Relaties
alle pijlers
Manipulerende vriend
zaterdag 17 november 2018 om 02:27
Beste gebruikers,
Ik zit al een tijdje met een probleem. Om er wat context aan te geven: Ik heb al 1,5 jaar een lieve vriend, die ver weg woont. Hij is namelijk pas geleden verhuisd naar Duitsland, maar ik ga ieder weekend langs. Dat is voor mij zo ongeveer 3,5 uur rijden met de auto (overigens komt hij nooit naar mij toe en weigert hij ook mee te betalen voor de benzine). Iedere keer dat we normaal afspraken hadden we seks, soms wel meerdere keren op de dag.
Afgelopen weekend was ik bij hem, en voelde ik me misselijk na die lange rit in de auto. Hij echter, sprong meteen boven op me en begon wat te friemelen en te kussen (zijn teken voor “ik wil seks”). Toen ik zei dat ik dat liever niet meteen wilde doen, zei hij dat dat oké was. Maar de rest van de dag deed hij zó afstandelijk en boos en gemeen, ik moest bijna huilen. Hield aan tot ik zijn zin gaf en met hem het bed in dook.
vandaag was ik weer langs gegaan, met mijn laatste centen (ik krijg volgende week wel loon) en had ik echt buikpijn, een heel opgeblazen gevoel. Hij begon weer geil te doen en zin te krijgen in seks, dus ik stemde maar in, want had geen zin in nog een negatieve dag. 2 minuten na voorspel wilde hij doggy doen. Ik vertelde dat ik liever een ander standje wilde want ik had echt buikpijn, op de een of andere reden geeft doggy me een drukkend gevoel in mijn onderbuik en da kon ik er niet bij hebben. Hij zei weer dat het goed was, maar vanaf dat moment raakte hij me maar heel oppervlakkig aan, zeurde dat hij in slaap viel en de seks heel saai en stom vond. Toen ik zei dat ik misschien doggy zou doen, was hij opeens “niet meer moe”.
Ik merk nu pas dat hij vaker zo doet als hij zijn zin niet krijgt. Terwijl in een relatie beide personen moeten overleggen over hn behoeften. In de avond zouden we film kijken op zijn laptop, en stond er perongeluk nog een E-book open. Dat boek ging over mensen manipuleren.
Manipuleert hij me? Iedere keer dat hij zo kut doet om zijn zin te krijgen, krijg ik vooraf steeds minder zin in seks. Ook zeurt hij tijdens de seks om standjes die HIJ wil doen, en zelfs als ik iets anders wil probeert hij me met hart en ziel over te halen. Echter zodra ik mijn behoeften op tafel gooi krijgen we ruzie omdat hij mij dom vind en ik niks nieuws wil “uitproberen”, terwijl ik altijd open sta voor nieuwe dingen (als ik me niet te ziek voel voor seks)
Ook staat hij in de omgeving bekend als gemeen persoon. Ik ben bang dat zijn lieve masker er binnenkort helemaal van afvalt en ik de ware gemene “hem” zie. Hij maakt namelijk al vanaf het begin ruzie om kleine dingen, als hij bijvoorbeeld een vraag van mijn kant “dom” vind, krijgen we al ruzie. En dan mij afkatten omdat ik me afvraag waarom hij over dit ruzie maakt. IK ben altijd degene die fout zit (zijn punt is altijd de ultieme waarheid), en IK ben de dommerik die niet kan beargumenteren. Hij ziet zichzelf altijd als hoger en beter dan anderen, en zegt alleen sorry omdat hij zich achteraf schuldig voelt. Nog nooit heeft hij een fout toegegeven, terwijl ik dat wel altijd doe. Meestal geef ik dan weer zijn zin, en zeg ik dat IK fout zit. Omdat ik geen zin heb in een discussie om NIKS. Ik dacht dat ik altijd écht fout zat, want zo laat hij me wel altijd voelen (terwijl ik vaak niet eens echt fout zat!)
Heel zeikverhaal, maar heb even advies nodig. Ik houd nog steeds van hem, we hebben leuke dingen meegemaakt, en buiten het manipuleren om doet hij echt zeer lief (hou ik wel van) maar nu twijfel ik of ik het al dan niet moet uitmaken... hij zal me waarschijnlijk ook weer manipuleren om het níét uit te maken als ik het aankaart. Ik weet niet meer of ik zijn “gevoelens” kan vertrouwen. Uitpraten werkt nooit, hij maakt er altijd een ruzie van.
