Relaties
alle pijlers
Mannen..
zondag 19 februari 2012 om 14:11
Ik had al eerder een verhaal geplaatst dat ik contact had met een jongen toen die in het buitenland zat en hem na 4 maanden eindelijk zag. Ook had ik verteld dat dat erg leuk was, maar het afspreken er maar niet van kwam. Omdat ik niet een heel lulverhaal wil, heb ik het dus even in 2 regels samengevat 
.
Maar hij deed woensdag ineenkeer weer leuk en geïnteresseerd om me te zien (dat was 6 weken na de 1e ontmoeting). Hij vroeg waarom ik die dag niet op het station was en ook wanneer ik de volgende dag de trein zou nemen. Misschien zouden we dan elkaar tegenkomen. Donderdag hadden we nog even contact gehad via de whatsapp en uiteindelijk zei hij welke trein hij terug nam en die kon ik ook mooi nemen. Dus we gingen samen terug reizen. Dit was onze 2e ontmoeting. In het begin voelde het een beetje ongemakkelijk en hij had het alleen maar over zijn opleiding en nieuwe stage. Op zich was het wel boeiend en wilde hij zijn ei kwijt, maar op een gegeven moment had ik ook zoiets van: Ja.. ben jij er zo'n 1 die alleen maar over zichzelf wil praten. Dit bleek later gelukkig mee te vallen en ik merkte dat hij ook wel wat losser werd qua praten en ik ook. Eerst leek hij een beetje een afstand te bewaren (zakelijke praat). Misschien doordat het ongemakkelijk voelde? Maar tegen de tijd dat we bij onze woonplaats aankwamen, vroeg hij hoe ik op het station was. Ik zei met de bus. Hij was met de auto en zei dat hij me wel kon brengen. En dat terwijl mijn huis totaal niet op zijn route ligt en hij haast had. Ik zo: Weet je het zeker? Hij: Ik ben al de hele dag wezen reizen, die paar minuten kunnen er ook wel bij . Dus ik greep mijn kans en ging met 'm mee. Ik vond het erg lief van hem!
Het was nog steeds gezellig en hij heeft me netjes thuis afgezet. Er is verder niks gebeurd, maar toen ik uit de auto stapte zei hij dat me zou whatsappen (hier begon hij zelf over, ik vroeg helemaal niks). Ik zei dat dat goed was en bedankte hem en liep naar huis.
Dit was dus donderdag gebeurd.
Vervolgens hoor ik niks meer van hem.
Dus heb ik hem zaterdag gewoon een berichtje gestuurd en het was een beetje een droog gesprek. Hij was ook wel druk, dus dat kan het zijn. Maar ik snap het niet helemaal.
De vorige keer dat we elkaar hadden ontmoet, was het leuk maar deed hij vervolgens weer vaag met contact opnemen.
Nu alweer.
Ik heb elke keer het gevoel dat ik tegenval wanneer hij me in het echt ziet.
Of hij is verlegen? Hij is van zichzelf een directe jongen (zegt hij), maar tegen mij vind ik dat de laatste tijd niet zo.
. Maar hij deed woensdag ineenkeer weer leuk en geïnteresseerd om me te zien (dat was 6 weken na de 1e ontmoeting). Hij vroeg waarom ik die dag niet op het station was en ook wanneer ik de volgende dag de trein zou nemen. Misschien zouden we dan elkaar tegenkomen. Donderdag hadden we nog even contact gehad via de whatsapp en uiteindelijk zei hij welke trein hij terug nam en die kon ik ook mooi nemen. Dus we gingen samen terug reizen. Dit was onze 2e ontmoeting. In het begin voelde het een beetje ongemakkelijk en hij had het alleen maar over zijn opleiding en nieuwe stage. Op zich was het wel boeiend en wilde hij zijn ei kwijt, maar op een gegeven moment had ik ook zoiets van: Ja.. ben jij er zo'n 1 die alleen maar over zichzelf wil praten. Dit bleek later gelukkig mee te vallen en ik merkte dat hij ook wel wat losser werd qua praten en ik ook. Eerst leek hij een beetje een afstand te bewaren (zakelijke praat). Misschien doordat het ongemakkelijk voelde? Maar tegen de tijd dat we bij onze woonplaats aankwamen, vroeg hij hoe ik op het station was. Ik zei met de bus. Hij was met de auto en zei dat hij me wel kon brengen. En dat terwijl mijn huis totaal niet op zijn route ligt en hij haast had. Ik zo: Weet je het zeker? Hij: Ik ben al de hele dag wezen reizen, die paar minuten kunnen er ook wel bij . Dus ik greep mijn kans en ging met 'm mee. Ik vond het erg lief van hem!
