weer een nieuw evenwicht vinden, ook in de relatie. Dat is misgegaan bij jullie; jullie zijn elkaar kwijtgeraakt.
Hij wil jou niet kwijt, jij wilt hem niet kwijt. En maak het niet groter dan het is; hij heeft met een andere vrouw geneukt. That's it. Hij wil niet met haar verder en hij houdt niet van haar. Hij houdt van jou. Ik hoop dat jullie allebei deze ellende achter jullie kunnen laten en samen een nieuw evenwicht kunnen vinden. Want scheiden met kinderen is echt kut. Echt.
Het krijgen van kinderen is in veel relaties een erg stressvolle gebeurtenis. Allebei de partners moeten weer een nieuw evenwicht vinden, ook in de relatie. Dat is misgegaan bij jullie; jullie zijn elkaar kwijtgeraakt.
Hij wil jou niet kwijt, jij wilt hem niet kwijt. En maak het niet groter dan het is; hij heeft met een andere vrouw geneukt. That's it. Hij wil niet met haar verder en hij houdt niet van haar. Hij houdt van jou. Ik hoop dat jullie allebei deze ellende achter jullie kunnen laten en samen een nieuw evenwicht kunnen vinden. Want scheiden met kinderen is echt kut. Echt.
woensdag 16 augustus 2017 om 23:47
Waarom ben jij dan gescheiden?_Amand schreef: ↑16-08-2017 20:13Je zou kunnen beginnen met jezelf geen mama meer te noemen, anders dan tegenover de kinderen. Verder is de gonnoroe te genezen. Bij jullie allebei.
Het krijgen van kinderen is in veel relaties een erg stressvolle gebeurtenis. Allebei de partners moeten weer een nieuw evenwicht vinden, ook in de relatie. Dat is misgegaan bij jullie; jullie zijn elkaar kwijtgeraakt.
Hij wil jou niet kwijt, jij wilt hem niet kwijt. En maak het niet groter dan het is; hij heeft met een andere vrouw geneukt. That's it. Hij wil niet met haar verder en hij houdt niet van haar. Hij houdt van jou. Ik hoop dat jullie allebei deze ellende achter jullie kunnen laten en samen een nieuw evenwicht kunnen vinden. Want scheiden met kinderen is echt kut. Echt.
woensdag 16 augustus 2017 om 23:48
Precies. Dat gaat verder dan even een geile bui.Paarsebloem schreef: ↑16-08-2017 19:58Het maakt niet uit wat ze wel of niet heeft gekregen, maar welk risico haar man haar heeft laten lopen. Hij heeft met haar leven gespeeld, de engerd.
woensdag 16 augustus 2017 om 23:49
Nou idd! Met zo iemand ga je toch geen happy family spelen.Paroxysm schreef: ↑16-08-2017 18:39'Als ik niet was weggedoken voor je, had ik een blauw oog gehad. Maar dat is niet relevant, want als bestaat niet, en daar heb ik niks mee.'
'Als ik nu AIDS had gehad, was ik heel erg ziek geworden en zal ik eerder sterven. Maar gelukkig was het een andere ziekte die je me hebt gegeven, dus niet relevant en tja, ik heb niks aan als'
Koekoek![]()
donderdag 17 augustus 2017 om 03:56
Wat een rotopmerking.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
donderdag 17 augustus 2017 om 08:53
Het het verschil tussen ongewenste (onverwachte) neveneffecten en opzet misschien?
Je kunt TO's man onnadenkendheid (of desinteresse) verwijten, maar dat is toch echt iets anders dan opzet.
donderdag 17 augustus 2017 om 09:13
Ik denk dat ik snap wat je bedoelt. Toch was het niet mijn ex zijn bedoeling me in het ziekenhuis te laten komen met brandwonden. Dat het wel had kunnen gebeuren vind geen reden om het makkelijker te vergeven. Ik vind het ook niet minder erg. Toch blijf ik me verbazen waar het respect is gebleven voor je eigen lichaam en gezondheid...
En als het nu HIV was geweest in het geval van TO?
donderdag 17 augustus 2017 om 09:31
Wat is je vraag?Paroxysm schreef: ↑17-08-2017 09:13Ik denk dat ik snap wat je bedoelt. Toch was het niet mijn ex zijn bedoeling me in het ziekenhuis te laten komen met brandwonden. Dat het wel had kunnen gebeuren vind geen reden om het makkelijker te vergeven. Ik vind het ook niet minder erg. Toch blijf ik me verbazen waar het respect is gebleven voor je eigen lichaam en gezondheid...
En als het nu HIV was geweest in het geval van TO?