Bedankt voor het lezen
Ik zit al een tijdje met een probleem. Om er wat context aan te geven: Ik heb al 1,5 jaar een lieve vriend, die ver weg woont. Hij is namelijk pas geleden verhuisd naar Duitsland, maar ik ga ieder weekend langs. Dat is voor mij zo ongeveer 3,5 uur rijden met de auto (overigens komt hij nooit naar mij toe en weigert hij ook mee te betalen voor de benzine). Iedere keer dat we normaal afspraken hadden we seks, soms wel meerdere keren op de dag.
Afgelopen weekend was ik bij hem, en voelde ik me misselijk na die lange rit in de auto. Hij echter, sprong meteen boven op me en begon wat te friemelen en te kussen (zijn teken voor “ik wil seks”). Toen ik zei dat ik dat liever niet meteen wilde doen, zei hij dat dat oké was. Maar de rest van de dag deed hij zó afstandelijk en boos en gemeen, ik moest bijna huilen. Hield aan tot ik zijn zin gaf en met hem het bed in dook.
vandaag was ik weer langs gegaan, met mijn laatste centen (ik krijg volgende week wel loon) en had ik echt buikpijn, een heel opgeblazen gevoel. Hij begon weer geil te doen en zin te krijgen in seks, dus ik stemde maar in, want had geen zin in nog een negatieve dag. 2 minuten na voorspel wilde hij doggy doen. Ik vertelde dat ik liever een ander standje wilde want ik had echt buikpijn, op de een of andere reden geeft doggy me een drukkend gevoel in mijn onderbuik en da kon ik er niet bij hebben. Hij zei weer dat het goed was, maar vanaf dat moment raakte hij me maar heel oppervlakkig aan, zeurde dat hij in slaap viel en de seks heel saai en stom vond. Toen ik zei dat ik misschien doggy zou doen, was hij opeens “niet meer moe”.
Ik merk nu pas dat hij vaker zo doet als hij zijn zin niet krijgt. Terwijl in een relatie beide personen moeten overleggen over hn behoeften. In de avond zouden we film kijken op zijn laptop, en stond er perongeluk nog een E-book open. Dat boek ging over mensen manipuleren.
Manipuleert hij me? Iedere keer dat hij zo kut doet om zijn zin te krijgen, krijg ik vooraf steeds minder zin in seks. Ook zeurt hij tijdens de seks om standjes die HIJ wil doen, en zelfs als ik iets anders wil probeert hij me met hart en ziel over te halen. Echter zodra ik mijn behoeften op tafel gooi krijgen we ruzie omdat hij mij dom vind en ik niks nieuws wil “uitproberen”, terwijl ik altijd open sta voor nieuwe dingen (als ik me niet te ziek voel voor seks)
Ook staat hij in de omgeving bekend als gemeen persoon. Ik ben bang dat zijn lieve masker er binnenkort helemaal van afvalt en ik de ware gemene “hem” zie. Hij maakt namelijk al vanaf het begin ruzie om kleine dingen, als hij bijvoorbeeld een vraag van mijn kant “dom” vind, krijgen we al ruzie. En dan mij afkatten omdat ik me afvraag waarom hij over dit ruzie maakt. IK ben altijd degene die fout zit (zijn punt is altijd de ultieme waarheid), en IK ben de dommerik die niet kan beargumenteren. Hij ziet zichzelf altijd als hoger en beter dan anderen, en zegt alleen sorry omdat hij zich achteraf schuldig voelt. Nog nooit heeft hij een fout toegegeven, terwijl ik dat wel altijd doe. Meestal geef ik dan weer zijn zin, en zeg ik dat IK fout zit. Omdat ik geen zin heb in een discussie om NIKS. Ik dacht dat ik altijd écht fout zat, want zo laat hij me wel altijd voelen (terwijl ik vaak niet eens echt fout zat!)
Heel zeikverhaal, maar heb even advies nodig. Ik houd nog steeds van hem, we hebben leuke dingen meegemaakt, en buiten het manipuleren om doet hij echt zeer lief (hou ik wel van) maar nu twijfel ik of ik het al dan niet moet uitmaken... hij zal me waarschijnlijk ook weer manipuleren om het níét uit te maken als ik het aankaart. Ik weet niet meer of ik zijn “gevoelens” kan vertrouwen. Uitpraten werkt nooit, hij maakt er altijd een ruzie van.