Het was nog steeds gezellig en hij heeft me netjes thuis afgezet. Er is verder niks gebeurd, maar toen ik uit de auto stapte zei hij dat me zou whatsappen (hier begon hij zelf over, ik vroeg helemaal niks). Ik zei dat dat goed was en bedankte hem en liep naar huis.
Dit was dus donderdag gebeurd.
Vervolgens hoor ik niks meer van hem.
Dus heb ik hem zaterdag gewoon een berichtje gestuurd en het was een beetje een droog gesprek. Hij was ook wel druk, dus dat kan het zijn. Maar ik snap het niet helemaal.
De vorige keer dat we elkaar hadden ontmoet, was het leuk maar deed hij vervolgens weer vaag met contact opnemen.
Nu alweer.
Ik heb elke keer het gevoel dat ik tegenval wanneer hij me in het echt ziet.
Of hij is verlegen? Hij is van zichzelf een directe jongen (zegt hij), maar tegen mij vind ik dat de laatste tijd niet zo.
zondag 19 februari 2012 om 15:21
'Maar een echte date kwam daarna maar niet. Ik had het twee keer gevraagd en dan reageert hij steeds op een manier dat hij wel wil, maar als ik met een dag kom doet hij vaag. '
Hippie als je het zeker wilt weten, dan vraag je hem toch waarom hij niet wilt afspreken/daten? Vraag hem op de man af waarom hij vaag doet.
Als hij vaag blijft doen en er komt niet eens een normaal antwoord, meteen afkappen en uit je leven bannen! - Want, daar word je niet gelukkig van, maar ongelukkig...
Hippie als je het zeker wilt weten, dan vraag je hem toch waarom hij niet wilt afspreken/daten? Vraag hem op de man af waarom hij vaag doet.
Als hij vaag blijft doen en er komt niet eens een normaal antwoord, meteen afkappen en uit je leven bannen! - Want, daar word je niet gelukkig van, maar ongelukkig...
IK BEN TEGEN.... DE BANNEN-REGEN!
zondag 19 februari 2012 om 15:32
quote:lionlily schreef op 19 februari 2012 @ 15:08:
[...]
Heb ik ook lang over gedaan (bijna 30 jaar, waarvan 15 jaar met vriendjes), maar ik weet ondertussen dat als een man je leuk (genoeg) vindt, dat hij alle moeite voor je wil doen die hij kan. Doet hij dit niet, dan vindt hij je gewoonweg niet leuk genoeg.
Daarom kan je (even generaliseren) zoveel aflezen aan de moeite die je mogelijke nieuwe vriend voor je doet. Het gaat er natuurlijk niet om dat hij maar alles voor je doet. Het gaat om de 'effort' die hij in de mogelijke nieuwe relatie steekt, vandaar.Ja ik ben het hier helemaal mee eens. Heb er ook ongeveer 30 jaar over gedaan Het geeft een hoop rust om zo te denken. Al wil je het soms niet zien omdat het pijn doet. Het is wel de waarheid.
[...]
Heb ik ook lang over gedaan (bijna 30 jaar, waarvan 15 jaar met vriendjes), maar ik weet ondertussen dat als een man je leuk (genoeg) vindt, dat hij alle moeite voor je wil doen die hij kan. Doet hij dit niet, dan vindt hij je gewoonweg niet leuk genoeg.
Daarom kan je (even generaliseren) zoveel aflezen aan de moeite die je mogelijke nieuwe vriend voor je doet. Het gaat er natuurlijk niet om dat hij maar alles voor je doet. Het gaat om de 'effort' die hij in de mogelijke nieuwe relatie steekt, vandaar.Ja ik ben het hier helemaal mee eens. Heb er ook ongeveer 30 jaar over gedaan Het geeft een hoop rust om zo te denken. Al wil je het soms niet zien omdat het pijn doet. Het is wel de waarheid.