Bedankt voor het lezen
zaterdag 24 november 2018 om 09:46
Bijzondere reactie van je omgeving. Hoe dan ook, jij bent eigenaar van je eigen keuzes. Dat je met je ex was, was een keuze, dat je het uitmaakte was een goede keuze.
Ik herken je gevoel als het gaat dat jeje hebt laten gebruiken. Bij mij heeft dat best een tijd geduurd om te verwerken, ik heb er zelfs EMDR op gehad, en soms komen die gevoelens weer eens terug.
Sterkte
Ik herken je gevoel als het gaat dat jeje hebt laten gebruiken. Bij mij heeft dat best een tijd geduurd om te verwerken, ik heb er zelfs EMDR op gehad, en soms komen die gevoelens weer eens terug.
Sterkte
zaterdag 24 november 2018 om 10:12
Misschien heb je niet alleen een slechte keus gemaakt qua vriend.Confusedlilbish schreef: ↑24-11-2018 00:36Het gaat moeilijker dan voorheen. Steun uit mijn directe omgeving krijg ik niet, vooral omdat ik de relatie zo abrupt heb laten eindigen. Familie en vrienden vinden het apart, omdat ze de situatie niet begrijpen, ondanks het feit dat iedereen mijn ex al als “gemeen” bestempelde. Ik snap er niks meer van.
Ik heb al aardig wat tips gekregen op het forum, die ik zeker ga toepassen. Ik dank je zeer voor het vragen, die kleine vragen doen het altijd goed <3
Zoals jij je laat behandelen komt misschien juist uit wat jij vroeger hebt meegekregen
Is jouw familie wel lief voor je überhaupt?
Heb je wel het goede voorbeeld gekregen wat relaties betreft, anders trek je gewoon onbewust eikels aan die je slecht behandelen ook op vriendschaps gebied, probeer voor jezelf grenzen te bedenken waar mensen niet overheen mogen gaan, respectloos gedrag niet tolereren en kijken hoeveel mensen dat gaan accepteren en leg de schuld niet bij jezelf maar bij anderen als ze geen respect voor je hebben.
Je moet eerst goed om jezelf geven en dan komen de juiste mensen vanzelf op je af of jij leert de goede personen herkennen.
Als ze je nu niet snappen zeg je ik wil niet meer zo naar behandeld worden door hem waarom begrijp je dat niet? En als je dat niet begrijpt kun je dat in elk geval respecteren.
Ik denk dat ze omvallen van verbazing, respect moet je ook gewoon durven vragen.
zaterdag 24 november 2018 om 10:40
Fijn dat je veel steun haalt uit je topic, ik wil je dan ook even een hele dikke knuffel geven! Ik denk dat je heel goed bezig bent, niet alleen door te kiezen voor jezelf en uit de foute relatie te stappen, maar ook door nu door te pakken en eventueel hulp te regelen voor jezelf. Ik heb ook een tijdje een coach gehad en zij heeft me ook echt dingen in laten zien waar ik zelf nooit achter was gekomen omdat je soms gewoon een blinde vlek hebt voor patronen die je al je hele leven volgt!
Blijf lekker hier schrijven, als je wat kwijt wil en steun nodig hebt.
Blijf lekker hier schrijven, als je wat kwijt wil en steun nodig hebt.
zaterdag 24 november 2018 om 11:12
zaterdag 24 november 2018 om 12:33
Je doet het goed!
Kies voor een leven waarin je je goed kunt voelen en dat een ander je niet onnodig in een hoek drukt.
En vreemde vrienden en familie heb jij. Als iemand die mij dierbaar is, een relatie afkapt met een schat van een mens, dan nog geef ik degene die mij dierbaar is wat steun en begrip. Je hoeft helemaal geen criteria te hebben om te mogen stoppen met een relatie en verdriet mag ook als je zelf degene bent die ermee stopt.
Kies voor een leven waarin je je goed kunt voelen en dat een ander je niet onnodig in een hoek drukt.
En vreemde vrienden en familie heb jij. Als iemand die mij dierbaar is, een relatie afkapt met een schat van een mens, dan nog geef ik degene die mij dierbaar is wat steun en begrip. Je hoeft helemaal geen criteria te hebben om te mogen stoppen met een relatie en verdriet mag ook als je zelf degene bent die ermee stopt.
zaterdag 24 november 2018 om 13:15
Zie je dat jij niet degene bent die raar doet maar dat jij je omgeving eens goed onder de loep moet nemen?
Al was ik dol op jouw vriend, dan nog als jij het uitmaakt dan heb je daar een goede reden voor en jij helemaal en want het was een eikel.
Ik zou ik je door dik en dun steunen en troosten want uit elkaar gaan is al rot genoeg.
Wees trots op jezelf
Al was ik dol op jouw vriend, dan nog als jij het uitmaakt dan heb je daar een goede reden voor en jij helemaal en want het was een eikel.
Ik zou ik je door dik en dun steunen en troosten want uit elkaar gaan is al rot genoeg.
Wees trots op jezelf
zaterdag 24 november 2018 om 21:25
zondag 25 november 2018 om 00:55
Hoe moest het dan?... "dames en heren, even jullie attentie , ik ga binnen korte periode de relatie verbreken!" Voor de buitenwereld kan het 'onaangekondigd' lijken. Ik las ergens dat de omgeving je ex-vriend al best een eikel vond. Dat ze je nu niet steunen in je keuze is (zoals eerder gezegd) apart te noemen. Wilt jouw omgeving dan liever dat je in een relatie blijft die niet goed voor je is? Want? ... dan kunnen ze met je mee klagen? Ben je de zielige en is meehuilen makkelijker voor hun dan steun geven?Confusedlilbish schreef: ↑24-11-2018 00:52Bedankt!! Dat boek ga ik zeker lezen, is ook weer een beetje afleiding. Het schuldgevoel en schaamtegevoel worden steeds sterker. Schuldgevoel en medelijden zijn sterk, omdat ik meteen onaangekondigd de relatie verbrak, terwijl mijn ex ook een lieve kant had. Ik zou zelf nooit zo afgewezen willen worden.
Schaamtegevoel is er ook, ik heb me zolang laten gebruiken door die man. Mijn familie en vrienden begrijpen de situatie niet, IK ontvang negatieve reacties, wat mij óók weer een schaamtegevoel geeft. Dat ik niet juist heb gehandeld, dat IK de boosdoener ben, en echt niet mag klagen.
En dan in deze zware tijden lees ik de reacties op deze topic terug, en zulke steunreacties doen mij altijd goed. Het zijn deze reacties die mij staande houden, en mij er keer op keer van overtuigen dat ik inderdaad de beste beslissing heb genomen.
Was mijn directe omgeving ook maar zo begripvol en steunend!
En wat de antwoorden ook zijn op de vragen; die doen er niet toe! Het gaat hier om jou en jouw keuze, jij voelde dat het niet goed zat en je ziet nu in dat kiezen voor jezelf beter is dan kiezen voor hem (omdat je daarmee kiest TEGEN jou) .
Schuldgevoel en schaamtegevoel kan ook voortkomen uit een soort van gewoonte en om toch (op een vreemde manier) je ex-vriend en je omgeving tegemoet te komen. Maar, weet je, je hoeft je echt niet schuldig te voelen of te schamen omdat je kiest voor je eigen welzijn. Je mag juist ontzettend trots zijn op jezelf! Je hebt het aan durven gaan om voor je zelf te kiezen; jouw gezondheid, jouw welzijn en jouw toekomst!
Ook al ervaar je ontzettende klotemomenten door je keuze en doet het pijn. Juist op die momenten mag je trots zijn op jezelf ; je bent sterk genoeg geweest om de beslissing te nemen en die momenten kun je ook doorstaan.
Echt!
Gun je zelf geluk... een ook betere vrienden.
Je familie zou je kunnen laten weten dat je snapt dat ze het niet begrijpen omdat zij niet voelen wat jij voelt, de situatie niet hebben ervaren zoals jij dat hebt gedaan. Je mag hen ook laten weten dat je van hen had verwacht dat ze het beste met je voort hebben/hadden en dat je het niet begrijpt dat ze je zo afvallen omdat je nu voor jezelf kiest.
Appels kun je eten, peren wel
